Islamterreur van 2001 tot 2013

Screenshot_13

Hoewel er veelvuldig meldingen zijn over islamgerelateerde terreurdaden, zijn aanzetten tot een empirisch onderzoek, dat ertoe kan bijdragen het werkelijke gewicht van het fenomeen in de huidige wereld ook kwantitatief te beschrijven, eerder dun gezaaid. Dit gaat opvallend vaak gepaard met de naar voren gebrachte bewering dat deze gebeurtenissen op geen enkele wijze verband houden met de islam, maar veelmeer vormen van misbruik van de islam zijn.

Een opmerkelijke uitzondering hierop vormen de cijfers die op de website thereligionofpeace.com in een serie van op jaartal gerangschikte databanken ter beschikking staan. De data van deze omvangrijke verzameling, die begint met 9/11, worden uit de nieuwsberichten van de internationale pers gehaald. Dit vindt plaats aan de hand van een behoorlijk uitvoerige lijst met criteria, waarover hier niet nader op ingegaan wordt, maar die voor iedereen toegankelijk is. Het belangrijkste criterium is dat de desbetreffende daad van de kant van de dader(s) islamitisch gemotiveerd is, maar niet in het kader van oorlogshandelingen wordt gepleegd. De gedetailleerde informatie van de databanken bevat de datum, het land van de aanslag, de plaats, de dodelijke slachtoffers, de zwaargewonden en een rubriek met een nadere omschrijving. Dit biedt een goede basis voor een statistische beoordeling. Echter, enkele gebieden zoals Soedan, waar in de waarnemingsperiode in groten getale gruwelijke misdaden in naam van de islam werden gepleegd (er is sprake van honderdduizenden slachtoffers), staan niet of slechts onvolledig in de databank en niet alle gelijksoortige gebeurtenissen vinden hun weg naar de media. Dit verandert in principe echter niet veel aan het totale plaatje, als je maar in het achterhoofd houdt dat de data gewoon niet alle daden omvatten.

De exploitanten van de site zijn over het algemeen islamkritisch en maken hier ook geen geheim van. Ze presenteren enerzijds empirische feiten, anderzijds ook achtergrondmateriaal en dwarsverbindingen m.b.t. actuele berichten en analyses. Tegelijkertijd echter claimen ze geen onrealistische – vooral geen wetenschappelijke of volledigheid van de data bewerende – aanspraak, en ze wenden zich zeer gedecideerd tegen algemene verdachtmakingen tegen moslims of aanvallen op hun instellingen. De algemene houding is die van een radicale kritiek op de islamitische leer, die als fundament van de gewelddadige agressie wordt gedefinieerd. Omdat de zogenaamde kritische westerse publieke opinie, die anders altijd alles uiteen rafelt wat binnen haar gezichtsveld komt, uitgerekend op dit gebied eerder tendeert naar zwijgzaamheid en bovendien een regelrechte industrie van bagatellisering heeft ontwikkeld, moet men dankbaar zijn voor alle aanzetten tot een verwerking. En zelfs wanneer men het niet eens is met de een of andere mening van een van de schrijvers op de site, zal men de gedetailleerde vorm van data verzamelen, inclusief een korte omschrijving van de desbetreffende zaak, in principe nauwelijks kunnen bekritiseren.

Wie zich met de net zo talrijke als wrede details van de verzamelde moordaanslagen bezighoudt en zich de luxe veroorlooft om de vele duizenden gevallen van aanslagen door te werken, zal al snel tot de conclusie moeten komen dat het de moeite loont om je nauwkeuriger met het materiaal bezig te houden. Wat daarbij indruk maakt, zijn niet de individuele gevallen – men kent dit soort gebeurtenissen immers uit het nieuws en kan zich dit of dat incident misschien zelfs nog herinneren, maar juist ook de pure hoeveelheid, die de onsystematische blik meestal ontgaat, en het is opmerkelijk hoe weinig er echt notitie wordt genomen van deze gebeurtenissen hier in het land en hoe snel ze achter de sluier van het vergeten verdwijnen.

Een systematische statistische beoordeling van de data – stand van de dataverzameling voor 2013 is 6 januari 2014; de aantallen kunnen door latere aanvullingen nog iets hoger komen te liggen. Dit levert het volgende beeld op:

Screenshot_14

In het jaar 2013 werden volgens de voorlopige resultaten middels de hierboven geschetste methodiek niet minder dan 2836 aanslagen geregistreerd. In vergelijking met het jaar 2012, waarin het aantal aanslagen bijzonder hoog  – nog overtroffen door 2007 – was, betekent dat een toename van meer dan 11% en een nieuw record, hoger dan die van het jaar 2007 op het hoogtepunt van de rebellenbeweging in Irak. Omdat de registratie van de aanslagen niet volledig is, zijn zulke vergelijkingen weliswaar niet nauwkeurig, maar er tekent zich sinds 2011 een nieuwe opleving van de terreur in naam van de islam op, zoals we nog zullen zien, geografisch verbreide basis af. Het totaal aantal slechtoffers, dat immers slechts een deel van het totaal van de op een of andere manier islamgerelateerde aantal slachtoffers uitmaakt, is in ieder geval desillusionerend en overtreft het inwoneraantal van middelgrote Duitse steden zoals Bonn, Bielefeld of Mannheim.

Het eigenlijke, belangrijkste resultaat van de beoordeling van de aanwezige databanken blijkt echter pas bij een nauwkeuriger blik op de aantallen slachtoffers. Ook hier is in vergelijking met vorig jaar sprake van een stijging, zoals deze ook al opviel in de vorige statistiek: in het jaar 2013 waren er 48,4% meer doden en 46,6% meer verminkte slachtoffers dan in 2012, in totaal een aanzienlijke stijging van 47,3%.

De statistiek kan ook ingedeeld worden naar landen. In totaal werden in het jaar 2013 50 landen getroffen door aanslagen met zwaar persoonlijk letsel. Een “ranglijst” van de 30 meest getroffen landen ziet er als volgt uit:

Screenshot_15

Het resultaat is duidelijk. Het overgrote deel van de slachtoffers komt voor in landen die of min of meer grote islamitische bevolkingsmeerderheden of in ieder geval aanzienlijke islamitische minderheden bezitten. Dit betekent ook dat al met al een meerderheid van de terreurslachtoffers, ondanks de talrijke wreedheden tegen niet-moslims (heel vaak christenen), moslims (in de regel van een “afwijkende” stroming) zijn.

De meest elementaire conclusie die men uit deze cijfers – ongeacht mogelijke gebreken in de dataregistratie of in concrete gevallen – moet trekken, is dat de uitoefening van terroristisch geweld in het islamitische cultuurgebied endemisch is geworden en tendeert tot expansie naar niet-islamitische gebieden. De aantallen staan niet toe om deze soort van geweldstoepassing – die immers nog bij de quasi “normale” criminaliteit en openlijke oorlogvoering komt – af te doen als marginaal. Uiteraard maken juist bepaalde concentratiepunten duidelijk dat de geregistreerde gebeurtenissen in een serie van gevallen niet zonder niet-islamitische deelname, die quasi als katalysator werkte, denkbaar zijn. En het is een duidelijk feit dat overal daar, waar de VS hun “oorlog tegen de terreur” gevoerd of de val van dictators bevorderd hebben, deze vorm van terreur vaak bijna explosief is toegenomen, en juist daar waar deze daarvoor helemaal niet aanwezig was (bijvoorbeeld Irak, Libië, Syrië). Het opruimen of verzwakken van dictatoriale regimes – met in ettelijke gevallen vanuit westers oogpunt bekeken monsterachtige trekken – heeft een machtsvacuüm doen ontstaan, waarin radicalen springen en zich ontwikkelen tot professionele Jihadisten, die zich aaneensluiten tot groeperingen en bendes en niet zelden ook tegen elkaar vechten. De kenners van de geschiedenis pikken uit al deze gruwelijkheden patronen die doen herinneren aan zo menig vroegere historische toestanden (sektegevechten, geweldscultuur, bepaalde politieke vormen). Het zijn echter de radicale islamieten van verschillende stromingen die de maat aangeven en hun eerste doel is blijkbaar om de toegenomen westerse invloeden definitief uit de weg te ruimen en van de sharia opnieuw het enige ordeprincipe te maken. Dit draait uit op de heroprichting van een kalifaat – of misschien realistischer meerdere kalifaten. Dit stuit ook op het verzet van moslims (deels ook van orthodoxen), die, om welke reden dan ook, min of meer gebonden zijn aan de huidige politieke vormen. Met andere woorden: De aanslagen zijn een bijzonder opvallend element van de strijd om concrete vormgeving en koers van de zich bespoedigende reveillebeweging in de islamitische wereld en tegelijkertijd van hun imperialistische expansie naar niet-islamitische regio´s, en deze twist wordt ook met in deze cultuur verankerde, aan de moderne strijdmiddelen aangepaste militaire gevechtsvormen gevoerd. Met andere woorden: Met de Jihad in al zijn verschillende vormen, die veel ruimer gedefinieerd wordt dan het westerse begrip van oorlog (wat steeds opnieuw tot misverstanden leidt). Om terreur te zaaien in de harten van de ongelovigen of van diegenen die men daartoe verklaart, is altijd al een in de leer verankerd kenmerk geweest van de islamitische gevechtsstrategie.

De nieuwe golf van Jihad en terrorisme vindt plaats op een veel bredere basis dan in 2007, het hoogtepunt van de islamitisch gemotiveerde terreur vóór het jaar 2013. Eerst enkele cijfers:

Screenshot_16

In 2007 eisten alleen al de aanslagen in Irak 67,9% van de slachtoffers, en in de eerste drie genoemde landen 83,6%. Het aandeel van de aanvallen i.v.m. de Amerikaanse invasie was dus zeer groot. Voor 2013 luiden de aantallen 46,9% en 70,8%. Dit is vooral voor Irak, ondanks constante gevechten, een belangrijk lager aantal.

Rest nog de vraag van plausibiliteit van de aangegeven data. Dat deze plausibel zijn, hier het voorbeeld van Irak: een melding van FoxNews op 2 januari 2014 citeert een VN-statistiek, volgens welke in Irak in het jaar 2013 7818 burgers gedood werden, wat qua orde van grootte vergelijkbaar zou zijn met de stand van het jaar 2008 (6787) en ongeveer een verdubbeling tegenover de jaren daarvoor zou zijn. Het aantal dodelijke slachtoffers, dat door een zich hiermee bezig houden speciale organisatie, Iraq Body Count (IBC), wordt genoemd, ligt zelfs nog hoger, namelijk meer dan 9400 burgers. Daarmee is in ieder geval bewezen dat de grootte van de hier gebruikte data realistisch is en deze het aantal slachtoffers eerder onderschat.

Gelijksoortige informatie is er ook over andere landen, zodat gezegd kan worden dat de informatie, ondanks zijn onvolledigheid, toch een grove representatieve indruk geven. Vanuit dit punt zijn ook verschillende dwarsverbindingen tot andere elementen van de in de islam gewortelde politieke cultuur te trekken. Een helaas permanent actueel voorbeeld daarvan is de wereldwijde christenvervolging: op de Wereldvervolgingsindex 2013 van Open Doors  staan  volgens mijn telling van de 50 landen waarin de christenvervolging het hevigst woedt 36 landen met een duidelijke tot absolute islamitische meerderheidsbevolking (> 50%), 8 met een belangrijke islamitische minderheid (wat in dit geval niet noodzakelijkerwijs van de islam de oorzaak maakt), 4 communistische (waaronder Noord-Korea, dat helemaal bovenaan de lijst staat) en 2 anderen. Kortom, het dus behoorlijk gevaarlijk om de uit de islam ontspringende geweldsimpuls te onderschatten.

Bron:
www.pi-news.net
Auteur: Johann Sporckgraff

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Religie van de vrede", Islam, Jihad, Moslims, Rotzakken, Terrorisme. Bookmark de permalink .

6 reacties op Islamterreur van 2001 tot 2013

  1. Charles Martel zegt:

    Het zou ook kunnen dat geweld intrinsiek is aan de islam, het is eenvoudig de religie van het geweld en de immoraliteit. De oude krijgsgodin Allat heet nu eenvoudig Allah (beide werden in het Arabisch op dezelfde manier geschreven).. Ooit gehoord van de 10 geboden in de islam?

    Like

  2. Jean zegt:

    Islam IS geweld, islam IS moorden, islam IS verkrachen, islam IS verderf, islam IS kanker, islam MOET verboden en verdreven worden uit onze westerse seculiere gemeenschap.

    Like

  3. luckybee zegt:

    Verbod op de bouw van Moskee’s en Candi’s waar andere goden als de onze aanbeden wordt.

    Like

  4. fleckie zegt:

    De betekenis van deminaret”uit Erfenis van oude culturen,ISLAM.van Miriam Meier, uitg.Atrium,isbn 90-6113-273-8….,”de minaret werd gebruikt om op te roepen tot het gebed,maar moest ook getuigen van de. .overmacht van de islam”.!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s