Stel je voor, er is een Europese Parlement en niemand gaat er naar toe

Screenshot_14

(Door: vanhetgoor)

Er bestaat een hele naïeve poster van een naakt kind. Het is gedrukt op lila papier, de geest van de Flower Power waait er nog altijd over heen. Het is een schattig strandtafereeltje. Het blote kind speelt met zand of zo, tegenwoordig zou dat niet meer kunnen. Er staat ook een nogal confronterende tekst bij: ‘Stel je voor, er komt oorlog en niemand gaat er naar toe.’ Het kind dat zich volkomen veilig waant, heeft nog geen besef van oorlog. Onschuldig speelt het met een emmertje en een schepje. Het is ontwapenend en het dwingt tot nadenken. Die poster kón dertig jaar geleden nog! Tegenwoordig zou het absoluut niet meer kunnen. De reden waarom het niet meer kan is tweeledig. Ten eerste omdat tegenwoordig piemelnaakte kinderen niet zonder meer mogen worden afgebeeld. Het is vieze kinderporno geworden en daarmee is de vrijheid en de onschuld van kinderen weggenomen. Ten tweede, omdat die stelling over ‘oorlog-en-er-niet-heen-gaan’ zo verschrikkelijk naïef is dat het onbetamelijke al ruim is overtroffen.

Toch heeft het mij aan het denken gezet. Over Brussel of Straatsburg én het Europees Parlement, zaken waar we liever niets mee te maken hebben, liever niet over nadenken. De overbodige extra bestuurslaag met al die bureaucratie. We kunnen het negeren of bagatelliseren. We kunnen er met een boog omheen lopen of er tegen ten strijde trekken. Hoewel, er helpt geen lieve moedertje aan, want het verzet heeft geen zin. Burgerforum en referendum ten spijt, steeds meer zaken worden door de Europese Unie bepaald. De nationale regeringen van de Europese lidstaten worden vaker buiten spel gezet. De afzonderlijke lidstaten van de Europese Unie kunnen bijna geen eigen beleid meer voeren met betrekking tot handel en industrie. En monetair gezien loopt alles ook door elkaar. Het is onoverzichtelijk. Slechts weinig mensen is het gegeven om daar inzichten in te hebben. En helaas zijn dat geen politici! En de ambtenarij houdt de kaken stevig op elkaar. Daarnaast is het een feit dat de Europese ‘regering’ met die zogenaamde Europese ‘president’ een soort kind met een waterhoofd is. Sterker uitgedrukt; het is een éxtra hoofd op een véél en véél te brede nek. Boven de regering in Den Haag en daarnaast ook boven elke andere regering van elke Europese lidstaat bevindt zich een ándere regering. Het is een pan-Europese regering die voor het grootste gedeelte niet door het volk van Nederland is gekozen. De leden van het Europees Parlement zijn voornamelijk gekozen door de inwoners van de andere landen van de Europese Unie. Deze situatie doet zich niet alleen voor in Nederland, want alle landen in het gelijkgeschakelde Europa zitten met exact datzelfde probleem. Voor al deze landen geldt dat de Europese democratie voornamelijk is wat de ánderen willen!

Stukje geschiedenis

In een ver verleden is de Europese Unie begonnen als De Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. (opgericht 18 april 1951) Geen handelsbelemmeringen meer tussen de landen onderling, en ook geen importheffingen meer, over en weer. Alles geregeld met verdragen. De gedachte was goed. Tussen België, Nederland en Luxemburg was er al eerder een soort handelsverdrag of douane-unie (effectief sinds 1 januari 1948). Het streven van de Benelux was een grotere efficiëntie, minder douaneambtenaren en minder formulieren. De grensposten tussen Nederland en België konden feitelijk weg, er zou geen roomboter of sigaret meer gesmokkeld kunnen worden. Doordat de prijzen met behulp van belastingmaatregelen gelijk werden getrokken heeft smokkelen sinds 1948 geen zin meer. Dat spaart heel wat mankracht en moeite. Het voorkomt ergernis en tijdverlies aan de grens. Het geld dat hiermee bespaard werd kon voor betere zaken worden gebruikt. Het mooie van dit alles was dat elk van de landen zijn eigen soevereiniteit behield. En dat gold voor zowel de Benelux als ook voor de EGKS.

De staat van perfectie

De Europese Unie is een en al geluk en welvaart voor iedereen. Bloemetjesbehang tot in het kleinste kamertje. Alles rozengeur en maneschijn. Er zijn maar twee hele kleine nadeeltjes. De nationale parlementen krijgen steeds mínder invloed op het beleid, omdat het Europees Parlement méér te zeggen krijgt. Met andere woorden, de stem van de kiezer verwatert. En als er meer landen toetreden, wordt het alleen nog erger. Met een groter electoraat wordt de kiesdeler per definitie ook groter. Het gevolg is dat elk individu steeds minder invloed krijgt op het beleid. Het belangrijkste nadeel van de huidige toestand van de Europese Unie en de Europese Centrale Bank, het Europees Parlement en de Europese ‘president’ is een kwestie van geld. Om het in een woord te zeggen, het is geldverspilling! Om alle Europese zaken te laten draaien is steeds meer geld nodig. Er is nu veel meer dan een miljard Euro per jaar nodig om het mallotige circus in Brussel en Straatsburg draaiende te houden. En dat is dus niet het bedrag dat aan subsidies wordt uitgekeerd voor projecten in de individuele lidstaten, dat komt er nog eens extra bovenop. Nee, dat geld is nodig voor de periodieke verplichte rituele verhuizing. Alles is dubbel uitgevoerd, dus de helft van de tijd staan alle gebouwen voornamelijk leeg! De helft van alle apparatuur blijft afwisselend ongebruikt. Dan is er de huur van hotelkamers voor Europarlementariërs en hun gigantische entourage. De vele honderden tolken, de exquise catering en de persoonlijke assistenten en al dat andere administratieve personeel dat moet zorgen voor kopietjes in de juiste taal van het juiste rapport of verslag. Alles wordt in veelvoud geproduceerd, alsof het geen geld kost. Het kan niet op! In Brussel en in mindere mate in Straatsburg wordt er jaarlijks een zeer grote hoeveelheid geld doorheen gedraaid. De verblijfs- en transportkosten worden allemaal lokaal uitgegeven. Daarmee ondersteunen deze duizenden ambtenaren de Brusselse en Straatsburgse middenstand. Het vastgoed doet ook goede zaken. Plaatselijk zijn ze daarom een graag geziene gast en men zou ze met lede ogen zien vertrekken.

De vierde democratische laag

Toch moet er eens een kanttekening bij worden geplaatst. Toen de Europese landen nog geen Europees Parlement hadden, waren er landelijke parlementen en landelijke regeringen. Later is gedeeltelijk de besluitvorming over tal van zaken naar Brussel verplaatst. Het aantal nationale parlementsleden is opmerkelijk genoeg overal gelijk gebleven. Alleen de beslissing voor Europese aangelegenheden ging naar Brussel, maar voor de uitvoering van de besluiten zijn nog steeds nationale ambtenaren van de afzonderlijke Europese lidstaten nodig. De controle is ook steeds in handen van de landelijke ambtenaren, zij rapporteren slechts aan Brussel of Straatsburg. Wie heeft dit bedacht? Niet antwoorden, deze vraag is om mensen aan het denken te zetten, meer niet!

Alle nationale parlementen en regeringen laten het recht om te beslissen over aan de leden van het EP in Brussel en Straatsburg. Een gedeelte van de verantwoordelijkheid wordt vrijwillig afgestaan aan iets dat slechts formeel democratisch is. Een ander gedeelte van de verantwoordelijkheid blijft waar het hoort. Als er in Nederland voor de landelijke verkiezingen, dus voor de Tweede Kamer, moet worden gestemd dan zijn er circa 50.000 stemmen nodig om één persoon verkozen te krijgen. Dat heet de kiesdeler. En hoe groot de kiesdeler is, ligt aan tal van factoren, of het regent en of er belangrijke beslissingen moeten worden genomen, kortom de opkomst. Voor het Europees Parlement gelden hele andere cijfers, er zijn totaal meer Members of the European Parliament, maar óók meer stemgerechtigden. De kiesdeler voor het EP erg ondoorzichtig. Ik schat het werkelijke aantal stemmen dat nodig is voor één EP-zetel ergens tussen de 30.000 en de pakweg 200.000 stemmen. Per land zijn er verschillende aantallen zetels beschikbaar. Daarnaast zijn de échte opkomstcijfers onwaarschijnlijk laag. Er is niet veel interesse bij de burger, wel ergernis. Dit alles maakt de bedoeling van de kiezer zeer onduidelijk. Een klein gedeelte van de Europeanen brengt zijn stem uit, het grootste gedeelte dus niet! En toch heeft het invloed op iedereen. Omdat het zo’n afgang is, wordt er niet erg veel ruchtbaarheid aan gegeven. De cijfers moeten ook steeds per land worden bekeken. Per definitie is het EP daarom minder democratisch dan de landelijke parlementen van de afzonderlijke lidstaten van de Europese Unie. Omdat er per land minder kiesgerechtigden komen opdagen én omdat er minder is om uit te kiezen. Per land is er slechts een beperkt aantal zetels voor de afgevaardigden, én omdat de kiezers enkel per land mogen stemmen op de afgevaardigden van hun eigen land. Dáárom zijn dit drie vette lagen van kiezershaat, het is ondemocratisch en het is volkomen respectloos naar de kiezer toe.

Screenshot_15

Waarom heeft men in hemelsnaam ooit voor dit systeem gekozen? Elk land heeft en houdt zijn eigen democratisch gekozen regering. Het EP en de Europese Commissie lopen daar gedeeltelijk parallel aan. Echter overal ter wereld zijn corrigerende systemen zoals een House of Lords, een senaat of zoals wij dat noemen de Eerste Kamer. Een huis van reflectie. Voor ‘Europa’ is dat er niet! In Brussel en soms in Straatsburg zijn éxtra mensen bezig die zich alléén met Europese zaken bezig houden op parlementair niveau. De beslissing van het EP is definitief en de lidstaten moeten de besluiten uitvoeren. Ook als dat belachelijke besluiten zijn, zoals het Cookie-besluit. Feitelijk is het EP samen met de Europese Commissie een soort dependance van de nationale democratie. Maar zonder die extra veiligheid van een kamer van reflectie, de oudere heren die zich nog eens buigen over de wettigheid en de wenselijkheid. Deze afwezigheid is een zeer kwalijke zaak, want de onzin van Europa tast ons allemaal aan. Was het dan daarom niet beter geweest wanneer alle nationale parlementen en regeringen zich gezamenlijk over de Europese voorstellen zouden moeten uitspreken? Ja, dat is het! Dan is een bijkomstig voordeel dat elk land steeds alle Europese regels moet ratificeren, anders gaat het niet door. Er worden dan geen zaken uitbesteedt. Geen vage selecties meer, geen onduidelijke benoemingen op de kandidatenlijst. Uiteindelijk is dat nog goedkoper ook, want er is zeer veel geld mee gemoeid en het ‘werk’ dat men er voor moet verrichten. Bijvoorbeeld tienduizenden Europese ambtenaren die zich moeten ophouden in Brussel en soms in Straatsburg. Dat zijn niet de meest vervelende steden. Goed hotel, keurige restaurants en elk Member of the European Parliament heeft een eigen persoonlijke hofhouding. Het zijn zonnekoninkjes die zich gedragen als volgevreten luizen op een zeer hoofd. Weg ermee!

Samengevat is het aldus. Het is belangrijk dat de Europese Unie weer terug gaat naar de uitgangspunten van vroeger. Namelijk een Europese Gemeenschap die bestaat uit soevereine, democratische landen. Elke lidstaat is en blijft onafhankelijk en zelfstandig, verantwoordelijk voor de eigen beslissingen en bovendien soeverein! Er zijn dan slechts wederzijds geratificeerde verdragen voor een douane-unie en er blijft een overlegplatform voor handelsbevordering en consumentenveiligheid. Zodra dat weer een feit is, zijn er tienduizenden nutteloze en overbodige ambtenaren die geen kwaad meer kunnen doen. Die mogen naar huis. Deze schijnvertoning moet stoppen. Het heeft absoluut niets met democratie te maken. Het Europese Parlement is een charade. Globaal kan 90% van het electoraat slechts zijn stem uitbrengen op een zéér, zéér kleine selectie van alle kandidaten, namelijk alléén die uit zijn eigen land. De kans is daarom zeer groot dat alle door de landelijke politiek voorgedragen kandidaten uiteindelijk komen bovendrijven als Europarlementariër. Steeds weer in exact dezelfde verhoudingen als ook bij de landelijke verkiezingen te zien zijn. Het is daarom slechts een doublure! Niet alleen de dubbele vergaderzalen, maar het hele Europese Parlement is volkomen overbodig. Er is dus geen echte keus en als een kandidaat gekozen is, wordt hij één van de bijna 766 leden van het EP. Iedere Europarlementariër heeft maar een piepklein stemmetje! Alles wat hij zegt, gaat altijd verloren in de vertaling. Vrijwel niemand kan zijn speech inkorten tot de theoretische spreektijd van pakweg vijf minuten per week. Het maakt ook niet uit, er is vrijwel niemand die er naar luistert. Geen mens houdt het vol om vijf dagen per week meer dan 13 uur achtereen te luisteren. Behalve de tolken! En die doen dat bij toerbeurt. Helemaal niemand houdt het vol om naar dat zinloze gewauwel te blijven luisteren.

Mijn advies

De Europese Unie moet zo spoedig mogelijk worden teruggebracht naar een verdragsorganisatie waarbij wederom de nationale regeringen het laatste woord hebben. Net zoals vroeger. Alleen deze democratisch gekozen landelijke regeringen zijn gerechtigd om verplichtingen aan te gaan. Alleen dan is er toezicht door de senaat. De Europese Commissie en het EP zijn een schijnvertoning en moeten weg! Het is een pseudodemocratisch volkomen overbodige vierde bestuurslaag. Alleen als de macht wordt teruggegeven aan de nationale regeringen houdt men de boel zuiver en rechtvaardig. Alleen de nationale parlementen zijn betrouwbaar en democratisch. Zonder EP en EC hebben we dan nog steeds alle voordelen van de Europese samenwerking, maar niet langer de geldverslindende antidemocratische troep in Brussel (en soms in Straatsburg)!

Er zijn ook ander manieren van werken mogelijk . Het zou kunnen om de leden van het Europees Parlement voortaan te laten vergaderen in het gebouw van hun eigen nationale parlement. De sprekers uit andere landen zijn dan te zien via Skype. De vergadering begint dan op vrijdagmiddag om twee uur na de middag. Als ze voortmaken is de vergadering op tijd afgelopen, dan kunnen ze nog net voor de aanvang van het weekend naar huis. Nét voor de spits! Geen hotelkosten, geen reiskosten en geen tienduizenden assistenten en ambtenaren die elke minimaal € 100.000,- per jaar kosten. Het is dezelfde democratie, maar dan voor minder geld!

Maar er zijn meer besparingen en verbeteringen mogelijk. De verkiezingen voor het Europees Parlement moeten samenvallen met de normale landelijke verkiezingen. De kiezers van elk afzonderlijk land stemmen dan op dat segment van hun nationale kandidaten voor het EP. Zij brengen hun stem uit op het zelfde moment als zij ter stembus gaan voor ‘de Tweede Kamer’, de Bondsdag of het nationale kippenhok. Zelfde kieshokje, zelfde kiescommissie, maar op een tweede stembiljet. Beter nog is om de verkiezing voor het EP helemaal achterwege te laten! Automatisch wordt de bovenste 10% van elk nationaal parlement óók verkozen tot Europarlementariër. Het zijn dezelfde kiezers, waarom zou men Europees anders stemmen dan landelijk? Wat goed is voor een land is ook goed voor Europa, en omgekeerd!

Door:
vanhetgoor
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Interessante links:

http://www.kennislink.nl/publicaties/het-europees-parlement/

http://www.europeesparlement.nl/

http://www.europa-nu.nl/id/vh8ml7j9izug/isuvestigingsplaatsen_europees_parlement

http://www.europarl.europa.eu/aboutparliament/nl/00059f3ea3/De-begroting-van-het-Europees-Parlement.html

http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+IM-PRESS+20060403FCS06935+0+DOC+XML+V0//NL

http://nl.wikipedia.org/wiki/Talen_van_de_Europese_Unie

Illustraties: de illustraties zijn beschikbaar gesteld door de Koninklijke Bibliotheek te Den Haag.

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in democratie, Europees Parlement, Europese Commissie, EUSSR. Bookmark de permalink .

9 reacties op Stel je voor, er is een Europese Parlement en niemand gaat er naar toe

  1. Th.M. van Baarle zegt:

    Er is een grote verscheidenheid van partijen en partijtjes in die 28 landen van de EU die meebeslissen over Europese Zaken. Landelijk is er echter slechts één van werkelijk belang om van heel die verschrikkelijke mengelmoes en Babylonische spraakverwarring af te komen: dat is de PVV van Geert Wilders.
    De kans om deze partij aan het werk te zetten met de afbraak van de EU is éénmalig en heeft plaats in mei 2014. Grijp uw kans.

    Like

  2. Anneke zegt:

    Wat zou dat toch GEWELDIG zijn !!! ! !!! Twee lege gebouwen in Brussel en Straatburg……Mooi, opgeruimd dus verlost van de kwaaie gieren !!! ! !!! De wereld verlost van alle (nu nog) actieve gierige SATANISTEN…..Máár helaas we zijn nog niet van het Romeinse Rijk af….Babylonië heeft zich uitgespreid over de planeet, als een sprei. Die absoluut géén liefdevolle warmte uitstraalt….maar een ijzingwekkende KOUDE. De planeet is brandende, op velerlei fronten…In letterlijke – en in figuurlijke vorm.

    Like

    • Anneke zegt:

      Overigens, Iran (het eerste Babylonische land) oefent een belegering van Jerusalem…..GOED NIEUWS, althans voor de wat langere termijn…VERLOSSING nabij. Deze Heilige stad is al 32-X met de grond gelijk gemaakt, een 33-ste X kan dan ook nog….Zeker bedacht door de 33-ste graad van de Vrijmetselarij….NADENKERTJE; mensen. Verwijzing Bijbel: Zacharia 14…….

      Like

  3. luckybee zegt:

    Dat hebben wij aan George Harrison te verdanken, en zijn Baghwan; wat doet die vent eigelijk tegenwoordig, de laatste keer dat ik de Beatles zag was alleen Paul McCartny en Ringo Star aanwezig

    Like

  4. Vederso zegt:

    Alas, Georg isn’t among us anymore.

    Like

  5. peterselie1 zegt:

    John Lennon is dood, maar zijn boodschap leeft voort op geluidsdragers.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s