Angst voor de eigen staat

Screenshot_9

De Egyptenaar al-Sisi (links) en koning Abdullah van Saoedi-Arabië

Saoedi-Arabië distantieert zich van radicaalislamitische groeperingen en probeert Egypte te stabiliseren. De 529 in de Egyptische provinciestad Minja uitgesproken doodvonnissen tegen aanhangers van de Moslimbroeders stuitten in de westerse wereld op afwijzing. In Egypte echter werden ze naar verhouding gelaten geaccepteerd, en voor Saoedi-Arabië zijn ze er blijkbaar een signaal voor dat het door crises geteisterde buurland zich in de gewenste richting ontwikkelt.

Hoe kan een met doodvonnissen eindigend snelproces tegen 529 aanhangers van de Moslimbroeders naar de zin van het radicaalislamitische Saoedi-Arabië zijn? En waarom geeft Riyad de voorkeur aan een militair aan het hoofd van Egypte? Een feit is dat de Egyptische legerleider Abdel Fattah al-Sisi zijn macht enorm aan Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Koeweit te danken heeft. Zij hebben sinds de val van president Mohammed Morsi, die na de val van president Hosni Moebarak met zijn Moslimbroeders in Egypte aan de macht was gekomen, de nieuwe overgangsregering met omgerekend 12 miljard Amerikaanse dollar ondersteund. Hadden de VS daarvoor Morsi ondersteund, nu is het Saoedi-Arabië dat probeert invloed te krijgen in Egypte.

Deze constellaties zijn uitermate verwarrend als men niet weet dat de Moslimbroeders, hoewel moslims zoals de Saoedi´s, hun verklaarde vijanden zijn. Toegegeven, dat waren ze niet altijd, maar uiterlijk in 1990, toen zij aan de kant van Saddam Hussein gingen staan, scheurde de band, die de wahabitische Saoedi´s had verbonden met de Moslimbroeders, doormidden. Bovendien – en ook dat is verwonderlijk vanuit westers perspectief – zijn de Moslimbroeders wat betreft Riyad veel te pluralistisch. Met hun eisen naar religieuze vernieuwing en politieke hervormingen zijn ze het Saoedische heersershuis een doorn in het oog, nog meer dan het Westen dit ooit zou kunnen zijn, want de Moslimbroeders verwijzen bij hun optreden naar de islam. Omdat zo´n strategie ook invloed kan hebben op de Saoedische bevolking, die dan veranderingen eist, werd begin april in Riyad een antiterreurwet aangenomen, waarin behalve atheïstisch gedachtegoed ook de Moslimbroeders, Al-Qaida, het in de Syrische burgeroorlog actieve Al-Nusra-Front en de Isis-milities evenals Hezbollah tot terreurorganisaties worden verklaard.

Saoedi-Arabië had lange tijd willekeurig bijna iedere radicaalislamitische groepering in de wereld ondersteund en werd daarvoor ook heftig bekritiseerd, nu echter beperkt het land deze bevordering en verklaart zelfs voormalige vrienden tot vijanden. In het vervolg dreigt er voor Saoedische burgers, die in het buitenland voor de islam hebben gevochten, tot 20 jaar gevangenisstraf. De angst dat opgeleide strijders terugkeren naar Saoedi-Arabië met het doel de monarchie daar ten val te brengen, is blijkbaar groot.

Riyad intervenieert weliswaar nog niet tegenover de VS, die de vanuit hun optiek gematigde Syrische rebellen in de strijd tegen Baschar al-Assad van wapens voorzien, maar zelf doet Saoedi-Arabië minder actief mee. Dit is in zoverre verwonderlijk, omdat de gehate Assad dankzij de ondersteuning van de eveneens gehate Libanese Hezbollah langzamerhand weer de overhand lijkt te krijgen in de burgeroorlog. Hezbollah op haar beurt wordt, net zoals de Moslimbroeders, door Qatar gefinancierd. Met dit land had enkele weken geleden dusdanig ruzie gehad, dat men wederzijds de ambassadeurs terugriep.

Op dit moment vinden de Saoedi´s het echter kennelijk belangrijker om Egypte te stabiliseren. Daarom werd ook de legerleider al-Sisi ondersteund om president te worden. Bovendien is hij, zoals hij heeft laten zien bij de val van de Morsi-regering en van de Moslimbroeders, niet alleen een man die bereid is geweld in te zetten, maar ook een gelovige moslim. Zijn vrouw draagt een sluier en hijzelf kan ook gelovige moslims aan zich binden. Voor deze geldt het nu een alternatief voor de Moslimbroeders aan te bieden, die, net zoals onder Moebarak, intussen weer verboden zijn. Dit mag Qatar en overigens ook Turkije dan wel niet bevallen, en ook in Oman, Tunesië en Marokko accepteert men hen nog in het eigen politieke landschap, maar dat was het dan ook wel. De VS hebben langer geleden al gemerkt dat zij met Morsi op het verkeerde paard gewed hebben en zij houden zich op dit moment gedeisd.

Mochten de 529 doodvonnissen in Minja echter uitgevoerd worden, dan kan er een splitsing van Egypte dreigen, ook al waren talrijke waarnemers er verbaasd over hoe onverschillig de Egyptenaren overwegend op de vonnissen reageerden, die in tegenstrijd zijn met iedere vorm van een rechtsstaat. Tot 28 april wil de Egyptische grootmoefti, de islamitische rechtsgeleerde, onderzoeken of hij de vonnissen als rechtsgeldig verklaart.

Eind mei wordt er gestemd over al-Sisi als president. Omdat de stemming in het land voor de inmiddels afgetreden legerleider spreekt, zal hij de verkiezingen vermoedelijk duidelijk gaan winnen. Na meer dan twee jaar van onlusten willen de Egyptenaren blijkbaar weer vrede in het land, ook als deze deels alleen maar door een grotere militaire aanwezigheid te bereiken is. De idealen, die veel burgers van het land in het kader van de “Arabische Lente” de straat opdreven, zijn inmiddels in vergetelheid geraakt. De vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid zijn minder belangrijk dan een volle maag en veiligheid. Dat is het besef van de Egyptenaren betreffende de gebeurtenissen van de afgelopen jaren. Deze berusting op haar beurt is geheel in de zin van Saoedi-Arabië. Het land staat op grond van de leeftijd van de koning binnenkort voor een heerserswisseling. Onrust, die van buitenaf het land wordt binnengedragen, kan men hierbij in Riyad helemaal niet gebruiken.

Bron:
www.preussische-allgemeine.de
Auteur: Rebecca Bellano

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Arabische wereld, Egypte, Moslimbroederschap, Saoedi-Arabië. Bookmark de permalink .

4 reacties op Angst voor de eigen staat

  1. lucky bee zegt:

    De Egyptische president en de Sheik van Saudi Arabie,zijn een obstakel voor de deplannen om een Khalifaat op te bouwen.Logisch dat ze bang zijn.Dank zei Karel Martel hebben de Arabieren tot zo ver geen geluk bij het oprichten van deze nieuwe regiem.

    Like

  2. danny zegt:

    Breaking news

    juweliers vrouw schoot in blinde paniek’

    http://www.telegraaf.nl/binnenland/22504003/___Juweliersvrouw_schoot_in_blinde_paniek___.html

    http://nos.nl/artikel/635495-advocaat-juwelier-t-kon-niet-anders.html

    Hier uit blijkt dat de juweliersvrouw handelde uit noodweer,.

    Like

  3. jans zegt:

    De islam is de kanker in de wereld, zowel politiek als religiues. Het beheerst het hele Midddenoosten en probeert de rest van de wereld in te palmen.
    Dat islamitisch tuig is niet te vertrouwen.
    De islam moet verboden worden.

    Like

  4. 4sjun zegt:

    De wat slimmere moslims zien al wel in dat een kalifaat meer Mohammedaanse toestanden betekent. De situatie waarin de een de ander uitmoordt omdat hij of zij niet streng genoeg in de politiek-religieuze doodscultus is. Dus zien we dat Assad, Sissi en zelfs Fahd te verkiezen zijn boven de chaos die intussen in Libië, Afghanistan en Irak is ontstaan als gevolg van optredende kalifaatstrijders.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s