Stockholm syndroom

Screenshot_15

Het Stockholm syndroom is het effect dat onderdanen in een machteloze situatie, sympathie gaan voelen voor hun machthebbers. Het is vernoemd naar de slachtoffers van een gijzelingsdrama bij een bankoverval op de Kreditbanken in Stockholm. Hoe is dit van belang voor machthebbers?

Opperdienaar: Psychologisch kun je er 98% op vertrouwen dat als je onderdanen in je macht hebt, dat ze die macht goed gaan praten en verklaren. Meestal gaan ze zichzelf wijsmaken dat ze toch al van plan waren te doen waar ze toe opgedragen worden. Dat ze dom en slecht zijn en heersers nodig hebben die ze met een pistool de goede richting op porren. Op die manier worden de machthebbers in gedachten hun dienaren. Alles waar ze toe verplicht worden, wilden ze toch al doen en is de verstandigste optie op dat moment beschikbaar.

Niet alleen praten ze hun onderdrukking recht, ze zullen ook hun medeslaven aanvallen die de bevelen van de heersers in twijfel trekken. Die zijn dan onpatriottisch, egoïstisch, hebben iets tegen samenwerken of moeten maar naar Somalië vertrekken als het ze niet bevalt. Dit wordt ook wel ‘slaaf op slaaf’ geweld genoemd en is de belangrijkste kracht die onderdanen in het gelid houdt. De Romeinse overheid decimeerde af en toe een legeronderdeel als het niet enthousiast genoeg vocht. Dit betekende dat 1 op de 10 soldaten werd omgebracht. Dit heeft natuurlijk het effect dat de soldaten elke medesoldaat die niet hard genoeg vecht, gaan aanvallen, uitschelden en belachelijk maken.

Lees verder>>>

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

4 reacties op Stockholm syndroom

  1. Andre M zegt:

    Ik heb meer last van het kadaver elite syndroom waarbij ik de elite steeds meer ga haten om hun uitlatingen en het om zeep helpen van de democratie. Waarbij ik ook zeg bij een volgende oorlog de elite eerst, wie laat zich nog voor een stel boven ons verheven personen kapot schieten waarbij de kadaver elite altijd wint.

    Like

  2. meneertje zegt:

    Een ogenschijnlijk zeer duidelijk voorbeeld van het Stockholmsyndroom zagen wij in Nederland bij de eerste treinkaping door de Zuid-Molukkers. Hoewel de Z.M. drie gegijzelden hadden doodgeschoten, waren de gevangenen na hun bevrijding op de hand van de Z.M. (althans: dat scheen zo te zijn).
    Er was er één bij die zelfs een heleboel kabaal heeft gemaakt omdat de overheid de Z.M. niet goed genoeg had behandeld.

    Bij iets diepergravende analyse bleek hij in de gekaapte trein met de Z.M. te hebben gecollaboreerd om zijn hachje te redden.
    Maar hij wilde niet toegeven dat hij uit pure angst had gehandeld, doch gaf voor (en geloofde waarschijnlijk ook zelf) dat hij zo opkwam voor de Z.M., omdat hij oprecht vond dat zij gelijk hadden.

    Ik heb veel later nog eens een documentaire gezien waaruit bleek dat lang niet alle gegijzelden zo dachten. Het was als zo vaak: de grootste schreeuwers bepaalden het beeld dat wij van de groep kregen. Degenen die helemaal niet zo dol op de Z.M. waren (de meerderheid) durfden niet tegen die schreeuwers in te gaan, ook niet na hun bevrijding.

    Het Stockholsyndroom kan dus wel eens ingewikkelder in elkaar zitten dan men bij oppervlakkige beschouwing denkt.

    Like

  3. Yvonne van Cleef zegt:

    Ik heb in ieder geval geen last van dat syndroom;ik ga me alleen steeds harder afzetten tegen de “elite”!

    Like

  4. Jan zegt:

    Niet alleen praten ze (socialisten) hun onderdrukking recht, ze zullen ook hun medeslaven (PVVérs) aanvallen die de bevelen van de heersers (Brussel) in twijfel trekken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s