Het Stockholmdualisme van Ari Shavit (7)

Screenshot_9

(Door: Martien Pennings)

Wie de term Stockholmdualisme wil begrijpen die ik van toepassing breng op “Mijn Beloofde Land” van Ari Shavit – waarvan hier het zevende hoofdstuk wordt besproken – moet naar de eerste alinea’s van deel een. Deel twee is hier, deel drie is hier, deel vier is hier, deel vijf is hier en deel zes is hier te vinden.

Het zevende hoofdstuk heet “Het project – 1967”.

“Mijn vader”, zegt Ari Shavit, “was een veelbelovende jonge chemicus op het Weizmann-Instituut en veel collega’s, die elkaar vaak in onze huiskamer ontmoetten, behoorden tot Israëls topwetenschappers. ( . . .) En daarbij kwamen ze altijd weer uit op dat grote, niet nader benoemde ding daar in de Negevwoestijn, dat grote, raadselachtige ding dat maakte dat mijn vaders vrienden en de vaders van mijn vrienden daar naartoe moesten. ( . . .) . Hoewel er niets werd gezegd, was het toch min of meer duidelijk dat van de fysici en chemici, op wier schoot ik mocht opgroeien, werd verwacht dat ze ons leven zouden redden.”

Lees verder>>>

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Israël. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s