Het Stockholmdualisme van Ari Shavit (9)

Screenshot_1

Arabische “vluchtelingen” in een kamp in Gaza

(Door: Martien Pennings)

Wie de term Stockholmdualisme wil begrijpen die ik van toepassing breng op “Mijn Beloofde Land” van Ari Shavit – waarvan hier het negende hoofdstuk wordt besproken – moet naar de eerste alinea’s van deel een. Deel twee is hier, deel drie is hier, deel vier is hier, deel vijf is hier, deel zes is hier, deel zeven is hier en deel acht is hier vinden.

Het hoofdstuk negen “Gaza-Strand -1991” telt slechts tien pagina’s. Mijn kritiek erop zal bijna net zoveel tekst omvatten. Dat komt omdat ik, als ik behalve beweren ook bewijzen wil, Shavit toch ruim zal moeten citeren. Dit hoofdstuk begint met een regelrechte liefdesverklaring aan “de Palestijnen” en hun “Intifada” een woord dat “afschudding” betekent. Van het Israëlische juk, dat spreekt vanzelf.

Lees verder>>>

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Israël. Bookmark de permalink .

6 reacties op Het Stockholmdualisme van Ari Shavit (9)

  1. Leo zegt:

    even off topic:
    Den Haag geeft toestemming voor een PRO isis demonstratie a.s vrijdag na het “middaggebed ”
    Het bewijs ! dat we bestuurd worden door colloborateurs !!! van het kwaad.!

    Like

  2. Theresa Geissler zegt:

    Nou Martien, na het lezen van dit 9de hoofdstuk van je Ari Shavit- analyse bekruipt mij sterk de indruk dat hij dat Stockholm-dualisme, waar jij je zo over opwindt, in belangrijke mate heeft opgedaan tijdens die 12 dagen als kampbewaker in dat Gaza-kamp. Uitgerekend tijdens díe 12 dagen,
    Begrijp me niet verkeerd: Daarmee suggereer ik helemaal niet dat enigerlei vergelijking met Auschwitz of iets in die richting terecht is, totaal niet maar wèl dat de 34-jarige reservist bij die gelegenheid met zijn neus op bepaalde feiten is gedrukt, die hij niet uit vrije wil had opgezocht en die nu eenmaal een onuitwisbare indruk op hem maakten.
    Ga maar na: Hij ziet zo ’n hele verzameling gedetineerden binnenkomen,, bestaande uit jochies van zo ’n 15, 16 jaar. Waar ze zich aan schuldig gemaakt hebben, weet hij niet tot in detail -al zal het heus niet weinig geweest zijn, de Palestijnse mentaliteit zo ’n beetje doorgrondende, wat Shavit ook wel geweten zal hebben. Maar dat is niet, wat hij met eigen ogen ZIET: Hij ziet met eigen ogen die kleumerige pubertjes, die geboeid en ontkleed worden en onderworpen aan de gangbare routineuze handelingen en ’s nachts hoort hij naar eigen zeggen dat schreeuwen. Nogmaals, iedere vergelijking met Auschwitz gaat uiteraard mank, maar het zijn geen ervaringen waar Shavit mentaal tegen opgewassen is geweest of die hij eigener beweging zou hebben gezocht: Hij móest gewoon even, hij werd er voor ‘ingezet.’ Tja, en dan vermoed ik dus, dat die ervaringen zich uitvergroot in zijn herinnering hebben vastgezet en misschien wel een eigen leven zijn gaan leiden. Natuurlijk zijn zij niet de enige oorzaak, maar dat ze in belangrijke mate meespelen geloof ik stellig. Die periode was in 1991 en in 1995 -heb ik even opgezocht- begon hij die columns te schrijven voor een linkse krant als de Haaretz. Wie weet, hoezeer die ervaringen in de tussentijd innerlijk bij hem zijn blijven rondspoken -en dat onwillekeurig buiten proportie- zonder dat hij er in eigen kring voldoende gehoor voor vond.
    Shavit was doodgewoon mentaal niet zo geschikt om als kampbewaker te fungeren, ook al waren het maar 12 dagen; Hij had de neiging, de dingen voor zichzelf erger voor te stellen dan ze waren.
    Ik ben helemaal geen psycholoog, maar deze mogelijkheid leek me waarschijnlijk genoeg om hem in het midden te brengen.

    Like

  3. @ Theresa Geissler:

    In aflevering 8 heb ik Shavit aldus geciteerd: http://bit.ly/1l4zAZR :

    “Op mijn 25e schreef ik in een pamflet voor de Vrede Nu-beweging dat het nederzettingenproject waanzin was. ( . . .) ik ging ervan uit dat als het aantal Joodse Israëliërs dat zich op de Westelijke Jordaanoever vestigde, zou vervijfvoudigen (van 20.000 naar 100.000), dit het einde voor Israël zou betekenen. Vandaag de dag zijn er bijna 400.000 Joods-Israëlische kolonisten op de Westoever. ( . . .) De door ons voorziene nachtmerrie is werkelijkheid geworden.”

    Toen hij die Gaza-kamp-ervaring opdeed was hij 34, dus bijna 10 jaar later en kwam die ervaring dus al bovenop een zeer stevige linke overtuiging. Voorts heb ik de indruk dat Shavit een nogal stevige persoonlijkheid heeft: genoeg adrenaline. Ik heb ‘m eens bezig gezien in een tv-discussie: wat een woede die tegelijk toch iets aanstellerigs had! Dus ik denk toch niet dat Shavit echt getraumatiseerd is geraakt door die “kamperervaring”. Ik denk eerder dat we hier te maken hebben met gewone linkse zelfmanifestatie, een uitvergroten van de zogenaamde gevoeligheid, met better-than-thou-isme in dienst van foute politieke opvattingen. Je kunt namelijk uit alles opmaken dat Shavit beter móét weten. Hij is onoprecht, vals, gemakzuchtig net als al die linkse gekken. Hij liegt zichzelf en zijn publiek voor in dienst van zijn ego. Hij kan geen ongelijk bekennen. Als ik de kans zou krijgen om face-to-face het gesprek met hem aan te gaan, zou ik weigeren. Deze man is onoprecht. Nou ja: zoals heel dit soort fout-links dus.

    Like

  4. Vederso zegt:

    @ Martien. vraag: Ondanks dat je dat Stockholmsyndroom aannemelijk maakt, kan er ook het volgende spelen? Abba Eban, toen al ex-minister, stelde ooit dat de nederzettingen-politiek een samenleving als Israel wel moest corrumperen, omdat zgn. “bezettingen” dat altijd noodzakelijkerwijs doen. Een argument dat destijds wel indruk maakte. Graag jouw mening.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s