“Dat heeft niets met de islam te maken”

Screenshot 30

(Door: Bruce Thornton – Vertaling: Wachteres & Henk V.)

De oorlog tegen het jihadisme is blijvend verkeerd begrepen, omdat we hebben verzuimd de religieuze motieven van de islamitische jihadisten te erkennen. Deze nalatigheid begon in 1979 met de Iraanse revolutie. Gevangen in onze westerse seculiere zienswijze hebben wij de opstand tegen de sjah geïnterpreteerd als een antikoloniale opstand tegen een ‘meedogenloze’ autocraat, die overeind gehouden werd door het Westen voor zijn eigen uitbuitende, economische en geostrategische doeleinden. Het doel van de revolutie was, zo werd er geredeneerd, om een ​​regering in het leven te roepen die welwillender tegenover de nationale soevereiniteit en de Westerse pluralistische overheid zou staan. Al snel werd echter, met de politieke triomf van de ayatollah Khomeini, duidelijk dat de revolutie hoofdzakelijk religieus van aard was, deels geïnspireerd door woede over de secularisatie, de modernisering en het liberale beleid van de sjah. Zoals Khomeini in 1962 zei: “Het regime van de sjah was ‘fundamenteel gekant tegen de islam zelf en tegen het bestaan ​​van een religieuze klasse’.”

Ondanks die les werd de opkomst van Al Qaida in de jaren -90 ook op allerlei manieren uitgelegd, behalve wat Al Qaida in werkelijkheid was en nog steeds is – een beweging met diepe religieuze wortels. Onder de regeringen van beide partijen [Republikeinen en Democraten] is de mantra van onze leiders [VS] steeds geweest: “Dat heeft niets met de islam te maken.” We creëerden verschillende eufemismen zoals ‘islamisme’, ‘radicale islam’, ‘islamitische extremisten’ of ‘islamofascisme’, om een ideologie te verklaren die stevig geworteld is in de traditionele islamitische theologie en in de historische praktijk. We waren er angstvallig zeker van dat de islam een “religie van de vrede” was met tolerante en oecumenische aanhangers. Populaire figuren als Osama bin Laden waren ‘ketters’, die dit prachtige geloof hadden ‘gekaapt’, haar doctrines hadden vervormd om hun kwaadaardige machtswellust te dienen. We bekeken hen als ‘twijfelachtige randfiguren’, kwaadaardige fanaten zoals Jim Jones, Charles Manson, of David Koresh.

Deze fundamentele vergissing wordt nu nog in stand gehouden, omdat moslimgeweld en antisemitisme door allerlei factoren worden verklaard, behalve door de essentiële factoren – de theologie, de jurisprudentie en de geschiedenis van de islam.

Wanneer men vraagt ​​naar een bewijs voor de scheiding die wordt aangebracht tussen islamitisch geweld en de leerstellingen van de islam, dan kunnen de meeste apologeten alleen maar een verwesterde nominale moslim produceren, een propagandist zoals Tariq Ramadan, of een linkse academicus die reflexmatig elke vijand van het kolonialistische, imperialistische, kapitalistische Westen als een vriend van links beschouwt. De jihad is niet, zo verzekeren ze ons, het theologische bevel om “alle mensen te bestrijden, totdat ze zeggen dat er geen god is dan Allah”, zoals Mohammed zelf heeft bevolen. De jihad is slechts een vorm van zelfverbetering en dienstverlening aan de gemeenschap. “Allahu Akbar” is niet de traditionele islamitische strijdkreet, maar slechts een manier om “God zij dank” te zeggen. Vereerde islamitische geleerden, zoals de Ayatollah Khomeini  – die opgeleid is in Qom, het “Oxford en Harvard van het Iraanse Shiisme”, zoals Barry Rubin zei, die wordt geëerd als een ‘groots teken van Allah’ vanwege zijn theologische kennis – had simpelweg ongelijk toen hij zei: “De islam zegt: ‘Dood alle ongelovigen, net zoals ze jou zouden doden’ en ‘De islam is een religie van bloed voor de ongelovigen’.”

Ondanks het feit dat, in overeenstemming met dergelijke verklaringen, die worden afgedaan als racistische onwetendheid, uit de eeuwen van westerse observatie en bloedige ervaring blijkt dat, net zoals Tocqueville in 1838 schreef: “De jihad, de heilige oorlog, een verplichting is voor alle gelovigen. … De staat van oorlog de natuurlijke houding is die wordt aangenomen met betrekking tot de ongelovigen … Deze doctrines, waarvan de praktische uitkomst voor de hand ligt, te vinden zijn op elke pagina en in bijna elk woord van de koran … De gewelddadige neigingen van de koran zo opvallend zijn dat ik niet kan begrijpen hoe, net gelijk wie dan ook, met een goed inzicht, die over het hoofd zou kunnen zien.” Op dezelfde manier worden de woorden van Samuel Huntington “de bloedige grenzen van de islam” een racistische leugen genoemd, die gebruikt wordt om neokoloniale invallen in moslimlanden te rechtvaardigen. Ondertussen is bij de 7 wereldwijde conflicten, die meer dan 1000 levens per jaar kosten, bij zes ervan de islam betrokken.

Wat de ‘gematigde’ moslims betreft, die gewone miljoenen moslims die ons voortdurend vertellen dat zij de jihadisten verafschuwen als overtreders van de ware islam [op een enkele zeldzame uitzondering na, zoals M. Zudhi Jasser], zij zijn merkwaardig stil in het gezicht van het gruwelijke jihadistische geweld tegen niet-moslims, de onthoofdingen, martelingen, kruisigingen, verkrachtingen, ontvoeringen, en het willekeurige afslachten van vrouwen en kinderen, wat wordt gerechtvaardigd door zogenaamde lasterlijke vervormingen van hun geloof. Na elke jihadistische gruweldaad zien we nooit wereldwijde massale protesten tegen deze kwaadaardige degradatie van de islam. Maar na 9/11 hebben wij duizenden moslims over de hele wereld de aanval zien toejuichen in een “enorme golf van vreugde”, zoals een Saoedische geestelijke die in Londen woont in een moslimkrant aan president Bush schreef.

Maar wanneer cartoons in kranten als beledigend voor Mohammed worden beschouwd, of wanneer er valse geruchten zijn over korans, die in Guantánamo door toiletten worden gespoeld, of wanneer er melding wordt gemaakt van een obscure voorganger die van plan is een koran te verbranden, dan zien we tienduizenden moslims heftig protesteren. Op dit moment begaan moslimterroristen onuitsprekelijke wreedheden in het noorden van Irak, Syrië, Nigeria en elders, maar wij zien geen wereldwijde “niet in naam van ons” massabeweging ontstaan, geen “miljoen moslims die een mars houden” onder de 1,6 miljard moslims in de wereld, om te protesteren tegen deze vermeende verstoring van de islam en om zijn ware dogma’s van vrede en verdraagzaam samenleven opnieuw te bevestigen.

Een ander voorbeeld van deze intellectuele kortzichtigheid is de manier waarop veel commentatoren het welig tierende antisemitisme in de islamitische wereld verklaren, waar Hitler’s Mein Kampf en de Russische vervalsing uit het begin van de 20e eeuw, De Protocollen van de Wijzen van Zion, populair zijn. Misleid door deze populariteit en door het gebruik van metaforen uit het nazitijdperk, die de Joden als een ‘bacil’, een ‘kankergezwel’ of als ‘ongedierte’ beschrijven, schrijven deze geleerden het islamitisch antisemitisme toe aan de schadelijke invloed van het nazisme op het islamitische Midden-Oosten in de jaren-30. Een dergelijke verklaring verwart retoriek met inhoud. De nazi-variant van het  antisemitisme bloeit onder veel moslims, omdat hun geloof daarvoor al een ‘potentiële ruimte’ heeft gecreëerd – het door de koran gesanctioneerde gebruik van geweld om de islamitische hegemonie af te dwingen, en de onverbloemde intolerantie ten opzichte van andere godsdiensten, in het bijzonder ten opzichte van het christendom en het Jodendom, waaraan aanstoot wordt genomen, omdat die voorlopers en rivalen van de islam zijn. Maar de vijandigheid ten opzichte van de Joden in de traditionele biografieën van Mohammed – hij stierf bijvoorbeeld omdat hij naar verluidt vergiftigd was door een Joodse vrouw – heeft hen in het bijzonder tot voorwerpen van minachting en haat gemaakt.

Denk eens na over het proefschrift van Dr. Muhammad Sayyid Tantawi. Er wordt geen geestige opmerking gemaakt, er is geen humoristische wending of een met franje versierde beschrijving te lezen. Van 1996 tot zijn dood in 2010 was Tantawi de Grand Sjeik van de meest prestigieuze instelling voor soennitische islamitische theologie aan de Al-Azhar Universiteit van Cairo, een plaats die gereserveerd is voor de hoogste autoriteit op het gebied van de soennitische islamitische gedachten. Zijn proefschrift uit 1966, De kinderen van Israël in de koran en de traditie (Sunna),heeft als ondertitel: De gruwelen van de Joden, die beschreven zijn in de koran, door de eeuwen heen gedemonstreerd. Het volgende citaat is een representatief voorbeeld uit het denken van deze gewaardeerde theoloog:

“In de koran zijn de Joden mensen met verschillende slechte eigenschappen, ze staan bekend om hun weerzinwekkende karakter en hun verachtelijk gedrag. De koran noemt hen ongelovigen en leugenaars en ondankbaren; egoïstisch, arrogant en laffe zeurkousen en bedriegers; rebellen en wetsovertreders, ze zijn wreed en het ligt in hun aard om af te wijken van het juiste pad. . . Joden zijn gevoelig voor criminaliteit en agressie. Ze bedriegen en stelen geld van mensen door middel van leugens. De Joden moeten worden onderdrukt en vernederd”.

Het grootste deel van Tantawi’s boek ondersteunt deze laster met zorgvuldige exegeses van de vele koranverzen, hadiths, biografieën van Mohammed, en de theologische interpretaties van deze teksten door de eeuwen heen, waarvan grote aantallen zijn verzameld in Andrew Bostom’s The Legacy of Islamic Antisemitisme [De erfenis/nalatenschap van het islamitisch antisemitisme].

Deze lange traditie is het fundament van de antisemitische belasteringen van Tantawi, die typerend zijn voor zowel het populaire als het academische schrijven in dit gebied, zoals het proefschrift over de Holocaust-ontkenning van de ‘gematigde’ president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas. Het kan toch niet zo zijn dat men denkt dat het hier om eigenzinnige misinterpretaties gaat, die in strijd zijn met de ware betekenis van de heilige teksten van de islam, of dat die een recente creatie zijn van het antisemitisme uit het nazi- tijdperk – dat is niet het geval, omdat Tantawi werd bekroond met een zeer prestigieuze positie, een die specialistische kennis vereist van en trouw aan de islamitische doctrine.

Kennelijk zijn latere thema’s van antisemitisme, zoals de middeleeuwse bloedlaster of de paranoia uit de Protocollen, waarin de Joden moerassen vergiftigden en zo ziekten verspreidden, in de loop der jaren overgenomen door islamitisch antisemitisme en gebruikt om de traditionele Jodenhaat van de koran te versterken en te legitimeren. Ook racisten in Amerika in de late 19e en vroege 20ste eeuw namen het Darwinisme op in hun racistische theorie en retoriek, een praktijk die werd gerechtvaardigd door Darwins The Descent of Man, met zijn speculaties dat de neger de overgangssoort is tussen mens en dier. Maar niemand beweert dat het racisme een secundair effect van het darwinisme is. Integendeel, het darwinisme en zijn technische termen verleenden een glans van ‘wetenschappelijke’ prestige en validiteit aan een reeds bestaande irrationele haat, net als in de jaren-30 geschriften van een ontwikkelde mondiale macht als Duitsland het traditionele islamitisch antisemitisme versterkten en legitimeerden.

Op dezelfde manier kan men stellen dat de retoriek waarin met uitroeiing wordt gedreigd, die nu het traditionele islamitisch antisemitisme aantast, de nazi-invloed weerspiegelt. Immers, in het verleden waren de moslims er niet op gericht, wat de definitieve oplossing van de nazi’s wel was, om het hele Joodse ras om te brengen, maar om de Joden blijvend ondergeschikt en onderworpen te houden in een vernederende tweederangs status, zoals de koran dat instrueert. Dat gebeurt ook in de zuidelijke staten van Jim Crow, waar de meeste blanken er tevreden mee waren dat de zwarten hun tweederangs status hielden en waarin geweld zodanig werd geïnterpreteerd dat de zwarten “aanmatigend” werden, waardoor een institutionele segregatie dreigde. Iets dergelijks is gebeurd in het Midden-Oosten, waar de Arabieren het niet lukte om de Joden met geweld aan de moslims te onderwerpen, wat heeft geleid tot radicalere oproepen om Joden volledig uit het gebied te elimineren. Maar nogmaals, de ‘potentiële ruimte’ voor dergelijke genocidale plannen was er al voor de Holocaust en was in leven geroepen door het gelegaliseerde geweld dat door de eeuwen heen gebruikt werd tegen de Joden die verzet boden of die de islamitische hegemonie bedreigden.

Het gaat er niet om dat alle moslims antisemieten en terroristen zijn, of zelfs sympathie hebben voor de jihadisten. De omvang van het  jihadistisch geweld en de schaal waarop het plaats vindt, de financiële en morele steun die door vele miljoenen moslims aan jihadisten worden gegeven, en de relatieve stilte van de mensen die niet van plan zijn om de jihad zelf in de praktijk te brengen, suggereren veeleer dat het moderne jihadisme en haar theologische rechtvaardiging diepe wortels hebben in de islamitische theologie en voldoende voorbeelden kennen in het leven van Mohammed en in de geschiedenis van de islam. Dit leidt er weer toe dat moslims die zich verzetten tegen het jihadisme of het islamitisch antisemitisme niet in de positie verkeren dat zij over de gezaghebbende, traditionele, leerstellige argumenten en precedenten beschikken, in tegenstelling tot de jihadisten, die regelmatig en overvloedig tekst en uitleg van de islamitische heilige teksten geven ter ondersteuning van hun geweld.

Tot besluit: doen alsof het moderne jihadisme “niets te maken heeft met de islam” en daarbij welgevallige vervormingen van de islamitische theologie en de geschiedenis doen ontstaan, zal oprecht hervormingsgezinde moslims niet helpen, want zij weten dat er geen historische of theologische basis voor deze vleiende sprookjes is; die hebben dus geen autoriteit in de ogen van de meeste van hun collega-moslims. Zij kennen hun eigen geschiedenis en religie te goed, in tegenstelling tot de westerse apologeten die gewaardeerde en geleerde moslims zoals Khomeini en Tantawi vertellen dat ze hun eigen geloof niet kennen/begrijpen. Inderdaad zou een beweging die een echte liberaal-democratische islam creëert, vanuit het perspectief van de traditionele islam en zijn overtuigingen, echt ‘radicaal’ zijn, zoals het voortdurende falen van de liberale democratie om in het Midden-Oosten wortel te schieten laat zien. Maar bovenal vormen zulke fantasieën een gevaar voor onze pogingen om een vastbesloten vijand te vernietigen, die wordt gemotiveerd door een legendarische geschiedenis van verovering en overheersing en die wordt geïnspireerd en gemotiveerd door de overtuigingen die miljoenen van hun geloofsgenoten ten diepste koesteren.

Bron:
www.frontpagemag.com
Auteur: Bruce Thornton

Vertaald uit het Engels door
Wachteres & Henk V.
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Nuttige idioten", "Religie van de vrede", antisemitisme, Appeasement, Censuur, Desinformatie, hersenspoeling, Historie, Hypocrisie, Islam, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme, Islamofilie, Israël-vijandigheid, Jihad, Jodenhaat, kalifaat, koran, Krankzinnigheid, lafheid, landverraad, Linkse Kerk, Mohammed, Moslims, nieuw fascisme, political correctness, Rotzakken, sharia, Terrorisme, Volksvijandigheid, Westen. Bookmark de permalink .

13 reacties op “Dat heeft niets met de islam te maken”

  1. breget zegt:

    Dus de Sjah wist al dat de islam een plures bende zou geven in de wereld en gelijk had hij.

    Like

  2. De wereld zou een pact moeten sluiten om de moslims de oorlog te geven die ze wensen. Een strijd tussen de inteeltbarbaren en de niet-moslims. En laten we hopen dat de islam dan met wortel en tak vernietigd wordt. Voordat het ons vernietigt. De uitzaaiende kanker.

    Like

  3. Theresa Geissler zegt:

    Geloof het of niet, maar reeds in 1979 -toen ik zo ’n 35 jaar jonger was, dan nu- heb ik de Iraanse revolutie al nooit gezien als een gebeurtenis ten dienste van meer democratie en rechtvaardigheid.
    Je zag de eerste beelden van die Khomeini en je wist onmiddellijk, dat ze alleen maar van de regen in de drup konden raken.
    Zoveel decennia later maakten vele westerse politici trouwens weer dezelfde inschattingsfout met betrekking tot de “Arabische Lente. Exact dezelfde!
    Hoe men er toch bij komt, dat er ooit iets goeds kan voortkomen uit iets, waarbij de i s l a m betrokken is…..
    Ik snap dat niet, maar het misverstand is wèl erg hardnekkig!

    Like

  4. Vederso zegt:

    Fantastische vertaling weer. Hartstikke goed. Nergens denk je als lezer: huh, wat wordt hier nu bedoeld? Mooi. Bedankt dus.

    Like

    • Wachteres zegt:

      Dat heeft ons ook wel zweet, bloed en tranen gekost, Vederso! 😛

      Die man werkt met ‘Paulinische zinnen’ en die moet je dan in goed Nederlands draaien.

      Enfin, jij weet er alles van.

      Like

  5. Ahava zegt:

    Steengoed artikel, uitmuntende documentatie voor ons als handjevol weerleggers van het hardnekkig gewortelde intellectualisme van de ‘gematigde islam’.
    Ons verzamelen in de strijd tegen deze statische macht heeft volgens mij geen zin, we moeten alleen waar dat kan dit wetenschappelijk onderbouwde tegengeluid laten horen. Een hogere macht moet, nee ZAL het karwei voor ons afmaken: verdelging van 1,6 miljard islammers. Met wat ‘randschade’ die we op de koop toe moeten nemen…

    Like

  6. Vederso zegt:

    De autoriteiten staan hulpeloos aan de kant te kijken of denken: het zal mijn tijd wel duren. Obama is al een jaar lang ingelicht over de opkomst van ISIS en heeft niet gereageerd;

    Like

  7. Auke zegt:

    Goed artikel, het geeft heel goed het gevaar aan van het: alle religies zijn gelijk.

    Like

  8. BertG. zegt:

    En ook dit heeft uiteraard helemaal niets met de islam te maken.
    Is van alle tijden, onthoofdingen. Niks aan de hand dus. Puur toeval. Meer niet.
    http://www.powned.tv/nieuws/buitenland/2014/09/vrouw_onthoofd_in_londen.html

    Like

  9. b. gast zegt:

    Jihadisten heeft niets met de Islam te maken. De Sharia heeft niets met de Islam te maken. Het Kalifaat heeft niets met de Islam te maken. Het antisemitisme in de Koran heeft niets met de Islam te maken. De gewelddadige en haatdragende teksten tegen de “ongelovigen” in de Koran hebben niets met de Islam te maken. Dus de Koran heeft bijna niets met de Islam te maken. Heeft de Islam eigenlijk nog wel iets met de Islam te maken?

    Like

  10. Pingback: “Dat heeft niets met de islam te maken” – deel 2 | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s