Loyaliteit en vijandschap: Parallellen tussen de islam en de maffia (deel 2)

Screenshot_8

(Door: Raymond Ibrahim – Vertaling: Wachteres)

Opmerking van de redactie: Het volgende artikel is het tweede deel van een driedelige serie die de vele parallellen tussen de islam en de maffia onderzoekt en die volgt op de recente uitroep van Bill Maher dat de islam “de enige religie is die zich gedraagt als de maffia, die u f *** ing vermoordt als u de verkeerde dingen zegt, de verkeerde conclusie trekt/de verkeerde tekening maakt of het verkeerde boek schrijft”. Klik hier voor het eerste deel.

Dood aan verraders (ook wel ‘afvalligen’ genoemd)

Als een maffioso de eed van trouw aan de maffia heeft afgelegd – inclusief de omerta, de zwijg- en geheimhoudingsplicht in de erecode [van de Italiaanse georganiseerde misdaad] – wordt een poging om de ‘familie’ te verlaten onmiddellijk gezien als verraad en daarom met de dood bestraft. Aan elk gezinslid, groot of klein, wordt de bevoegdheid gegeven om de verrader, de ‘overloper/afvallige’ te doden.

Vergelijk dit met de islam. Als de vader een moslim is, wordt de pasgeborene onmiddellijk een moslim – er hoeft geen eed te worden afgelegd en er is [daarom] veel minder de mogelijkheid om in de gebeurtenis een keuze te maken. En als geboren moslims er op enig moment in hun leven voor kiezen om de islam te verlaten, dan worden ze, volgens de islamitische wet, beschouwd als ‘afvalligen’ – verraders – en gestraft en dat kan ook de doodstraf zijn. Niet alleen de overheid, maar elke vurige moslim heeft het recht om de afvallige te doden (vandaar dat islamitische families die afvallige kinderen doden zelden of nooit vervolgd worden). Met de woorden van Mohammed, de boodschapper (de onderbaas) van Allah (de peetvader): “Wie zijn islamitische geloof verlaat, dood hem.”

De beschuldiging van ‘verrader’ is vooral van toepassing wanneer de moslim zich bekeert tot een andere religie – het meest tot de historische concurrent van de islam, het christendom – tegenover gewoon innerlijk het geloof verliezen. Anders gezegd, het zeer recente lot van Meriam Ibrahim – een Soedanese christelijke vrouw en moeder die, terwijl ze zwanger was, gevangen werd genomen en ter dood veroordeeld voor ‘afvalligheid’ – is het topje van de ijsberg van de benarde situatie waarin de afvalligen onder de islam zich bevinden.

Loyaliteit en vijandschap

Loyaliteit is een absoluut noodzakelijke voorwaarde voor de maffia. Na uitgebreide rituelen met [het afleggen van] bloedige eden, wordt van de maffialeden verwacht dat zij, op straffe van de dood, volkomen loyaal zijn aan de familie.

Vergelijk dit met het islamitische dogma aangaande ‘loyaliteit en vijandschap”, dat moslims oproept loyaal aan elkaar en aan hun aangestelde emirs te zijn, zelfs als ze een hekel aan hen hebben.

Koran 9:71, bijvoorbeeld, maakt duidelijk dat “De gelovige [moslim] mannen en de gelovige [moslim] vrouwen bondgenoten van elkaar zijn” (zie ook 8: 72-75). En volgens Mohammed is “een moslim de broeder van een moslim. Hij onderdrukt hem niet, vernedert hem niet en kijkt ook niet op hem neer …. Alles wat van een moslim is, is onaantastbaar voor zijn broeder in het geloof: Zijn bloed, zijn rijkdom en zijn eer “- precies die drie zaken/dingen van een maffioso die onaantastbaar zijn voor zijn maffia ‘broeder’. (Dit is de reden waarom moslims als Nidal Hassan, een majoor in het Amerikaanse leger, wiens ‘ergste nachtmerrie’ was dat hij zou worden ingezet om tegen mede-moslims te vechten, vaak tekeer gaan).

Afgezien van loyaliteit aan de familie wordt van de leden van de maffia ook verwacht dat zij niet bevriend zijn of omgaan met te veel ‘buitenstaanders’. Die zijn per definitie niet te vertrouwen, want ze maken geen deel uit van de ‘familie’ – tenzij zo’n ‘vriendschap’ helpt om de positie van de familie te verbeteren.

Ook de tweede helft van het leerstuk over de loyaliteit en de vijandschap – de vijandschap – roept moslims op om afstand te houden van alle niet-islamitische ‘ongelovigen’ en hen te haten.

Zo waarschuwt Koran 5:51 moslims tegen “het nemen van de Joden en de christenen als vrienden en bondgenoten … wie onder u hen als vrienden en bondgenoten neemt, hij is gegarandeerd een van hen”. Volgens de algemeen aanvaarde islamitische exegese van al-Tabari betekent Koran 5 : 51 dat de moslim die “zich met hen [niet-moslims] verbindt en hen erkent in tegenstelling tot de gelovigen, dat die persoon een lid is van hun geloof en hun gemeenschap”, dat wil zeggen, een buitenstaander en een vijand.

Vergelijkbare citaten bevinden zich in Koran 4:89, 4: 144, 5:54, 6:40, 9:23 en 58:22; de laatste tekst stelt eenvoudig vast dat echte moslims niet bevriend zijn met niet-moslims – “zelfs als dat hun vaders, zonen, broers, of verwanten zijn”. Koran 60:1 maakt duidelijk: “O jullie die geloven! Neem mijn vijanden en jullie vijanden niet tot vrienden! Bieden jullie hen vriendschap aan, terwijl zij de waarheid die tot u is gekomen verwerpen [d.w.z.; terwijl zij de islam ontkennen]?”

Onoprechtheid/schijnheiligheid

Zoals gezegd zijn nauwe betrekkingen met niet-maffia individuen/figuren die nuttig blijken te zijn voor de maffia (bijvoorbeeld: samenwerking met een ‘corrupte politieagent’) toegestaan – zolang de maffia de buitenstaander op een veilige afstand houdt.

Vergelijk dit met Koran 3:28 die “gelovigen” beveelt “geen ongelovigen tot vrienden en bondgenoten te nemen in plaats van gelovigen … tenzij je voor hen op je hoede bent en voorzorgsmaatregelen neemt.” Volgens het standaard Koran-commentaar van Tabari wordt onder ‘het nemen van voorzorgsmaatregelen’ verstaan:

Als u [moslims] onder hun gezag [van de niet-moslims] valt, en u vreest voor uzelf, gedraag u dan loyaal ten opzichte van hen met de mond, terwijl u uw innerlijke vijandigheid voor hen verbergt… [maar weet dat] Allah de gelovigen verboden heeft om vriendelijk of op intieme voet met de ongelovigen om te gaan, in plaats van met andere gelovigen – behalve wanneer ongelovigen boven hen staan [in gezag]. Mocht dat het geval zijn, laten zij zich dan vriendelijk tegen hen gedragen, met behoud van hun religie.

Nadat hij Koran 3:28 als zodanig heeft uitgelegd dat moslims zichzelf kunnen ‘beschermen’ ‘door uiterlijk vertoon’, als zij onder niet-islamitisch gezag staan, zei Ibn Kathir, misschien wel de meest gevierde/beroemde exegeet van de islam, terwijl hij Mohammed citeert: “Waarlijk, we lachen naar sommige mensen, terwijl onze harten hen vervloeken”.

En nog maar een paar jaar geleden beweerde Sheikh Mohammed Hassan – een toonaangevende salafistische geestelijke in Egypte – live op de televisie dat, hoewel moslims nooit rechtstreeks zouden moeten glimlachen tegen niet-moslims,  ze dat wel mogen doen, maar niet echt gemeend, als zij, door dat te doen, ervoor zorgen dat de islam meer macht/invloed krijgt, met name in de context van de da’wa [uitnodiging tot bekering].

De opvatting dat de moslims ‘buitenstaanders’ moeten haten is zo ingebakken in de islam dat een andere vooraanstaande salafistische geestelijke erop staat dat, hoewel de islamitische mannen met christelijke en joodse vrouwen mogen trouwen, zij hen innerlijk moeten haten – en ze moeten hen laten zien dat ze hen grondig verafschuwen, in de hoop dat ze zich bekeren tot de ‘familie’ van de islam.

(Voor meer informatie over de leer van ‘de loyaliteit en de vijandschap’ zie de omvangrijke verhandeling van Al-Qaeda-leider Dr. Ayman Zawahiri onder die naam in ‘The Al Qaeda Reader”, pgs. 63-115).

Het derde en laatste deel van deze serie volgt binnenkort. . .

Bron:
www.frontpagemag.com
Auteur: Raymond Ibrahim

Vertaald uit het Engels door:
Wachteres
(voor www.ejbron.wordptress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Islam, islamitische ideologie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Loyaliteit en vijandschap: Parallellen tussen de islam en de maffia (deel 2)

  1. Ahava zegt:

    Gedegen stuk, benieuwd naar het derde. Feitenkennis die er niet om liegt.

    Like

  2. luckybee zegt:

    Zo wel de Mafia als ook de Islam zijn de produkten dat de Pausen familie’s hebben gecreerd.Om zo hun macht te vestigen.

    Like

  3. Henk.V zegt:

    Je zou zo zeggen: hoe kan iemand, die deze analyse tot onderdeel van zijn of haar beoordelingsvermogen heeft gemaakt, nog ooit staande houden dat de in het artikel beschreven geestesgesteldheid wel onderdeel kan worden van een vrije, westerse samenleving?

    De ruimte die tot onze persoonlijke ontplooiing beschikbaar is zou ons absoluut worden ontnomen en wij zouden in een staat van onontkoombare slavernij belanden, waarin iedereen die maar één kritisch woord over de islam spreekt met allerlei vormen van bestraffing te maken kan krijgen.

    Nu al kan iedere zelf denker die de islam openlijk afwijst een aanlacht wegens ”haatzaaierij” verwachten.
    De basis van de sharia is dat NIEMAND iets ten nadele van de islam mag zeggen!
    En wij zijn overduidelijk op weg naar die onduldbare situatie..Dat is volstrekt onaanvaardbaar.

    Wij moeten , willen wij ons verlossen van de vreselijke collaboratie van links,Wilders dan ook op alle manieren bijstaan in zijn strijd voor het behoud van onze vrijheid.
    Links vermoordt de geest van ons volk..

    Like

  4. Pingback: Islam en de maffia: ”Making an offer you can’t refuse” | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s