Twee immigranten op één Duitser

Screenshot_38

(Door: Marko Wild – Vertaling: E.J. Bron)

Begin november zorgde het dorpje Poschetsried bij de stad Regen in Neder-Beieren voor krantenkoppen. De 41 dorpsbewoners – 32 volwassenen en 9 kinderen – kregen verrassend gasten: 88 vluchtelingen en asielzoekers werden in het leegstaande hotel Falter ingekwartierd. Op 16 november bracht ik een bezoek aan Poschetsried om ter plaatse poolshoogte te nemen. Ik sprak met 5 dorpsbewoners, 5 vluchtelingen en de uitbaatster van het hotel, die weliswaar ook tot de dorpsbewoners behoort, maar in dit verband andere motieven heeft en niet tot het gros van de dorpsbewoners gerekend kan worden. Hier de resultaten:

1. De dorpsbewoners

Men is bang, vooral omdat men niet geïnformeerd werd en wordt. Dat Poschetsried eerste opvang zou worden, kwamen de dorpsbewoners enkele dagen voor de aankomst van de vreemdelingen uit de krant te weten.

Men is bang, omdat de verantwoordelijkheden niet duidelijk zijn. Op de vraag wie er verantwoordelijk voor is als het tot schade komt, oogstten de dorpsbewoners van alle kanten vooral schouder ophalen of stilzwijgen. Enkele personen van de eerste golf vluchtelingen (Poschetsries is doorgangsstation; alle vluchtelingen blijven slechts enkele dagen) hadden door het dorp gewandeld en een paar fietsen van een boerderij meegenomen waarmee ze door het dorp rondreden. Van de verdwijning van de fietsen werd aangifte gedaan bij de politie. Korte tijd later waren de fietsen weer terug. De angst voor overlast bleef echter bestaan.

Men is heel bang om in de rechtse hoek gezet te worden. De dorpsgemeenschap komt wekelijks bij elkaar om te overleggen hoe men zich dient te gedragen. De uitbater van het hotel had alleen deelgenomen aan de eerste bijeenkomst en geprobeerd de boel te sussen. Enkele dorpsbewoners zijn heel wantrouwend en willen geen informatie geven. Men zou niet buitenlandervijandig zijn, met zou zelfs bereid zijn te verklaren om enkele vreemdelingen te integreren. Maar deze hoeveelheid vluchtelingen zou te veel zijn voor de dorpsgemeenschap. Men zou van niemand hulp krijgen. Men zou volkomen op zichzelf staan. In andere, eveneens gedupeerde dorpen, zou in ieder geval de districtscommissaris of de burgemeester een keer zijn gekomen voor een verhelderend gesprek met de dorpsbewoners om angst af te bouwen of begrip te kweken. Dat zou hier nooit gebeurd zijn. Hoewel men dit nog lang niet als reële hulp zou beschouwen, zou dat toch het minste zijn wat men zou kunnen verwachten.

Men is bang voor het voortbestaan van het dorp. Binnenkort vinden er drie bruiloften plaats. Jonge mensen uit Poschetsried, die naar hun dorp terugkeren om de boerderij van hun ouders over te nemen en een gezin te stichten. Deze hebben zich nu bedacht. Geen van hen wil onder deze omstandigheden terugkeren naar Poschetsried. Daarom vreest de dorpsgemeenschap over het algemeen haar voortbestaan. Eén boerderij werd al in de 12e eeuw gebouwd. Men is trots op deze lange traditie, terwijl men tegelijkertijd gedwongen wordt om zich bezig te houden met haar einde. Sinds de nieuwe situatie zouden en huizen en grondstukken 50 tot 60% in waarde zijn gedaald. Bovendien weet niemand hoe lang het allemaal nog gaat duren. Velen vermoeden dat het na afloop van het verdrag in maart tot een verlenging met meerdere jaren zal komen.

En ook is men bang voor bedreiging. Sinds 14 november zou er op Facebook staan: “Poschetsried moet branden”. Men heeft aangifte gedaan bij de politie – aangifte tegen onbekend, omdat de bedreiging anoniem werd gedaan. Hoewel het klonk dat dit niet de enige bedreiging was, wilde niemand hierover informatie verschaffen. De dorpsbewoners zijn zeer sceptisch. Ze hebben geen vertrouwen in vreemdelingen.

Men is echter ook ontstemd. Hoever deze ontstemming gaat – of het alleen maar ergernis is of boosheid of woede – kon ik niet vaststellen. Maar het laat de dorpsbewoners niet onverschillig dat het gezin van de uitbater van het hotel, waarin de vluchtelingen ondergebracht zijn, van de Beierse staat € 38,- per vluchteling per dag krijgt. Daarvan moeten weliswaar kost en inwoning betaald worden, maar – vermoedt men – er blijft het nodige van over. Het hotel zou zich niet echt in een goede  staat bevonden te hebben en de eigenaar zou zijn kans geroken hebben om het gebouw op kosten van de dorpsgemeenschap te saneren. Ook zijn sommigen boos dat hij nog steeds, vriendelijk groetend, door het dorp rijdt alsof er niets gebeurd is.

Op mijn vraag of men het onderkomen kon bekijken, zei men dat ik dat zelf maar eens moest proberen. Niemand van hen zou in ieder geval naar binnen zijn geweest. En de exploitant zou vermoedelijk geen informatie geven. . .

2. De vluchtelingen

De deur stond open. Er was niemand om een oogje in het zeil te houden. Dus ging ik het hotel binnen en klom twee trappen omhoog. In de gang op de eerste verdieping was een zithoek. En er stond een televisie. De Bayerische Fernsehen stond aan met een sentimentele film over enkele jongedames die paard reden in zonnige gemengde bossen met vrolijk klaterende bergbeekjes.

Op de bank zat een jonge man die met zijn smartphone bezig was. Hij heette, kwam ik later te weten, Loai. Een grote Somaliër met een ballonmuts op kwam uit een kamer. Een kind achter zich aan. Ik bleef een poosje staan kijken. Toen Loai me opmerkte, begroetten we elkaar. Hij sprak Engels. Ik hoorde hem vriendelijk uit:

Waar hij vandaan kwam: Syrië. Is dat een iPhone?: Ja. Hoe kom je daar aan?: Gekregen. Van Duitsers?: Nee, van een vriend thuis. Ben je getrouwd?: Ja, en ik heb een zoon. Vier maanden oud. Hij liet me foto´s zien. “I will never see him again”, zei hij. Ik vroeg waarom hij hem had achtergelaten. Omdat de vlucht te duur geweest zou zijn. Hoe duur?: 8000,- Dollar?: euro. Hoe kwam je aan het geld?: Hij had zijn huis verkocht. Hij liet me foto´s van het huis zien. . . een ruïne van geelgrijze brokken beton en een half ingestorte façade. Zijn moeder zou bovendien een deel van haar sieraden hebben verkocht. Of zijn vrouw en zoon nu niet ook in gevaar zouden verkeren nu hij gevlucht was?: Ze bevinden zich op een veilige plaats. Waarom ben je gevlucht?: There were some problems with the government and because of the war. Welke problemen met de regering?: Hij zou foto´s en video´s gemaakt hebben en deze op internet hebben gezet.

I have seen many things, gaat hij verder, many bad things. Eerst dacht ik dat hij dingen in Syrië bedoelde, verwoestingen door de oorlog. Maar hij had het over dingen die hij onderweg had meegemaakt.

Aan de grens tussen Griekenland en Macedonië hadden hij en enkele anderen drie dagen in de “jungle” doorgebracht – geen eten, geen drinken. Later, in Hongarije, werden ze door de politie opgepakt, die al hun geld had afgepakt. De Duitsers waren echter anders: zij zijn de vriendelijkste mensen ter wereld en Duitsland is het paradijs. Als kind al had hij ervan gedroomd om ooit in Duitsland te wonen.

Loai stelt me voor aan andere Syrische vluchtelingen. Toni en George zijn christenen, hij en Omar moslims. Toni en George waren, net zoals Omar, gevlucht voor de oorlog. President Assad wilde hen verplicht rekruteren voor het leger. George – volgens zichzelf elektra-ingenieur – werkte vrijwillig voor het Rode Kruis. Hij wilde mensen helpen, niet doden. Toni is niet getrouwd en heeft een zus. Zijn vader had hem aangeraden te vluchten, omdat hij de enige zoon zou zijn in de familie.

Ik vroeg George hoe hij de situatie van de christenen in Syrië inschatte: They will disappear. Forever.

Omar zei dat hij arts was. Chirurg. Daar leek hij nog relatief jong voor te zijn, nog niet eens 30. Desondanks had hij al een kale kop. Hij keek donker, antwoordde weinig spraakzaam en ging snel weg. Ze hadden allemaal mobiele telefoons, waarmee ze constant bezig waren, en het grootste probleem van iedereen was om een Duits mobiele telefoon contract te krijgen om met Syrië te kunnen bellen.

3. De exploitanten van het onderkomen

Ik sprak met de vrouw van de hoteleigenaar. Ja, ja, zei ze – steeds met een glimlach – eerst waren de dorpsbewoners wat onzeker geweest. Maar nu is de situatie rustig geworden. Ook zij weet niet hoe lang deze situatie met de vluchtelingen nog zal duren. De contracten lopen nog tot maart 2015. Ze denkt dat Poschetsried een overgangsoplossing is, totdat het grote opvangkamp in Deggendorf klaar is.

Ze zouden het hotel alleen maar hebben aangeboden, toen ze hoorden dat de vluchtelingen in tenten ondergebracht zouden worden. Dat kan toch helemaal niet met de winter voor de deur. . .

En überhaupt – ze zijn allemaal zo aardig en vriendelijk. Eentje zou haar onmiddellijk hebben aangeboden de balkons opnieuw te schilderen. Ja, heel veel zouden gewoon iets zinnigs te doen willen hebben. Daarom zou ze met enkelen van hen door het dorp gewandeld zijn om de rommel op te ruimen en blad te vegen. Natuurlijk om de dorpsbewoners te laten zien dat alles in orde is.

4. Conclusie

Ik kon alleen niet praten met vertegenwoordigers van de politiek. En deze partij leek na alles wat ik in het dorp te weten kwam, sowieso niet echt geïnteresseerd te zijn in communicatie. Wat in zoverre verrassend is, omdat politiek overwegend bestaat uit communicatie – namelijk onderhandelen en bemiddelen van belangen. Dat de politiek zich volledig van de bevolking heeft losgekoppeld en een paralleluniversum bedrijft, wordt hier heel duidelijk zichtbaar.

Mij heeft echter ook verrast hoe goedgelovig menigeen nog steeds is. In het gesprek met de dorpsbewoners ging het ook over uitspraken van diverse politici die aandringen op het inkwartieren van vluchtelingen in privéwoningen of zelfs op het beslag leggen van privé-eigendom. Bij alle verbittering over de huidige situatie zei men desondanks dat zoiets vast en zeker niet zou gebeuren, omdat – let op – men zich dat gewoon niet kon voorstellen.

Ik bespaarde me de vraag of men zich een half jaar geleden de huidige situatie zouden hebben kunnen voorstellen.

Screenshot_37

Bron:
https://buergerstimme.com
Auteur: Marko Wild

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Verrijking", "Weg met ons!", Allochtonen, Censuur, cultuurrelativisme, Demografie, Desinformatie, Duitsland, Graaien, Hypocrisie, Immigratie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, landverraad, meningsdictatuur, Multiculti, Overheid, political correctness, politici, Rotzakken, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

9 reacties op Twee immigranten op één Duitser

  1. Sjaak zegt:

    Eine Rotkreuzmitarbeiterin, die als Helferin in Regenhütte tätig war,
    hat sich sehr über den Bericht der ‘erschöpften, traumatisierten,
    armen Flüchtlinge’ gewundert. Die waren ausgeruht, Handy in der Hand,
    Zigarette im Mund, gut gekleidet, schicke Rollkofer,
    nur wenige machten einen ärmlichen Eindruck !
    ———————————————————————————————————————————–
    Een rode kruis vrouw, die als hulp in hotel Regenhütte was ingedeeld,
    heeft zich zeer verwonderd over het stigmatie van de oververmoeide,
    van oorlog geträumatiseerde armen vluchtelingen !
    Die waren uitgerust, handy’s in de handen, ziggaretten in mond,
    gut gekleed, dure rolkoffers, en weinige maakten een arme indruk !

    Like

  2. Het zijn ook geen vluchtelingen;maak je mij niet meer wijs!En wat betreft verplicht in huis nemen?Ik steek het huis nog liever in de hens,dan dat ik die lui ooit in huis zal nemen!Regeringen zijn helemaal van de pot gerukt!

    Like

    • Tom Hendrix. zegt:

      @ Yvonne van Cleef: 18.02. uur. Zo denk ik er ook over, Yvonne. Niet een komt er bij mij in. Dan gaan ze maar wonen bij de slappe hap, en verraders van de politiek-correcte elite, bij figuren als, Rutte,Samson, Asscher en Teeven!

      Like

  3. mijn-idee zegt:

    Dit is al onverteerbaar….

    Maar wat over het gehucht Oranje….. Drenthe?

    140 inwoners moeten zich instellen op 1400 “vluchtelingen” ………dat is TIEN op EEN…………….

    Hoe destructief kan een overheid zijn…………

    Like

  4. windwens zegt:

    Er is toch ook gewoon een lijn te zien in dat hele zogenaamde vluchtelingen gebeuren. Zowel in Duitsland als hier in Nederland worden opeens hele kleine dorpsgemeenschappen opgezadeld met een hele grote bos aan zogenaamde vluchtelingen. Als men nu nog niet ziet dat er opzet in het spel is dan is men toch zeker steken blind. Altijd als die Rode klootzakken aan de macht zijn gebeurt dit. Ze in grote steden proppen heeft geen zin meer want daar is de meerderheid al niet meer een oorspronkelijke Nederlander. De gene die dachten in dorpen nog te kunnen ontkomen aan de Islam die zal zich nu ook goed bekocht voelen. Enige hoop is dan maar dat ze PVV gaan stemmen omdat ze het er niet mee eens zijn. Of ze zijn zo bang en geïndoctrineerd tegen die tijd dat ze helemaal niet meer gaan stemmen, nog liever zien de ellendelingen dit gebeuren.

    Like

    • Future Child zegt:

      Prachtig en waar gesproken, het westen is een bruin stinkende mensenmassa, en het blanke ras moet vernietigd worden. Altijd grote bek over China’s vervanging techniek in Tibet, maar hier kijken de linkse gutmenschen op de protesteerde van de EUSSR/IOC neer.

      Like

  5. Joost Visser zegt:

    De EU en USA zijn bezig om het TCIIP door de strot te drukken van de burgers. Een van de artikelen behelst een clausule dat een onderneming door veranderde wetgeving de staat aan kan klagen wegens gederfd inkomen. Hier ligt toch een kans voor ondernemers die door het asielbeleid van de regering en lokale overheid hun negotie naar de knoppen zien gaan. Wat toch voor de multinational geldt, zou toch ook voor het MKB moeten gelden?

    Like

  6. Future Child zegt:

    De Duitsers waren echter anders: zij zijn de vriendelijkste mensen ter wereld en Duitsland is het paradijs.

    Ooit een verhaal gehoord over een Somali piraat opgepakt op zee, werd na Duitsland gebracht, alleen vriendelijk, dacht dat hij in hemel was. Duitsland wilde zijn superieur rechtspraak tonen, en ja hoor die moslim aap werd Duitser gemaakt.

    Ik ben liever niet superieur maar een barbaar en heb mijn eigen land nog, over een paar jaar zullen we er toch over moeten vechten, waarom dan nu al niet beginnen.

    Wat mij opvalt is de zieligheid, en de smerige landverraders uitbaters, die alleen bruine mensen zielig vind en nu hun eigen. De tijdelijkheid en zelfhaat wint het van de lange termijn en de zelfbehoud

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s