DE SCHONE SCHIJN

Screenshot_2

(Door: Theresa Geissler)

Het zelfbedrog van Links

In deze tijd, waarin Links Nederland letterlijk alles uit de kast haalt om de massa-immigratie, met Marokkanenproblematiek en al, te blijven verdedigen en daartoe de PVV verkettert, Geert Wilders demoniseert, belastert en voor het Gerecht sleept, daarbij een complete show makend van het doen van in totaal 6400 aangiften, is het een overbodige vraag of Links – het semi-liberale D66 inbegrepen – dan zoveel waarde hecht aan de multiculturele samenleving: Uiteráárd doet het dat; geen twijfel mogelijk! Daarmee echter rijst dan wel de onvermijdelijke tweede vraag: Hecht Links, in dat verband, dan eveneens veel waarde aan de islam? En het antwoord, het enig oprechte antwoord, luidt hier: Nee.

Het is vrijwel onmogelijk dat Links enige waarde zou hechten aan zoiets als de islam, hoe hardnekkig zij die ook in bescherming blijft nemen en als ‘een religie als alle andere’ blijft kwalificeren. Vooral, omdat dit vanuit haar standpunt totaal geen aanbeveling is: Al sinds haar ontstaan in de tweede helft van de 19de eeuw heeft Links, toen nog in de vorm van het oude socialisme, zich gekant tegen alles wat met religie te maken had: Zij noemde het ‘opium voor het volk,’ door de bezittende klasse gebruikt om de arbeidende massa te temmen en te weerhouden van actieve deelname aan de ‘Revolutie.’ En in het begin was dat verwijt ook niet onterecht. De arbeidsomstandigheden zouden gedurende de daaropvolgende decennia langzaam verbeteren, maar de aversie van Links tegen al wat met religie te maken had, zou nagenoeg intact blijven.

Maar zij hecht, zoals vastgesteld, aan de multiculturele samenleving. Het principe dat alles en iedereen ‘gelijk’ is en er daarnaast gewaakt dient te worden tegen alles wat lijkt op ‘racisme’ doet haar al sinds het einde van de jaren-60 geen enkele kanttekening plaatsen bij de steeds omvangrijker wordende massa-immigratie. Het accent ligt hierbij echter op: open grenzen, hulpvaardigheid en de ‘verrijking’ die meerdere culturen met zich mee zouden brengen. De islam wordt daar als het ware even gratis bijgeleverd – zonder dat de multikul-aanbidders daarom gevraagd hebben. En zie: daarop heeft men even geen passende reactie. Het gemakkelijkste is dan nog om voor bepaalde aspecten de ogen te sluiten, te beginnen met het wezenlijke karakter van de islam:

Deze is een religie, beweert Links; een religie zoals er zoveel zijn. Wanneer ons vanuit de diverse islamitische landen nieuws bereikt over wreedheden jegens vrouwen, homo ’s of, pak ‘m beet, dieren, dan ligt dat niet aan de religie, maar aan de cultuur van het land, die al die eeuwen niet geëvolueerd is. En zulks, beweert Links nog steeds, is betrekkelijk eenvoudig te verhelpen als die mensen maar eenmaal een tijdje in het Westen wonen. Met véél geduld en begrip – en vooral zonder iets dwingend op te leggen – krijgen zij gauw genoeg de smaak van de vrijheid te pakken en één, hooguit twee generaties verder werpen zij die oude cultuur met alle bijbehorende wreedheden vanzelf van zich af met de hele islam erbij, net zoals wij dat indertijd zèlf gedaan hebben! Scheiding van Kerk en Staat, ze zullen het gauw genoeg oppikken…..

Screenshot_13Dat blijkt dus niet te kloppen, omdat de islam geen religie, maar een ideologie is. Té veel verweven met de geest, het dagelijkse doen en laten van de moslim om haar geheel van zich af te kunnen werpen, laat staan dat het voor hem denkbaar zou zijn om haar de bescheiden plaats toe te kennen van ´een religie als alle andere´, dus náást alle andere. Zij is slechts ontwikkeld om alléén te heersen, alles en iedereen aan zich te onderwerpen en elke tegenstand die zij ontmoet te bréken, met alle middelen die haar ten dienste staan: Van list en bedrog tot het grofste geweld…..

Maar weet Links véél…. Of, beter gezegd: Wíl Links veel weten…. Het mag dan zo zijn dat zich in linkse kring veel intellectuelen bevinden – overblijfstel uit de periode dat elke student zich principieel “links” noemde, maar juist zij missen niet zelden alle voeling met de dagelijkse praktijk oftewel: Met de realiteit. In feite kan men het kortweg zó stellen: Een Realist kàn een intellectueel zijn, maar een intellectueel is zelden een Realist.

Het duurde dan ook bijzonder lang vóór Links schoorvoetend ging inzien, dat de islam voor de praktiserende moslim nog even iets anders betekent dan het wegwerpproduct dat andere religies voor de westerse Linksmensch geworden waren – en dat van “een ideologie-in-plaats-van-een-religie” weigert hij tot op heden categorisch te erkennen. Liever benadrukt hij nog steeds de twee inmiddels welbekende stellingen: “Niet alle moslims zijn radicaal” en vooral: “Radicalisme heeft met de ware islam niets te maken,” hetgeen deskundigheid op dit gebied moet suggereren, hoewel het vaak niet meer is dan een klakkeloos napraten van wat op het oog geïntegreerde moslims bereidwillig aandragen. Want die zijn er inderdaad: Op het oog maatschappelijk goed geïntegreerde moslims: Westers ogend, reëel overkomend, bereid èn in staat tot het voeren van de dialoog. Desgevraagd noemen ze zich echter wèl ‘moslim….’ Waar Links zich in zulke gevallen allàng opgelucht en tevreden toont en geen verdere vragen stelt, is de Nederlandse realíst echter geneigd achter de schermen te kijken, teneinde te achterhalen in hoeverre hier sprake is van echte integratie in plaats van een ‘vernislaagje.’ En soms blijken de bevindingen dan aanleiding te geven tot gegronde zorgen…..

Screenshot_12

Wolven in schaapskleren

Wanneer kan men met zekerheid zeggen dat iemand is geïntegreerd? De uiterlijke verschijning vormt hiervoor geen maatstaf. Op de site van E. J. Bron kwam al eens zijdelings, want in een comment, de ervaring voorbij van de commenter met zijn oppervlakkige Marokkaanse kennis: Deze kennis, op het eerste gezicht volkomen verwesterd, barstte in een onbewaakt ogenblik, naar aanleiding van de één of andere gedachtenwisseling, los in een vuurspuwende tirade, waarin onderwerping van het Westen, de Sharia en de wraak van Allah domineerden. Aldus bleek het uiterlijk in dit geval je reinste zinsbegoocheling. Niet zó verwonderlijk trouwens als men zich realiseert dat het zelfs in orthodoxe islamitische landen althans de mànnen vergund is zich bij gelegenheid in westerse outfit te vertonen – de vrouwen is daar weer een ander verhaal. Maar om de mate van ‘geïntegreerd-zijn’ vast te stellen, zal dus dieper gegraven moeten worden. Verschillende bekende allochtone Nederlanders – waarvan Links overigens die ‘mate vàn’ reeds bij voorbaat bejubelt en steevast ten voorbeeld stelt – zijn interessant genoeg om in dit verband te observeren. En dan komt men tot de volgende waarnemingen:

– Tofik Dibi (geb. 19 november 1980) is op het ogenblik min of meer vergane glorie. Al op zijn 26ste Tweede Kamerlid voor GroenLinks werd hij door de partij naar voren geschoven als de “knuffel-Marokkaan’ op wie niets aan te merken viel; de partij-mascotte als het ware, de model-immigrant. Alle media-aandacht steeg hem evenwel wat naar het hoofd en de rest is gevoeglijk bekend: Hoe hij zijn tanden stukbeet op het streven Jolande Sap het lijsttrekkerschap te ontnemen, in 2012 op de tiende plaats op de kieslijst belandde en na de verkiezingsnederlaag van GL de Kamer moest verlaten. Sindsdien is hij op ‘Wachtgeld’ gezet en werd het stil rondom hem. Hij is geen zichtbaar praktiserende moslim: In een interview uit 2008, om precies te zijn de 14de november, op de islamitische site Al-Yaqeen, gaf hij te kennen het geloof vooral voor zichzelf te beleven, maar tevens dat hij van mening is dat de islam inmiddels gewoon bij Nederland hóórt, nu een hele generatie hier is geboren en opgegroeid, en dat ‘we allemaal rekening met elkaar moeten houden.’ Hiermee ontkent hij impliciet het feit dat de islam door zijn ideologische inslag méér van de samenleving eist dan andere geloven doen. Hoofddoeken voor islamitische politievrouwen ‘moeten kunnen’ en laten hen juist ‘beter functioneren.’ – het feit dat hoofddoeken door niet-moslims als een vernederend aspect worden gezien, komt bij hem niet aan bod. Wilders is ‘niet democratisch’ en PVV-aanhangers zijn ‘islamofoben, die hun eigen frustraties op de islam afwentelen.’

Screenshot_3Kortom, hij beleeft als ‘moderne moslim’ de islam precies zoals die in GL- kringen door de autochtone goedmenschen beleefd wordt: Er is niets aan de hand, dus waar maakt men zich druk over?” Hij is mede-samensteller en -indiener van de motie-Halsema in 2010, die het tegengaan van de islamisering van Nederland in zo ernstige mate bemoeilijkt heeft. In feite representeert hij de jonge generatie van Marokkanen die, hoewel ze zich in het dagelijks leven weinig aan het geloof gelegen laat liggen, er op cruciale momenten tóch achter blijft staan en zich aldus lijnrecht opstelt tegenover de autochtoon, die ervan verschoond wenst te blijven. Het is een welbekend en wijdverbreid verschijnsel dat vooral met ‘identiteit’ te maken heeft, maar tegelijkertijd de vraag opwerpt in hoeverre er op de keper beschouwd dan sprake is van wezenlijke integratie. Waar Dibi misschien zou kunnen gelden als de islamitische tegenhanger van de ‘lichter’ gelovige jonge Nederlander – gesteld althans dat die vergelijking ooit zou opgaan – vindt men de iets ‘zwaardere’ representant wellicht in

Yassin Elforkani (1982, Heerhugowaard). Verdere privégegevens laten zich bij hem niet of nauwelijks achterhalen. Wel is bekend dat hij de zoon is van een imam en van zijn achtste tot zijn veertiende op een Koranschool in Marokko verbleef. Hierna volgden nog enkele theologische studies in Dubai en Egypte. Hij zette de traditie voort door eveneens imam te worden, jóngerenimam, zoals hij het zelf omschrijft. Hij is verbonden aan de Federatie van Islamitische Organisaties in Nederland (FIOM) en, daaruit voortvloeiend, aan de Blauwe Moskee in Amsterdam, die eigendom is van de Moslimbroederschap. Hij ‘gaat voor de dialoog’ en voor het ‘kweken van wederzijds begrip,’ hierin frequent gevolgd door de media. Van tijd tot tijd brengt hij tevens verlichte opinies naar voren – waarbij hij er wel nauwgezet voor zorgt dat ze de publiciteit halen – en  sinds enige tijd roept hij moslimjongeren op om vooral NIET ter jihad te gaan in Syrië en Irak, welke hem op een dusdanig scala aan bedreigingen vanuit de fundamentalistische gelederen kwam te staan dat hij zich gedwongen zag voor onbepaalde tijd te stoppen met preken.

Screenshot_6Dat alles klinkt op zichzelf veelbelovend. Wie dieper graaft, stuit echter op zwart zand: Bij een debat op 13 juni 2013, georganiseerd door de Universiteit van Amsterdam en onder meer bezocht door Roelf-Jan Wentholt en Hans Jansen, bleek zonneklaar hoezeer deze ‘verlichte, geïntegreerde’ jonge imam bedreven is in tenminste één oeroude moslimtraditie: Het bedrijven van Taqiyya. Meermalen herhaalde hij de pertinente leugen dat het moslims toegestaan zou zijn de islam de rug toe te keren om bijvoorbeeld christen te worden en voorts hanteerde hij de afgezaagde smoes dat dé islam niet zou bestaan en dat ‘zijn’ islam vredelievend was en dezelfde principes bevatte als de joods-christelijke traditie. Scherpzinnige opmerkingen door voornamelijk Jansen en Wentholt dat elke vorm van islam tóch onlosmakelijk verbonden was met de Sharia en dat mensenrechten slechts konden worden gerespecteerd voor zover het in overeenstemming was met diezelfde Sharia, werden óf niet óf ontwijkend beantwoord óf El-Forkani begaf zich in de derde variant: Een absoluut onontwarbare brij van woorden waar geen wijs uit te worden was. In alle gevallen bleef een duidelijk antwoord hoe dan ook uit. De conclusie kan dan ook getrokken worden dat deze ‘jongerenimam’ zeer goed beseft dat hij ijvert voor waarden die wel degelijk haaks staan op die van de westerse maatschappij, maar dat hij zich tevens in de ‘Mekkaanse fase’ bevindt, waarin dit verborgen moet blijven, omdat de overwinning nog niet is behaald. Degenen die hem thans bedreigen, bevinden zich, dat beseft hij ook, voor hun gevoel reeds in de ‘Medinese fase’, waarin Taqiyya niet langer nodig is, maar die nog geen realiteit genoemd kan worden. Tot het zover is, kan  hij weinig anders doen, vindt hij zelf, dan de schijn ophouden, al moet hij daarvoor tevens hun woede trotseren. Aldus moet men ernstig rekening houden met de mogelijkheid dat er bij hem geen sprake is van integratie, maar eerder van (betrekkelijk) geraffineerd theáter.

Ahmed Aboutaleb (29 augustus 1961) is wat dat betreft een vraagstuk op zichzelf. Geboren in het Rifgebergte-dorpje Beni Sidel kwam hij op 15-jarige leeftijd naar Nederland, leerde de taal snel en toonde zich ook in andere opzichten een begaafde leerling. Hij volgde een HTS-opleiding telecommunicatie en ging aan de slag als journalist en later als persvoorlichter. In 2002 besloot hij in de politiek te gaan en solliciteerde daartoe eerst bij de LPF (!). Dat dit werd afgeslagen, behoeft geen betoog, waarna hij wèl wist door te dringen tot de gelederen van de PvdA. In 2004 werd hij wethouder van Amsterdam, als opvolger van de aftredende Rob Oudkerk, bracht het vervolgens tot staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het Kabinet Balkenende IV en werd dan in 2008 benoemd tot burgemeester van Rotterdam.

Screenshot_4Waarom eerst die poging om toe te treden tot de LPF? Moet dit reeds als een poging gezien worden om maar vooràl te tonen hoezeer de integratie hem na aan het hart lag? Hij heeft zich later negatief genoeg uitgelaten over de, inmiddels vermoorde, Pim Fortuyn, wat dan met enige goede wil nog deels in verband te brengen is met mogelijke wrok over de eerdere afwijzing. De gemakkelijke overstap naar de PvdA doet trouwens vermoeden dat het hem eerder om een carrière te doen was dan om een gerichte politieke overtuiging, iets wat later nog zou worden aangedragen door Ronald Sörensen van Leefbaar Rotterdam, die zich tegen zijn benoeming tot burgemeester kantte. Maar Aboutaleb blijkt, bij nadere beschouwing, helemaal een vat vol tegenstrijdigheden: Enerzijds pleitte hij als staatssecretaris met volle overtuiging voor het weigeren van een bijstandsuitkering aan vrouwen in boerka – geheel vongens de richtlijnen van de integratie. Anderzijds blijft hij hardnekkig houder van twéé paspoorten – eveneens een ernstig bezwaar voor Sörensen – noemt zichzelf ´praktiserend moslim´ en heeft te kennen gegeven dat hij voor zijn dochter alleen een moslim als huwelijkskandidaat accepteert. Iets waar hij glimlachend aan toevoegde dat dit toch iets is wat iedere ouder voor zijn kind wenst, met voorbijgaan aan het feit dat hieraan in het Westen, en dus ook in Nederland, tegenwoordig algemeen heel wat minder zwaar wordt getild, behalve dan in zwaar orthodox-christelijke en….islamitische kring. Ergo is het in elk geval duidelijk dat deze man zichzelf presenteert als een geïntegreerde moslim die zich inzet voor de integratie, maar niettemin moslim blijft. En, de achtergronden van de islam kennende, vraagt men zich af hoe dat in de praktijk dan wel vorm moet krijgen.

Ahmed Marcouch (2 mei 1969), geboortestad Beni-Boughafer. Op tienjarige leeftijd, zeven jaar na de dood van zijn moeder, werden zijn broers en hij herenigd met hun vader, die in Amsterdam-Slotervaart een nieuw gezin gesticht en een bestaan opgebouwd had. Door middel van Montessori-onderwijs leerde Marcouch gaandeweg Nederlands spreken en kon hij een MTS-opleiding afronden. Vanaf 1993 werkte hij acht jaar bij de politie, maar rondde tegelijkertijd een lerarenopleiding af. Net als Aboutaleb rolde hij via de PvdA in de politiek, werd stadsdeelvoorzitter van Slotervaart, in 2010 Amsterdams gemeenteraadslid, maar werd tevens in datzelfde jaar in de Tweede Kamer gekozen, waarop hij de gemeenteraadszetel weer opgaf. In de media geeft hij maar al te graag voor het begrip integratie zowat te hebben uitgevonden, waarbij hij zich vooral nadrukkelijk inzet voor homo-emancipatie, daarmee dapper de weerstand uit conservatief-Marokkaanse hoek trotserend. So far so good. Dit belet hem evenwel niet tegelijkertijd te pleiten voor koran-onderwijs op openbare scholen, voor de mogelijkheid voor islamitische politievrouwen om de hidjab te dragen, voor ‘begrip’ voor islamitische straatcoaches die weigeren vrouwen een hand te geven en voor een eigen gebedsruimte voor islamitische studenten aan de Hogeschool van Amsterdam.

Screenshot_5Voorts staat hij bekend om zijn uitspraak dat de fundamentalistische steunpilaar van de Moslimbroederschap, Yusuf Al-Qaradawi, ‘een gerespecteerde autoriteit’ is (die waardering is overigens niet wederzijds) en last but not least ‘dat Nederland een paar dozijn Tariq Ramadan-klonen nodig zou hebben’ (op welk heerschap wij dadelijk nog terug komen). Daarnaast spreken zijn recente pleidooien voor ‘meer allochtonen bij de politie’ en voor ‘voorgedrukte formulieren, teneinde aangifte van moslimhaat te vergemakkelijken’ voor zich: Deze man voert duidelijk een dubbele agenda, die, eerder dan op integratie van allochtonen, gericht is op islamisering van Nederland. Doelgericht, zij het dan ook besmuikt, wat overeenkomt met zijn – uitgelekte – aanbeveling aan (inmiddels ex-)collega en partijgenoot Oztürk vóór hun definitieve aanvaring: “Je sympathie voor de islam deel ik natuurlijk, maar je kunt daar niet zo openlijk mee aankomen; je moet dat een beetje stiekem doen.” Juist. Zulks laat aan de verbeelding uiteraard weinig over. Overigens is het eveneens mogelijk dat figuren als Aboutaleb en Marcouch met ‘integratie’ niet precies hetzelfde bedoelen als WIJ: Zoals het begrip ‘vrede’ binnen de islam ook niet dezelfde betekenis heeft als in het Westen – volgens hen heerst er pas ‘vrede’ nadat de tegenstander op bloedige wijze volledig onderworpen is – kan integratie voor hen wel integratie van de AUTOCHTONE bevolking inhouden in de islamitische leefwijze. Ook al zijn ze vooralsnog (meestal) wel zo slim om dat niet expliciet uit te spreken. Een staaltje van aanmatiging dat zijn weerga niet kent, maar we weten inmiddels immers dat moslims wat dat betreft bepaald niet voor een kleintje vervaard zijn. Om echter terug te komen op de ‘wolf in schaapskleren’ die zojuist al de revue passeerde en inmiddels min of meer definitief als zodanig ontmaskerd is:

Tariq Ramadan (26 augustus 1962, Genève) is alleen al door zijn afkomst van een zwaarder kaliber dan eerder genoemde ‘infiltranten,’ die geen van allen kunnen bogen op een roemrucht voorgeslacht. Ramadan wèl: Van moederszijde is hij een kleinzoon van Hassan Al-Banna, oprichter van de Moslimbroederschap. Zijn roots liggen dus in Egypte. Verdreven uit dat land en vervolgens ook Frankrijk uitgezet, vestigde de familie zich in Zwitserland en verkreeg het Zwitserse staatsburgerschap.

Ramadan maakte naam als filosoof en islamoloog. Trouwens ook als typisch islamitische dwingeland, overigens vóór dat gemeengoed werd; misschien dat het daarom buiten Zwtserland niet nadrukkelijk in het nieuws kwam. Hoe dan ook voerde hij in 1993 al actie om een uitvoering van Voltaires “Le fanatisme ou Mahomet le Prophète” in de Geneefse schouwburg verboden te krijgen……EN slaagde daar tenslotte in. Geen gebruikelijke zaak in Zwitserland, maar wat meegespeeld kan hebben is het feit dat de toenmalige burgemeester van Genève een socialist was.

Screenshot_7Vanaf het begin van de 21ste eeuw kreeg Ramadan verschillende gastdocentschappen aangeboden. In 2004 aanvaardde hij er één aan de Universiteit van Notre Dame (Indiana, V.S.). Zijn visum werd echter ingetrokken op verdenking van steun aan terrorisme. Dat kon niet geheel bewezen worden, behalve dat hij inderdaad geld aan Hamas had gedoneerd, maar de intrekking bleef van kracht en hij was gedwongen het aanbod af te zeggen. In 2005 volgde een aanbod van het St. Anthony College van de Universiteit van Oxford (Engeland) en bijna gelijktijdig één aan de Universiteit van Leiden, hoewel de meningen in Leiden daarover al verdeeld waren. Ramadan koos echter voor Oxford, hetgeen achteraf uitstel van executie bleek: Weer een jaar later volgde het aanbod van de Erasmus Universiteit van Rotterdam, die door hem geaccepteerd werd. Ook deze overeenkomst was niet onomstreden: Daar was om te beginnen de absurd hoge beloning: Tezamen 6 ton per jaar voor een college van één dag per week, aangevuld met nevendiensten als externe lezingen! Maar de voorstanders van Ramadan’s komst zagen hem als een binnengehaalde trofee, een ‘grote naam’ in de academische wereld, die vooral zou kunnen fungeren als ‘bruggenbouwer’ tussen moslims en niet-moslims. Tot die voorstanders behoorde onder meer Han Entzinger, hoogleraar migratie- en integratiestudies, die weliswaar bekend staat als een aartsconservatief, maar dan in die zin dat veel van de islamitische ‘waarden’ en ‘zedelijkheidsprincipes’ hem ergens wel aanpreken. In het verleden bepleitte hij ooit een ‘decente’ kledingwijze voor vrouwen “wanneer zij door een allochtone wijk liepen of fietsten.” Tegenstander van Ramadan’s komst was, onder andere, Jan Berting, voormalig hoogleraar sociologie, die Ramadan ervan betichtte de islam boven alles te stellen en de politieke islam te propageren. Vooralsnog kreeg hij echter geen gehoor. Ramadan startte zijn colleges in januari 2007.

In 2009 werd er vanuit homoseksuele hoek alarm geslagen: Men had de hand weten te leggen op ingesproken cassettes waarop de ‘bruggenbouwer’ homoseksualiteit ‘een aandoening en een stoornis’ noemt. Hierop wilden VVD en Leefbaar Rotterdam van Ramadan af, wat een ‘struggle’ opleverde met verschillende linkse elementen, o.a. met Anja Meulenbelt, die zich als zijn verdediger opwierpen. Nieuw was de vondst overigens niet: Reeds in 2004 publiceerde de Franse onderzoeksjournaliste Caroline Fourest aan de hand van een 20-tal boeken van Ramadan en ingesproken cassettes een analyse, waarin zij concludeerde “dat Ramadan in wezen een islamist is, die zich naar buiten toe voordoet als een moderne moslim, maar er in werkelijkheid radicale opvattingen op nahoudt.” Zijn uitspraken over vrouwen en, alweer, homoseksualiteit op die cassettes lieten daarover inderdaad geen twijfel bestaan. De ontdekking, dat hij ook nog had meegewerkt aan de Engelstalige Iraanse, door het Khomeini-bewind gesubsidieerde, zender Press-TV gaf tenslotte de doorslag: Men dankte de “bruggenbouwer” af. Zeker sinds in een discussie met de inmiddels,Franse ex-president Sarkozy bleek dat Ramadan de stelling dat binnen de islam dood- en lijfstraffen zouden moeten worden afgeschaft niet over de lippen kreeg en steevast bij ‘opschorting’ bleef steken, weet elke realist wat voor vlees hij met deze man in de kuip heeft. Het ware misschien nog het beste hier niet eens van een “wolf” in schaapsvacht te spreken, maar van een “slang” met gespleten tong: Om hem door middel van de opname-cassettes te ontmaskeren, moet men namelijk het liefst de Arabische taal machtig zijn, waarin hij zijn eigenlijke bedoelingen glashard weergeeft…….

Afvalligheid: De ware integratie

Uit al het bovenstaande kan de conclusie worden getrokken dat een moslim, modern ogend of niet, in de kern altijd een moslim blijft. Vreemd klinkt dit niet: Wij kennen immers allemaal wel christenen die, hoewel eigentijds ogend en functionerend, de christelijke principes altijd trouw blijven zonder dat dit enigerlei complicatie oplevert. Het verschil is echter dat het christendom een religie is en de islam een ideologie: Het christendom heeft altijd deel uitgemaakt van de westerse samenleving, is geïntegreerd met het Jodendom en later met het humanisme en heeft, mede door die invloeden, uiteindelijk de scheiding van kerk en staat erkend. En dat laatste is misschien wel het belangrijkste aspect. Hierdoor heeft het tevens de autonomie van het individu leren aanvaarden, zowel van mannen als van vrouwen en zelfs, waar dat laatste zich minder sterk ontwikkeld heeft, bijvoorbeeld in zwaar bevindelijke kringen leeft het besef dat er grenzen zijn aan de mate waarin ingegrepen mag worden en dat zeker het ‘eigen rechter spelen’ niet geoorloofd is. En dat alles staat zo ongeveer haaks op wat de norm is binnen de islam, waar men collectief geleefd wordt door de Sharia.

Elke moslim weet: Zelfs als hij geneigd is zijn leven meer in te richten naar het voorbeeld van de omgeving waar hij verblijft – laten we dat dan maar even integreren noemen – dan blijft daar nog altijd de Sharia. Mèt de bijbehorende sociale controle en sancties. En de islam de rug toekeren, wat sommige Taqiyya-plegers daarover ook beweren, is verboden. Dus in hoeverre is het voor een moslim dan nog mogelijk om, behalve uiterlijk, tevens innerlijk te integreren? Feitelijk alleen door dat verbod te trotseren – wat niet zelden levensgevaarlijk is. Tóch zijn er voorbeelden van mensen die deze moedige stap durfden te nemen:

Afshin Ellian (27 februari 1966, Teheran). Sinds 1989 in Nederland als politiek vluchteling; afgestudeerd aan de Universiteit van Tilburg in 1996 – internationaal publieksrecht, strafrecht en rechtsfilosofie; thans hoogleraar aan de Universiteit van Leiden. Misschien omdat hij uit een pluriforme familie afkomstig is, die zowel moslims, christenen als mystici telt, was het voor hem betrekkelijk eenvoudig om afstand te nemen van de islam en zich te ontpoppen tot een echte islamcriticus die herhaaldelijk in zijn publicaties waarschuwt voor het gevaar van de islamisering, o.a. in zijn columns in Elseviers Magazine. Waarvoor hij van tijd tot tijd dan ook wordt bedreigd door moslimfundamentalisten en jihadi ‘s.

Screenshot_10

Hafid Bouazza (8 Maart 1970, Oujda, Marokko). Kwam op 7-jarige leeftijd naar Nederland en ontwikkelde zich tot een briljante Nederlandstalige literatuurschrijver. Was van huis uit wel islamitisch, maar ondervond van de kant van zijn familie kennelijk minder druk in die richting dan gebruikelijk, want hij zette het geloof – niet alleen de islam, maar alle religie – even rigoureus van zich af als onverschillig welke autochtone bohémien-schrijver, zoals Wolkers of ’t Hart, gedaan zou hebben. Vanaf dat moment ontpopte hij zich tevens tot één der scherpste islamcritici, ook in daden: Zijn alcoholisme – met bijbehorende kwalen – is inmiddels legendarisch! Hij is, hoe dan ook, iemand die de westerse levensstijl ten volle omarmd en de islam afgezworen heeft, iets, wat in zekere zin ook geldt voor zijn zuster:

Screenshot_8

Hassnae Bouazza (13 oktober 1973, Oujda, Marokko). Schrijfster, columniste en programmamaakster. Maar zij gaat hierin op een wat moeilijk te definiëren manier een stap minder ver. Niet dat zij vasthoudt aan de islam of de islamitische waarden als zodanig – zij onderhoudt bijvoorbeeld een relatie met Frontaal Naakt-columnist Peter Breedveld zonder deze in een huwelijk, laat staan een islamítisch huwelijk om te zetten – maar bijt zich in plaats daarvan op een verbeten manier vast in de multicultuur, bij voorbaat vèchtend voor ‘de Marokkaanse identiteit.’ (die ze, strikt genomen, niet langer dan tot haar vierde jaar kan hebben beleefd: In hun Nederlandse woonplaats Arkel was de familie Bouazza het enige Marokkaanse gezin.) Ze zit als een havik op alles wat volgens haar naar ‘discriminatie’ zweemt en schuwt zo nu en dan een laatdunkende houding jegens ‘de Nederlanders’ niet. Samen met Femke Halsema maakte ze “Sex en de Zonde,” de zogeheten documentaireserie die de bedenkelijke kanten van de islam belicht zónder diezelfde islam toch ook weer te willen laten vallen. Er hangt, kortom, iets opstandigs en weerbarstigs rondom Hassnae, wat haar nog het beste te plaatsen maakt als eeuwig onbegrepen ‘knuffel-Marokkaanse’ binnen de gelederen van het rariteitenkabinet GroenLinks.

Screenshot_9

Ayaan Hirsi Ali (13 november 1969, Mogadishu, Somalië) tenslotte is misschien wel het zuiverste voorbeeld van oprechte integratie door moedige afvalligheid: In 1992 maakte zij gebruik van het onbeperkte asielrecht dat Nederland op dat moment bood aan Somaliërs vanwege de daar heersende burgeroorlog. Zij was bij aankomst in ons land trouwens nog wel moslima: Alle beproevingen van de islam, inclusief besnijdenis, had ze doorstaan, maar de uithuwelijking aan een haar totaal onbekende neef in Canada werd haar te machtig: Op de heenreis naar het ‘gastland’ van de haar opgedrongen echtgenoot rees bij haar het plan om asiel aan te vragen, aanvankelijk in Groot-Brittannië, maar tenslotte greep ze haar kans in Nederland. Dat meer aspecten van de islam dan de uithuwelijking haar tegenstonden, begon ze zich te realiseren naarmate ze hier langer woonde: Ze merkte zelf hoezeer ze de vrijheid van het Westen apprecieerde en kreeg gaandeweg door dat ze het juk van de ideologie niet langer verdroeg. Dankbaar dat het land waar ze nu verbleef haar hierin steunde, keerde ze zich ervan af en ervoer het als een weldaad! Ze zou zich ontwikkelen tot de spraakmakendste bestrijdster van de islam en hekelaarster van wat de islam de mensheid – in het bijzonder de vrouw – allemaal aandoet!

Screenshot_11

Al deze voorbeelden illustreren min of meer dat voor een moslim volledige integratie in de westerse samenleving mogelijk is…..míts hij bereid en in staat is de islam met overtuiging af te zweren: Alleen dàn is hij in staat de afkeer van het Westen voor de daden van de radicale islam ten volle mee te voelen en zich er van te distantiëren. Neemt hij een groot deel van de westerse gewoonten over, maar blijft hij zich desondanks ‘moslim’ voelen, dan zal hij nooit in staat zijn volledig de kant van het Westen te kiezen wanneer dat door “zijn” radicalere “broeders” wordt bedreigd en blijft hij, al dan niet onbewust, hengelen naar aanpassing van de westerse samenleving aan voor hem toch meer vertrouwde normen en waarden. Verraad van zijn gastland aan de radicale islam behoort voor de ‘moderne moslim,’ die desondanks moslim gebleven is, helaas nog steeds tot de mogelijkheden. Ook al weigert Links tot op heden deze realiteit te zien. Liever koestert men zich in de ‘Schone Schijn,’ die bereidwillig door de ‘gematigde moslims’ wordt aangereikt…..

Door:
Theresa Geissler
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Nuttige idioten", "Religie van de vrede", "Verrijking", "Weg met ons!", Appeasement, cultuurrelativisme, Elite, Hypocrisie, Islam, Islamisering, islamitische ideologie, Islamkritiek, Islamofilie, Krankzinnigheid, landverraad, Linkse Kerk, meningsdictatuur, Moslims, nieuw fascisme, political correctness, praatjesmakers, propaganda, Rotzakken, Socialisten, tolerantie/intolerantie, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

28 reacties op DE SCHONE SCHIJN

  1. Tom Hendrix zegt:

    Theresa GEWELDIG, ik neem mijn PET diep voor je af! Een zeer goed, en onderbouwd betoog! Chapeau!

    Like

  2. leefbarbaar zegt:

    Mevrouw Geissler,
    u maakt er veel werk van. Terecht dat u afweegt wat we eigenlijk hebben aan de bekende allochtonen. En de bekende allochtonen, knuffelmarokkanen en succesallochtonen zijn slechts kwartiermakers. De miljoenen anonieme moslims in ons land, dat zijn de veroveraars.
    Straks bungelt linx aan de lantarenpalen (of heeft linx zogenaamd altijd in het verzet gezeten tegen de islam) maar willen wij wel in een land wonen, waar mensen worden opgehangen?
    Wat nu?

    Like

  3. reageerbuis zegt:

    Hulde Theresa!
    Ik begrijp niet dat Aboutaleb door Elsevier tot man van het jaar is uitgeroepen.

    Like

  4. Cathja zegt:

    Een knap stuk tekst, Theresa. Mijn complimenten! Het laat duidelijk zien dat moslims vrijwel nooit de islam de rug zullen toekeren. Ook al lijken ze goed geïntegreerd te zijn, in hun hart en ziel blijven ze 100% moslims.
    Dat maakt het ook zo ontzettend moeilijk voor westerse samenlevingen om zich met hen te vermengen. Ons zit vrijheid van denken en handelen in het bloed. Bij de moslims zit geen ruimte voor eigen inzichten. Ik ga ervan uit dat moslims nooit een eigen verantwoordelijkheid zullen kennen. Alles staat voorgekauwd in de koran en wordt opgelepeld door de imam.

    We zullen moeten leven met de wetenschap: ‘wij’ en ‘zij’. Ze zullen nooit -of zelden- één van ons worden. Ik blijf bij mijn standpunt dat ZIJ zich moeten aanpassen aan onze Europese cultuur, en niet wij aan hen! We hebben in Nederland wel 170 nationaliteiten, en het is niet normaal dat wij met ieders gewoonten en gebruiken rekening zouden moeten houden.

    Like

  5. Rudi zegt:

    Dag Theresa, hartelijk bedankt voor en gefeliciteerd met dit stuk.
    Het zit haarfijn in elkaar.

    Hadden er voor mijn part ook nog bij gemogen: professionele hoofddoek Fatima Elatik, Turkse Übermensch Nilgün Yerli en Kader Abdollah.
    Ik verklaar me nader: zowel hysterica Elatik als Yerli genieten het etiket van ‘geïntegreerd en worden door de linkse Kerk als dusdanig opgevoerd.
    (Nu, even terzijde, als ik achterloop, vraag ik daarvoor excuus, maar ik baseer me op hun optredens bij P&W en van Elatik herinner ik me ook haar optreden in ‘Het Zwarte Schaap’ met Theo van Gogh en haar laconieke vertoning in de docu ‘Religulous’ van Bill Maher)

    Beide vinden de Nederlandse belastingbetaler wel goed genoeg om op hen te stemmen respectievelijk naar hun optredens te komen kijken en hun egotripperij te betalen, maar niet “galant” (dixit Yerli) genoeg om tafel en bed mee te delen.
    Komt nog bij dat die vreselijk ongrappige Yerli het bestond haar man naar hier te halen want zij kon niet terug, terwijl ze eigendom in Turkije heeft waar ze in haar tv-programma BN-ers uitnodigde. Tel daar dan nog eens bij dat ze op de vraag van Pauw waarom ze met een Turk getrouwd is, reageerde met ‘Tja, het is toch je eigen grond, je eigen cultuur en je eigen bloed.’
    Blut und Boden, iemand?

    Van Kader Abdollah kan ik niet echt hoogte krijgen, maar wat mij betreft, zit er aan deze kerel een steekje los. Zie daarvoor zijn optreden in ‘Zomergasten’ met Adriaan van Dis.

    Moslims herinneren mij aan die oude horrorfilms met weerwolven. Schijnbaar normale mensen die bij het minste geringste uit hun vel springen en hun ware duivelse gelaat tonen.

    Like

    • kraftavilqa zegt:

      Mij doen muzels vooral wanneer ze weer ’s en masse lopen te akbarren denken aan de hersenloze zombies uit films zoals dawn of the living dead.”Blut und Boden, iemand?” Ik ben meer van Blut und Eisen. Hun blut en mijn Eisen ( mijn katana die ik de naam moslimkliever heb gegeven) wel te verstaan.

      Like

  6. Driek zegt:

    Beste Theresa, u heeft hier een mooi doorwrocht artikel geschreven, fantastisch. Ik print het uit, dan ga ik het op mijn gemak lezen. Mijn complimenten. Dat doe ik u niet na hoor.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Fatima Elatik komt helaas niet in aanmerking om door te gaan voor een ‘geïntegreerde’ moslima, Rudi:
      Haar ‘hijab’ sluit haar bij voorbaat uit.

      Like

    • Theresa Geissler zegt:

      @Driek:Sorry, Driek: Dat was voor Rudi bestemd
      .Gelukkig zit hij vlak boven jou, dus zo’n ramp is het ook weer niet.

      Like

  7. Harry Kooistra zegt:

    Toch is de Islam een religie.
    De erkenning door de mens van een Onzichtbare Hogere Macht, die het lot van de mens bepaalt en recht heeft op erkenning, aanbidding en gehoorzaamheid. De OHM heeft het recht om de mens te dwingen Hem te erkennen, te aanbidden en te gehoorzamen. Gehoorzaamheid is de grootste deugd, ongehoorzaamheid is de grootste zonde.
    De moslims zitten gevangen in een absolute religie die hun denken en doen bepaalt.

    Dit zijn schadelijke elementen uit de leer van de Islam:
    Allah eist vervulling van een niet te vervullen wet.
    De mens is nietig en slecht, een ‘ellendige’ zondaar: hij moet echter proberen vlekkeloos te zijn en perfect.
    ‘Een klein getal’ wordt uitverkoren en het ligt aan Allah wie dit zijn. Toch is de mens er voor verantwoordelijk als hij hier niet bij hoort. Er niet bij horen betekent: eeuwige verdoemenis. Subjectieve ervaring en emotionele beleving doen niet ter zake en staan geloof zelfs in de weg.
    De goede dingen die de mens bereikt worden hem in genade geschonken. Een gevoel van trots hierover vormt een bevestiging van zijn zonde. Voor tekortkomingen en mislukkingen draagt de mens wel verantwoordelijkheid.
    Er is één waar geloof die contact met de buitenwereld moet afhouden om besmetting tegen te gaan.
    Geloven is een kwestie van blinde gehoorzaamheid.

    De schadelijke effecten van deze elementen kunnen de volgende vormen aannemen:
    Vervreemding van eigen waardevolle (o.a. cognitieve) vermogens.
    Psychische desintegratie a.g.v. verwaarlozing van de gevoelfsfunctie.
    Hypocrisie, arrogantie, zelfgenoegzaamheid, discriminatie.
    Verdringing van het kwade in de mens, waardoor dit niet ‘in regie kan worden genomen’; projectie op anderen, doorbraak van het verdrongene.
    Infantilisme, ik-zwakte, onvrijheid, belemmering van individuatie.
    Afkeer van zichzelf, massochisme.
    Angst- en schuldgevoelens.
    Suïcide.

    ‘Alle die edler sein wollen als ihre Konstitution es ihnen gestattet, verfallen der Neurose.’
    Freud

    Like

  8. Vederso zegt:

    @ Theresa. Heel goed gedaan! Informatief. Compliment!

    Like

  9. beatsme zegt:

    Ik denk dat het unieke aan de islam is dat je het een godsdienst en ideologie is.

    De godsdienstige kant geeft ruimte voor gebed, gezang, filosoferen over betekenissen van soera’s en een invulling daaraan geven.

    De ideologische kant beslaat het bestuur. De wetgevende macht vloeit voort uit/is de sharia : de legitieme heerser. De koning van Marokko is een nazaat van Mohammed de profeet: hij is legitiem. Een legitiem heerser kan ook een islamitisch geestelijke (Khomeini) zijn.
    De rechtsprekende macht vloeit ook voort uit/is de sharia en berust steeds vaker op steeds meer sharia in veel landen.
    Zolang de uitvoerende macht maar ondergeschikt is aan de wetgevende en rechtsprekende, kun je best zaken door kafirs laten uitvoeren (vergelijk de werkende kafirs in Saudi Arabië).

    De sharia (het organiseren van de samenleving) is net als bij andere samenlevingen soms heel streng georganiseerd (Isis), soms heel relaxed. De middelpuntzoekende kracht is echter naar de utopische samenleving gericht, zoals die immers door huisideoloog Allah (God) via Mohammed in de Koran is opgetekend. Uiteindelijk is de utopie bereikt bij de dag des oordeels, wanneer de hele wereld perfect is gelijk Allah wenst. De islamitische bolsjewieken (moslims) is de opdracht toebedeeld zich actief in te zetten voor het bereiken van de utopie (jihadplicht). Dit revolutionaire, strijdvaardige element verklaard weer de aantrekkingskracht die de islam heeft op Groenlinks en ook wel de PVDA; uiteindelijk toch ook strijdvaardige wereldverbeteraars.

    Like

  10. Tempelier zegt:

    Theresa, een geweldig stuk !! Ik heb ervan genoten. Ik zat laatst te kijken naar pauw met zijn uitzending 5 jaar later met Marcouch. tenenkrommend, wat kan die vent liegen. Gelukkig stelde Pauw toch nog 1 fatsoenlijke vraag m.b.t de koran en de oproep van jihad. De poging van Marcouch om zich hieruit te zwetsen lukten niet geheel en dat was van zijn gezicht af te lezen.

    Like

  11. Pilgrim zegt:

    De enige goede moslims zijn afvallige moslims! Helaas wordt de ideologie van de Islam door de multicullers in bescherming genomen waardoor het moeilijk wordt om goede Islamkritiek te leveren. Islamkritiek wordt door deze dwazen gelijk gesteld aan racisme en critici worden daardoor verdacht gemaakt en zelfs vervolgd. Het stimuleren van afvalligheid van moslims wordt op deze manier dus door de (s)linxen gehinderd met als gevolg dat de Islam blijft groeien i.p.v. te imploderen.

    Like

  12. Martha N zegt:

    Chapeau Theresa

    Like

  13. Republikein zegt:

    Mooi.
    Goed geheugen!

    Like

  14. paulzwueste zegt:

    Theresa. Uitstekend geschreven!

    Like

  15. Harry zegt:

    Knap stuk werk , Theresa .
    Alleen van lézen er van ben ik al bék af !
    Je bent een kei !

    Like

  16. jantjeuitnl zegt:

    Knap staaltje werk, Theresa. Veel respect.
    Helaas zitten niet alleen bij linx de moslim appeasers.
    Die zitten ook bij de VVD, CdA, SGP enz.
    Vergeet dat niet!

    Like

  17. Avidia zegt:

    Jeetje Theresa, werkelijk een goed stuk. Het is dan ook werkelijk “schone” schijn. De linksen beschouwen al die import als toekomstige stemmers, dat was en blijft zo, daarom worden ze in de watten gelegd, ik weet er alles van, heb jaren lang een woninginrichting winkel gehad, alles kregen ze voor niets, rekening naar de gemeente, het is om uit je vel te springen. Nog geen poot uitgestoken, maar wel een woning en complete inrichting. Het is gewoon zieltjes winnen, “jij PVDA stemmen, jij ingericht huis krijgen” en natuurlijk doen ze dat braaf. Ik kon er niet meer tegen, heb mijn zaak verkocht, ik kon gewoon niet meer uren lang achter de naaimachine zitten om het die mensen naar de zin te maken, en ja, ze moesten ook nog voorrang krijgen, dat gaat dwars tegen alles in. En nu zie je ze sjokken door de stad, man voorop, vrouw er achteraan, een beeld dat totaal niet past in mijn mooie oude stad, een schande is het. Kan er witheet over worden.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      De waarheid gebiedt te zeggen, Avidia, dat Ayaan dat indertijd als asielzoekster óók allemaal kreeg: Uitkering, woning, inrichting. Maar zij maakte er geen misbruik van, integendeel: Ze was verbaasd en ontzettend dankbaar en het was voor haar een stimulans om zich in te burgeren en de islam te laten vallen. Maar daaraan kun je dan ook zien, wat een enorme uitzondering zij is: Ze reageren bijna altijd op de tegenovergestelde manier.

      Like

  18. leefbarbaar zegt:

    En vandaag is Markoek weer in het nieuws, die meer censuur wil op het internet tegen moslimhaat. Jodenhaat, geen enkel probleem natuurlijk. Maar moslimhaat, dat kan niet. Ik ben deze woestijn-mussert zo beu.

    Like

  19. Frerik zegt:

    Geweldig stuk en secuur uiteengezet, U bezit de kennis om alles goed te ontleden. U hebt het talent om te kunnen regeren en duidelijk te zijn Oh wat zou ik graag willen dat u zitting ging nemen in de politiek en samen met Geert Wilders het roer in handen nemen. Dan zouden we weer eens goed kunnen slapen, want daarschort het vaak wel aan.

    Like

  20. Luchtpint zegt:

    “Deze is een religie, beweert Links; een religie zoals er zoveel zijn.”

    De vraag in hoeverre Westerse moslims al dan niet kunnen beschouwd worden als staatsburgers met nationaliteit x (denk aan eender welk land in het Westen), kan via de Islam zelf beantwoord worden. Hoewel de Islam zelf historisch nog maar sinds 622 bestaat (vanaf de hidzjra), beschouwen moslims hun ideologie als universeel geldig. M.a.w. Islam bestaat volgens de doctrine los van het historisch tijdsbegrip dat mensen hebben, het heeft geen historisch beginpunt of eindpunt. Op een tijdscontinuum loopt de Islam in de hoofden van zijn aanhangers van oneindig in het verleden naar oneindig in de toekomst. Godsdiensten die historisch ouder zijn (zoals bv. de Joodse godsdienst, de Zoroastrische, de heidense religies uit bv. Egypte en Mesopotamië en het Christendom) zijn op die manier ongeldig als levensbeschouwing. Want, zo redeneert men in de Islam, Allah heeft altijd bestaan, en alleen die waarheid kan een geldig model zijn waaraan iedereen zich te houden heeft op deze planeet.

    De Islam gaat dus uit van een universeel geldig model waarin geen plaats is voor andere levensbeschouwingen die historisch vroeger zijn ontstaan of historisch later, waaronder subdenominaties van Protestants Christendom, Verlichting, secularisme, deisme, moderne opvattingen over mensenrechten en bijvoorbeeld ook de wetten zoals ze geldig zijn opgesteld uit de tradities van een nationale staat, dus daaronder valt ook nationalisme en de eigen tradities van een land. En uiteindelijk ook innovaties binnen de Islam zelf, zoals Sjiisme, Soefisme, Ahmaddiyya Islam,…e.d. Islam is dus doctrinair een universalistische theorie, die door zijn nadruk op oneindige continuiteit alle andere godsdiensten en levensbeschouwingen overvleugelt en invalideert als een vorm van idolatrie en vervorming van de enige echte geldige doctrine die er voor de wereld kan bestaan, aldus de Islam zelf.

    Vandaar dat de Islam grosso modo:

    1) Zeer veel nadruk legt op de expliciete veroordeling van niet-moslims en er echt door geobsedeerd is
    2) De nadruk anno 2014 steeds meer legt op het schenden van mensenrechten in Westerse landen waar moslims een minderheid vormen maar door losgeslagen immigratie concentratiewijken vormen waar je dat soort dingen “mag verwachten”.
    3) In de toekomst een toename zal laten zien van initiatieven waarbij religieuze politie straten patrouilleert om iedereen, zowel moslims als niet-moslims, te doen conformeren aan de Islamitische “normen”. En dat zal eveneens met het nodige geweld gaan.

    Moslim “gematigde” poseurs willen dit gewoon onder de mat schuiven, links is randdebiel en begrijpt in zekere zin de uitgangspunten van de Islam zelf niet, en alle andere PC multiculturalisten hebben het linkse gezwam algemeen salonfähig helpen maken, met het doel dat iedereen zou blijven geloven dat het “maar om één godsdienst uit de zovelen” zou gaan. Ze lopen echter allemaal zelf met de staart tussen de benen, maar dat verhindert ze niet gewoon voort te blijven doen. Uiteindelijk denken ze allemaal dat de realiteit die schuilgaat achter de Islam zich zal gaan plooien naar hun wensvoorstellingen !

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Weet je, Luchtpint, van dít soort uiteenzettingen zou nou eens een flyer gemaakt moeten worden om te verspreiden. -Huis aan huis óf op straat.
      Al lezen maar een paar mensen het, IETS zal er toch moeten gebeuren.
      De stickers was één ding, maar die worden door een islamkritiek-onwelgevallige weer afgescheurd en dat was het.
      Elk individu, dat deze soort uiteenzetting léést, is meegenomen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s