Islam en “islamisme” zijn een eeneiige tweeling

Screenshot_91

(Door: Richard Feuerbach – Vertaling: E.J. Bron)

Iedere dag worden er in naam van Mohammed en zijn zogenaamde religie mensen op beestachtige wijze vermoord. Ook na de barbaarse terreuraanslagen in Parijs worden we weer gedwongen om ons met het gewenste onderscheid tussen islam en “islamisme” bezig te houden. Maar waarin verschilt de islam eigenlijk precies van het “islamisme” en waar verloopt eigenlijk de grens? Bestaat deze grens überhaupt? Bestaat er überhaupt een verschil?

Vanzelfsprekend bestaan er zogenaamde “gematigde” moslims. Hoe goed deze nu werkelijk geïntegreerd zijn, is een andere vraag. Volgens de jongste onderzoeken beschouwen ze zichzelf als goed tot zeer goed geïntegreerd.

Een feit is dat de meeste moslims geen terreuraanslagen plegen en het doden van mensen blijkbaar afwijzen. Dat is goed.

Een feit is echter ook dat juist de islam er bijzonder gevoelig voor is om het doden van mensen te rechtvaardigen. Dat is slecht. De maar al te graag gebruikte aanwijzing naar de inquisitie van de katholieke kerk en de kruistochten kun je met een aanwijzing naar het hier en nu gemakkelijk ontkrachten.

Geen enkele andere religie ter wereld veroorzaakt op dit moment meer slachtoffers dan de islam met zijn radicale uitwassen. Geen enkele andere religie ter wereld lijkt zo gemakkelijk een weg te effenen tot radicalisering en ontmenselijking dan de islam. Wat is daarvoor de reden?

Ieder idee kan een ideologie, een “-isme”worden. Ieder geloof kan een religie worden. Voor ieder geloof sterven mensen, in de hoop op een beter leven in het hiernamaals.

Als ideologie en religie echter met elkaar paren, dan wordt het bijzonder gevaarlijk. Dat is bij het zogenaamde “islamisme” het geval. Datgene dat “islamisme” genoemd wordt, is een uiterst giftige cocktail van religie en ideologie. De ingrediënten spelen de beslissende rol. Die ingrediënten zijn de koran, de soenna en de mensen met individuele verhalen. Van deze ingrediënten brouwen de terroristen hun recept.

Het “islamisme” is een concept dat sinds enkele tientallen jaren voor verschillende ideologieën en bewegingen binnen de islamitische wereld en binnen de in het Westen levende islamitische gemeenschappen wordt gebruikt. Al deze verschillende groeperingen beroepen zich daarbij, ondanks bepaalde verschillen, op een bijzondere wijze op de islam.

Het aanhangsel “-isme” werd eerst door sociologen gebruikt om een beter begrip te bereiken voor een te omschrijven probleem. Het gilde der sociologen twist sinds jaar en dag al over de afgrenzing van begrippen.

“Islamisme”, “islamitisch fundamentalisme”en “politieke islam”, over deze begrippen bestaan zeer verschillende opvattingen en toch betekenen  ze op een bepaalde manier allemaal hetzelfde. Namelijk de tot de radicale ideologie verheven islam.

Wanneer is “islamisme” als (a)sociaal fenomeen voor het eerst in verschijning getreden? Ook deze vraag wordt door deskundigen verschillend gezien en bediscussieerd.

In een dossier van de “Bondscentrale voor Politieke Vorming” worden de volgende punten als typische kenmerken van het “islamisme” genoemd: het absolutisme van de islam als levens- en staatsorde, een goddelijke in plaats van volkssoevereiniteit als basis van legitimering, de wens naar volledige doordringing en besturing van de samenleving, homogene en identitaire sociale orde in naam van de islam, oppositie tegen de democratische rechtsstaat, potentieel tot fanatisme en bereidheid tot geweld.

Helpen zulke afgrenzingen echter echt bij het trekken van een grens? Gaan we hierdoor het probleem echt beter begrijpen?

Een onderscheid tussen islam en “islamisme” is en blijft desondanks “zonder kenniswaarde”. Islam en “islamisme” zijn niet van elkaar te scheiden, omdat de koran en de soenna als absoluut en voor eeuwig waar gelden. Deze aanspraak op absoluutheid hebben ook de zogenaamde gematigde moslims, ook al drukken ze dat niet zo uit of kunnen ze dat niet zo uitdrukken.

In de historie van de islam bestonden steeds opnieuw fundamentalistische en radicale bewegingen, die de samenleving in het eigen land tot een herbezinning op de waarden van de voorouders (as-Salaf as-salih) wilden bewegen. Daartoe behoorden de Wahabieten, die in de 18e eeuw ontstonden en wier ideologie op dit moment de geestelijke basis van Saoedi-Arabië vormt. Waarmee Duitsland en de rest van de wereld overigens zeer goede zaken doet. Wapenhandel.

De moderne “islamistische” bewegingen ontwikkelden zich in het begin van de vorige eeuw. De beide wereldoorlogen verwoestten grote delen van het Nabije en Midden-Oosten. Het Ottomaanse rijk werd ontbonden. De traditionele islam had niets in te brengen tegen de vooruitgang.

De restanten van het Ottomaanse rijk werden door de overwinningsmachten van de Eerste Wereldoorlog, Groot-Brittannië en Frankrijk, verdeeld in nationale staten. Een vernedering voor het islamitisch wereldbeeld. Vanuit deze context ontwikkelde zich een nieuwe, politiek gerichte, denkschool, die een voorvechter was van de islam als fundament voor een ideale samenleving. Deze islamitische denktank probeerde de religieuze dogma´s te herstellen en parallel daaraan alle problemen van de islamitische landen d.m.v. een islamitische orde op te lossen. De leidraad waren de koran en de soenna.

Onder leiding van de ayatollah Ruhollah Khomeini kwam het in Iran tot de islamitische revolutie. Dat maakte ook de verschillende islami(s)tische bewegingen in veel landen sterker.

De door de Arabische landen als vernederende nederlaag beschouwde oorlog tegen Israël bevorderde de radicalisering verder. Veel Arabische heersers gaven privileges aan de “islamisten” om zodoende de invloed van nationalisten in te dammen en hun eigen invloed uit te breiden.

De Iraanse revolutie van 1979, hoewel geleid door sjiieten, werd in de hele islamitische wereld het symbool en voorbeeld van een levensvatbare islamitische staat. De Golf-oorlogen creëerden nog een politiek vacuüm in talrijke Arabische landen. Religieuze autoriteit was soms het enige bindmiddel voor de verwoeste samenlevingen. De conflicten tussen de moslims onderling getuigen van de versplintering van de islamitische maatschappij. Het conflict tussen Israël en de Palestijnen was zeer zeker ook geen aanleiding tot matiging. Op dit moment vindt in veel islamitische gemeenschappen een re-islamisering plaats.

Ook al bestaan er binnen het “islamisme” verschillende stromingen, het “islamisme” is een orthodoxe islam. Het heeft zijn wortels in dezelfde basis als elke andere stijlrichting van het islamitisch geloof. De koran en de soenna zijn de stam waarop al deze bladeren en stijlbloemen groeien. Het fundamentalisme is wortel en bloei tegelijk.

De koran en de soenna hebben daarbij voor de praktiserende moslim een blijkbaar wezenlijk belangrijkere waarde dan Jezus en de Bijbel voor christenen.

Anders dan bijvoorbeeld in het Christendom gaat het in de islam niet om nederigheid, maar veel meer om dominantie. Islam betekent onderwerping, overgave. De anderen moeten nederigheid bewijzen. De profeet Mohammed kent geen nederigheid. Hij eist niets meer of minder dan de volledige onderwerping en overgave aan zijn persoonlijke definitie van een god.

De islam is dienovereenkomstig niet alleen maar de naam van een religie. Hij is een levensinstelling, een houding, een opgave, een volledig, alles regelend systeem. Islam is voor de gelovige moslims veel meer dan gewoon alleen maar “een of andere” religie. De moslim beschouwt d eislam als de update van alle voorafgaande religies. Hierbij deinst hij er niet voor terug om beslag te leggen op oudere religies en hun leren. Mohammed erkent Jezus dan ook als profeet voor hem. Alleen Mohammed beschouwde zichzelf gewoon als beter. Het zendingsbewustzijn en de behoefte om zichzelf te doen gelden stijgt bij Mohammed en zijn aanhangers tot een islam met alleenrecht. Islam is een altijd en overal geldende handleiding om te leven.

Men voegt zich niet in een bestaand systeem in, nee, er moet een eigen systeem volgens de ideeën van Mohammed gecreëerd worden. In de koran en de soenna wordt dit te creëren systeem gedeeltelijk buitengewoon gedetailleerd omschreven.

Geweld is Mohammed´s historische middel tot het doel, tot de zelfhandhaving en tot de onderwerping van andere gemeenschappen die niet islamitisch waren. Geweld is in de koran expliciet toegestaan. en niet alleen als het om de verdediging gaat. Geweld is een wezenlijk, zo niet het meest wezenlijke kenmerk van de geschiedenis van het handelen van Mohammed.

Desondanks is de kaart van de islamkritiek niet met succes te spelen. Ze lijkt op een boemerang, wordt de Zwarte Piet.

Om geweldverheerlijkende soera´s te citeren, te wijzen op Mohammed´s persoonlijke, gewelddadige geschiedenis, is een bot zwaard tegenover diegenen die voor zichzelf aanspraak maken op menings- en interpretatiegezag. Terechte islamkritiek vernietigt zichzelf tussen de scherpe zwaarden van de gelovigen en de van zichzelf overtuigde kenniselite. De islamcriticus komt tussen de fronten terecht en het ontbreekt hem aan een schild.

Als atheïst blijft nog de aanwijzing over dat men over het algemeen iedere religie bekritiseert. Als anti-atheïst kan men zelfs iedere religie tot gevaarlijk verklaren. Als heel normaal mens kan men of alleen nog bluffen of proberen om op min of meer gelijk niveau mee te praten en de dames en heren sociologen en politici met hun eigen wapens te verslaan. Door hun definities en begrippen te ontzenuwen. Anders heb je verloren.

Je zou bijvoorbeeld kunnen argumenteren dat het begrip “islamisme” vaag is en dat dit daarom niet meer gebruikt kan of moet worden. Het gebruik van zo´n vaag begrip is zelfs gevaarlijk en leidt tot splijtingstendensen binnen de westerse bevolkingen. Dat moet je uiteraard dienovereenkomstig eloquent bewijzen.

Hoewel er juist in deze vraag een aanzienlijke behoefte aan differentiëring bestaat en gedifferentieerd denken gevraagd is, wordt uitgerekend diegene als ongedifferentieerd en dom neergezet die vragen stelt over het begrip “islamisme”of zijn kritiek rechtstreeks tegen de islam als islam richt, omdat hij de vaagheid van het begrip als aanleiding neemt om helemaal van hem af te zien.

De doodslagargumenten en knuppels van de zogenaamde politiek correcten zijn maar al te goed bekend. Zo is dan ook de afgrenzing van het “islamisme” van de islam een populaire constructie om de islam van de beschuldiging van geweld te bevrijden. De differentiëring tussen islam en “islamisme” is slechts een kwestie van politieke correctheid. In de islam worden die elementen gebagatelliseerd of verborgen, die niet bij onze waardevoorstellingen en de democratie passen.

Wie graag een fascistische dictatuur in het kostuum van de religie wil hebben, kan nog steeds alles relativeren en met woordspelletjes afleiden van het daadwerkelijk aanwezige probleem en met de knuppel zwaaien. Islamisering bestaat echter echt. Het is slechts een kwestie van waarneming.

Wij Duitsers, wij Europeanen, met onze geschiedenis, willen dat niet. We zijn niet alleen maar gewoon tegen de islam, we zijn gewoon alleen maar voor de vrijheid.

Bron:
www.pi-news.net
Auteur: Richard Feuerbach

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Islam. Bookmark de permalink .

10 reacties op Islam en “islamisme” zijn een eeneiige tweeling

  1. Alexei zegt:

    Zet een kaars achter het raam als symbool van protest tegen de Islamisering, dit kan niemand verbieden.

    Like

    • luckybee zegt:

      Er is alleen een Islam. EN DAT WORDT IN MEKKA door Muhammed opgericht. alles ander voor al na zijn dood, wordt door de mainstream moslims niet erkend en wordt als Kafirs behandeld als ze je tepakken krijgen.Zie Assad hij is een Aleviet,en hij is de enige die Jasidiś en Christenen beschermd.Alle drie vijanden van Mohammed de profeet.

      Like

  2. Joshua zegt:

    islam en “islamisme” zijn een dodelijk virus.

    Like

  3. Pingback: Ik vraag me af wat ik het meest blijf haten… | Jasterke's kwijt-zonder-spijtsite

  4. R.Kroonenberg zegt:

    .
    er is teveel…
    .
    .
    Er is teveel om dagelijks uit te kiezen,
    teveel niet te verteren leugens, zwendel, onfatsoen
    een veel te hoge berg om steeds weer te beklimmen
    .
    we moeten het met kleine speldeprikjes blijven doen en
    met de ijdele hoop, dat ooit die Machthebbers eens dimmen
    want er blijkt steeds te weinig om die hoop te voeden…
    .
    met àl die machtsbeluste politieke schimmen
    die steeds weer kans zien te misleiden ondanks de feiten en ’t vermoeden
    er is teveel en al ’t gepreekte Mensenrecht blijft steeds verliezen…
    .
    nu dit bericht weer van ’t stiekem steeds doneren
    aan anti-Israël-haatclubs die ‘t NOOIT zullen leren !

    .
    Jasterke
    .

    http://www.vrijechroniqueurs.nl/nederland-subsidieert-opnieuw-anti-israelische-haatclubs/
    .

    Like

  5. Dokus zegt:

    Een goed artikel. Geeft juist weer hoe de islam gepraktiseerd wordt. Een gevolg voor de westerse wereld ( willen we onze vrijheid behouden) zou moeten zijn KEIHARD aanpakken. Dat is de enige TAAL die moslims verstaan. Voor west Europa zou dat betekenen WIJZIGEN van de grondwet zodat dergelijke moorddadige lusten ook in spraak en dreiging kan worden ingedamd. Dat zal zeker van ons ook offers vragen want onze vrijheid van meningsuiting zal dan ook beperkt worden. Maar willen we nog in enige mate ontkomen aan deze vuile middeleeuwse gedrags regels ( moordpartijen) dan zullen we dat offer moeten brengen.

    Like

  6. Martha N zegt:

    Goed artikel,bedankt Bert.

    Like

  7. Tom Hendrix zegt:

    Prima artikel! De islam is niet meer of minder, dan een wrede onmenselijke cultuur des doods!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s