Een interview met Lars Vilks (+ video)

Screenshot_17

Lars Vilks

(Door: Baron Bodissey – Vertaling: “Vederso”)

Gates of Vienna: Op het hoogtepunt van de eerste controverse over “De profeet als een rotondehond” vroeg iemand aan Vilks of het tekenen van de cartoon het waard was om voor te sterven. In antwoord zei hij eenvoudig: “Ja, dat is hij”. Dat is wat hem een ​​held maakt. Hoewel hij het waarschijnlijk niet eens is met deze karakterisering is de Zweedse kunstenaar Lars Vilks een held van de counterjihad beweging. Net als veel andere mensen die ervoor gekozen hebben om kritiek te leveren op de islam of deze te bespotten, is Vilks’ leven al jarenlang in gevaar. Vorige maand was hij het doelwit van een mislukte moordaanslag in Kopenhagen. In de nasleep van dit incident en bij al zijn vorige beproevingen bleef de kunstenaar standvastig in zijn verdediging van de vrijheid van meningsuiting als een absoluut gegeven. In de afgelopen acht jaar heeft hij nooit z’n cartoon teruggetrokken of zich bij de islam verontschuldigd. Zijn positie in maart 2015 bleef dezelfde als die in juli 2007 was. Het volgende interview met Lars Vilks werd onlangs uitgezonden op de Deense televisie.

Introductie door DR2 (Deense tv, gedeeltes uit het interview): Interview met de Zweedse kunstenaar Lars Vilks, die de profeet Mohammed als een hond tekende. De terroristische organisatie Al Qaida loofde een beloning van $ 150.000,- uit aan diegene die Lars Vilks kon doden en er blijft een prijs op zijn hoofd staan. De 68-jarige Vilks was het slachtoffer van aanvallen, ook van brandstichtingen, en de politie heeft meerdere pogingen om hem te vermoorden verhinderd. Om diezelfde reden wordt hij zowel binnen als buiten z’n huis constant beschermd door bodyguards. Een bescherming die na 14 februari verder werd verhoogd. Eerder vandaag hadden we bezoek van Lars Vilks hier in de studio (…)

Vraag: Is er sprake van nieuwe persoonlijke offers bij deze nieuwe poging tot moord?

Vilks: Nee, nog niet. Maar sommige dingen zijn er nu aan het gebeuren. Ik moet mijn huis verlaten, omdat ik er niet meer kan wonen. Dus mijn dagelijks leven en bestaan worden geherstructureerd.

Vraag: Zoals u zelf zegt, dit is niet iets dat plotseling is gebeurd, u bent meerdere jaren  bedreigd, u stond onder bescherming en u bent ook het slachtoffer van een eerdere aanslag geweest. Maar had u echt gedacht dat op een dag werkelijk een man met een wapen voor u zou staan die u werkelijk wilde vermoorden?

Vilks: Nee, daaraan heb ik niet gedacht. De laatste jaren hebben we een toenemende hoeveelheid amateurterrorisme meegemaakt. En zij waren niet erg professioneel. Zij hebben vertrouwd op het element van verrassing. Maar nu zien we mensen met echte wapens en die deze wapens ook weten te gebruiken. Dat was verrassend (…)

Vraag: Maar wat als u face-to-face tegenover zo iemand komt te staan, of tegenover één van deze jonge boze moslims die denken dat wat u gedaan heeft het ergste is wat men kan doen, en ze zouden een antwoord willen op de vraag; waarom. Wat zou u antwoorden?

Vilks: Nou, er zijn vele boze moslims die ook radicale islamieten zijn – maar die niet dit soort geweld gebruiken, maar die nog steeds heel erg boos zijn en met wie ik veel heb gesproken via de telefoon en op Facebook. En … men kan eigenlijk niet echt iets zeggen. Als je probeert om het te bespreken, dit is wat er gebeurt als religie politiek wordt … dan is het een onderdeel van het publieke discours en moet het in staat zijn om satire en kritiek te weerstaan ​​… net als alle andere politieke kwesties, maar het wordt moeilijk.

Vraag: Maar als ze dan zeggen; Lars Vilks, waarom wil je iets beledigen dat ons het meest dierbaar is, dat is de profeet. Laatst heb ik bijvoorbeeld gesproken met een intelligente jonge man met een Marokkaanse achtergrond, waar we kwamen te praten over u en de tekening van Mohammed als hond. En hij zei dat Lars Vilks de kans moet krijgen om zichzelf als kunstenaar te uiten, maar waarom moet hij in het gezicht van de profeet spugen? Het zou hetzelfde zijn als het beledigen van mijn eigen familie. En blijkbaar is dat de manier waarop veel moslims er naar kijken.

Vilks: Ja, maar dat is het probleem dat we hebben met een religie die niet is gemoderniseerd. Het zou fijn zijn geweest als deze religie iets privé was geweest. Dan zouden er niet zoveel moeilijkheden over zijn. Maar hier hebben we een religieuze autoriteit die ook een politieke autoriteit is. Dit hele project gaat over religie die in staat is om de hele maatschappij te beheersen. En dan willen ze het tot een taboe maken. Tegen het uitdagen, het testen en tegen het maken van satire over gezag – maar in de breedste zin, dat is wat kunst doet! (…)

Vraag: Maar, maar, maar … wat is uw mening over de kritiek die naar voren is gebracht, dat onder andere uzelf een fundamentalist bent op het gebied van de vrijheid van meningsuiting, dat het … te ver is gegaan. Wat is uw mening hierover?

Vilks: Nou, mijn standpunt is dat je geen dialoog of onderhandelingen kunt hebben met geweld en bedreigingen. Dat is niet iets waar we op moeten ingaan. We kunnen de vrijheid van meningsuiting op andere manieren bespreken, maar … dat moet geen deel van de dialoog zijn. We moeten ons niet laten beïnvloeden door bedreigingen en geweld. We moeten ook niet vergeten dat ik die tekening in 2007 heb gemaakt. En het werd een symbool van opwinding. En het wordt nog steeds besproken. Ongeacht wat ik doe (…)

Er zit een paranoïde kant aan …  Wanneer ik deze kamer binnenkom, dan zou u in principe moeten vertrekken. Want het is gevaarlijk om daar te zijn waar ik ben. Is het gevaarlijk dat ik in uw gezelschap ben? Ja, als ik binnenkom, zou iedereen moeten vertrekken, dat is het principe dat je dan zou hebben. En dat kan zo ver gaan dat we overal terroristen zien. Waar ik ook kom opdagen, is er gevaar. In alle situaties en dat heeft ook invloed op de politiek.

Vraag: En Vilks, nu zegt u dat het natuurlijk deprimerend is dat de terroristen op een bepaalde manier hebben gewonnen, ze zijn er althans in geslaagd een soort doel te bereiken, welke is lafaards van mensen te maken of iemand zich stil te laten houden. De vanzelfsprekende vraag is natuurlijk; Wat moeten we dan doen?

Vilks: Nou, het is mijn mening dat we niets moeten doen, maar gewoon onze gang moeten blijven gaan. Als je hen aanmoedigt dan is het voor hen duidelijk dat ze op het juiste spoor zitten. “Kijk hier, we moeten ze gewoon onder druk blijven zetten, dan kunnen we meer en meer van onze eisen gedaan krijgen”. We moeten laten zien dat dit niet werkt en dat ze niets kunnen veranderen. (…)

Nu, de erkenning is beter geworden na de gebeurtenis in Kopenhagen, omdat ik denk dat de mensen beginnen te begrijpen dat dit ernstig is. Er zijn veel mensen die dachten dat het niet erg serieus was en dat degenen die iets hebben geprobeerd niet echt in staat waren om echt iets te doen. Politie en beveiliging waren er, maar dat was gewoon een beetje fantasie, een spelletje, en dat was niets ernstig. Nu begrijpen de mensen dat dit in feite ernstig is. En dat ik werd uitgekozen als symbool … omdat de terroristen geen algemene doelstelling hebben, de vrijheid van meningsuiting als een totaalconcept. Maar ze willen een specifiek doel. En ik werd dat doel. Ik ben het symbool waar ze zich op richten. Ik denk dat heel wat van de debaters dit nu begrijpen. En de steun is aanzienlijk geweest. Er is geen consensus en ze zijn het niet met elkaar eens, want het is een grote vraag. Want de vraag is hoe we naar de democratie kijken in een multiculturele samenleving. Hoe kun je dit relativeren? Kunnen we een compromis vinden? Dat is ongelooflijk moeilijk. En dat is waarom het een controversiële kant heeft, we moeten er over blijven praten, dat is wat ik denk dat we moeten doen. De discussie heeft een wending genomen. Dat is vandaag de dag meer voor de hand liggend dan het vroeger was. Maar wat voor soort samenleving heb je voor ogen, of vrees je misschien? (…)

Vraag: Voelt u zich over deze gebeurtenis ook niet verschrikkelijk gefrustreerd?

Vilks: Ja, natuurlijk. Dit vreselijk iets in Kopenhagen. Dit is de eerste keer dat ik terug ben in Kopenhagen en het IS een onplezierig gevoel. Alsof ik iets heb gedaan. Ik was hier in Denemarken op uitnodiging van het Lars Vilks Comité … en ik heb echt leuke meetings, seminars en debatten gehad. Alles was mooi en rustig verlopen. En dan gebeurt er dit. En plotseling zijn Kopenhagen en Denemarken veranderd in iets anders. Het is verschrikkelijk (…)

… Er zijn ook mensen die denken dat het een te gevaarlijk  project is. Dat zou je kunnen zeggen, maar het is geen project waar ik controle over heb. We kunnen er niets aan doen. We kunnen documenteren wat er gebeurt, maar we kunnen er geen invloed op uitoefenen. Het is iets dat gewoon gebeurt. En het uitgangspunt is nog steeds 2007, het is gewoon een machine die blijft draaien en die verschillende dingen genereert. En je kunt er niet echt iets aan doen en de media-aandacht maakt het nog erger, maar het zou ook verkeerd zijn om dit [interview] niet te doen. (…)

Vraag: Maar vandaag, in het licht van wat er is gebeurd en het feit hoe u nu moet leven, is het dat waard?

Vilks: Nou, als je dit soort dingen doet, is het niet alsof je leven op het spel staat. Daar hoef je niet over na te denken. Je doet gewoon je ding. Mijn oorspronkelijke project was een kritiek op de kunstwereld, de politieke agenda van de kunstwereld en om de religieuze autoriteit in twijfel te trekken, dat is heel gebruikelijk in de kunst. Het wordt vervolgens in de wereld gekatapulteerd en dat heeft enorme gevolgen. En de vraag is dan; hoe reageer je daarop? Natuurlijk moet men z’n verantwoordelijkheid nemen, maar wat gebeurt, gebeurt. En dan kan men zich afvragen; is het goed of slecht? Heb ik gelijk of heb ik ongelijk? Ik zie dat dit een groot democratisch probleem is. Er zijn goede redenen om het te verdedigen. Ik kan niet zeggen dat ik iets verkeerds heb gedaan. En als ik persoonlijk ergens spijt van heb, want het maakt mijn leven moeilijk, dan moet ik dat accepteren. Als kunstenaar leef je met een zekere mate van risico. Dus je moet niet dit soort situaties ontvluchten, maar accepteren.

Vraag: Ook al zijn andere mensen gedood?

Vilks: Nu, het is niet mijn verantwoordelijkheid dat er moordenaars zijn, die, omdat ik in 2007 een tekening heb gemaakt, denken dat ze het recht hebben mensen neer te schieten wie ze maar willen. Als we zo´n soort samenleving willen, dan hebben we een wereld van de maffia. Hij maakte een tekening, zodat hij schuldig is. Het is zijn schuld, anders zou hij het niet hebben gedaan, hij had moeten begrijpen dat wij vele jaren later zouden schieten omdat hij een tekening maakte. Dat is een zeer vreemde redenering.

Interviewer: Lars Vilks, bedankt dat je hier vandaag was. En we kunnen er aan toevoegen dat Vilks volgende week, een maand na de aanval, de Sappho Prijs van de Free Press Society in ontvangst zal nemen.

Opm: Met dank aan Liberty DK voor de vertaling naar het Engels. Voor meer informatie zie het Modoggie Archief: http://gatesofvienna.net

Bron:
http://gatesofvienna.net (+ video)

Vertaald uit het Engels door:
“Vederso”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Religie van de vrede", Counterjihad, Islam, Islamisering, islamitische ideologie, Islamkritiek, islamofascisme, Vrijheid, Vrijheid van meningsuiting, Zelfcensuur. Bookmark de permalink .

3 reacties op Een interview met Lars Vilks (+ video)

  1. Theresa Geissler zegt:

    Als Lars Vilks ergens de spijker op de kop slaat is het wel met de stelling, dat wij in het Westen gewoon zouden moeten doorgaan met waar we mee bezig zijn en dat ook maar geen moment ter discussie stellen! Met de geringste twijfel hierover speel je de tegenstander -dus de islam- in de kaart. Het is echter rampzalig, dat met name de multikullers niets anders doen dan twijfelen en door de knieën gaan en dan bovendien nog in de stupide waan verkeren, dat de moslims dat nog waarderen ook.
    Niets is immers minder waar: Ze minachten al die tegemoetkomendheid alleen maar en maken er misbruik van.
    En als je in dat verband aan bijvoorbeeld Ayaan denkt, op wie de tegemoetkomendheid wèl een gezond effect had; een stimulans voor haar om te integreren: ZIJ brak dan ook kort daarop met de islam!
    Zodra ze dat niet doen, weet je eigenlijk al, hoe laat het is!

    Like

  2. Tom Hendrix zegt:

    Men kan in deze wereld, Christenen belachelijk maken, of Boeddhisten, of Hindu’s, of Eskimo’s, of Zuid-Amerikanen, ZONDER daarvoor vermoord te worden. Maar als het om de NAZI IDEOLOGIE der ISLAM en Mohammed gaat, is men zijn leven niet meer zeker. Dus wat moet de CONCLUSIE zijn: DE ISLAM IS LEVENSGEVAARLIJK VOOR IEDEREEN OP DEZE WERELD!

    Like

  3. lucky bee zegt:

    Ik ben een nakoomling van Karel Martel;Ik ben het helemaal met hem eens het is de moeite waard om je leven er voor te geven dat de Islam uit Europa oprot.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s