Zo ziet appeasement eruit

Screenshot_2

(Door: Alex Feuerherdt – Vertaling: E.J. Bron)

Wanneer datgene dat enkele dagen geleden in Lausanne tussen de vijf VN-vetomachten plus Duitsland enerzijds en Iran anderzijds werd besloten een goed bericht bevat, dan is het dit: het is een raamakkoord, maar nog geen definitieve overeenkomst. Het valt dus niet uit te sluiten – vooral echter absoluut noodzakelijk – dat de dingen tot aan de deadline van 30 juni nog veranderen. Het Iraanse regime interpreteert de afspraken voorlopig naar verwachting compleet anders dan zijn onderhandelingspartners doen – wat echter niet alleen maar propagandistische redenen heeft, maar ook in de deal zelf zit opgesloten, die precies dat mogelijk maakt.

Überhaupt heeft men in Iran alle reden tot tevredenheid, per slot van rekening behoudt het land “de technologische capaciteiten die het haar mogelijk zouden maken zijn nucleaire productie op de korte termijn weer dusdanig op te voeren dat het de bouw van een bom kan voltooien”, zoals Richard Herzinger terecht vaststelt. Bovendien zal de opheffing van de sancties de economie van Iran aanzienlijk sterker maken en een intensivering van de sowieso al agressieve hegemoniale politiek mogelijk maken. Zoveel is zeker, onafhankelijk van de manier waarop je de overeenkomst leest.

Desondanks bekijken slechts weinig mensen het akkoord principieel kritisch; het wordt in de politiek en de media overwegend als grote stap naar een meer vreedzame wereld begroet. Dat kun je echter alleen maar doen als je Teheran serieus ook maar half als betrouwbaar en oprecht beschouwt – en als je er bovendien van uitgaat dat het regime principieel rationeel handelt, dat wil zeggen, in geval van twijfel toch niet handelt volgens het islamitische principe “Jullie houden van het leven, wij houden van de dood.” Daaraan kan echter aanzienlijk getwijfeld worden: enerzijds zijn de machthebbers in Iran al tientallen jaren aantoonbaar meesters in het geraffineerd te werk gaan en misleiden als het gaat om de camouflage van hun atomaire ambities. Anderzijds behoren apocalyptische visies altijd tot hun ideologische repertoire, en er is geen reden deze niet serieus te nemen. De hoop dat het regime zich door concessies ontwikkelt tot een en dat een economische opening de burgermaatschappij zo sterk maakt dat de dictatuur van binnen oplost, is in ieder geval op niets anders gebaseerd dan op het vaste geloof dat het ooit zo ver zal komen.

Door menig commentator wordt nu vergelijkingen gemaakt met het einde van de Koude Oorlog, maar ook die zijn om verschillende redenen fout. In de koude Oorlog stonden er twee blokken tegenover elkaar, die bij alle sabelgekletter inderdaad rationeel handelden en bij wie daarom het principe van de afschrikking functioneerde. Het verschil tussen toen en nu wordt ook duidelijk aan het feit dat het destijds tot een echte ontwapening kwam, terwijl het deze keer slechts gaat om een niet gebruiken, zoals de atoomtechniek site “nukeKlaus.de” in een lezenswaardige bijdrage uitlegt: “Men onderhandelde [in de Koude Oorlog] taai en lang, over welke wapensystemen in welk aantal een ieder mag hebben. Nadat men het eens werd, volgde de gecontroleerde vernietiging. Raketten werden platgewalst met bulldozers, kernwapens werden ontmanteld en onbruikbaar gemaakt. […] In de P5+1-onderhandelingen echter is helemaal geen sprake van ontwapening. Men wil nadrukkelijk alleen de (mogelijke) tijd tot aan de productie van kernwapens uitstellen. Er moet niets vernietigd, maar alleen maar achter slot en grendel geborgen te worden. […] Allemaal uiterst vaag en moeilijk te controleren en op ieder moment bij “ontstemmingen” eenzijdig buiten werking te stellen.”

Ook – en vooral – de situatie van Israël maakt duidelijk wat er nu anders is dan in de Koude Oorlog. Er bestaat geen “evenwicht van afschrikking”; Israëls atomaire mogelijkheden bestaan uitsluiten om de vijanden van de joodse staat a priori af te houden van de realisatie van hun vernietigingsplannen. Overwegingen betreffende “eerste en tweede klap capaciteiten” hebben eveneens geen zin: “Alleen al de explosie van één kernwapen zou Israël bijna compleet van de kaart vegen”, constateert “nukeKlaus.de”. Israël zou daarom “in geen geval het risico van een ´atoomoorlog´  kunnen nemen.” Wanneer nu “uitgerekend een land, dat herhaaldelijk met de vernietiging van de staat Israël heeft gedreigd, een ´atoommacht´ wordt, rest alleen de preventieve klap. Israël moet de agressor de kernwapens uit handen slaan. Koste wat het kost.” En precies om deze reden zijn de Israëlische reacties op de deal van Lausanne ook zo afwijzend. Temeer Mohammad Reza Naqdi, de commandant van de Bassiji-milities van de Iraanse Revolutionaire Gardes, nog voor de overeenkomst niet tegengesproken zei dat de vernietiging van Israël “niet onderhandelbaar” zou zijn.

De Amerikaanse president Barack Obama probeert de zaak nu te sussen: men zou machtig genoeg zijn om de voorstellen zonder risico uit te testen, Israël zou zich geen zorgen hoeven maken en zou op ieder moment zeker kunnen zijn van de bijstand door de VS, er zou in het Iraanse regime niet alleen fanatisme, maar ook pragmatisme bestaan , de machthebbers in Iran zouden bezorgd zijn om hun zelfbehoud en op hun publieke opinie reageren. En überhaupt: “Het is een goede deal, zelfs wanneer Iran überhaupt niet zou veranderen.” Zelfs de erkenning van Israël door Iran beschouwt Obama niet als noodzakelijk. Met alle respect: dat is appeasement. Een fatale houding – vooral als je ziet welke destabiliserende werking de steeds talrijker wordende oorlogsactiviteiten en directe inmengingen door het Iraanse regime in Syrië, Irak, Bahrein, Libanon, de Palestijnse gebieden en Jemen hebben. En als je bedenkt dat de overeenkomst is Zwitserland – evenals na een mogelijk akkoord na 30 juni – ander elanden zoals Saoedi-Arabië, Turkije en Egypte zou kunnen motiveren zich atomair te bewapenen.

Screenshot_1

Bron:
www.fischundfleisch.com

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Appeasement, Iran, Israël, Krankzinnigheid, Westen. Bookmark de permalink .

10 reacties op Zo ziet appeasement eruit

  1. aquarius4422 zegt:

    Obama kan zoveel willen maar voor een dergelijk akkoord is de toestemming van de senaat en het congres nodig.
    Daar zijn de republikeinen de baas, pech voor Obama.

    Like

  2. bigljohn zegt:

    Een achterlijk en straatarm land als Iran dat zich bezig houdt met de grootschalige productie van nucleaire wapens is net zo’n rare zaak, als een gelukszoeker die met zijn nieuwe Mercedes Benz met 6 liter V8 turbo motor, zijn slee parkeert voor de deur van de sociale dienst, om daar zijn uitkering te regelen. Saddam Hoesein werd ook verdacht van massa vernietigingswapens, maar had ze niet. Maar Iran voert wel wat in zijn schild. Zes jaar geleden werd er al vermoed dat Iran bezig was aan een atoombom. Anno nu moeten ze er dus al meerdere atoomwapens hebben. En dat, terwijl het land een potentiaal heeft aan nucleaire energie om zowat het hele midden oosten van energie te voorzien, cq de halve wereld kan plat bombarderen. En vervolgens wordt dit land door de politiek het voordeel van de twijfel gegeven. Totdat, het definitief goed mis gaat. En u en ik mogelijk al dood zijn, of met stralingsziekten rondlopen. Met dank aan de moslim Obama !

    Like

  3. luckybee zegt:

    Neville Chamberlain was tenminste een Christen; Maar Barrack Hussein Obama een moslims zal de Joden met de Iraner,weten tot vrede tebrengen?Laat me niet lachen.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Oh, was-ie een chrísten, Lucky’ ?
      Tjonge! Het resultaat was toch vergelijkbaar……

      Like

      • BertG. zegt:

        Het is zooooooooo zinloos.
        De enne keer zijn het die vervloekte Engelse met hun bijgeloof, en de volgende keer zijn het toch weer ook christenen, en is er niks aan de hand.
        Je had ook iets met commonwealth kunnen lezen als reactie. Alles is mogelijk.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s