De hamvraag

Screenshot_16

(Door: Michael Paulwitz – Vertaling: E.J. Bron)

De familietwist in huize Le Pen zorgde voor sappige krantenkoppen. De intensiteit waarmee men elkaar daar uiteindelijk in de haren vloog, toonde aan dat het om meer ging dan alleen maar om politiektactische details. Boven de voorlopig bijgelegde vete in het Front National (FN) staat de hamvraag die tot nu toe iedere politieke beweging moest beantwoorden die in een Europees land met uitzicht op succes het establishment vanuit de rechterkant van het politieke spectrum heeft uitgedaagd: hoe “rechts” mag, kan en moet een partij zich positioneren die de verkiezingen wil winnen, zelf politieke onderwerpen wil agenderen en politieke invloed wil veroveren?

Blijkbaar staat de partij achter haar cheffin. Voor het Front National is de richtingstrijd desondanks een door de familiaire bezetting pikant geladen déjà-vu: in 1998 had secretaris-generaal Bruno Mégret met talrijke leidinggevende en vooraanstaande partijleden uit protest tegen de starre en op confrontatie gerichte stijl van de oprichter het Front National verlaten en de – zonder succes gebleven – Mouvement National Républicain opgericht.

Toegang tot heerschappijkennis van de gevestigden

Le Pen´s dochter Marie ondernam uiteindelijk na haar benoeming tot partijvoorzitter in 2011 een tweede aanloop tot modernisering en “ontduiveling”. Daarbij zet ze in op deskundige burgerlijke persoonlijkheden zoals Florian Philippot, die net zoals Mégret in de kaderscholen van de economische en politieke elites van Frankrijk gesocialiseerd en opgeleid werd en die zich als langjarige sympathisant (pas) na de door de nieuwe partijcheffin gestarte imagoverandering ook openlijk bekende tot het Front National.

De strategie van Marine Le Pen volgt het besef dat een partij, die niet alleen ideologische overtuigingsdaders in een fundamentele oppositie wil verzamelen, maar een systeem van binnenuit wil veranderen, enerzijds haar kiezerspotentieel moet uitbreiden door netelige problemen op te pakken die door de politieke klasse genegeerd worden. Anderzijds echter kan ze niet succesvol zijn zonder toegang tot de heerschappijkennis van de gevestigden en mag daarom leden en kiezers uit deze kringen niet door extremistisch en ruw optreden van zich verwijderen.

Waarschuwing voor verwaarlozing van stamklanten

De obstructie van Jean-Marie Le Pen moet ook als waarschuwing worden begrepen om zich daarbij niet te ver te verwijderen van de stamklanten, die een betrouwbaarder bank bieden als proteststemmers. Dat hij daarvoor uitgerekend met zijn notoire uitspraak betreffende de gaskamers van de nationaalsocialistische concentratiekampen provoceerde, waarvoor hij als een veroordeeld werd, getuigt echter van ouderdomskoppigheid en ideologische verblinding: zulke debatten stoten niet alleen de grote meerderheid van de kiezers af, maar ook de eigen leden. Zij zijn de zekere weg terug naar het getto.

Dat de waarschuwing desondanks niet ongegrond is, laat het lot van de FPÖ onder Jörg Haider zien, die van een kleine partij de op één na sterkste kracht van het land maakte en in de regering leidde, maar door het eenzijdige voortrekken van jonge technocraten en carrièremakers tegenover de stamklanten op een zijspoor terechtkwam, de eigen partij spleet en mislukte.

Nog extremer trad de Italiaan Gianfranco Fini op, die radicaal met de fascisme-nostalgie van zijn mentor Giorgio Almirante brak, de Movimento Sociale Italiano (MSI) tot Alleanza Nazionale (AN) omvormde, minister van Buitenlandse Zaken en parlementsvoorzitter werd, om na talloze wendingen, splitsingen en nieuwe oprichtingen toch in de betekenisloosheid te belanden – nog een egomaan, die in enorme zelfoverschatting zijn eigen werk verwoestte.

Hoe authentiek is een beweging?

Dit vervellingsproces, dat Marine Le Pen had opgedragen aan het Front National, moest in verschillende vorm alle succesvolle Europese bewegingen doormaken, die doorgaans onder het weinig deugdelijke begrip “rechts-populistisch” worden geclassificeerd: de UKIP van Nigel Farage, die zich net zoals het FN van gettopartijen als de Britse BNP of de Duitse NPD afgrenst, ook omdat die zich beperken tot het bedienen van een rechts-extreme stam-clientèle; de ZwedenDemocraten en de Ware Finnen, die alleen in het begin een pact sloten met radicale rechtse bewegingen; of de Deense volkspartij, die onder Pia Kjaersgaard afstand nam van de oprichter Mogens Glistrup.

De vraag waarop eigen nationale antwoorden gevonden moeten worden – van het veelmeer socialistische FN tot sociaaldemocratische, conservatieve en liberale beginselen – is daarbij niet hoe “rechts”, maar hoe authentiek een beweging is: wil men per se vasthouden aan de “zuivere leer”, tot de gevestigden behoren of een tegenbeweging tegen het establishment zijn? wie het laatste wil, heeft een punt van Archimedes nodig om dit uit de voegen te halen.

Gemeenschappelijke noemer is de verdediging van de nationale soevereiniteit 

De gemeenschappelijke noemer van de afgelopen jaren succesvolle bewegingen is, met landspecifieke variaties, de verdediging van de nationale soevereiniteit en identiteit tegen EU-centralisme, multiculturalisme, massa-immigratie en asielmisbruik en het benadrukken van burgerlijke vrijheden tegen her te verdelen belasting-, schulden- en welvaartsapparaten en de betutteling door “gender”- en andere neo-socialistische ideologieën.

Pas diegene die een koers gevonden heeft, kan zich zinvol en overtuigend van krachten afgrenzen die hier niet bij passen. Wie de afgrenzing echter alleen door de gevestigden laat bepalen en zich zuiver tactisch opstelt, moet mislukken. Voor de AfD in Duitsland, die haar ritme blijkbaar in veel opzichten nog niet gevonden heeft, bestaat er niet alleen in Frankrijk nog veel aanschouwelijk onderwijs en stof tot nadenken.

Bron:
https://jungefreiheit.de
Auteur: Michael Paulwitz

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Frankrijk, Front National, Marine Le Pen. Bookmark de permalink .

8 reacties op De hamvraag

  1. oud-marinier zegt:

    UITKIJKEN met deze uitdrukking , “HAMVRAAG”……!!!
    Dit zou moslims wel eens kunnen beledigen…. ja toch ?? .

    Like

    • Robby E. zegt:

      Ik vraag mij toch af of dat gezeik over wel of niet varkensvlees eten tijdens het ontstaan van de islam en het joodse geloof wel zo relevant was.
      Ik bedoel, waarom heet de chef-profeet van de islam dan Mo-HAM-med en de aartsvader van de joden Abra-HAM?

      Like

  2. dgneree zegt:

    het terugtreden van Opa Le Pen is een goede zaak. Het haalt in ieder geval de wind uit de zeilen van iedereen in NL die Wilders demoniseert met als argument dat FN (door opa) een antisemitische (nazi) partij zou zijn.

    Like

  3. leefbarbaar zegt:

    Maar de Fransen stemmen op de dochtert, niet op de vader.
    Verschil moet er wezen. En dat verschil is er dan ook.
    Overigens, wat weten we van de vader van Diederik? De papa van Rutte? De moeder van Pechtold? Kortom: we zien alles weer door de foute bril van de linxe media.

    Like

  4. leefbarbaar zegt:

    Linxe pers.
    En wat weten van de papa van Rutte. De zaaddonor van Diederik? De mammie van Pechtold? Niks dus, want propaganda is totaal.

    Like

  5. luckybee zegt:

    Opa le Pen was een aanhanger van Marechall. Petain die met Hitler heeft gecollaboreerd. ze hebben de oorlog in 45 verloren.De dochter knockt tegen de islam net als Wilders.dat is een ander verhaal; die moeten we nog uitknokken.Ik hopp deze oorlog met de hulp van de God van Abraham te kunnen voeren zo dat wij een minnimaal slachtoffers hebben aan onze kant.Net zo als dat bij de Geuzen het geval was.Daarom kleef ik aan de Bijbel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s