De Palestijnse Autoriteit en de “misdaden van hoogverraad”

Screenshot_9

In een vluchtelingenkamp in Bethlehem wordt een reusachtige sleutel, die het “recht op terugkeer” symboliseert, geplaatst.

(Door: Khaled Abu Toameh – Vertaling: E.J. Bron)

De Palestijnse Autoriteit (PA) geeft – net zoals de regeringen van de meeste Arabische landen – de “Palestijnen” nog steeds valse hoop op een “recht op terugkeer” naar hun voormalige dorpen en steden in Israël. Dat hebben de Arabische en Palestijnse leiders sinds de oprichting van Israël in 1948 altijd gedaan – en dat is de reden waarom miljoenen “Palestijnen” op de “Westelijke Jordaanoever”, in de Gazastrook, in Libanon, in Jordanië en in Syrië nog steeds in vluchtelingenkampen wonen. In plaats van de vluchtelingen te helpen en ze er toe aan te moedigen een nieuw leven te beginnen, blijven de Arabische en Palestijnse leiders hen ertoe oproepen om daar te blijven waar ze zijn – want op zekere dag, zo vertelt men hen, zullen zij terugkeren naar de huizen van hun grootvaders en overgrootvaders in Israël.

Deze leiders zijn bang om na 67 jaar de vluchtelingen eindelijk met de waarheid te confronteren: dat de meeste van hen, zo niet allemaal, nooit meer naar hun – niet meer bestaande – steden en dorpen binnen Israël zullen terugkeren.

Toen de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, in 2012 de “fout” beging door te zeggen dat hij geen recht op terugkeer naar zijn geboorteplaats Safed in het noorden van Israël zou begeren, werd hij er door “Palestijnen” van alle partijen ervoor veroordeeld het “recht op terugkeer” te hebben opgegeven en velen noemden hem een “verrader”.

In zeker opzicht kan Abbas de schuld voor de woede, die hij met zijn uitlating in zijn volk veroorzaakte, alleen maar bij zichzelf zoeken. Per slot van rekening had hij zelf jarenlang tegen de “Palestijnen” gezegd dat het “recht op terugkeer” “heilig” zou zijn en nooit zou mogen worden opgegeven. Zijn media-apparaat, vooral de tv- en radiozenders, spreekt van steden zoals Akko, Haifa en Jaffa altijd als “Palestijnse steden aan deze kant van de Groene Lijn”.

De harde veroordelingen die zijn opmerking over Safed veroorzaakte, dwongen hem terug te wijken; hij moest ontkennen dat hij er ooit mee had ingestemd om af te zien van het “recht op terugkeer”.

“Mijn woorden over Safed waren een persoonlijke opvatting en betekenen geen herroeping van het ´recht op terugkeer´, omdat het voor niemand mogelijk is het ´recht op terugkeer´ op te geven. De tekst van alle internationale, Arabische en islamitische resoluties zegt dat er een rechtvaardige en overeengekomen oplossing van het vluchtelingenprobleem op basis van VN-resolutie 194 zou moeten komen, waarbij het woord ´overeengekomen´ betekent, overeengekomen met Israëlische zijde”, verklaarde Abbas.

Om verdere kritiek te vermijden, hebben Abbas en andere Palestijnse leiders er sindsdien van afgezien te praten over het gevoelige punt  van het “recht op terugkeer”. Ze noemen het slechts zo nu en dan wanneer ze op de dag van de Israëlische staatsoprichting de Palestijnen ertoe oproepen om de “Nakba-dag” (“Dag van de Catastrofe”) te herdenken.

Deze wordt op de “Westelijke Jordaanoever” en in de Gazastrook ieder jaar met demonstraties en optochten herdacht, waarbij de sprekers en deelnemers benadrukken dat zij de droom van de terugkeer naar de dorpen en steden in Israël nooit zullen opgeven. Veel “Palestijnen” houden dan een sleutel in de lucht, het symbool van het “recht op terugkeer”. Anderen op hun beurt, zoals Hamas, gaan verder en herhalen hun oproep om Israël te vernietigen.

De Palestijnse Autoriteit is verantwoordelijk voor de organisatie en financiering van de manifestaties ter gelegenheid van de “Nakba-dag”, die vaak in anti-Israëlische protesten en botsingen met het Israëlische leger en de Israëlische politie uitmonden.

Op 7 mei besloot de PA dat de Palestijnen ook dit jaar de “Nakba-dag” weer met talrijke optochten zullen vieren. Ze stelde de 15e mei als datum voor de manifestaties vast en benoemde de dag tot “landelijke nationale dag”. De regering dringt er bij alle “Palestijnen” op aan deel te nemen aan de demonstraties, waarbij 67 seconden lang een sirene van “verdriet” zal klinken – het aantal jaren sinds de oprichting van Israël. De kerken worden ertoe opgeroepen om hun klokken te laden luiden als teken van “verdriet” over de oprichting van Israël.

De PA heeft het ministerie van Onderwijs opdracht gegeven om het eerste leerjaar ervoor te gebruiken de kinderen kennis te laten maken met het “recht op terugkeer”voor vluchtelingen en de Palestijnse “Nakba”. Alle predikers in de moskeeën kregen opdracht hun preken tijdens de vrijdagsgebeden te besteden aan de “Nakba”. Bovendien plant de Palestijnse regering deze dag een grote demonstratie in Ramallah.

Hamas is in de Gazastrook al een serie manifestaties van “verdriet” over de oprichting van Israël gestart. Een daarvan was dat “Palestijnen” ertoe worden uitgenodigd naar de grens met Israël te gaan en door speciale verrekijkers het “bezette Palestina” te bekijken.

Tijdens deze manifestatie verkondigde Hamas-leider Ahmed Bahr dat zijn beweging 100.000 strijders zou voorbereiden om “Palestina te bevrijden”. Hij voegde er aan toe: “De verzetsgroepen zullen wapens blijven dragen en wij zullen ons land en onze heilige plaatsen niet opgeven. De Israëlische bezetting moet verdwijnen. Niemand heeft het recht om het ´recht op terugkeer´ op te geven of welke concessie dan ook te doen. Iedereen die dit zou overtreden, zou de misdaad van hoogverraad plegen.”

Hamas is in ieder geval eerlijk wat betreft haar bedoelingen Israël te vernietigen en te vervangen door een islamitische staat. De Palestijnse Autoriteit op de “Westelijke Jordaanoever” bedreigt met het oog op het vluchtelingenprobleem nog steeds niet alleen haar eigen volk, maar ook de internationale gemeenschap.

Abbas en zijn regeringsambtenaren in Ramallah zijn niet eerlijk tegenover hun volk door het te stimuleren, te financieren en ertoe aan te moedigen dat de “Palestijnen” de straat opgaan om de oprichting van Israël te “betreuren” en nog steeds het “recht op terugkeer” te huldigen. Zonder twijfel zijn ze bang om tegen hun mensen te zeggen dat Israël het nooit zal toestaan dat miljoenen “Palestijnen” over zijn grenzen komen. Nog banger zijn ze ervoor om tegenover de vluchtelingen toe te geven dat de Arabische en Palestijnse leiders sinds 1948 tegen hen hebben gelogen door hen ertoe op te roepen in hun kampen te blijven, omdat zij op zekere dag naar hun niet bestaande dorpen en huizen zouden terugkeren.

Mochten de Israëlisch-Palestijnse vredesgesprekken ooit voortgezet worden, dan zullen de leiders van de PA er niet toe in staat zijn bij het onderwerp van de vluchtelingen ook maar enige concessie te doen, omdat ze weten dat hun volk dat niet zou accepteren. Eens te meer moeten de leiders van de PA de schuld alleen maar bij zichzelf zoeken: zij waren diegenen die hun volk in de loop der jaren geradicaliseerd hebben, tot het punt waarop “Palestijnen” iedere concessie aan Israël als “misdaad van hoogverraad” beschouwen. Dit standpunt bepaalt niet alleen dit thema, maar ook andere zoals de twee-staten-oplossing, de status van Jeruzalem en de toekomstige grenzen van een Palestijnse staat. Noch Abbas noch welke andere toekomstige Palestijnse leider dan ook zal ooit een compromis met Israël kunnen bereiken wanneer de Palestijnse Autoriteit zelf zulke anti-Israëlische emoties blijft aanwakkeren.

Bron:
http://de.gatestoneinstitute.org
Vertaling: Stefan Frank

Bron oorspronkelijk artikel:
www.gatestoneinstitute.org
Auteur: Khaled Abu Toameh

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Palestijnen", "Palestina", "Religie van de vrede", "Westelijke Jordaanoever", antisemitisme, Fatah, Gazastrook, Hamas, Israël, Israël-vijandigheid, Joden, Jodendom, Jodenhaat. Bookmark de permalink .

2 reacties op De Palestijnse Autoriteit en de “misdaden van hoogverraad”

  1. tijluylenspiegel zegt:

    Volgens mij gaat de reden dat ze nog steeds in vluchtelingenkampen leven nog wel een stapje verder, ze mogen daar helemaal niet uit, ze worden niet geaccepteerd door de landen die ze in 1948 juist hadden aangeraden even weg te gaan zodat de joden de zee in gejaagd konden worden. Daarbij is het goed te bedenken dat de “Palestijnse” vluchtelingenstatus de enige ter wereld is die overerfbaar is, dat moet ook wel want van de oorspronkelijke mensen die daadwerkelijk uit het gebied weggingen is nog maar een heel beperkt aantal nog in leven.
    De rest heeft nog nimmer een voet in dat gebied gezet laat staan dat ze recht op terugkeer hebben. Terugkeer suggereert dat je ergens al eens geweest bent.

    Like

  2. Joshua zegt:

    Als wij er gewoon van uit gaan dat Palestina niet bestaat.
    Hoogverraad is toch heel gewoon tegenwoordig, er is niemand meer die zich daar druk over maakt, hier niet en nergens, overal gaat het erin als koek.
    Het land Israel werd in 1917 al erkent , en nog lopen idioten te verkondigen dat het in 1947 pas was.
    De inwoners van Israel waren geen Palestijnen, dat heeft ene idiote Egyptenaar nl.arafat bedacht en de hele antisemitistische troep neemt het voor zoete koek aan zonder dat de geschiedenis geraadpleegd wordt.
    De arabieren en ander moslim gespuis claimen dat zij Palestijnen zijn, dat is een grote leugen, maar de onwetende wereld mekkert mee met de satan aanbidders.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s