Invasie van “vluchtelingenkinderen” in Zweden

Screenshot_76

(Door: Ingrid Carlqvist – Vertaling: E.J. Bron)

Een van de snelst groeiende groepen “vluchtelingen” zijn de zogenaamde “onbegeleide vluchtelingenkinderen”. Het aantal kinderen dat asiel zoekt, is de afgelopen tien jaar geëxplodeerd. Men neemt aan dat dit komt, omdat kinderen veel sneller asiel krijgen dan volwassenen en dat Zweden de leeftijd van deze “kinderen” niet controleert. Het wordt vluchtelingen bovendien toegestaan hun hele familie naar Zweden te halen zodra ze de verblijfsvergunning hebben – zelfs wanneer men bij aankomst heeft aangegeven alleen op de wereld te zijn.

Alleen al in juni kwamen er 1500 asiel zoekende kinderen naar Zweden; de autoriteiten zijn handenwringend op zoek naar onderkomens voor hen.

Asiel zoekende kinderen zijn in de Zweedse migrantenwereld een relatief nieuw verschijnsel. De oudste cijfers zijn afkomstig uit het jaar 2004, toen er 338 naar Zweden kwamen. Tien jaar later was dit aantal gestegen naar 7.049, een aantal dat dit jaar waarschijnlijk ruimschoots wordt overtroffen.

De kinderen komen meestal uit Syrië, Eritrea, Afghanistan en Somalië; omdat echter zeer weinig van hen identiteitspapieren bezitten, weten de autoriteiten niet echt waar ze vandaan komen.

Het probleem is dat ze noch onbegeleid, noch vluchtelingen, noch kinderen zijn. In veel gevallen zijn ze aanzienlijk ouder dan 18 jaar (wat je op foto´s heel duidelijk kunt zien); en meestal gaat het om zeer agressieve jonge mannen in de leeftijd van 20 tot 30 jaar. Iedereen weet dat hun kansen op asiel drastisch toenemen als ze beweren jonger dan 18 jaar te zijn.

Het officiële Zweedse begrip “onbegeleide vluchtelingenkinderen” is verleidelijk. Het stuurt de gedachten naar 7-jarigen in lompen, die versleten teddyberen in hun handen houden – een kind op blote voeten in de wereld.

Oudere Zweden denken automatisch aan de Zweedse inspanningen om de Zweden binnenstromende kinderen van de Finse winteroorlog in het begin van de Tweede Wereldoorlog te helpen. In 1939/1940 werden ongeveer 9000 Finse kinderen in Zweedse verzorgingstehuizen ondergebracht, terwijl de Finnen in de winteroorlog twee maanden na het begin van de Tweede Wereldoorlog tegen de binnenvallende Sovjet-Unie vochten. Enkele dagen na het einde van de oorlog in maart 1940 begonnen de autoriteiten de kinderen terug te brengen naar Finland. Tot midden juni waren ze bijna allemaal weer terug in Finland.

Zweedse journalisten doen er alles aan om dit beeld van “vluchtelingenkinderen” in stand te houden. Een van de groteskere voorbeelden komt uit het jaar 2011, toen een verslaggever van het gratis dagblad “City” uit Malmö een woonproject voor jonge mannen bezocht en een pluchen beer in de armen van Ahmad Farid uit Afghanistan legde. Ahmad zou 16 jaar oud zijn, maar zag er aanzienlijk ouder uit. Om hem als weerloos kind te zien, gebruikten de journalisten het pluchen beest als rekwisiet. Maar zelfs de Zweden zijn niet zo naïef. De foto is een van de foto´s die in de alternatieve media het vaakst als bewijs wordt gebruikt voor hetgeen “de verdraaiing van de onbegeleide vluchtelingenkinderen” wordt genoemd.

Screenshot_75

Waarom dus zouden mannen in de leeftijd van 20 tot 30 jaar besloten hebben om als kinderen te poseren en in verzorgingstehuizen en scholen voor teenagers gestopt te worden? Het antwoord luidt: aanvragen van de “kinderen” worden versneld afgewikkeld en 75% krijgt in Zweden een permanente verblijfsvergunning.

Een ander voorbeeld van het onvermogen van Zweedse journalisten om kinderen van volwassenen te onderscheiden, komt van de krant “Kristianstadsbladet”. In 2012 vertelde de krant het verhaal van de “snelste 14-jarige in Zweden”, Saad Alsaud, die het record voor Zweedse 14-jarigen op de 100 meter sprint zou bezitten (100 meter in 11.82 seconden). Op de foto hieronder kun je de “14-jarige” met echte kinderen in de leeftijd van ongeveer 10 jaar zien rennen – hij ziet er echter meer uit als hun vader dan slechts enkele jaren ouder dan zij.

Screenshot_74Men vindt dat het kinderen niet aangedaan kan worden om langer dan zes maanden op een beslissing te moeten wachten of ze mogen blijven of niet; dan is het, als je asiel aanvraagt, een gigantisch voordeel om te beweren jonger dan 18 jaar te zijn. Omdat kinderen niet in normale vluchtelingenonderkomens ondergebracht kunnen worden, komen ze of bij Zweedse pleeggezinnen of in instellingen voor jonge mensen met sociale problemen zoals drugsmisbruik terecht. Dat kost de Zweedse belastingbetaler tot 5000 Zweedse Kronen (ca. € 530,-) per persoon per dag. In enkele gevallen hebben districten 70.000 Zweedse Kronen (€ 7.450,-) per maand betaald voor een appartement van één kamer.

Een werknemer in een van de instellingen voor “onbegeleide kinderen” sprak anoniem met alternatieve media over het bedrog. “Isak” (een pseudoniem) had dit te zeggen, toen hij in september met “Dispatch International” sprak:

“Ik riskeer mijn baan dat ik jullie dit vertel. . . Veel van ons zijn er door de staat toe verplicht om hierover te zwijgen. Het is bijvoorbeeld beroepsmatig fout gedrag om contact op te nemen met de immigratieautoriteiten met informatie over iemand die over zijn asielaanvraag liegt. Ztelt u zich eens voor zich in deze situatie te bevinden! Vraagt u zichzelf eens af of u de financiële verzorging van uw familie en de eigen carrière zou riskeren als er gevraagd wordt waarom ik zo lang heb gezwegen. Dat is de reden dat zo weinig mensen iets vertellen. Intern echter praat de meerderheid van de verzorgers in de asielzoekerscentra met elkaar over het feit dat de ´kinderen´ in werkelijkheid volwassenen zijn of dit heel normaal is. Als echter hetgeen ik hier nu vertel op de een of andere manier in de aandacht komt, kunt u er zeker van zijn dat een boulevardblad iemand van de minderheid van de verzorgers zal vinden, die zich nog niet bewust is van de omvang van deze misleiding, en met hem zal praten. Dat zie je namelijk niet, totdat je enkele jaren in deze business gewerkt hebt; je ziet maar heel langzaam wat er hier aan de hand is. Dat is een proces.”

Alleen in juni al kwamen er 1500 “kinderen” in Zweden aan – het grootste aantal aller tijden voor één enkele maand. Er werden snel enkele nieuwe woonhuizen geopend, terwijl medewerkers die op vakantie waren gedwongen werden onmiddellijk terug te komen om zich bezig te houden met de nieuwelingen. In Gotenburg is de situatie bijzonder dringend; de stad heeft dit jaar tot nu toe 403 nieuwe “kinderen” gekregen.

Louise Parbring, interim integratiedirectrice in Gotenburg, zei tegenover de krant “GT” over de situatie: “Dat is een extreme toename, veel groter dan we ons ooit konden voorstellen. We hebben te maken met een ongelooflijk dringende situatie in de stad.” Daarom hoopt Parbring dat de inwoners van gotenburg hun huizen openen. “We hebben gezinnen nodig die zich over hen ontfermen. En vrijwilligers voor verschillende activiteiten in de huizen zou goed zijn.”

Maar de problemen betreffen niet alleen het geld van de belastingbetaler en onderbroken vakantie van de medewerkers. In de afgelopen jaren zijn gewelddadige gebeurtenissen in de tehuizen, waarin de “kinderen” wonen, hand over hand toegenomen. In december 2014 berichtte zelfs de Zweedse televisie, die er anders om bekend staat zijn best te doen om de waarheid te versluieren, over een 15-jarige uit Afghanistan, die de medewerkers en medebewoners in elkaar sloeg en bedreigde. Hij had o.a. een 14-jarige gewurgd en met zijn hoofd in een kom ijs geduwd. Bovendien probeerde hij de meisjes in het tehuis lastig te vallen; meerdere van hen waren zo bang voor hem dat ze wegliepen. Uiteindelijk kreeg de 15-jarige een eigen appartement en is nu goed bekend bij de plaatselijke politie.

Enkele “kinderen” verlaten de tehuizen vrijwillig. Enkele jaren geleden verdwenen er 11 kinderen uit Notgårdshemmet in Ludvika; men zegt dat ze ontevreden waren “met het eten, met de ontbrekende transportmogelijkheden en met het gebrek aan mogelijkheden tot vrijetijdsbesteding”. Het incident was voor de krant “Dalarnas Tidning” aanleiding om de zaak tot op de bodem uit te zoeken en zelf te kijken hoe de toestanden voor de “kinderen” er echt uitzien. Leven ze werkelijk onder zulke vreselijke omstandigheden dat weglopen een logische reactie is? Bo Sundqvist, districtsleider cultuur en vrije tijd en verantwoordelijk voor integratiezaken, had dit te zeggen:

“In Notgårdshemmet heeft iedereen een eigen kamer met bed, tafel en stoel. Ze krijgen iedere maand een buskaart; fietsen en computers staan op leenbasis in het tehuis ter beschikking. Maar voor dingen zoals mobiele telefoons moeten ze betalen.”

De verslaggever schreef:

“Bovenop de onderbrenging en verzorging krijgen ze ongeveer 1.900 Zweedse Kronen (ongeveer €200,-) in de maand. Daarvan zijn 1.050 Kronen reguliere kinder- of scholierenhulp, de resterende 855 Kronen zijn een speciale ondersteuning voor onbegeleide kinderen die hun ouders missen.”

De bewering van de verslaggever dat ze geen ouders hebben, is echter niet helemaal juist. Laten we teruggaan naar Ahmad uit Afghanistan, de knaap met het pluchen beest. Ahmad zei tegen “City” dat hij en zijn familie in Kaboel “bedreigd werden” en dat zijn familie besloot “een mensensmokkelaar te betalen om de destijds 16-jarige Ahmad in veiligheid te brengen. Veiligheid betekende: naar Europa.”

En hier houdt Ahmads herinnering op. “City” verklaar laconiek dat Ahmad zich niet kan herinneren hoe lang de reis duurde, ook niet de naam van stad waarin hij aankwam toen hij uit de trein stapte op het hoofdstation van Malmö. Hij wist echter precies waar hij naartoe wilde: naar de immigratieautoriteit van Celsiusgatan, waar hij een asielaanvraag indiende. De krant vraagt niet hoe dat mogelijk was.

Andere landen hebben met succes methodes gebruikt om de leeftijd van mensen vast te stellen die beweren kinderen te zijn, maar deze praktijk wordt in Zweden beschouwd als ingrijpend in de privésfeer en “slecht”. Onlangs nog bleek uit een onderzoek in Denemarken dat 72% van de asiel zoekende “kinderen” in werkelijkheid volwassen was. Het feit dat Denemarken deze controles uitvoert, zou kunnen verklaren waarom daar het afgelopen jaar maar 818 kinderen asiel zochten; in Zweden waren het er 7.049. Finland en Noorwegen voeren eveneens leeftijdtests in en schatten dat 66% van de geteste “kinderen” ouder is dan 18 jaar.

Screenshot_71

In september 2014 schreef de columniste Merith Wager:

“Dat er een enorme discrepantie tussen Zweden en andere Scandinavische landen bestaat wat betreft de leeftijd van onbegeleide ´kinderen´ lijkt uiterst onwaarschijnlijk.”

Wager citeerde Anders Thomas, die sinds acht jaar voor de immigratieautoriteit werkt:

“Het was een bizarre ervaring om hier te zitten en ´16-jarigen´ te onderzoeken, die blijkbaar ongeveer even oud waren als ik. Destijds had men de mogelijkheid om een leeftijdstest te doen; dat is nu niet meer zo, want bijna iedereen die beweert een kind te zijn, wordt binnengelaten. Wat gebeurt er als deze volwassen mannen naar school gaan met 16 tot 17 jaar oude leerlingen?”

In 2013 schreef Wager op haar blog dat tot 86% van diegenen die naar Zweden komen en beweren “kinderen” te zijn, vermoedelijk volwassenen zijn. Het lijdt geen twijfel dat we het hier hebben over honderden miljoenen Kronen per jaar. Niet voor deze 116, maar als we aannemen dat het aantal van 86% van de zogenaamd minderjarigen dat naar Zweden komt (stand september 2013, in totaal waren het 2.558) juist is, dan zijn de cijfers duizelingwekkend. Duizelingwekkend!”

De aantallen zijn echter duizelingwekkend. In een artikel van november 2014 in de boulevardkrant “Expressen” geeft perswoordvoerder Fredrik Bengtsson van de immigratieautoriteit toe dat de onbegeleide vluchtelingenkinderen de volgende grote miljoenenindustrie in Zweden zijn. en de mensen die van deze “kinderen” profiteren, zijn in veel gevallen privéondernemers die woonruimte ter beschikking stellen. Met gemiddelde kosten van 2000 Kronen (ruim € 200,-) per kind per dag kostten de 7000 vluchtelingen”kinderen” die het afgelopen jaar naar Zweden kwamen 5,1 miljard Kronen (bijna € 550 miljoen).

Het nieuwste onthutsende verhaal van een onbegeleid vluchtelingenkind betreft een 17-jarige, die in 2013 als “anker” naar Zweden werd gestuurd. Zijn familie zou ongeveer $ 11.000,- betaald hebben om hem naar weden te sturen; nadat hij zijn permanente verblijfsvergunning kreeg, wilden ze hun plan uitvoeren om de rest van de familie te laten komen. Maar de 17-jarige gaf zich er niet tevreden mee dat zijn familie alleen maar toestemming kreeg om te komen. Hij vond dat de Zweedse belastingbetaler ook hun reis moest betalen. Hij stuurde de rekening voor de vliegtickets naar de sociale dienst, in totaal 25.000 Kronen (€ 2.650,-). Dat werd afgewezen. Hierdoor niet ontmoedigd, spande de 17-jarige een rechtszaak aan tegen de beslissing – wen werd in het gelijk gesteld.

De relatief nieuwe situatie is die van kinderen – echt minderjarige kinderen – uit Marokko. Maar omdat er in Marokko geen oorlog heerst, hebben de kinderen geen asielreden. Ze lopen echter vaak weg uit de vluchtelingencentra voordat hun asielaanvraag wordt afgewezen, om daarna door de straten van Stockholm te struinen. Vorig jaar zochten 381 Marokkaanse kinderen asiel in Zweden. Normaal gesproken zijn het straatkinderen uit Tanger of Casablanca, die vroeg begonnen drugs te gebruiken en allemaal de autoriteiten wantrouwen.

De in Stockholm werkzame politieagenten Christian Frödén en Mikael Lins zeiden tegenover de Zweedse publiekrechtelijke tv-zender SVT op 10 mei 2015:

“Een lagere schatting luidt dat we 200 kinderen uit Marokko hebben, die ´s avonds en ook´s nachts door de binnenstad zwerven en delicten plegen. Ze zijn 9 jaar of ouder. In veel gevallen roken ze hasjiesj en hebben ze absoluut geen begrip voor de Zweedse opvatting over drugs.”

De Marokkaanse jongens plegen delicten zoals diefstal, kleine diefstallen, zakkenrollen en roofovervallen, maar de autoriteiten weten niet hoe ze met deze kinderen moeten omgaan, die de door de Zweedse staat aangeboden hulp afwijzen.

“We kunnen ze in inrichtingen opsluiten, maar dat is slechts korte tijd mogelijk, om individuele levens te redden. Ik denk dat we een nationale coördinatie nodig hebben om dit probleem de baas te worden”, zegt Christian Frödén.

De immigratieautoriteit verklaart dat ze van plan is om te overleggen met andere Europese landen en “misschien enkele nieuwe soorten tehuizen voor deze kinderen te creëren.”

Zoals gebruikelijk eist Zweden dat zijn belastingbetalers de portemonnee trekken. Het komt niet bij de autoriteiten op om een machtswoord uit te spreken en Marokkaanse straatkinderen, evenals volwassen mannen die zich als kinderen voordoen, geen asiel te verlenen, wat het aantal asielaanvragen door “onbegeleide kinderen” onmiddellijk sterk zou doen afnemen.

Screenshot_70

Bron:
http://de.gatestoneinstitute.org
Vertaling: H. Eiteneier

Bron oorspronkelijk artikel:
www.gatestoneinstitute.org
Auteur: Ingrid Carlqvist

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Integratie", "Nuttige idioten", "Verrijking", "Weg met ons!", achterlijkheid, Allochtonen, Appeasement, asielwaanzin, Barbarisme, Censuur, cultuurrelativisme, Cultuurstrijd, Demografie, demoniseren, Desinformatie, dictatuur, Eurabië, gezond realisme, Groenen, hersenspoeling, Hypocrisie, Immigratie, Indoctrinatie, islam-collaboratie, Islamisering, Islamofilie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, lafheid, landverraad, Linkse christenen, Linkse Kerk, Linkse media, mainstream-media, Marxisme, meningsdictatuur, migrantengeweld, Moslims, Multiculti, nieuw fascisme, Overheid, political correctness, politici, propaganda, Rotzakken, Socialisten, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid, Vrijheid van meningsuiting, Zelfcensuur, Zweden. Bookmark de permalink .

6 reacties op Invasie van “vluchtelingenkinderen” in Zweden

  1. Scarlatti Bombatti zegt:

    ah ‘LEUK’! Een ‘gesprek’ tussen Ingrid Carlqvist en mij! Voel me vereerd!

    Ingrid Carlqvist @ingridcarlqvist
    My new article on Gatestone. Read and retweet! https://twitter.com/GatestoneInst/status/624163973680664576

    23 jul. ScarlattiBomba: I did already @ingridcarlqvist whàt can we do to alter this & rescue Sweden ànd àll of us,@geertwilderspvv

    Ingrid Carlqvist: @ingridcarlqvist
    @ScarlattiBomba @geertwilderspvv The most important is to make people see that we CAN change this: Never give in, never give up!
    Like · Reply · 5 hrs

    @ScarlattiBomba 6 uur6 uur geleden
    thx 4 answering!Will follow ur #instructions NEVER GIVE IN, NEVER GIVE UP & in the meantime demolish #EU @ingridcarlqvist @geertwilderspvv

    Ingrid Carlqvist heeft een van je Tweets toegevoegd aan zijn/haar favorieten
    45 min: thx 4 answering!Will follow ur #instructions NEVER GIVE IN, NEVER GIVE UP & in the meantime demolish #EU @ingridcarlqvist @geertwilderspvv

    Like

  2. Complicity of Mass Migration ? We will deport you to SIberia and erase long life you Civilian & Politic Rights … when we will be at the Power !

    Like

  3. Theodoor zegt:

    Het zou mooi zijn als er een Europa-Tribunaal (geen EU) komt die recht kan gaan spreken over de schuldigen van de huidige ontwrichting.
    Uitzending op TV door de staatszender NPO wel natuurlijk met een andere leiding.

    Like

  4. luckybee zegt:

    Net als Nederlandse vrouwen vinden ook Zwedische meiden neger kinderen erg schattig.Ik hoop dat ze wel beseffen wat dat betekent als Zweden donkerder worden.Ze kunnen dan niet meer in Zeden aarden.Ze worden door de Zweedse klimaat vernietigd.

    Like

  5. paulzwueste zegt:

    Zweden pleegt op grote schaal zelfmoord.

    Like

  6. Pingback: De Zweedse migratie-industrie | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s