De parabel van de kroeg

Screenshot_7

(Door: “weethetwel”)

Trouwe bezoekers van E.J. Bron hebben natuurlijk de parabel gelezen van de Duitser die in een Grieks hotel € 100,- op de balie legt, omdat hij van plan is een kamer te huren. Terwijl hij weg is om de kamer te beoordelen, wordt het biljet van € 100,- vliegensvlug gebruikt om de lokale schulden af te betalen. Als de Duitser beneden komt ligt het biljet er weer. De hotelbaas betaalde de slager, deze op zijn beurt de varkensboer, die geeft het door aan de leverancier van zijn voer, die vervolgens zijn schuld aan de kroegbaas betaalt. De kroegbaas moet de plaatselijke hoer nog betalen en zij rekent de kamerhuur in het hotel af. Iedereen gelukkig, want ze waren allemaal van hun schulden af. Het leek een paradijs, maar de bittere werkelijkheid was heel anders. Tsipras zelf zat in de lounge van het hotel en net als Rutte en Dijsselbloem had hij een heel ander idee over hoe het moet.

Belastingen

Tsipras rende met de hotelbaas mee naar de slager en toen de hoteleigenaar het briefje van honderd aan de slager had gegeven, griste hij het uit zijn hand, wisselde het snel in voor twee briefjes van vijftig en stak er één van in zijn eigen zak. “U weet toch dat u over uw inkomen 30% loonbelasting moet betalen en 20% btw? De helft is dus voor mij”.

De slager ging met de vijftig euro naar de varkensboer, maar meteen nadat hij deze had overhandigd had greep een “toevallig” aanwezige  inspecteur van belastingen het biljet uit zijn handen en gaf er vijfentwintig euro voor terug. De rest stak hij in zijn zak. “U riskeert een forse boete als u niet op tijd betaalt”, siste hij de varkensboer toe.

Met vijfentwintig euro ging de varkensboer dus naar zijn leverancier om hem te betalen, maar een controleur van de staat die net aanwezig was, griste het uit zijn handen terwijl hij hem toebeet: “U weet hoe zorgvuldig wij met uw geld omgaan, maar dan moet u wel de loonbelasting en de btw betalen”. En zo hield de leverancier dus € 12,50 over. Enigszins beteuterd loopt de leverancier naar de kroeg waar ook een kommies aan de bar zit. Als hij de € 12,50 aan de kroegbaas overhandigt, zegt de kommies: “Geef die € 12,50 maar hier.  Het  netto-inkomen hier is  € 6,25, alstublieft”.

Met € 6,25 gaat de kroegbaas nu naar de hoer en daar is Tsipras toevallig aanwezig om te “onderhandelen” over een nieuwe wet op de ontucht, waarbij haar oude beroep verboden gaat worden. “Oké”, zegt de kroegbaas, “ik ken m’n maatschappelijke plichten” en overhandigt Tsipras € 3,15 en de dame het bedrag van € 3,10 dat ze dan aan de hotelbaas gaat betalen.

Tsipras loopt met de dame mee naar het hotel en verdwijnt naar boven, niet nadat hij nog “zijn”  € 1,55 van de balie heeft gegrist.

Op dat moment komt de Duitser terug van de kamerinspectie en ziet in plaats van zijn biljet van  € 100,- nog maar € 1,55 liggen.  “Aha”, zegt hij, “ik zie dat jullie inmiddels ook het befaamde economiesysteem van de EU toepassen, dat is er echt voor het volk. Jullie kunnen van mij € 100,- lenen en ik zie dat jullie de lening al opgenomen hebben. De rente voor het eerste jaar is inmiddels ook al betaald”. En terwijl hij de laatste € 1,55 in zijn zak steekt, laat hij de aanwezigen verbouwereerd met een schuld van € 100,- achter.

Tsipras’ nacht

Die nacht sliep Tsipras slecht. Het eerste gedeelte van de nacht vanwege zijn onderhandelingen over de nieuwe wet op de ontucht en vervolgens kreeg hij een angstige droom. Griekenland was, zoals hij het volk beloofd heeft, uit de EU gestapt en de Euro is er afgeschaft. De slimme hoteleigenaar heeft de naam van het hotel veranderd in “Onder de Gouden Munt” en begon zoals dat vroeger gebeurde een eigen bank. Hij gaf nu zelf bankbiljetten uit. De slager en de varkensboer keken in het begin nog vreemd op van die nieuwe biljetten, maar al snel kwam er meer vertrouwen. Iedereen in het dorp stond er achter dat het moest lukken. Om te voorkomen dat er geknoeid zou worden en omdat het geld alleen terecht moest komen bij mensen die er voor werken, zijn Tsipras, de inspecteur, de controleur en de kommies met pek en veren bedekt als asielzoeker in Brussel afgeleverd om zich bij de andere profiteurs te voegen. Er werd nu vrolijk gehandeld in het dorp en de welvaart neemt snel toe.

Met klamme handen en het angstzweet op zijn gezicht werd Tsipras wakker. Hij wist nu wat hem te doen stond.

De volgende dag

De volgende dag is er groot nieuws in Griekenland. Tsipras heeft, in tegenstelling tot zijn beloften, besloten dat Griekenland in de EU blijft en dat hij erin toestemt dat de belastingen en de btw daarom enorm verhoogd gaan worden. Om  bestwil van het volk. De aandachtige lezer weet wat dat inhoudt.

Door:
“weethetwel”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in EU, Griekenland. Bookmark de permalink .

3 reacties op De parabel van de kroeg

  1. luckybee zegt:

    Maar hoe komt het dat alle Marxisten stuk voor stuk rijk worden?

    Like

  2. Het klopt niet dat over elke betaling er btw betaald moet worden. Ondernemers krijgen de btw immers terug. Zoals in dit geval de hotelhouder en de slager. Als Griekenland klaagt over de eisen voor nieuwe leningen, kan ze die ook gewoon weigeren.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s