15 september 2012 – keerpunt in Australië

Screenshot_7

(Door: “Young German” – Vertaling: E.J. Bron)

15 september 2012: Na een protestoproep komen er enkele honderden mensen bij elkaar voor de “Sydney Town Hall”, dichtbij het Amerikaanse consulaat. De opgefokte menigte trekt op naar het consulaat en probeert met geweld het gebouw binnen te dringen. Er wordt met flessen en stenen gegooid en politieagenten worden aangevallen. De oproepen van de agente om kalm te blijven, werden genegeerd. Alleen met pepperspray was het mogelijk voor de agenten om zelf ongedeerd te blijven.

In het Sydney “Hyde Park”, waar veel gezinnen en toeristen naartoe gaan, hadden zich tot 500 gewelddadige demonstranten verzameld, die met leuzen zoals “Onthoofd iedereen die de islam/de profeet beledigt” of “Sharia zal de wereld beheersen” tegen de Amerikaanse film “Innocence of Muslims” protesteerden. In tegenstelling tot Frankrijk en Groot-Brittannië of ook wel Duitsland, waar zulke massale protesten met geweld vaker voorkomen, heeft Australië tot nu toe bijna geen ervaring met zulke escalaties opgedaan. De politie stond in het begin zonder speciale uitrusting voor gewelddadige demonstraties en enkele agenten raakten zwaar gewond door voltreffers tegen hun hoofd enz. In Sydney en in principe in heel Australië, waar men erop pochte een functionerende multiculturele samenleving te hebben opgebouwd, kwam het tot een openlijk conflict langs religieuze lijnen.

Meer dan 30 jaar na het einde van de “White-Australia Policy” en de algemene opening voor immigranten uit Azië en Afrika blijkt dat de verandering van de voorheen Brits en Oceanisch gevormde Down-Under Nation in een multicultureel Utopia niet meer lijkt te functioneren. En daarbij dient eerlijk gezegd te worden dat desondanks alle vrees en paniekmakerij van rechts in de jaren-80 de Chinezen en andere Aziaten geen dominantie etniciteit zijn geworden. Zelfs in de grote Chinatowns en stedelijke gebieden blijkt dat de aanpassing van de Oost-Aziaten grotendeels gelukt is. De Chinese en Japanse gemeenschappen behoren nu net zo probleemloos tot de Commonwealth identiteit van Australië als de Britten, Italianen en Duitsers. Ze zijn uiteindelijk allemaal Australiërs geworden. De enige vrees die men nog steeds kan hebben, is dat de Chinese regering door haar Chinezen een zekere invloed op de politiek van Australië uitoefent.

Screenshot_8

Van oorsprong uit China afkomstige Australiërs zijn duidelijk beter opgeleid dan gemiddeld. 43% heeft een bachelor diploma in vergelijking met 14% gemiddeld in de samenleving. De motivatie van de Oost-Aziatische immigranten om zich te integreren en tot maatschappelijke waardering en materiële welstand te komen, is een diep in de cultuur verankerde factor. Australië heeft inderdaad geen probleem met immigratie of multiculturalisme gehad. Met één enkele uitzondering. Terwijl Chinezen, Japanners en Europese migranten in relatieve harmonie samenleven en van elkaar profiteren, blijft één groep, die geenszins etnisch is, ver achter. Zowel wat betreft culturele, sociale en economische integratie.

De moslims van Australië komen uit de hele wereld. Vooral echter uit Indonesië en het Midden-Oosten. Met slechts ongeveer 450.000-500.000 mensen vormen ze echter in vergelijking met christenen een heel kleine minderheid. Zelfs de boeddhisten zijn duidelijk talrijker vertegenwoordigd.

Screenshot_11

Nu al is te zien dat de tendensen tot radicalisering in de islamitische gemeenschappen duidelijk sterker is dan bijvoorbeeld bij de Boeddhisten, de christenen of de Hindoes van Australië, waar deze tendensen in werkelijkheid bijna nul zijn. Terwijl bij de moslims van Australië vastgesteld moet worden dat ze minder goed ontwikkeld zijn, minder geneigd zijn om te werken en vaker dan andere religieuze groepen tot geweld, tot terrorisme en religieus gemotiveerde ophitsing tegen anders gelovigen neigen. 10%-12% van de gevangenen in de gevangenissen van New –South Wales zijn moslims, hoewel ze daar slechts 3% van de totale bevolking uitmaken. Hun gemiddelde inkomen ligt beduidend lager dan dat van de andere Australiërs. De socialistische regering van Julia Gillard (Labour Party) heeft de redenen van deze duidelijk benedengemiddeld presteren van de moslims in Australië ermee proberen te verklaren dat de moslims onder discriminatie te lijden hebben en men hen geen kansen zou geven. De politiek van de Labour Party deed de poging om tegemoet te komen aan de verschillende radicaalislamitische belangenverenigingen in de stedelijke gebieden. De “Arab Council Australia” maakte duidelijk dat men onder sterke racistische discriminatie door de inheemse Australiërs zouden lijden. Gelijksoortige woorden hoorde men echter niet van de duidelijk talrijkere Boeddhisten en Chinezen. De vraag werpt zich dan ook op waarom juist één enkele “groep” op het hele continent schijnbaar grote problemen heeft om zich aan te passen, terwijl duidelijk grotere etnische en religieuze groepen deze problemen niet hebben.

Screenshot_9

Het enige logische onderscheid tussen de groepen blijft uiteindelijk alleen de factor islam. Het is inderdaad deze factor islam die in de Australische samenleving heeft geleid tot herbezinning. De voorheen bijna alleen heersende Labour Party van Gillard werd door de Liberaal-Conservatieven van Tony Abbot in een op een aardverschuiving lijkende zege van de troon gestoten. Na de 15e september 2012 waren de sombere voorspellingen van veel islamcritici in Australië waar geworden. Men had er al langere tijd voor gewaarschuwd dat het idee van het multiculturele Utopia bedreigd zou worden door een dogmatische en zeer offensief optredende religie. Want het geleefde multiculturalisme in Australië zou gebaseerd zijn op de principes van gelijkheid en respect. Een religieuze groep die echter gelooft boven alle anderen verheven te zijn en dit besef ook probeert mogelijk offensief en deels agressief uit te dragen, vernietigt de multiculturele samenleving. Daardoor wordt het interne eve4nwicht beschadigd. De Australische samenleving dwong niemand protestant te worden of Boeddhist te zijn. Maar de zich sinds ongeveer 10 jaar opstapelende gevallen van criminaliteit, terrorisme en overduidelijk naar buiten tredend dominantiegedoe maakten duidelijk dat niet ieder mens in het immigratieland welkom is. De populariteit van Abbot en zijn Liberaal-Conservatieven is in de afgelopen decennia nog nooit zo groot geweest. De argumentatie dat deze populariteit de uitdrukking van blank heimwee is, klopt echter niet. De populariteit is te vinden in alle etnische en religieuze groepen. Vooral in de buitenwijken, waar altijd meer Aziaten van de middenklasse wonen, is een duidelijke tendens naar rechts en niet naar links te zien.

Screenshot_10

De voormalige rode bolwerken van de Labour Party, de industriegebieden, zijn de afgelopen jaren weg gebroken. In plaats daarvan krijgt de Labour Party de meeste stemmen in de dichtbevolkte centra van de grote steden en in districten die een sociaal laag niveau hebben of gelden als bijzonder vervallen en gevaarlijk. Bijvoorbeeld Kings Cross in Sydney, een district vergelijkbaar met Berlin-Neukölln of Berlin-Kreuzberg, of Bakstown, waar bijzonder veel migranten uit het Midden-Oosten wonen. Of in Auburn, waar bijzonder veel Somaliërs en Turken wonen. De Labour Party behaalde daar een verbazingwekkende 55% van de stemmen. De tendens laat echter zien dat de Australische Labour Party dezelfde kant uit gaat als de moederpartij in Engeland. De partij van de arbeiders en arme mensen wordt een partij van de minderheidsgroeperingen, die in toenemende mate afhankelijk is van de steun van verschillende confessionele en etnische groepjes om te overleven. Door te paaien, door het doen van concessies en het geven van privileges voor zogenaamde benadeelden houdt de Labour Party tot nu toe het hoofd boven water. Daarbij lijkt het een beetje absurd dat, net als overal in het Westen, verschillende, zich ideologisch elkaar tegensprekende groepen een plek vinden onder het dak van de socialisten. Radicale feministes en homoseksuelen stemmen net zo goed op Labour als veel conservatieve moslims. Een kaartenhuis, dat mogelijk weldra in elkaar zal storten.

Screenshot_12

Desondanks is het duidelijk dat de stemming in het land dramatisch veranderd is. Het rekken en de fouten van de jarenlang quasi alleen regerende Labour Party zijn tijdens de afgelopen verkiezingen duidelijk geworden.

Hier enkele impressies uit de toenmalige nieuwsberichten:

 

Bron:
http://younggerman.de
Auteur: “Young German”

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Religie van de vrede", "Verrijking", "Weg met ons!", Appeasement, Australië, Barbarisme, gezond realisme, Islam, islamitische ideologie, Krankzinnigheid, landverraad, meningsdictatuur, Moslims, Multiculti, Rotzakken, Socialisten, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

4 reacties op 15 september 2012 – keerpunt in Australië

  1. Danny zegt:

    De samenwerking tussen de islam en de linkse kerk vernietigt elke Westerse samenleving!

    Like

  2. Bob Fleumer zegt:

    Zo beneden zo boven., laten wij een voorbeeld nemen aan onze tegenvoeters!

    Like

  3. hans zegt:

    Echt hard slaan helpt, dit was nog niks!

    Like

  4. Tom Hendrix zegt:

    De ISLAM en LINKS= VERGIF voor elke SAMENLEVING!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s