Het Syrisch dagboek: “Wij bouwen heel Kobani weer op”

Screenshot_6

(Door: Lenka Klicperová & Markéta Kutilová – Vertaling: Z.B.)

Twee Tsjechische journalisten, Lenka Klicperová en Markéta Kutilová, gingen op weg naar de oorlogsgebieden in Syrië. Het doel van hun reis was om de strijd tegen de IS en het leven in het gebied te documenteren, van waaruit nu tienduizenden vluchtelingen naar Europa komen. Marketa Kutilová is journaliste en humanitair werkster. Ze heeft bij  de Tsjechische krant “Lidové noviny” gewerkt en was  projectcoördinator bij  de Stiching Mensen in Nood in Iran, Sri Lanka, Kongo en Haïti. Lenka Klicperová is hoofdredacteur van het maandblad “Mens en Aarde”. Beide zijn lid van de non profit organisatie Femisphera. Tijdens hun reis schrijven ze een dagboek:

Screenshot_12Dus hier eindigt de wereld en begint de hel. Dat was onze eerste indruk toen we, na een reis van een halve dag, Kobani binnenreden. Puinhopen, ruïnes, totale verwoesting. Zo zag Dresden er waarschijnlijk uit na de Tweede Wereldoorlog… Er staat geen gebouw overeind; ze liggen allemaal in puin, half of volledig ingestort als kaartenhuizen. Voor ons verschijnt plotseling een mensenmenigte. “Wat is er gebeurd?”, vragen wij. “Er is iemand op een mijn gaan staan die tussen de puinhopen lag”, vertelt onze gids Ibo. Welkom in Kobani.

Dat is toch pure waanzin. Dat was de reactie van de meeste mensen uit onze omgeving toen we besloten om hier naartoe  te gaan. Voor ons is hier in Kobani nog geen Tsjechische journalist geweest, waarschijnlijk niet eens geprobeerd. De stad is vorig jaar ‘beroemd’ geworden toen de wereld rechtstreeks toe kon kijken hoe de stad door de “Islamitische Staat” bezet werd onder het werkloos toekijken van de Turkse soldaten.

Screenshot_7

Naar Kobani te gaan leek in het begin ook onmogelijk. De stad in het noorden van Syrië, voornamelijk bewoond door Koerden, ligt weliswaar op de grens met Turkije, maar de Turken en Koerden liggen elkaar niet en de Turken staan het niet aan westerse journalisten toe om de stad vanaf Turks grondgebied binnen te komen. Er bleef  maar één toegangweg over: eerst naar  Irakees Koerdistan vliegen om vervolgens de landroute van 700 km te nemen. Maar twee maand geleden was ook deze optie onmogelijk, omdat er nog steeds gevechten gaande waren tussen de Koerdische milities YPG en YPJ en de “Islamitische Staat”.

Vorige zomer vielen duizenden leden van de IS de stad aan met zwaar materieel, inclusief tanks. Een deel van hen rukte op vanaf Syrisch grondgebied; maar we horen hier vaak dat een deel van het materieel van de IS-‘strijders’ van Turkse kant afkomstig was. Alle burgers vluchtten naar de vluchtelingenkampen in Turkije. Vervolgens  traden  de Koerdische milities in de strijd en zijn er  hele zware gevechten begonnen, vaak man tegen man.

Screenshot_8

De woonkamers zijn veranderd in bases van sluipschutters. De strijdlinies gingen dwars door de keukens en er werd geschoten vanaf de dakterrassen. Na een lange en harde strijd werden de stellingen van de IS gebombardeerd door de coalitievliegtuigen en de terroristen die nog in leven  waren, zijn gevlucht. De stad is nu onder controle van de Koerdische milities, maar van de er is niet veel van over, in totaal is 80% volledig verwoest.

We stoppen en lopen met fototoestel en camera naar de puinhopen. Voorbij de eerste bocht zien we een groot vuur branden. Daarin wordt alle afval gegooid. Een van de mannen draagt iets vreemds bij zich, het lijken wel  haren. De omstanders beginnen enthousiaste kreten uit te slaan – het is de scalp van een dode terrorist, die de man heeft afgesneden van het hoofd van een lijk dat in zijn “woonkamer” lag.

Screenshot_10

Aangemoedigd door onze aandacht trekt hij ons erheen en laat ons het gescalpeerde lichaam zien. De stank van het lichaam is onverdraaglijk. Maar alsof het niet genoeg was, vist hij uit de puinhopen de onontplofte raket en poseert hier trots mee voor de camera. Zijn dochter speelt tussen de puinhopen  van het huis met een kapot speelgoedautootje.

Kinderen tussen de puinhopen – dat is een dagelijkse en alom aanwezige realiteit. Twee keer per week gaat de grens met Turkije open en trekken mensenmassa´s, bepakt  met zakken en koffers, naar wat vroeger hun huizen waren.

Screenshot_9

“Wij komen terug na een half jaar, ons huis is verwoest, maar we bouwen het weer op. Wij bouwen de hele stad weer op”, zegt Achtin, die terugkeert met zijn vrouw en drie kinderen. Hij heeft nog geen idee hoe en waar ze moeten leven, maar ze willen niet opgeven. “Het is onze stad en wij houden van hem, wij gaan nooit weg”, zegt hij vastberaden. Het is de stad waar ook de ouders van het onlangs verdronken jongetje vandaan kwamen en wiens foto de hele wereld rond is gegaan.

Op de vraag of hij ook niet naar Europa wil, lacht hij: “Wat zouden we daar moeten doen? Ons thuis is hier.” Zulke en vergelijkbare  meningen horen we nog ontelbare keren. Mensen die terug zijn gekeerd, willen dat Kobani uit de as herrijst.

Screenshot_11

Bron:
www.respekt.cz
Auteurs: Lenka Klicperová & Markéta Kutilová

Vertaald uit het Tsjechisch door:
Z.B.
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Barbarisme, ISIS, Koerden, Rotzakken, Syrië, Terrorisme. Bookmark de permalink .

12 reacties op Het Syrisch dagboek: “Wij bouwen heel Kobani weer op”

  1. E.J. Bron zegt:

    Dit verhaal gaat over échte oorlogsvluchtelingen!! Die een half jaar in Turkije hebben doorgebracht om daarna terug te keren naar hun thuis. Déze mensen moeten geholpen worden en niet de laffe gelukzoekers die vertrekken naar de vleespotten van Egypte in het Westen!!!

    In plaats van naar Kos te gaan, moet die achterbakse, laffe Timmermans naar Kobani om hulp van de EU aan te bieden. De rotzak!

    Like

    • louis-portugal zegt:

      Rustig aan Bert.
      Hij is wel “perfect” ontvangen, op Kos, las ik ergens.

      Like

      • E.J. Bron zegt:

        Weet je wat het antwoord van die smiecht was? Zoiets in de trant van “Ach, het waren toch alleen maar een paar ´rechts-extremen´ die me uitgejouwd hebben”. . .

        E.J.

        Like

      • koddebeier zegt:

        Alleen jammer dat ze geen rotte eieren en tomaten bij zich hadden !!

        Like

      • Nemesis zegt:

        De zogenaamde rechts extremisten, waaronder moet worden verstaan de gebuiteld bevolking van Kos, hebben inderdaad behoorlijk goed veel lawaai gemaakt richting ons Franske. Dat smoelwerk van hem was geld waard 😀

        Like

    • Republikein zegt:

      Op de vraag of hij ook niet naar Europa wil, lacht hij: “Wat zouden we daar moeten doen? Ons thuis is hier.”

      Kijk, van zo’n opmerking heb ik eindelijk het gevoel dat ik toch een mens ben, en dat we geen verrotte ziel hebben.
      Gewoon doorgaan met de juiste intenties.
      Dat zit in onze genen.

      Like

  2. jungleelephant zegt:

    Helemaal mee eens!

    Like

  3. Henri G. zegt:

    Ik buig diep voor deze moedige mensen, die een echte fiighting spirit tonen en hun stad willen herbouwen. Tegelijk heb ik compassie met degenen, die het oorlogsgebied ontvluchten. Niet de groep, die koste wat het kost naar Duitsland of Zweden willen, maar degenen die elders in de regio wacht tot het geweld is afgenomen en het veilig is om terug te keren.

    Like

  4. Hendrik M. zegt:

    Helemaal eens met de visie van E.J. Bron en Henri G.; niks aan toe te voegen.

    Like

  5. Wachteres zegt:

    En, jullie hebben gelijk, die zouden geholpen moeten worden.

    Maar als daar geld voor beschikbaar wordt gesteld, dan komt het vaak in verkeerde handen terecht.

    Like

    • Nemesis zegt:

      Helemaal mee eens. En niet voor die profiteur die z;n kinderen en vrouw liet verzuipen, alleen omdat een nieuw gebit in Dld. kosteloos was en hij ook niet meer hoefde te werken, der smeerlap. Hij zat verdomme al drie jaar veilig in Turkije en werkte daar als kapper. Ik wordt nog godvergeten woest als ik aan die arme kinderen en die vrouw denk. Zelf had dat stuk ongedierte zich wel een zwemvest bezorgd, de klootzak. En dit niet zoals de MSM het aan het uitbuiten is. Sorry voor het vloeken

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s