Toen een asielzoeker mijn woning wilde kopen

Screenshot_40

(Door: Petra Raab – Vertaling: Theresa Geissler)

Geruime tijd terug heeft mijn huisbaas besloten mijn appartement te verkopen en zodoende moet ik de geïnteresseerden in de koop van mijn woning af en toe binnenlaten. Daar ik echter veel waarde hecht aan mijn privacy en slechts diegenen die ik persoonlijk daarvoor uit verkies de ins en outs van mijn privé-inrichting toon, pak ik al mijn spullen die ik gewoonlijk met precisie over mijn woning van 28 vierkante meter heb verdeeld allemaal op één hoop bij elkaar en gooi er een paar beddenlakens overheen, zodat ik ook tijdens deze bezichtigingsafspraken nog het gevoel heb baas in eigen huis te zijn. Omdat zich voor een woning van 28 m² niet zo veel geïnteresseerden melden, kwamen er de laatste tijd slechts twee mensen op af: een Duitser, die een beleggingsobject zocht, en een zwarte Afrikaanse asielzoeker.

Vanzelfsprekend weet men dat niet als de makelaar tegen iemand zegt dat ze een nieuwe  potentiële koper heeft en aldus kijkt men wat vreemd op als de makelaar met een zwarte Afrikaan aan komt zetten, die geen woord Duits kent, maar men denkt dat het misschien een zwarte Afrikaan is die hier pas begonnen is als arts of ingenieur en daardoor genoeg geld heeft om voor zichzelf in Duitsland een appartement te kopen, waarin men zelf sinds meer dan 5 jaar als huurder woont.

Alleen vond ik het twijfelachtig dat hij daarvoor zo’n kleine woning uitkoos, aangezien normaal gesproken de eigen familieleden ergens uit Afrika over moeten komen, zeker als men zo veel geld heeft dat men zich een eigen huis in Duitsland kan veroorloven. Ondanks deze gedachten bleef ik tot dusverre vriendelijk en liet hem mijn volkomen afgedekte woning bekijken, die er in deze geprepareerde toestand uitzag alsof ik reeds vertrokken was. Van mijn privébezittingen kon hij dus niet veel zien, want zelfs de kasten bedekte ik met beddenlakens. Het enige wat ik min of meer onbedekt liet, was mijn eetkamerstoel waarop hij dan ook prompt met zijn hand ging leunen, wat mij totaal niet beviel. De volgende keer dek ik alles toe. Het is werkelijk verbluffend dat de mensen altijd denken het privé-eigendom van een ander te moeten aanraken, zelfs als het er ogenschijnlijk  naar uitziet, dat hij/zij dat niet wil.

Wat de zwarte Afrikaan in mijn woning het meeste interesseerde, was een nis, waarin mijn kledingkast stond, waarvan hij dacht, dat de ruimte daar nog verder ging. Hij was er nauwelijks van te weerhouden om in mijn kledingkast te klimmen, omdat hij dacht dat zich daarachter een geheime deur of een geheime ruimte verborg die ik voor hem verstopt hield. Toen hij ook nog vroeg of mijn meterkast een kluis was, verging zelfs mij het lachen.

Aan het einde van onze bezichtigingsronde gingen we dan nog naar de kelder en ook daar was het enige dat hem interesseerde of de spullen in de kelder allemaal van mij waren. Ik was in elk geval héél blij toen deze merkwaardige woningbezichtiging eindelijk weer voorbij was. In mijn appartement woon ik, een half jaar later, nog steeds.

Bron:
http://petraraab.blogspot.nl
Auteur: Petra Raab

Vertaald uit het Duits door:
Theresa Geissler
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

6 reacties op Toen een asielzoeker mijn woning wilde kopen

  1. BertG. zegt:

    28m3 is wel een heel klein huisje. Daar zou ik ook niet in willen wonen.
    Maar dan al die verborgen ruimtes, je weet het niet, hoeveel het er groter mee zou zijn geworden.

    Like

    • Ik stond op het punt om er aan toe te voegen: (Vert.: Dat is wel bijzónder krap) maar toen dacht ik toch: “Laat maar; liever niet te veel buiten de perken treden.”
      http://depatriotten.weebly.com/

      Like

      • louis portugal zegt:

        Mensen in Duitsland spreekt men over Wohnfläche waar gang, badkamer,enz.niet bij horen.
        Ik denk dat men het moet vergelijken met 40 a 50 m2 in Nederland.

        Like

      • BertG. zegt:

        @louis portugal
        40 a 50 m2 vind ik nog steeds een klein huisje.
        Mijn benedenverdieping komt al gauw op zo’n 65 m2, en dat maal 2 plus nog een zolder.
        Maar misschien ben ik een beetje verwend en dan ben ik nog wel kleiner gaan wonen.

        Like

  2. Hendrik M. zegt:

    Tja Petra, daar ben je lekker mee…
    Asociaal gedrag is in Afrika gewoon…

    Like

  3. Republikein zegt:

    Ik snap er niks van.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s