Alkmaar: De informatiebijeenkomst van “kat-in-het-bakkie”

Screenshot_19

(Door: Theresa Geissler)

Hoe ziet een twééde informatiebijeenkomst inzake de vestiging van een tijdelijke opvanglocatie voor asielzoekers in de Alkmaarse wijk de Hoef er uit nadat :

a) de eerste ruim drie weken eerder, op 6 oktober 2015, heeft plaatsgevonden – één avond van tevoren aangekondigd;
b) de datum van die tweede bijeenkomst, op 28 oktober, bij die gelegenheid meteen even werd vastgesteld;
c) de Raadsvergadering betreffende het onderwerp twee dagen eerder, op 26 oktober, heeft plaatsgehad en
d) de besluitvorming één dag eerder, op 27 oktober?

Het antwoord laat zich het beste omschrijven als: Och, “Kat-in-het-bakkie.” Alsof er geen andere uitslag dénkbaar was geweest . . .

Net als de vorige keer werd de avond ingeleid door COA-coördinatrice Lida van Tilburg en Burgervader Piet Bruinooge himself, welke laatste begon met te refereren aan de vorige bijeenkomst, waarbij hij benadrukte naar de toen aangedragen bezwaren gelúisterd- en ze tevens in overwéging genomen te hebben. Niettemin deelde hij direct daarop op aanmerkelijk lichtere toon mee dat het plan in de vergadering ten volle was aanváárd, dat wilde dus zeggen dat het voorstel voor de realisering van een tijdelijke opvang voor maximaal 600 asielzoekers was aangenomen.

Aha. Met andere woorden: Precies het oorspronkelijke plan. Het toch relatief zwakke tegenvoorstel van de VVD-fractie – halvering van dat aantal – was van tafel geveegd. Over het tweede deel van dat voorstel, het 8 puntenplan, werd niet eens gespróken; kennelijk achtte men het tactischer om de asielzoekers “het voordeel van de twijfel te gunnen.” Of zoiets. Bruinooge keuvelde nog even gemoedelijk voort over de overige thema’s die de vorige keer aan de orde waren gekomen: het veiligheidsplan, wat voornamelijk de installatie van camera’s leek in te houden (bínnen dus, maar wat waren ze daarbúiten van plan?)en de mogelijkheid van spreiding van veiligheidsverantwoordelijkheid over de regio, al gaf hij in één adem toe dat hij nog geen garanties had dat de regio metterdaad wilde mééwerken . . . Erg solide klonk het allemaal niet, maar wonder boven wonder bleek op deze avond ook dàt niet eens nodig:

Want behalve de opzet van de avond – waarover ik het dadelijk zal hebben – was ook het publiek anders: het leek wel alsof de critici, die de eerste avond, drie weken eerder, heus nog wel van zich hadden laten horen, de bui al hadden voelen aankomen en grotendeels de handdoek in de ring hadden gegooid. Wat er nú aanwezig was, leek aanmerkelijk positiever en bereidwilliger,alsof men ze speciaal voor déze gelegenheid had laten opdraven – wat niet zo was, want wat deed ik er dan tussen? Niettemin leek het of de organisatie deze omslag had verwacht en er ‘tactisch’ op inspeelde.

Zo was het, in tegenstelling tot de vorige keer, niet de bedoeling dat men de hele tijd bleef zitten en zijn vragen vanaf zijn plaats stelde: achterin de zaal, werd ons verteld, waren “standjes” opgesteld, waarachter deskundigen op het gebied van de verschillende vraagstukken – veiligheid, onderwijs, dagbesteding en dergelijke – desgevraagd alle informatie konden geven. Het publiek kon er naar eigen believen op afstappen. Getuige de ‘intekenlijsten,’ die op alle tafeltjes eveneens aanwezig waren, hoopte men trouwens duidelijk dat verschillende aanwezigen zich zouden opgeven als “vrijwilliger.”

Onnodig te zeggen dat ik dat laatste geen ogenblik van plan was. Maar vastbesloten om me een definitief oordeel te vormen over het karakter van deze bijeenkomst liep ik toch de tafeltjes langs met hier en daar een vraag – die voor de diverse ‘deskundigen’ als een onaangename verrassing kwam, dat merkte ik best: Zo bleek het standje “veiligheid” vooral te zijn toegespitst op brand en brandweervoorzieningen. Op mijn opmerking dat veiligheid hier nog wel wat meer inhield dan het uitbreken van brand kwam al amper een reactie. “Natuurlijk is het een reëel gevaar,” gaf ik dus maar toe, “dat is het altijd met zoveel mensen op een kluitje, al zijn er voor brand méér oorzaken denkbaar dan kapotte leidingen. Maar de veiligheid kan immers op méér manieren in gevaar komen: Hoe denkt U bijvoorbeeld in te grijpen bij ongeregeldheden, ruzies tussen moslims en christenen?” Het antwoord was een wat wezenloze blik, alsof de “veiligheidsgedachte” zich volkomen had geconcentreerd op het uitbreken van brand – buiten iemands schuld wel te verstaan.  “In Duitsland is dat de laatste tijd nogal aan de orde van de dag in de AZC’s,” voegde ik er nog aan toe, maar enige respons van betekenis kwam daar niet op: Die mogelijkheid had men ófwel weggeduwd ófwel gemakshalve maar niet eens overwógen.

Hetzelfde bij het standje “onderwijs”: “Alle kinderen moeten naar school,” verzekerde de informatrice op mijn vraag daaromtrent op een toon alsof ze zèlf een van buiten geleerd lesje opzegde. Waarop ik: “En wat als de ouders niet meewerken? “Het móet. Alle kinderen moeten naar school.” “Dat zegt U en dat zeg ik. Maar U heeft toch ook wel eens gehoord dat niet alle moslims daar van overtuigd zijn, zeker niet bij dochters, of als er alleen maar een gemengde school in de buurt is. Wat doet…..” Het mens keek schuw langs me heen en onderbrak me: “Kunt U even opzij gaan? Ik geloof, dat die mijnheer daar een vraag heeft.” “Ik ga al,” zei ik.

Aan het eind van de avond toonde Bruinooge zich ‘verheugd’ over de ‘belangstelling’ en gaf nog snel een opsomming van wat hemzelf door enkele mensen gevraagd was: Onder andere of de vastgestelde tijdelijke periode van drie jaar ook werkelijk drie jaar was (“Drie jaar is drie jaar, ja”) de bezorgdheid over de externe veiligheid (“garanderen kon hij niets, maar men deed zijn uiterste best”) dagbesteding; hóe dagbesteding? (“daar lag een plan voor”) en hoe het, na die opvangperiode van drie jaar, verder moest op de langere termijn (“daarop kon hij helaas geen antwoord geven.”) Daarmee werd iedereen bedankt en konden we naar huis.

Eenmaal buiten, me naarstig afvragend hoe dit er zó vlot en zonder noemenswaardige tegenstand door had kunnen komen, wist ik het volgende ogenblik het antwoord al: Prototypes van goedmenschen zijn de Alkmaarders niet: ik zie ze geen zangkoren vormen om ‘refugees’ welkom te heten, gelukkig niet. Maar ze hebben het nu toe veel te gemakkelijk gehad: in een overzichtelijke gemeente, waar de aanwezige allochtonen tot nog toe wísten wat er van ze verwacht werd, waar zelfs de twee aanwezige moskeeën het “oproepverbod” als door een wonder hebben geaccepteerd, waar, kortom, het leven tot nu toe góed geweest is….. Het is niet zó vreemd dat het bestuur van zo’n gemeente, aangestoken door de asielkoorts, denkt: “Dat flikken we even,” en dat de burgers denken: “Vooruit, we overleven het wel….” Vooral niet wanneer beide groeperingen, zoals nu wel weer bleek, in wezen geen greintje inzicht hebben in wat de islam precies inhoudt. Ziedaar aldus de voornaamste reden dat het College uiteindelijk tamelijk onbelemmerd zijn kop had kunnen volgen.

Ervaring is de beste leermeester. Ik vrees dat het vanaf nu niet meer al te lange tijd zal duren tot zij zich bij al deze mensen aandient. Ook bij het College van B&W. En dan zullen ze nog raar opkijken. Ook al denken ze op dit moment nóg zo tevreden: “Kat in het bakkie.”

Door:
Theresa Geissler
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Integratie", "Nuttige idioten", "Religie van de vrede", "Verrijking", "Vluchtelingen", "Weg met ons!", Allochtonen, Appeasement, asielwaanzin, Barbarisme, betutteling, Censuur, cultuurrelativisme, Demografie, Desinformatie, Dhimmitude, Eurabië, gezond realisme, Graaien, hersenspoeling, Hypocrisie, Immigratie, Indoctrinatie, islam-collaboratie, Islamofilie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, lafheid, landverraad, Linkse christenen, Linkse Kerk, meningsdictatuur, Moslims, Multiculti, Naïviteit, Nederland, nieuw fascisme, onwetendheid, Overheid, political correctness, politici, praatjesmakers, propaganda, Rotzakken, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid, Zelfcensuur. Bookmark de permalink .

8 reacties op Alkmaar: De informatiebijeenkomst van “kat-in-het-bakkie”

  1. Frans Brassens zegt:

    Mooi stuk Theresa. Lekker ‘inside’. En daar moeten we het toch van hebben uiteindelijk.

    Like

  2. Antivenin zegt:

    Wie niet horen wil, moet maar voelen. Het is triest, maar het is helaas niet anders.

    Like

  3. Hendrik M. zegt:

    Tja, Theresa, een door de bevolking gekozen gemeenteraad en een mislukte CDA er met als troostbaantje het burgemeesterschap.
    Mensjes die na gekozen te zijn zich te goed voelen hun kiezers te vertegenwoordigen….

    Like

  4. Wachteres zegt:

    Tja Theresa, ik denk dat de meeste mensen pas wakker worden als de werkelijkheid hen persoonlijk treft..

    HELAAS ZAL HET DAN TE LAAT ZIJN!

    Like

  5. Hans zegt:

    @wachteres
    Het is niet zo snel te laat.
    Het is laf, lui volk met slechte genen, geen organisatie en niet coherent.
    Zodra er een paar flink “Nederlandse les” gekregen hebben, gaat ook dat even snel rond via de mobieltjes die ze altijd paraat hebben.
    Dan worden zij aangevallen, en die rol verwachten ze niet, kennen ze niet en willen ze niet.

    Like

  6. Noord-Koreaanse Vlaggenparade was het dus met klapvee dat een leuk baantje bij de gemeente is beloofd als figurant danwel ze krijgen vrijstelling van de sollicitatieplicht. Het wordt steeds erger met die fascisten die onze eens zo brave overheid hebben overgenomen.

    Like

  7. koddebeier zegt:

    COA figuren.. een stelletje zichzelf verrijkende linkse en/of gutmensch geitenharen sokken idioten die tegen beter weten in allerlei positieve onzin over gelukzoekers uitkramen en kunnen liegen of het gedrukt staat…..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s