NAVO-toetreding: De Oekraïne als waarschuwend voorbeeld

Screenshot_1

(Door: Ulson Gunnar – Vertaling: E.J. Bron)

De Oekraïne was niet per se enthousiast over het idee om lid te worden van de NAVO – en zich daarmee te “mogen” aansluiten bij die achterhaalde militaire alliantie die na de Tweede Wereldoorlog was opgericht om een Sovjetinvasie van West-Europa te verhinderen. Om überhaupt het perspectief van een NAVO-lidmaatschap van de Oekraïne op de agenda te zetten, moest de NAVO zelf aan het werk en eerst de democratisch gekozen regering van het land door middel van een gewapende putsch uit de weg ruimen. Daarna moest ze veiligstellen dat haar nieuwe clientèleregime ook aan de macht zou blijven. Om dit te bereiken, organiseerde, trainde, financierde, bewapende en ondersteunde ze militair een bijeengeraapte groep eenheden, waartoe ook zogenaamde “vrijwilligersbataljons” behoorden, die een onverholen nazi-ideologie vertegenwoordigden.

Een sterk krimpend staatsbestel. . .

Tijdens het opbouwen van dit gehoorzame clientèle-regime raakte de Oekraïne het schiereiland de Krim kwijt, dat zich na een referendum aansloot bij de Russische Federatie. Kiev en zijn NAVO-beschermheren beweerden weliswaar dat Rusland de Krim zou zijn binnen gemarcheerd en het daarna bezet zou hebben, maar de bevolking van de Krim is blijkbaar blij aan het lot van andere regio´s met een groot aandeel oorspronkelijk uit Rusland afkomstige bevolking ontsnapt te zijn.

Verschillende  bestuursdistricten in het oosten van de Oekraïne verkeerden niet in eenzelfde gelukkige positie. Na zijn machtsgreep begon het regime, dat op grond van de deelname aan de regering van politieke partijen en groeperingen zoals “Svoboda” belast was met een neonazistische ideologie, een tegen Rusland gerichte politiek te bedrijven, waartoe ook behoorde om de vele privileges en compromissen weer terug te draaien, waarmee vroegere regeringen ingestemd hadden om de grote Russische minderheid in de Oekraïne te integreren. Daartoe behoorde bijvoorbeeld de invoering van het Russisch als tweede ambtelijke taal in regio´s met een overwegend oorspronkelijk uit Rusland afkomstige bevolking. Neonazistische “vrijwilligersbataljons” overspoelden het land, drukten de heerschappij van Kiev door en probeerden alle protesten die deze machtsgreep zouden kunnen bedreigen in de kiem te smoren.

Dit plompe en brute optreden veroorzaakte, samen met de tegen-reflex van een diep in de bevolking gewortelde haat tegen deze duidelijk neonazistische politieke en ideologische eenheden, gewelddadige botsingen. In verschillende districten, de zogenaamde oblasten, kwam het tot een gewapende opstand tegen het nieuwe regime en zijn nazi-stoottroepen.

Als gevolg daarvan verloor de Oekraïne de grote en economisch belangrijke oblasten Donetsk en Loehansk, die zichzelf uitriepen tot onafhankelijke Volksrepublieken. Vertegenwoordigers van beide oblasten ondertekenden in mei 2014 een memorandum ter vereniging van beide Volksrepublieken tot de Federatieve Staat Nieuw-Rusland (“Federatiwnoje Gossudarstwo Noworossija”).

En terwijl de Oekraïne territoria kwijtraakt, nemen de binnenlandse spanningen in de overgebleven gebieden toe.

Het Oekraïense regerings-”circus”   

De zalen van de Oekraïense regering en het parlement hebben sinds kort op  grond van uit hun oevers tredende gewelddadige taferelen en de algehele chaos een slechte naam en zitten gevangen in een wirwar van falen, incompetentie en nietsdoen. Misschien lijken veel van de taferelen, die de afgelopen maanden voor krantenkoppen zorgden, vanuit de verte nogal komisch of absurd, maar en mag niet vergeten dat het leven van miljoenen mensen afhangen van de beslissingen (of van de besluiteloosheid) van deze politici.

Voor veel landen in zowel het Oosten als het Westen is het idee dat een parlementariër zou proberen de minister-president te pakken en hem van het spreekgestoelte weg te trekken praktisch ondenkbaar. Maar zo´n incident vond onlangs in Kiev plaats, gevolgd door een massale knokpartij in het parlement. De lezer zou zich ervan bewust moeten zijn dat het huidige regime in Kiev praktisch de hele echte oppositie uit het parlement verdrongen heeft en dat diegenen die elkaar letterlijk naar de keel vliegen eigenlijk allemaal aan dezelfde kant staan.

In de zalen van de politieke macht kwam het tot nog een incident, toen de voormalige Georgische president Micheil Saakasjvili de Oekraïense minister van Binnenlandse Zaken, Arseni Avakov, scherp aanviel, waarop deze een glas water naar hem toegooide. Saakasjvili had zijn Georgische staatsburgerschap opgegeven, werd Oekraïens staatsburger en bekleedt sinds mei 2015 ongeacht zijn politieke en criminele verleden en zonder welke competenties dan ook de functie van gouverneur van de oblast Odessa.

Saakasjvili is niet het enige regeringslid met een migratieachtergrond. Er is ook nog de eveneens voormalige Georgiër David Sakwarelidse, die tot plaatsvervangend hoofdofficier van justitie van de Oekraïne werd benoemd. In het nieuwe Oekraïne van de NAVO krijgt men de indruk dat heel Oost-Europa één grote, gelukkige familie zou vormen waarmee men tegen Rusland kan vechten. En die normen en richtlijnen, die over het algemeen de nationale soevereiniteit beschermen en door wie zich diegenen zouden moeten laten leiden die aan het hoofd van het land staan, werden samen met principes zoals waardigheid en staatskunst overboord gegooid.

Het ondraaglijke dulden . . .

Als het nieuwe Oekraïne van de NAVO er niet juist mee bezig is nog meer gebieden aan diegenen kwijt te raken die niet langer bij de Oekraïne willen horen en in haar willen leven, maar er ook geen interesse in hebben hun oorspronkelijke geboortestreek te verlaten, en als de Oekraïense regering niet juist in interne loopgravenoorlogen verstrikt is, dan krijgt ze van de NAVO goedkope lessen met betrekking tot ordelijk regeringswerk.

Zo reisde de Amerikaanse vicepresident Joseph Biden onlangs naar Kiev om het Oekraïense parlement een keer de levieten te lezen wat betreft corruptie. In zijn toespraak ging hij uitvoerig, zoals een vader die zijn zoon verwijten maakt, op de enorme schade in die corruptie het land zou toevoegen.

À propos corruptie: in zijn hele toespraak ging Biden er met geen woord op in waarom de benoeming van zijn zoon Hunter Biden, een bekende lobbyist in Washington, in het bestuur van de Oekraïense aardgasonderneming “Burisma” geen schoolvoorbeeld van ambtsmisbruik, nepotisme en natuurlijk corruptie zou zijn.

Al in mei 2014 berichtte de BBC in een artikel met de kop “Zoon van de Amerikaanse vicepresident Joe Biden wordt bestuurslid in Oekraïense aardgasonderneming” het volgende:

“De jonge Biden is geenszins de enige Amerikaan met politieke contacten die onlangs in het bestuur van Burisma heeft plaatsgenomen. Devon Archer was een vooraanstaand adviseur van de staf van de verkiezingscampagne van de huidige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry tijdens diens verkiezingscampagne voor het presidentschap in 2004 en tijdens zijn studietijd kamergenoot van Kerry´s stiefzoon H. J. Heinz. Archer werd in april bestuurslid van de onderneming. Biden en Archer waren tegelijkertijd bestuursleden van de investeringsonderneming Rosemont Seneca Partners in Washington.”

Ging het wellicht bij de toespraak van vicepresident Biden eigenlijk om ironie of schijnheiligheid?

De Oekraïne gaat er prat op dat men een democratisch gekozen regering ten val gebracht zou hebben om niet onder “Russische hegemonie” te geraken. Deze bewering moet men nu serieus in twijfel trekken, omdat de Oekraïne zich nu duidelijk onder NAVO-hegemonie bevindt.

De Oekraïne: een waarschuwend voorbeeld . . .

Er zijn nog andere landen die op dit moment door de VS en de NAVO het hof gemaakt worden. Maar met het oog op het lot van de Oekraïne zouden er waarschijnlijk putschen, terreuraanslagen en gedwongen maatregelen nodig zijn in een nog grotere omvang dan in de Oekraïne om de desbetreffende landen ervan te “overtuigen” toe te treden tot het bondgenootschap.

De dreigende verliezen van territoria aan die delen van de bevolking die niet geïnteresseerd zijn in NAVO-lidmaatschap en alles wat daarmee verbonden is, die niet geïnteresseerd zijn in het verlies van nationale soevereiniteit en waardigheid, omdat de NAVO er niet voor terugdeinst buitenlanders het land binnen te brengen die het land voor hen moeten regeren, het gevaar van etnische vervolgingen van de kant van door de NAVO ondersteunde extremisten, het verlies van alle toekomstperspectieven met het oog op de interne loopgravenoorlogen, die opzettelijk worden aangewakkerd om de afhankelijkheid van Washington en Brussel in stand te houden – al deze gevaren zijn niet echt ideale “prikkels” die een NAVO-toetreding in een positief licht plaatsen.

De Oekraïne zou er beter aan hebben gedaan een goede verstandhouding met beide kanten – met de Russische en met de NAVO – aan te gaan. Deze strategie werd al door veel landen in de geschiedenis gebruikt om e hegemonie van met elkaar concurrerende buitenlandse belangen te verhinderen. Na de door de NAVO ondersteunde putsch van de jaren 2013 en 2014 is zo´n evenwichtige daad onmogelijk geworden en is de Oekraïne van grote hoogte neergestort. Het zal jaren, zo niet langer, duren totdat het land zich van de schade heeft hersteld die het op grond van zijn gelonk met de NAVO heeft geleden.

Deze neerwaartse spiraal zou ook de rest van Oost-Europa zich voor ogen moeten houden en eigenlijk alle landen in de wereld, voordat zij ingaan op de moeilijke dans op het slappe koord, die onvermijdelijk ontstaat wanneer men de nabijheid tot geopolitieke hegemoniale machten zoekt.

Bron:
http://info.kopp-verlag.de
Auteur: Ulson Gunnar
Kopp-Online

 

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in NAVO, Oekraïne, Rusland, VS. Bookmark de permalink .

6 reacties op NAVO-toetreding: De Oekraïne als waarschuwend voorbeeld

  1. carthago zegt:

    Prachtige waarheidsbevinding. De navo probeert als olifant steeds maar weer door porceleinkasten te marcheren.

    Like

  2. louis-portugal zegt:

    Goed omschreven Ulson.

    Like

  3. Q zegt:

    Een fijn artikel, waarvoor dank.

    Het smeult nog na, in Ukraïne, als een veenbrand. Ondanks de bestanden zijn er nog dagelijks gevechten. Alleen de artilleriebombardementen zijn wat geluwd, en het front redelijk stabiel.
    In steden vlakbij aan de Ukraïense kant is de situatie gespannen. Debaltsevo is nog steeds stevig in handen van de rebellen. In steden als Severodonetsk, Slavyansk, Konstantinovka, Volnovakha, en Mariupol zijn de privemilities alomtegenwoordig. Daar kun je beter maar weinig kritiek op hebben, daar. Deze kaart geeft de actuele situatie daar redelijk goed weer. Met dank aan wikimedia commons voor de afbeelding.
    https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/91/Map_of_the_war_in_Donbass.svg
    Op de Krim is het rustig. Er zijn geen meldingen over systematisch geweld tegen de minderheden daar. Veel strategen kijken naar Mariupol omdat het een sleutelpositie voor een landverbinding met de Krim is. Ondertussen bouwen de Russen een brug over straat van Kertsch, die je ook per boot kunt oversteken. En de Russen kunnen Sevastopol altijd nog met grotere schepen bereiken vanuit Sotchi.

    Geinig over die Saakashvilie. Die wij vooral kenden omdat hij met een Nederlandse getrouwd is, Sandra Roelofs.

    De Georgiër die nu Gouverneur van Odessa is.
    Ik raad iedereen aan eens op te zoeken waar dat Georgië precies ligt.
    Hoe de landen daar verdeeld liggen over de Kaukasus. En het strategische belang daarvan voor u te zien. Er gebeurd wel meer in die politieke uithoek van Europa op dit moment.
    Voor Georgië gaat het vooral om het weetje dat dit land een grens met Turkije heeft. En met Rusland, ook. Het kwam ook in het nieuws toen het in 2008 in een oorlog met Rusland verzeild raakte. Staatshoofd van Georgië destijds was dezelfde Saakashvilie. Hij stuurde ook militairen op burgers af waar de Russen in de meerderheid zijn, om hen wel even te bekeren tot het Georgiërschap. Daarbij hebben de deelrepublieken Abchazië en Zuid Ossetië zich de facto afgescheiden van Georgië. Daarbij kwam het tot wat gewalttätige auseinandersetzungen waarna de Russen die regio’s binnenvielen en in een paar dagen de rust herstelden. Sindsdien zijn die deelrepublieken die zich van Georgië hebben afgescheiden een protectoraat van Moskou. Saakashvilie heeft dus wel degelijk ervaring in zijn functie als Ukraïens gouverneur van Odessa.

    Grappig weetje is ook nog dat we verscheidene politici uit het oostblok kunnen herinneren die ook uit Georgië kwamen.
    Josef Stalin …
    Maar misschien herinnert iemand zich ook Edouard Shevardnadze nog ?

    Like

    • Republikein zegt:

      Het waren geen geruchten m.b.t. de MH17?
      De voormalige Georgische president Michail Saakasjvili is zo een persoon. Een goede vriend van mannen als John McCain, Joe Biden en Ihor Kolomoisky. Gewaardeerd binnen de Georgische luchtmacht en een enorme Rusland en Putin hater. De ideale man voor de job. Dat hij nu een belangrijke post binnen de Oekraïense regering vervult, ook al staat hij op de Interpol lijst van gezochte mensen, is misschien ook een teken. Valt nog toe te voegen, dat zijn “goede” vriend Ihor Kolomoisky eigenaar is van verschillende militaire eenheden zoals het Azov Bataljon, het Aidar Bataljon, het Donbass Bataljon; en het Dniepr-1 (of Dnipro-1) Bataljon. Deze man was ook gouverneur van de Dnipropetrovsk Oblast op 17 juli. Onder zijn manschappen vechten veel huurlingen uit Roemenie, Zweden, Duitsland, Israel en jawel, Georgië.
      http://niburu.co/index.php?option=com_content&view=article&id=8998:schokkende-nieuwe-beelden-van-vlucht-mh17&catid=20:het-complot&Itemid=33

      Like

  4. janchik zegt:

    Pravda Ulson.
    Een hoop mensen weten niet dat er in Duitsland vele honderdduizenden Russen, Oekraïners , Armeniërs, Georgiërs, etc., wonen. Vooral in de voormalige DDR.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s