De geest is uit de fles

Screenshot_4

(Door: Christian Vollradt – Vertaling: E.J. Bron)

Oudejaarsnacht 2015 was meer dan een jaarwisseling. Hij was en is ook een tijdsgewricht. Altijd wanneer er vanaf nu in Duitsland over asiel of immigratie wordt gediscussieerd, is er sprake van een ervoor en erna: voor Keulen en na Keulen. En Keulen is niet (meer) gewoon een plaats, Keulen is sindsdien ook een tijdsaanduiding, onafscheidelijk verbonden met de massale seksuele overvallen op vrouwen door jonge islamitische immigranten uit Noord-Afrika en Arabië.

Junge Freiheit

Daarmee is niet gezegd dat de omstandigheden voor of na dit tijdsgewricht fundamenteel van elkaar verschillen. Integendeel. De wantoestanden zijn immers niet pas plotseling met Oud & Nieuw ontstaan. En het zou ook naïef zijn om te denken dat na “Keulen” rechtsvrije ruimtes in de grote steden of de wetteloosheid aan de Duitse grenzen in een handomdraai afgeschaft zouden worden.

Over tot de orde van de dag

Desondanks alle krachtige politieke parolen – van de “volle hardheid van de wet” en de eenvoudiger uitzetting van diegenen die “hun gastrecht verspeeld” zouden hebben – zal er veel waarschijnlijker weer een procedure plaatsvinden, die ooit zo onnavolgbaar door Franz Josef Strauß werd omschreven: op de misdaad volgt eerst algehele ontzetting en woede, daarna de roep om harde maatregelen, dan de waarschuwing voor overreacties, en dan helemaal niets – en tenslotte de overgang tot de orde van de dag.

Maar in ieder geval kan de klok in de actuele discussie niet meer worden teruggedraaid naar de tijd voor “Keulen”, de geest is uit de fles. Net zoals er na Tsjernobyl – sta mij de iets aanmatigende vergelijking toe – ook niet meer zoals voor de atoomcatastrofe over atoomenergie gediscussieerd kon worden. Dat moesten zelfs voorstanders van kernenergie toegeven.

Omgekeerde bewijslast

De enthousiaste voorstanders van de welkomstcultuur zijn geenszins verstomd, net zomin als de gouverneurs van de politieke correctheid. Maar zij allen voelen de sinds “Keulen” geldende omkering van de bewijslast, zodat zij inmiddels desbetreffend geprikkeld reageren. Een karikaturist vatte deze stemming zeer treffend samen door een linkse feministe woedend te laten snuiven: “Erger nog dan de aanvallen van Keulen is het feit dat islamofoben deze voorspeld hebben”.

“Keulen” zou alles hebben veranderd, zei onlangs de vicevoorzitter van de CDU, Volker Bouffier, hierover. “De mensen beginnen te twijfelen”. Je zou graag willen aanvullen: velen twijfelden al een hele tijd daarvoor. Wat er sinds “Keulen” fundamenteel anders is? De twijfels worden nu luider uitgesproken. Want wie daarvoor bedenkingen uitte dat de massale en grotendeels zowel ongecontroleerde als onwettig verlopende komst van jonge mannen uit de islamitische cultuurkring naar Duitsland niet geheel zonder spanningen zou kunnen verlopen, werd beschuldigd van diffuse angsten en vooroordelen.

Uitgerekend Keulen

“Bezorgde burgers” – denigrerend en vals uitgesproken – werd al spoedig een scheldwoord. “Tot nu toe was het de tot offers bereid zijnde naïevelingen – respectievelijk nuttige idioten van de vluchtelingenindustrie – gelukt om diegenen die uit economische zowel als maatschappelijke overwegingen vraagtekens plaatsten bij de vluchtelingenstroom in een impopulaire politieke hoek te zetten waar ze niet thuishoren”, becommentarieerde de Nederlandse krant “Telegraaf” zeer toepasselijk. Sinds “Keulen” wordt deze hoek zienderogen leger.

Wellicht is het misschien toeval, echter dan toch een symbolisch, dat juist de metropool aan de Rijn het toneel werd van zulke excessen. Uitgerekend Keulen. De stad die zijn tolerantie als een monstrans voor zich uitdraagt, die zich niet alleen in carnavalstijd laat bejubelen als “multiculinair en multicultureel” en veel waarde hecht aan zijn naam als thuisstad van seksuele verscheidenheid.

Stad van de “creatieven”  

Uitgerekend Keulen. Met het beruchte geklungel dat politiek veranderde in relatiezorg, gegarneerd met die charmant als “Rijnse grondwet” verbloemde onverschilligheid: het komt zoals het komt; het is altijd nog goed gekomen. Alleen de grootste cynici zouden deze zin in verband met de gebeurtenissen in de Oudejaarsnacht gebruiken.

Uitgerekend Keulen. De mediastad, waarin bijzonder veel “creatieven” wonen en werken. Waarin zoveel wat overeenkomt met hun ideeënwereld en hun maatschappelijke wensbeeld geproduceerd en op de beeldschermen van de republiek wordt uitgezonden. En dat zo vaak eigenlijk helemaal niets met de werkelijkheid had te maken die hun consumenten dagelijks meemaakten. Uitgerekend Keulen.

De stemming is omgeslagen

En net toen de feiten en daarmee de explosiviteit van de gebeurtenissen in de Domstad na pogingen deze onder het tapijt te vegen of te bagatelliseren op tafel lagen, sloeg het volgende nieuwsbericht in als een bom. De vermoedelijke radicale islamiet die in Parijs een politiebureau had aangevallen, woonde daarvoor als asielzoeker in Duitsland en was al meermaals bij de politie opgevallen. Vluchtelingen en criminaliteit; Vluchtelingen en terrorisme. Twee lange tijd door “bezorgde” politici en laffe journalisten zorgvuldig onderhouden taboes overleefden het begin van het jaar niet.

De veel bezworen en – vaak onterecht – belasterde “stamtafel” kunnen diegenen met regeringsverantwoordelijkheid nog links (of beter: rechts) laten liggen. Niet te negeren is echter de eettafel, de plek in het gezin waar het meest gedebatteerd wordt. De verontwaardiging over de door de politiek (niet de politie) te verantwoorden misstanden is hier aanzienlijk toegenomen.

En wel juist onder diegenen, die daarvoor tot nu toe niet bijzonder vatbaar waren. Met andere woorden: wie graag wil weten hoe onze republiek sinds “Keulen” wat betreft asielcrisis denkt, zou eens moeten praten met moeders van – vooral – vrouwelijke teenagers. . . De stemming is omgeslagen.

Bron:
https://jungefreiheit.de
Auteur: Christian Vollradt

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Duitsland. Bookmark de permalink .

2 reacties op De geest is uit de fles

  1. Pingback: De geest is uit de fles – Rechtsaf doorzee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s