Václav Klaus: Congresrede over het thema migratie

Screenshot_99

Václav Klaus tijdens zijn congresrede in Wenen.

(Vertaling: E.J. Bron)

Hartelijk dank voor de uitnodiging voor het Vienna Congress Com.sult 2016 en voor de gelegenheid weer een keer in Wenen te mogen spreken. Het Vienna Congress Com.sult vormt al enkele jaren een vast onderdeel in mijn agenda. Hartelijk dank voor zijn organisatie. Hopelijk zal het voort blijven bestaan. Ieder jaar is er sprake van nieuwe thema´s, niet altijd even aangename. Deze keer echter heel specifiek. De huidige migratiegolf is geen normaal probleem, geen normale partiële crisis die komt en weer gaat.

Zo eenvoudig is het vandaag helaas niet. Deze keer is het een multi dimensionale crisis. En niet alleen een crisis. Deze keer is het de oorlog van de Europese politieke, intellectuele en mediale elites met de meerderheid van de Europese bevolking om de toekomst van Europa, om het behoud van de Europese cultuur, de beschaving, de levensstijl en de religie. Aan de ene kant staan de politiek correcte, progressieve, ruimhartige en royale, on-egoïstische, Groen georiënteerde, in de complete Europese context denkende en in de verte kijkende goedmenschen, en aan de andere kant de egoïstische, kortzichtige, empathie-loze, reactionaire, niet voldoende medelijden en barmhartigheid voelende mensen.

Wellicht ziet u dat anders, maar zo werd het in de media, in de politiek en in de intellectuele wereld geïnterpreteerd. Zulke interpretaties moeten we resoluut van de hand wijzen en met hen hun fundament – de ideeën van het multiculturalisme, van de politieke correctheid en van het Europeïsme, die deze interpretaties brengen, mogelijk maken en rechtvaardigen. Deze ideeën zijn gebaseerd op het geloof dat de van boven georganiseerde, niet spontane en niet authentieke unificatie van Europa en de daaraan verbonden ontbinding van de historische Europese landen (natiestaten) noodzakelijk en van algemeen belang zijn, die ons naar de gelukkige toekomst zullen brengen. Bij deze ideeën ben ik zeer voorzichtig. Deze woorden of woorden van gelijke strekking. Hoop en beloftes heb ik in de periode van het communisme meermaals gehoord.

De huidige migratiegolf is geen toeval en geen gebruikelijke migratie, die we uit de geschiedenis kennen. De oude, traditionele migraties verliepen meestal spontaan, individueel, met korte tussenpozen, langzamerhand, langzaam, ongeorganiseerd. De huidige mars naar Europa is niet individueel, niet gradueel, niet langzaam, niet vanuit de nabijheid, en zeker niet als uitdrukking van pure wanhoop van de migranten. De huidige migranten werden door ons – niet alleen impliciet, maar ook expliciet – uitgenodigd. In het verleden was dat nooit zo.

Wij zijn verantwoordelijk voor de huidige migratiegolf. De huidige mars naar Europa is het gevolg van het Europese onverantwoordelijke gedrag, het gevolg van de de-democratisering van europa, het gevolg van het huidige postdemocratische Europese integratiemodel. Zij is niet een direct en rechtstreeks gevolg van het bestaan en de geruïneerde en zich in oorlog bevindende landen in het Nabije Oosten of Noord-Afrika. De mensen daar vormen nu een migratiepotentieel. Dat is niet voldoende. Het aanbod heeft ook altijd vraag nodig en in dit geval kwam de vraag voor het aanbod. De gelijktijdige massale migratie werd door de Europese politieke elites veroorzaakt en in het leven geroepen. De migranten werden uitgenodigd. En wel met opzet. Dat noem ik de expliciete uitnodiging.

De impliciete uitnodiging is verbonden met de langdurige politiek in Europa, met het huidige Europese politieke, sociale en economische systeem en met de architectuur van de Europese integratie. Dat alles hebben velen van ons – ook hier – al lange tijd, in verband met andere, steeds vaker voorkomende Europese crises of mislukkingen, bekritiseerd.

Men zou hier nu heel lang kunnen spreken over het paternalistische sociale systeem in Europa. Men zou over de contraproductieve substantie van het model van de sociale markeconomie, over de prioriteit die de vrijheid voor de verantwoordelijkheid in ons denken en gedrag krijgt, over de verzwakking van de motivatie van de Europese samenleving met betrekking tot werk en prestatie, over het multiculturalisme en zijn schaduw – de ideologie van de politieke correctheid. Deze ideologie geeft de minderheden voorrang boven het individu en voor het geheel, wat vernietigend is.

Deze mengeling van ideeën en gedragspatronen, deze onverantwoordelijke, collectivistische, heterogene, niet gesloten en niet coherent geformuleerde doctrine, die nog op haar Karl Marx wacht, is de oorzaak van vele Europese problemen (en crises) die wij meemaken. Iets is echter anders nu. “Wat enkele jaren geleden”, zegt de Oostenrijkse politieke wetenschapper Stefan Haderer, “nog als toekomstscenario´s met een fatale ontwikkeling werd beschreven, is al lang realiteit geworden.” De kort geleden begonnen (nog niet geculmineerde) migratiecrisis bezit alle noodzakelijke aspecten van de crisis die op de substantie van onze beschaving is gericht. In deze crisis zie ik de werkelijke bedreiging van Europa, die iets heel anders is dan onze al lange tijd voortdurende economische stagnatie, inefficiëntie, staatsschulden, relatieve achtergeblevenheid in vergelijking met andere continenten, onze langzame vergrijzing, enz.

Met mijn langdurige collega en medewerker Jiří Weigl samen hebben we enkele weken geleden een klein boek over dit onderwerp geschreven. Het werd uitgegeven onder de titel, die ik in het Duits als “De volksverhuizing” vertaal. In het boek hebben we het over de hierboven genoemde impliciete en expliciete uitnodiging. We zien de motiveringen van de Europese politieke elites om haar toe te staan, niet vanwege hun ruimhartigheid of barmhartigheid, niet uit zorg over het lage geboortecijfer in Europa, niet als poging om voor nieuwe arbeidskrachten uit het buitenland te zorgen. Deze mensen willen iets anders. Ze willen een nieuw Europa en daarvoor hebben ze als bouwsteen nieuwe Europeanen nodig. Ze hebben mensen nodig die geen diepe wortels in de oude Europese landen hebben, die voldoende kneedbaar zijn, en die in staat zullen zijn om de utopische toekomst van de huidige Europese elites te realiseren.

De Europese elites willen de mensen veranderen, wat tragisch maar helaas succesvol kan worden. Daarop werden de mensen in Europa al lange tijd voorbereid. De vrijheid van meningsuiting is opnieuw beperkt. Bepaalde vragen en antwoorden zijn niet meer toegestaan. De beroemde Franse schrijver Michel Houellebecq heef tin zijn laatste roman “Soumission” (“Onderwerping”) deze gevaarlijke tendensen en de daaruit voortkomende bedreiging van Europa omschreven. Zijn wij in staat en bereid om dit boek (en gelijksoortige boeken) te lezen, te begrijpen en serieus te nemen? Wat moet er nóg allemaal gebeuren?

Het heeft nog andere negatieve consequenties. Als een crisis op ons continent in de laatste, d.w.z. in de EU-tijd ontstaat, horen we altijd hetzelfde: we hebben meer Europa nodig. Deze zin is tegelijk tweemaal fout. De schrijvers van deze slogan wilden ons vertellen dat zij “meer EU willen”, wat iets heel anders is dan meer Europa. Ook deze thesen ken ik heel goed. In het verleden hebben we de gelijksoortige slogan “meer socialisme” of “meer communisme” vaak gehoord. Destijds hadden we teveel communisme en ook nu hebben we teveel Europa, of beter gezegd teveel EU. We zouden het respect voor de staatkundige soevereiniteit van de Europese landen moeten terugkrijgen. En we zouden de sluipende toename van de inmenging van Brussel in nationale aangelegenheden van de verschillende EU-landen zo spoedig mogelijk moeten stoppen.

We zij al te ver gegaan en we – hoop ik – weten dat we ons een voortzetting van het huidige passieve gedrag niet meer kunnen veroorloven. We hebben geen tijd meer en we hebben geen recht om nog eens een decennium te verspillen met nietsdoen. Deze instelling zullen onze kinderen en kleinkinderen niet vergeven.

Voor een ommekeer hebben we meer dan de vandaag bediscussieerde oppervlakkige, niet diepgaande partiële veranderingen en hervormingen nodig. We hebben een radicale verandering van ons economische en sociale systeem en van het model van de Europese integratie nodig. Om dat te doen is absoluut noodzakelijk voor onze toekomst.

Thuis, in onze thuissituatie, in de Tsjechische Republiek heb ik in mijn begin december gepubliceerde boek de regering en de parlementspartijen het volgende voorgesteld:

  • het idee van de hand te wijzen dat Europa (en de Europese Unie) het eigendom van mevrouw Merkel en “haar “ Brussels administratiekantoor zou zijn en dat de kritiek op haar politiek een “afkeren van Europa”, de toegenegenheid tot andere partners, ondankbaarheid en gebrek aan solidariteit zou zijn;
  • te begrijpen dat het om het overleven van de natiestaten gaat en daarom niet toe te staan dat d emigratie het voorwendsel wordt voor de verdere afgedwongen onderdrukking van onze staatkundigheid en soevereiniteit;
  • hersenschimmen over de “Europese” oplossing van de migratiecrisis af te wijzen en zonder compromis te staan op de prioriteit ban de nationale oplossing die het vereist om ons door niemand migranten te laten opdringen;
  • onwaarachtige clichés af te wijzen dat de opname van migranten een hulp voor de mensen zou zijn, wier leven in gevaar is. Voor het overwegende deel komen er mensen naar Europa uit landen, waarin ze niet in direct gevaar voor hun leven verkeren;
  • de naleving van de bestaande Europese en internationale verdragen evenals onze wetten op migratiegebied – net zoals in alle andere gevallen – te eisen en welke verandering dan ook vooraf laten gaan door een referendum;
  • actief Europese bondgenoten (de landen van de Visegrád-groep, verschillende Duitse of wellicht Oostenrijkse deelstaten, enkele Balkanlanden) te zoeken en het dreigen en de druk van de kant van de Europese grootmachten niet toe te staan;
  • de regering moet een open politiek bedrijven om de publieke opinie in eigen landbreed te informeren en niet bang zijn op de mensen te steunen;

Iets dergelijks zouden alle landen van Europa moeten doen. Hopelijk staan mijn voorstellen niet ver van uw ideeën af.

Václav Klaus, Vienna Congress Com.sult 2016, House of Industry, Wenen, 19 januari 2016.

Bron:
www.klaus.cz
Auteur: Václav Klaus

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Intellectuelen/academici", "Weg met ons!", asielwaanzin, Barbarisme, Brussel, cultuurrelativisme, Cultuurstrijd, democratie, Demografie, dictatuur, EU-critici, Eurabië, Eurofielen, Europa, Europeanisering, EUSSR, gezond realisme, Hypocrisie, Immigratie, Indoctrinatie, islam-collaboratie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, landverraad, Linkse christenen, Linkse Kerk, Linkse media, mainstream-media, Marxisme, meningsdictatuur, Multiculti, Nationalisme, Patriottisme, political correctness, politici, praatjesmakers, propaganda, Rotzakken, Socialisten, soevereiniteit, Verzet, Volksvijandigheid, Vrijheid, Vrijheid van meningsuiting, Zelfcensuur. Bookmark de permalink .

4 reacties op Václav Klaus: Congresrede over het thema migratie

  1. Tom Hendrix zegt:

    Dhr. Klaus heeft volkomen gelijk, ik heb er niets aan toe te voegen.

    Like

  2. Bob Fleumer zegt:

    Hulde voor Klaus met zijn zeer heldere boodschap!

    Like

  3. C.A.Barstow zegt:

    Sterke toespraak, en hoe waar is alles wat hij zegt.
    De landen van Europa worden door de politieke elite langzamerhand naar de verdommenis geholpen.
    Het is tijd, hoog tijd dat de Europese bevolking krachtig in verzet komt en de politieke elite uit hun ivoren torens sleurt en er mannen en vrouwen neerzet die oren hebben om naar de bevolking te luisteren.

    Like

    • Theodoor zegt:

      Ik denk dat alleen maar zeer krachtig in verzet komen, je de toekomst van onze cultuur en leefwijze kunt blijven behouden.
      Maar eerst moeten meer mensen bereid zijn om offers te accepteren, want zonder dat zal het niet lukken. De rode socialisten hebben dat in het verleden al laten zien, die gaan niet zomaar weg.
      Een strohalm is de verkiezing van ’17 etc etc. Hopelijk komt er dan wel een sociale partij aan de macht die zich aan de verkiezingsbeloften houdt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s