Zelfs geen gummi-beertjes . . .

Screenshot_31

(Vertaling: E.J. Bron)

Hoeveel afkeer kan een mens verdragen tot hij de wanhoop nabij is? “Nee, dank u”, “Nee”, “Alsjeblieft niet zeg”, antwoorden de voetgangers die langs Erik Bertram lopen. Ze schudden met hun hoofd, ontwijken hem, doen net alsof ze hem niet zien. “Mag ik u nog iets meegeven?”, vraagt hij en steekt voorbijgangers kleine zakjes met gummi-beertjes toe.

“Wat jullie van Duitsland hebben gemaakt! Schaam je!”, zegt een oudere man met een vilthoed en een wandelstok die langs Bertram loopt. Hij heft zijn wijsvinger op. “Duitsland was het beste, en nu is het het laagste.”

Het is een grauwe namiddag in februari wanneer Erik Bertram bij nul graden Celsius voor een parasol met een CDU-logo op de Bismarckplatz in Heidelberg staat, drie weken voor de deelstaatverkiezingen op 13 maart. Het plein is een knooppunt in de stad: hier eindigt de voetgangerszone van de oude stad, hier vertrekken trams en bussen. Een niet aflatende stroom mensen loopt langs Bertram.

Hij is een man van 28 jaar in een dure jas. De donkere haren heeft hij met gel opzij gekamd, hij is glad geschoren, zijn tanden zijn opvallend wit. Je zou hem voor een ondernemingsadviseur kunnen houden. Maar Erik Bertram is fysicus. “Net zoals Angela Merkel” zegt hij, en deze analogie lijkt hem te bevallen. Behalve zijn wetenschappelijke werk aan de universiteit is hij sinds een jaar plaatsvervangend districtsvoorzitter van de CDU in Heidelberg. Wie hem ontmoet, krijgt het gevoel dat hij het nog heel ver zou kunnen schoppen.

Bertram zegt dat hij het zou waarderen hoe Merkel politiek zou bedrijven: globaal en op decennia gericht. “Ik heb bewondering voor de bondskanselier. Als fysica ziet zij gewoon het grote geheel.”

In de CDU zijn het steeds minder die deze dagen Angela Merkel zo openlijk ondersteunen als Erik Bertram. Hij blijft haar trouw, hoewel ze hem het leven lastig maakt. Sinds er iedere maand tienduizenden “vluchtelingen” het land binnenkomen en Merkel haar “Wir schaffen das” in de wereld heeft gezet, is Bertram een buitenbeentje. Vroeger hebben de mensen, die hij in de verkiezingscampagne aansprak, geprezen en klopten ze hem op de schouder. De straat stond aan zijn kant. Nu is de straat tegen hem.

“Mag ik u iets meegeven?”, vraagt hij aan een vrouw die met haar fiets aan de hand langs hem loopt.

“CDU! Neeee!”, zegt ze.

“Zelfs geen gummi-beertjes?”

“Nee!”

Er veegt een bitterkoude wind over het plein, vanuit de voetgangerszone klinkt accordeonmuziek. Erik Bertram en drie andere helpers zijn hier vandaag om de parlementskandidate Nicole Marmé bij haar verkiezingsstand te ondersteunen: een blonde vrouw van begin 40, die haar hond en dochter heeft meegenomen. Op de kleine tafel onder de CDU-parasol liggen ballonnen, pennen, partijprogramma´s en folders. Op affiches staat “Onze politie weer sterk maken” en “Tempo maken bij de wegenbouw”. Maar daar willen de voorbijgangers niet over praten. Ze interesseren zich voor een ander onderwerp: “Voor vluchtelingen, anders niets, al maandenlang”, zegt Erik Bertram.

Het ziet er voor hem en zijn partij niet goed uit. Voor het eerst in de geschiedenis van de deelstaat Baden-Württemberg zou de CDU bij de parlementsverkiezingen op de tweede plaats kunnen belanden, achter de Groenen. Het zuidwesten, tot nu toe Merkel-land, staat op kiepen. “Ik weet het niet meer”, zegt Bertram. “wie Merkel wil ondersteunen, denk dat hij Groen zou moeten stemmen. En wie haar wil bestraffen, stemt op de AfD.”

“Niemand zegt waar het op staat”

Een gepensioneerd echtpaar komt langs de CDU-stand. Beide dragen halfhoge wandelschoenen en dikke jassen. “Gelooft u echt maar niet dat het allemaal vluchtelingen zijn die bescherming nodig hebben!”, zegt de man. “85% van hen is analfabeet!”

“Wat is dan uw oplossing?”, vraagt Bertram, blijkbaar serieus geïnteresseerd.

“Op slot doen! Hek bouwen! Allemaal terugsturen!”, antwoordt de man. “Ik heb veertig jaar lang op de CDU gestemd. Nu niet meer.”

De man is niet meer te stoppen. Hij zegt: “We zijn een land van nullen! Niemand zegt meer waar het op staat. De vluchtelingen denken gewoon dat Duitsland een Luilekkerland is! Iemand moet eens een signaal afgeven: jullie zijn hier niet welkom! Maar de politici zijn allemaal bang.”

Zijn vrouw knikt heftig. “De vluchtelingen”, zegt ze, “krijgen hier van alles cadeau. Dat is toch om misselijk van te worden. Vroeger was ik een fan van mevrouw Merkel, maar nu reageer ik allergisch als ik haar zien.”

Het echtpaar en Bertram discussiëren tien minuten, dan loopt het stel verder. Bertram wrijft zijn koude handen tegen elkaar, hij is zijn handschoenen vergeten. Hij vraagt zich af of de mensen veranderd zijn – of zijn partij.

 (Lezenswaardige analyse van de toestand van de CDU in “Die Zeit” – hier verder lezen!)

Bron:
www.pi-news.net

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in christendemocraten, Duitsland, politici, praatjesmakers, propaganda, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

7 reacties op Zelfs geen gummi-beertjes . . .

  1. elisah zegt:

    Meneer heeft een plaat voor de kop.

    Like

  2. Angela Merkel, Erik Bertram en Diederik Samsom zijn alle drie fysica en zien zogezegd het grote plaatje maar dan wel door een waas van sociaal democratische krankzinnigheid…

    Like

  3. Jan zegt:

    De situatie in Duitsland verteld door de bevolking

    Like

  4. Tom Hendrix zegt:

    Neen, klootzak Bertram van de verraderspartij CDU! De mensen zijn WAKKER geworden, lul!

    Like

  5. Ik zou wel eens willen weten, wat dat dan wel te betekenen heeft: “Als fysica ziet zij het grote geheel.”
    Het eigen volk zie ze in geen geval!
    http://depatriotten.weebly.com/

    Like

    • Edjan zegt:

      “Als fysica/fysicus ziet zij/hij het grote geheel” heeft geen enkel betekenis. Je kunt zoeken tot je kop (bijna) barst en dan weet je nog niks. Maar! Fysica wekt vertrouwen: hij/zij doet een exacte wetenschap. Exact, dus geen flauwekul. Ziet het grote geheel. Een visionair dus. Iemand die heel precies, zonder geleuter een grootse visie heeft en betrouwbaar is.

      Een modern verschijnsel: zet een aantal woorden met een bepaalde betekenis achter elkaar en creëer zo een nieuwe wekelijkheid, ook al is het bullshit en heeft het geen taalkundige betekenis. Als het maar werkt bij de zombies. Die vreten toch (bijna) alles.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s