Het sprookje van de goede migranten en de lieve vluchtelingen

Screenshot_27

(Door: Petra Raab – Vertaling: Theresa Geissler)

Het gebeurde lange tijd geleden, toen mensen zich naar het Beloofde Land begaven, waarin melk en honing vloeiden. Aldaar was het wondermooi en sinds mensenheugenis heerste daar vrede, welstand en gelijkberechtiging tussen de geslachten. De vrouwen konden ’s nachts alleen over straat en mochten ook hun levensgezellen zelf uitkiezen. Van jongs af aan bracht men het volk aldaar bij dat vrouwen en mannen dezelfde rechten hadden. Op deze basis, aldus, wortelde zich hun welstand en vrede. De mensen daar geloofden in de naastenliefde, in de zorgzaamheidsverplichting, en waren ook anderszins reeds ver ontwikkeld in hun deugden.

Op deze geweldige energie kon zich een welstand opbouwen die nergens ter wereld zijn gelijke kende. De mensen aldaar waren een ieder die in hun land kwam vriendelijk gezind en begiftigden hem met een huis, een woning en alles wat hij nodig had om te leven. De bron, waaruit zij hun rijkdom putten, waren zij zelf.

Thans geschiedde dat men in verre landen, waarin de mensen allen in het zwart rondliepen, daar zij in zo diepe droefenis over zichzelf verkeerden, vernam van dit beloofde land. Zij zelf beschikten over geen enkele van deze deugden. Integendeel, zij onderdrukten de vrouwen in hun land, regelden alles met behulp van geweld en een ieder was zo met zichzelf ingenomen dat hij niet eens echt wilde werken. Dat leverde deze landen uiteraard geen rijkdom op, doch slechts duisternis, kommer, armoede en pijn. De mensen aldaar evenwel erkenden niet dat het aan henzelf lag dat het er in hun land zo uitzag, maar bedachten de onzinnigste excuses om er maar niet zichzelf op aan te hoeven kijken. Als groot voorbeeld, aan hetwelk allen in dit soort landen zich vastklampten, hadden zij een man, die vrouwen tot slaaf maakte, kinderen ontmaagdde, Joden onthoofdde en “ongelovigen” afslachtte. Deze man hielden zij voor een profeet. Het is aldus geen wonder dat deze mensen met al hun geweld niets bereikten.

Als zij al enige rijkdom vergaarden, dan slechts doordat zij de inzet van de vreedzame volkeren stalen of de inzet van Moeder Aarde gebruikten om zich de arbeidsinzet der vreedzame volkeren toe te eigenen.Bij henzelf ontstond niet het inzicht metterdaad te wèrken, daar zij zichzelf voor iets beter hielden. Thans kan eenieder zich voorstellen, wat er gebeurde: De mensen in deze duistere landen vernamen van het geweldige land, waarin, dankzij de inzet van de bewoners aldaar, melk en honing rijkelijk vloeiden. Daar zij zelf tot generlei inzet in staat waren, besloten zij zich naar dit land te begeven. Bij miljoenen pakten zij hun paar bezittingen – want meer hadden zij tijdens hun leven niet vergaard – bij elkaar en begaven zich naar het Beloofde Land. Daar de bewoners van het Beloofde Land geen valsheid kenden, beseften zij evenmin dat zij hier hun land openden voor een energie die hen zou vernietigen.

In hun enorme naïviteit verheugden zij zich erover de nieuwkomers net zo rijk te maken als zij zelf. Zij kenden het niet anders. Tot nu toe kenden zij alleen maar mensen die net zoals zij zelf waren, daarom traden zij deze nieuwsoortige energie zonder vrees of twijfel tegemoet. Aangezien de nieuw-aangekomenen snel merkten met volkomen onwetenden te doen te hebben, speelden zij het spel aanvankelijk mee. Ze deden zich liefdevol en inschikkelijk voor, zodat ze van het vreedzame volk zo veel inzet konden meepikken als maar enigszins mogelijk was. Dit volk liet zich bereidwillig beetnemen, want het was met niets anders bekend.

Zo gebeurde het dat zij in hun eigen land steeds minder werden en de mensen met de duistere energie steeds meer, tot zij in hun land de overhand hadden. Vervolgens toonden de nieuwkomers hun ware gezicht. Zij lieten zien dat zij in werkelijkheid lief en goed waren, want ze smeten de vreedzame inwoners hun vroegere land uit, opdat zij niet met hen zouden hoeven samenwonen. Dat deden zij, opdat zij tegen hun energie zouden worden beschermd. Zo lief hadden de nieuwkomers de vreedzame oorspronkelijke bevolking in werkelijkheid en als zij niet gestorven zijn, dan leven zij thans nog. Hoe en waar dan ook.

Bron:
http://petraraab.blogspot.nl
Door: Petra Raab

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

7 reacties op Het sprookje van de goede migranten en de lieve vluchtelingen

  1. Driek zegt:

    Ik vind het een mooi verhaal. Alleen ben ik bang dat het wel eens werkelijkheid kan worden.

    Like

  2. Leo zegt:

    In DIT land van melk en honing zijn WIJ de LUL en de instromers koning.

    Like

  3. Mirjam zegt:

    Het is al de werkelijkheid, dus we moeten de grenzen intern ook dicht gooien. De buitengrenzen ook bewaken. Dat er een verdrag bestaat dat wij als westerlingen verplicht zijn om mensen in tijden van oorlog te helpen is daaraantoe, maar niet immigranten die we hier niet willen, veroveraars van onze landen. WIJ zijn in oorlog en wij sluiten de grenzen om ons te beschermen.

    Like

    • M.A.L. Sion zegt:

      Beste Mirjam, de grenzen sluiten is niet genoeg.
      We hebben al te veel van die ‘messentrekkers’ uit Petra Raab’s duistere wereld van Allah en Mohammed in huis gehaald. Bij het avondgebed op vrijdag drommen honderden bijeen om HUN zogenaamde geloof te praktiseren. Die honderden zullen binnen afzienbare tijd duizenden zijn. Tenzij wij de moed verzamelen om te zeggen GENOEG IS INMIDDELS TEVEEL. Dus, terug naar jullie land van duisternis en ga daar eerst maar eens aan de slag. Voor niks hier profiteren van onze welvaart moet afgelopen zijn.
      Eén klein probleempje. We moeten het eerst eens worden. Teveel goedgelovigen denken dat het uiteindelijk wel mee zal vallen en kijken weg van de realiteit. Pas als meer mensen zich inzetten voor het behoud van onze cultuur en welvaart maken we een kleine kans het tij te keren.
      malsion@orange.fr – aanspreekpunt De Patriotten – http://depatriotten.weebly.com

      Like

  4. Republikein zegt:

    Leeft die schorpioen nog steeds?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s