“THAT ‘S MY HOME!”

screenshot_24

(Door: Theresa Geissler)

(Over de manifestatie – die voor mij als een “thuiskomen” was – van Pegida-NRW op 5 september 2016 in Duisburg met als gastspreker Michael Stürzenberger.)

Het was om en nabij 10 uur ’s ochtends, de zesde september 2016 en mijn trein terug naar Nederland zou pas om vier minuten voor half twee ’s middags vertrekken. Op een stenen zitplaats in een mooi stadspark in Duisburg, niet ver van het Hauptbahnhof genoot ik van de zon en sloeg een groep “Penner” (daklozen/alcoholici) gade die van deze plek zo te zien alweer hun ontmoetingsplaats hadden weten te maken. Had één van hen me aangesproken, desnoods om een vuurtje gevraagd of wat dan ook, dan zou ik het gesprek hebben aangeknoopt: ik kende dit soort mensen immers: twintig jaar eerder in Neurenberg had ik er genoeg gekend. Er zijn in Duitsland van die specifieke elementen die zich niet laten uitroeien en dat zag je niet alleen hieraan, maar waarachtig ook aan zoiets als de Pegida-demonstratie van de afdeling Pegida-Nordrhein-Westfalen, de voorgaande avond. Maar laat ik dit verhaal in de goede orde vertellen:

Wat betekent de komst van Michaël Stürzenberger als gastspreker bij déze manifestatie voor een Nederlandse bewonderaarster, die het eerder zowel aan het geld als aan de gelegenheid ontbroken heeft om hem in zijn woonplaats München eens ‘live’ te gaan beluisteren? Juist: Een must! Onmiddellijk de aanwezige mogelijkheden nagaan: Nu of nooit! Mijn oudste zoon, zodra ik hem ervan vertelde, toonde zich zo genereus om te willen bijdragen aan de kosten, niet alleen die van de reis, maar ook voor een overnachting in een hotel, wat volgens hem beter was dan “dat gedoe met de nachttrein in de late avond.” Het werd het IBIS-Hotel aan het Hauptbahnhof Duisburg, qua ligging uitmuntend, omdat dit tevens de locatie was waar de manifestatie zou plaatsvinden. Bovendien nam hij de zorg voor de digitale boekingen op zich, voor zijn, nog steeds, half-digibete moeder eveneens van onschatbare waarde.

Ik had het nieuws van de deelname van Stürzenberger aan de manifestatie voor het eerst gelezen op de Facebook-pagina van Dutch Defense League. Toen ik woordvoerster Raffie Chohan, dolblij, mailde om haar het goede nieuws te vertellen, had ze eigenlijk niet meer dan een paar dagen nodig om te besluiten dat zij en echtgenoot Maarten Hoekwater mijn voorbeeld zouden volgen, zij het per auto en nog dezelfde avond retour. Raffie verkeert met betrekking tot Pegida in vergelijkbare omstandigheden als ik: onmin met de organisatie van Pegida-Nederland vanwege het gevoerde interne beleid, wat echter volkomen los staat van haar gevoelens voor de beweging in het algemeen, die zich nooit hebben gewijzigd. Met mij dus, zoals gezegd, precies hetzelfde, hoewel ons beiden inmiddels gebleken is dat verschillende mensen er moeite mee hebben om dat onderscheid te begrijpen en ik hoop dan ook dat dit artikel iets kan bijdragen om één en ander te verduidelijken. Eén van de weinigen die het wèl begrijpt, is mede-Pegida-ganger Andreas, die, hoewel hijzelf geen reden had voor een breuk, Raffie’s beslissing in deze wèl respecteert en haar steeds is blijven steunen in haar streven om DDL nieuw leven in te blazen. Zelfs had hij thans voor een nieuwe DDL-vlag gezorgd, die hij haar nu en passant zou overhandigen, want ook hij en zijn vrouw zouden naar Duisburg komen. De ontmoetingsplaats werd MacDonalds op het Hauptbahnhof zo rond half vijf ’s middags -de manifestatie zou om 19.00 uur beginnen.

Andermaal een makkie: De ingang van de MacDonalds bleek zich te bevinden aan de Mercatorstrasse no. 17, één deur verwijderd van de hoofdingang van het Hauptbahnhof en de ingang van het IBIS weer één deur verder op no. 15! Na om drie uur te hebben ingecheckt had ik werkelijk alle tijd om me uitgebreid op te knappen en te verkleden, waarna ik rond de afgesproken tijd dus eens twee deuren verder ging kijken en waarachtig: De Hoekwaters waren al aanwezig. Erg dapper van vooral Maarten: sinds enige tijd kampt hij met ernstige problemen met zijn voeten, loopt in verband daarmee ziekenhuis in- ziekenhuis uit en is zelfs sinds kort aan de rollator Maar hier zat hij toch maar, stralend en vol goede moed. Alleen aan de geplande mars zou hij niet deelnemen: gedurende die tijd zou hij teruggaan naar MacDonalds en daar afwachten, want Raffie wou persé wel meelopen; daarover had ze vanaf het begin geen twijfel laten bestaan! Gelukkig was het er niet al te druk, daarom troffen we elkaar ook zonder enige moeite. Andreas en partner arriveerden zo’n goede 20 minuten later.

Toen we met zijn vijven zo tegen half zeven op zoek gingen naar de exacte locatie bleek die nog niet eens zo gemakkelijk te vinden. Aanvankelijk leek het zelfs wel of er nog niets was opgebouwd Wat trouwens wèl het geval bleek, maar het was, in tegenstelling tot het podium dat Pegida-NL pleegt te benutten, geen hoge stellage met een trapje, maar een onopvallend, laag, bijna gelijkvloers platform, dat pas enigermate opviel zodra de banner was bevestigd. De aanblik ervan was het eerste dat bij mij de gedachte opwierp: “Zo kan het dus ook,” wat later bevestigd zou worden, doordat het aantal toehoorders zou oplopen tot zeker 350 (Pegida NL, kóm er eens om) en wat er op dat lage platform naar voren werd gebracht even duidelijk overkwam. Al moet ik toegeven dat wij de hele tijd praktisch vooraan stonden, maar gezien het algehele enthousiasme hadden de achterste regionen duidelijk evenmin te klagen. Nu ja, microfoons doen dan ook wonderen, natuurlijk.

Wat hier belangrijker is, was het feit dat ik nog wel een paar keer vaker reden had om in gedachten de constatering “Zo kan het dus ook” de vrije loop te laten: dat Raffie hier geen onbekende was, wíst ik natuurlijk. Het begon ermee dat een organisatielid, die Marco bleek te heten, haar in de gaten kreeg en allerhartelijkst begroette (iederéén trouwens, na het nodige voorstellen) waarop hij onmiddellijk belangstellend informeerde: “Gehst du auch noch sprechen, Raffie?” En kijk, lezer, dát trof mij onmiddellijk, zoals mij die avond méér zou treffen: Raffie, die geen lid van de organisatie van Pegida-NRW wás, die hier onverwachts was gearriveerd, omdat ze nog gedurende de voorgaande dagen zorgvuldig had moeten afwegen of de reis naar dit evenement voor haar en vooral voor Maarten wel dóenlijk was, en die dus als spreker totaal niet ingepland kón zijn, had hier zonder meer mogen spreken, louter op grond van het feit dat ze hier inmiddels een bekènde was! We komen er nog op terug, waarde lezers; laat mij eerst maar verder uitwijden over de hierop vólgende indrukken:

We ontmoetten méér bekenden – van Raffie – waaronder Pegida-NRW-organisator Michael Diendorff, die – ongelogen – óók al met die vraag kwam! Ook hij maakte trouwens zo’n gemakkelijk bereikbare, allersympathiekste indruk, welke eenvoudigweg ontstaat als de betreffende persoon uitgebreid de tijd neemt om alle aandacht op één gesprekspartner te richten, zonder er vanuit te gaan dat hij en hij alléén overal en bij alles tegelijk aanwezig dient te zijn. Van dat laatste ging deze Diendorff overduidelijk helemáál niet uit. Hoewel hij vanzelfsprekend wel zelf die avond een openings- en slotrede hield, liep hij later tijdens de mars niet eens vooraan, om er maar van te zwijgen dat hij van een megafoon gebruik zou maken: de spreekkoren – waaronder trouwens hele mooi, ik kom daar nog op terug – werden spontaan gevormd, dan uit díe en dan uit díe hoek, zonder een leidinggevende figuur die ze inzette. Maar voor een dergelijke dominante rol was deze natuurlijk-beminnelijke man dan ook niet echt het type. Liever onderhield hij zich geruime tijd op dezelfde ontspannen wijze met de eigenlijke ‘ster’ van de avond, Michael Stürzenberger in eigen persoon, die zich geenszins verborgen hield tot het moment surprême!

Nadat Raffie mij er op attent maakte, had ik zeker enige minuten lang ruim genoeg aan het feit dat ik mij ophield vlakbij deze ‘kleine, dappere man uit Múnchen,’ zoals ik hem na deze avond nóg steeds noem, inderdaad niet vanwege zijn fysieke lengte, maar, zoals steeds, figuurlijk bedoeld vanwege zijn hartverwarmende, onopgesmukte bereikbaarheid en menselijkheid! Zodra ik tenslotte, aangespoord door Raf, de moed vond (want ik durf er bijna nooit tussen te komen zolang een ander met wie dan ook in gesprek is), was ik blij dat ik de woorden kon vinden: “Es freut mich, es freut mich wirklich: Es ist ja wunderbar um Sie jetzt mal ‘live’ zu begegnen!” Hij reageerde hartelijk genoeg en we wisselden nog enige woorden, waarop Raffie, gemakkelijker als dat voor haar was, omdat ze natuurlijk in Frankfurt al samen met hem gespeecht had, hem uitgebreid haar perikelen met Pegida-NL – en de zorgen over haar komende proces – uiteen begon te zetten. Hoofdzakelijk in het Engels, waarin ze gelijk had, omdat ze die taal het beste beheerst. Maar ik was allang content erbij te kunnen blijven staan luisteren en er zo nu en dan in het Duits iets ondersteunends als “Sicher!” of: “Na, und wie!” aan bij te kunnen dragen. Michael Stürzenberger luisterde opmerkzaam…..en deed iets gedenkwaardigs: bijna direct ná de aanvang van zijn rede vestigde hij de aandacht van het publiek op de aanwezigheid van de kleine delegatie, die hier aanwezig was ter vertegenwoordiging van “den Niederländen” en de momentele positie van Raffie Chohan “die angeklagt ist, weil sie die Wahrheit gesagt hat!”

Dat volstond: wat hij verder ook allemaal naar voren gebracht heeft op zijn eigen, onnavolgbare manier, het was allemáál memorabel, maar het feit, dat hij de moeite nam om hier nadrukkelijk aan te refereren, was voor mij het meest ontroerende en ik zal het niet gauw meer vergeten. Ik was blij dat Raffie aan het eind van zijn rede onverwachts naar voren trad om hem een medaille aan een rood-wit-blauw lint om zijn hals te hangen. Van tevoren had ze er met geen woord over gerept dat ze zulks van plan was, tenminste niet tegen mij, maar het was niet minder dan welverdiend! Behalve hij en Michael Diendorff waren er in totaal nóg twee of drie sprekers, allemaal goed, vond ik: Krachtig en strijdbaar van toonzetting, zodat je dat óók weer alleen in Duitsland vindt, en tussendoor was er de mars: niet eens al te lang, maar ik genóót ervan! Van de meeste leuzen, zoals bijvoorbeeld “Merkel muss weg!”, maakte het al helemaal niet uit of je Duitser of Nederlander was, omdat we “dankzij” de EU immers allemáál met het Takkenwijf te maken hadden, en voor de speldenprikkende ‘Antifa’ – die overigens door de politie voorbeeldig op afstand gehouden werd – bleek er een verrassend melodieuze leus voorhanden, die ongeveer neerkwam op: “Holodiodia Antifa, Hu-ren-söh-ne!” die, dat moet men van mij geloven, gezongen werd op een wijs met een móóie uitgang, waarbij het fantasieloze Nederlandse “Antifa ha ha ha” gedoemd was te verbleken tot iets ronduit nietszeggends. Ook dát was Duitsland, realiseerde ik mij opeens weer ter plekke: de kracht van het poëtische, het muzikale, waaraan de nuchtere Nederlandse geest zoveel minder belang hecht, maar die ik , ook al jaren geleden in Neurenberg, altijd al zo wist te waarderen.

Trouwens: was er tot nu toe in Nederland ooit sprake van geweest dat een manifestatie tenslotte werd afgesloten met een gemeenschappelijk gezongen lied? Maar dan ook geen moment. Terwijl dat hier de natuurlijke gang van zaken bleek: een oud, Duits volkslied, “Die Gedanken sind frei,” oorspronkelijke herkomst bijna vergeten, maar rond 1865 opnieuw bewerkt door Gustav Mahler. Ook dàt kende ik wel; niet de hele tekst, maar zéker de melodie, die vroeger immers ook wel in Neurenberg tijdens de “Altstadtfeste” gezongen werd. Hoe mooi, hoe toepasselijk vooral! En hoe indrukwekkend dat het nu hier door àlle aanwezigen meegezongen werd, uit volle borst! Noem het pathetisch of sentimenteel, maar wat hád ik dit gevoel van verbondenheid met oude folklore, dat de Duitsers zo eigen is, jarenlang gemist In Nederland nooit meer teruggevonden, bij niets, ook zéker bij Pegida-NL niet. En nu opeens, hier in Duisburg, vlak over de grens……

Het was intussen later geworden en zeker voor degenen onder ons die dezelfde nacht nog terug moesten naar Nederland werd het tijd om op te breken. We namen dus van enkele mensen afscheid. Tegenover Michael Diendorff liet ik mij onwillekeurig ontvallen: “Auf Wiedersehen!” en was een ogenblik verrast over de dankbare hartelijkheid waarmee dat beantwoord werd. Pas later realiseerde ik me dat “tot ziens” in de regel betekent dat degene die het zegt ervan uit gaat dat er een weerzien zal z i j n en dat hij het ook zo had opgevat. En hij had gelijk, besefte ik: Deze avond, deze kennismaking met Pegida-NRW, waar ik toch echt nooit eerder was geweest dan nu, had me in één klap het gevoel van verbondenheid met de bewéging Pegida terug gegeven, die ik de afgelopen maanden door tal van omstandigheden voor een belangrijk deel was kwijtgeraakt:het besef dat er binnen Pegida nog afdelingen bestaan, waarin men níet in principe tot de organisatie hoeft te behoren om met voorrang een podium te krijgen, waarin leden van de organisatie níet op Facebook sneren uitdelen naar de achterban, wier woordvoerder er níet naar taalt om persé maar alles in “eigen hand” te houden en iedereen die zich níet minutieus aan de door hèm uitgestippelde koers houdt, er maar uit werkt – zoals onder meer Raffie overkomen was, in wiens hoofd het niet zou ópkomen om de hele achterban meerdere maanden in de zomerstop te dumpen teneinde in zonnige streken zèlf de heldenrol te gaan spelen, samen met een protégé, vrijwel de enige, die hij metterdaad naar voren schuift en vooruit helpt, waarin alles, kortom, éérlijk gaat en de beweging er één is van iederéén……Ik wíst dat ze er moesten zijn en die avond van de vijfde september in Duisburg heb ik het aan de lijve moge ondervinden. Plus dan nog al die andere aspecten die ik zo lang had gemist sinds ik niet meer in Neurenberg geweest was….. Ik was blij met de button van Pegida-NRW, die iemand – ik meen Andreas – mij gegeven had, omdat ik mij opeens realiseerde: als ik in de toekomst regelmatig naar Pegida-manifestaties wil….dan hoeft dat toch niet persé van Pegida-NL te zijn! De aanwezigheid van Michael Stürzenberger heeft ervoor gezorgd dat ik deze afdeling nu heb ontdekt, dat ik, geheel toevallig, “thuis” gekomen ben. “That’s my home,” zoals Louis Armstrong al zo sfeervol wist te zingen…..

Auf Wiedersehen, Pegida-NRW; Ich komme ja bestimmt zurück!

Video Pegida-NRW in duisburg (05-09-2016):

 

Door:
Theresa Geissler
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "PEGIDA", Duitsland. Bookmark de permalink .

26 reacties op “THAT ‘S MY HOME!”

  1. Frans Brassens zegt:

    Een heel mooi stuk van je, Theresa.
    Afgezien van de waardevolle inhoud, ik zie er literaire kwaliteiten in.

    Liked by 1 persoon

    • Erik zegt:

      Ja dat vind ik ook. Het was lekker lezen en ontroerend, en er is me wat duidelijk geworden over het verschil van eenheid in Duitsland en Nederland.
      Nu begrijp ik het verhaal van Theresa veel beter.
      Dat thuiskomst gevoel heel herkenbaar en mooi, het kan dus anders.

      Like

  2. IN een zucht uitgelezen, wat kun jij schrijven Theresa….ik zat helemaal in je verhaal. Gevoel van verbondenheid kan ik me heel goed voorstellen, zeker na je ervaring met Pegida nl en trouwens ook de algemene ervaring ….
    Nederland is Duitsland niet en ook de mensen zijn niet eender. Hier in Nederland zou zoiets als de Pegida demonstraties in Duitsland beslist niet kunnen, we hebben hier alles tegen; politie, justitie en allerhande waakhonden ( media) en overheden ( vergunningen etc) en dan de linksen samengebundeld met de islam ( immers na de tegendemo in Utrecht liepen de antifa betogers gezamelijk met hun islamitische medestanders onder ‘beveiliging’ van de politie richting het theehuis van de moskeet………….
    Misschien dat Duitsland als geen ander precies weet wat er op het spel staat…..misschien omdat het land vele malen groter is…………… misschien……

    Dank voor je uitmuntende verslag

    PS Mocht je er ooit spreken, ik bedoel in Duitsland, dan zal de Pegida afdeling aldaar NIET achteraf een artikel weken lang op hun facebookpagina laten staan ( zodat iedereen er naar hartelust op kan reageren ( en die reacties laten staan) en de spot mee kan drijven en vooral delen) waarin de titel zou luiden: ‘Pegida laat gehandicapte spreken op de demo’ ( ofzoiets), daar zijn zij in Duitsland totaal niet mee bezig, daar wordt je gewoon als volwaardig mens gezien en met respect behandeld!

    Mijn compliment en nogmaals dank. Ik wist al van je dat je Michael Stürzenberger graag een keer wilde horen en zien spreken.
    Nogmaals dank

    Liked by 1 persoon

    • Wat je van Duitsland en de Duitsers en dat respect zegt, weet ik eveneens, Jo: Ik kwam niet voor niets jarenlang in Neurenberg; ik wéét dat gewoon.
      En het “fraaie:” Vóór mijn toespraak in Almere begon Edwin er over in een mail, of ik kon uitleggen, wat me “overkomen” was etc., dus ik hem toen geantwoord en uitgelegd; :erfelijke aandoening enz., hij daarop weer teruggemaild, dat hij het begreep en dat hij dat ook wist, dat Nederlanders daar altijd over moesten zeiken en dat Duitsers dat niet deden, blablabla en vervolgens flikt-ie me dít!
      Als hij er ècht zo over dacht, had hij maar één ding moeten doen: Die tweet van de NVU verwijderen en er geen woord aan vuilmaken, zodat verder niemand het zou lezen, ook ik niet. Maar in plaats daarvan…..Enfin, je zegt het zelf al.En als je dan vraagt om je te mogen revancheren in Breda, wordt dat geweigerd!
      HIJ vervolgens lekker een paar maanden de koene held uithangen aan de Meditterranée in de nep-jungle, de rest van de achterban de zomerstop in en IK kon met dat zwakzinnigen-imago blijven zitten
      Maar vanaf nú kan hij me wat: Me revancheren doe ik nu wel door DDL, de Vrienden van Pim Fortuyn, of wie weet, inderdaad ooit nog eens door Pegida NRW; daarvoor heb ik hem niet langer nodig; dat besef ik nu!

      Liked by 2 people

      • paulzwueste zegt:

        Theresa.

        Die Edwin is 100% mediageil. Dit type is makkelijk te herkennen.

        Ik vraag me af waardoor hij op zo’n vreemde manier naar Pegida NL is gekomen.
        Is hij in Germany ontslagen…???
        Hij zou slechts tijdelijk in Nederland blijven om de oprichting van Pegida NL te begeleiden….?
        Dan ga je niet zomaar ineens maaaaaanden weg en laat je de boel de boel…!
        Niemand in NL had door zijn dominante aanwezigheid de moed om nog iets te organiseren…
        Nu heeft hij de publiciteit weer opgezocht dmv. zijn actie met die T-shirten met het hakenkruis.

        Ik vertrouw die man HELEMAAL niet!!!

        Liked by 1 persoon

      • Hij heeft niets opgezocht, hij moest voor de rechter komen. En die t-shirt die hij aanhad vind ik een prima actie. Laten zien waarvoor je staat. Het enige waar tot nu toe de Burgemeester en justitie voorstaan is het weigeren van een hakenkruis die in een prullebak wordt gegooid notabene!! Dit heeft niets te maken met de publiciteit zoeken naar mijn mening Paulzwueste

        Like

      • Nou, Paul, intussen ben ik daar iets meer over te weten gekomen, zij het dan ook bij stukjes en beetjes:
        Het initiatief om een Nederlandse Pegida-beweging op te richten, was in eerste instantie niet van hem, maar van ene Femke den Hoed. Maar in Dresden was hij al jaren al wel een min of meer bekende figuur: De aldaar wonende en ondernemende “Ed Der Holländer,” die veel belangstelling aan de dag legde voor Pegida Dresden. En je weet misschien ook wel: Als wij, Nederlanders blijk geven van sympathie voor Duitse initiatieven, worden we om de één of andere gekke reden steeds weer binnengehaald alsof we de keizer himself zijn; dat is nl. ook een beetje m i j n ervaring. Enfin, wat ik er vaag van begrepen heb: Femke den Hoed droeg, omwille van “de goede zaak” het initiatief min of meer over aan Edwin -Misschien had hij haar ervan overtuigd, over meer know-how te beschikken, of zoiets, maar hoe dan ook, het gevolg was, dat ze gaandeweg helemaal naar de achtergrond gedrongen werd en vervolgens er uit gewerkt. Daarna haalde hij Raffie over om samen met hem de Nederlandse afdeling op te richten en kwamen er meerdere mensen in de organisatie: Daniël Gerretsen, Asje Bello, Hugo Kuipers……-Ik heb intussen een beetje op DDL op Facebook van gedachten gewisseld met Daniël, die daar iets over verteld heeft. Hij had verschillende ideeën, die hij, net als Femke, ‘omwille van de goede zaak’ overdroeg aan Ed -die ze allemaal voor eigen rekening benutte. Vervolgens maakte Daniël bezwaar tegen de NVU-achtigen, die Asje telkens weer de Beweging binnentrok, hoewel de afspraak was geweest: Niet dat soort figuren er in. Het resultaat was echter, dat niet Asje, maar Daniël eruit gezet werd. Vervolgens werd Raffie er uit gepèst. -Terwijl zij, aldus Daniël (en die mening deel ik trouwens) every inch a lady is, die voor Pegida de middenstand had kunnen aantrekken. Maar wat er in blijft, zijn types als Asje en Hugo, die daarbuiten niets zijn, en juist daarom bereid zijn, de baas z’n hielen te blijven likken om hun “positie” in de organisatie te behouden. Ook al betekent dat: Sneren naar de achterban, extra crowdfunding proberen te krijgen voor de “Ed& Tatjana Show”in de nep-jungle wat overigens niet gelukt is) etc., etc. Need I say more? Ed is een man met een gigantisch ego en volgens mij gigantisch in de midlife-crisis. Maar daarmee maak je een beweging NIET groot, helaas……

        Liked by 1 persoon

      • paulzwueste zegt:

        Ja Theresa.
        Ik dacht wel dat het zo gegaan is.
        Mensen die verbaasd over het niet afgesproken beleid protesteren worden geïsoleerd en gaan vanzelf weg of worden weggepest.
        Edwin is nietsontziend uitsluitend voor zichzelf bezig. Ik herken dit type van heel ver.
        Jammer dat zo’n lul de organisatie van Pegida heeft kunnen overnemen.
        Door argeloosheid en goed vertrouwen.

        Liked by 1 persoon

      • paulzwueste: Paul, ik kan je wel omhelzen!
        Ik dacht langzamerhand, dat ik stíkte met al die Edwin-aanbidders hier! En zodra je ervan rept, moet je minstens je mond houden of je krijgt zelfs tonnen gif over je uitgestort omdat het dan heet, dat j i j Pegida NL kapot wil maken!
        Nou, niets, maar dan ook totaal niets ligt verder van mij: Ik hóud van het initiatief Pegida en zeker ook van Pegida NL en ik zou zo vreselijk graag gezien hebben, dat het groot èn van iederéén geworden was, een echte volksbeweging. En dat dat maar niet echt lukt, is dan volgens verschillenden de schuld van alles en iedereen, behalve van Edwin, omdat ze kennelijk met het idee lopen, dat ze niets en niemand anders hebben, dan hem. En de boodschapper krijgt het voor z’n kiezen! Dan gooien ze het weer allemaal op “rancune” en dergelijke.
        God, God, wat ben ik blij, dat er hier tenminste íemand is, die het oppikt! Dat wéét je niet!

        Like

  3. Tom Hendrix zegt:

    Goed gedaan, Theresa. Ik zing vaker ook het lied: ” Die Gedanken sind frei, wer kan sie erraten”. En dan krijg ik kippevel!

    Like

  4. Sjaak zegt:

    De dolkstoot voor Merkel/Ferkel !

    Like

  5. dutchdl zegt:

    Dit is op dutchdl herblogden reageerde:
    Fantastisch geschreven. Bedankt Theresa Geissler!
    ===================================

    Like

  6. dutchdl zegt:

    Hartelijk dank Theresa! Ja het was een fijne ervaring!! Ik ga het nu posten op Dutch Defense League!

    Like

  7. OphEUffen zegt:

    Wat een mooi relaas. Al vind ik het uitermate spijtig te vernemen dat het rommelt binnen een groep mensen die hetzelfde doel nastreven. Begrijpen doe ik het wel.

    Liked by 1 persoon

  8. Rapunzel zegt:

    doordat het aantal toehoorders zou oplopen tot zeker 350 (Pegida NL, kóm er eens om)

    Sorry for the rain on your parade Theresa, zal me wellicht weer een boekbespreking opleveren over alle gebreken in mijn karakter maar het moet even.
    Als er in Nederland 100 mensen naar een Pegida demo komen, uit een bevolking van 17 miljoen dan is dat procentueel meer dan 350 demonstranten in Duitsland waar de wir-schaffen-das mensjes met 80 miljoen landgenoten wonen.

    350 mensen uit een bevolking van 80 miljoen stelt mij niet bepaald gerust over het aantal mensen wat wakker is in Oosterburië.
    En al kan ik me voorstellen dat het heel wat lijkt als je ertussen staat is het nog steeds een ijselijk klein groepje en de opkomst dus als je het goed bekijkt bedroevend.
    Leuker kan ik het niet maken.

    Like

    • Nou, in aanmerking genomen, dat het van jóu komt, had het nóg erger gekund, zullen we maar zeggen.
      Want aan het karákter van de demonstratie kun jij mooi niets afdingen, Dame: Dat ís de realiteit en dat b l i j f t de realiteit. En dát is voor mij toevallig het állerbelangrijkste!

      Like

    • Oh, enne……..Répelstééltje:
      Ik heb je redenering nog eens op me laten inwerken, maar je vergeet een kleinigheid:
      Nog sterker dan Nederland is het door de grootte van Duitsland natuurlijk zo, dat elke manifestatie het qua opkomst voornamelijk moet hebben van de bewoners van het betreffende district, want het is nu eenmaal een feit, dat men vanuit München of Dresden niet zo gauw besluit, om maar een demonstratie in Duisburg te gaan, -net zoals een Groninger er zelfs al niet eens zo snel voor naar Amsterdám gaat, dus kun je nagaan…Mee eens? Goed, dan gaan we verder: Belangstellenden uit de régio-zelf dus. Nou, dan krijg je het volgende beeld: Amsterdam, de laatste keer: 150 á 200 op ca. 1.000.000 inwoners; Duisburg: 350 á 400 op ca. 420.000 inwoners. Dát is de juiste vergelijking, Dame! En los van de discussie of het indrukwekkend is of niet: Het geeft een beduidend ander beeld, dan wat jij in je oneindige, doch ietwat verblinde loyaliteit ons op september om 13.41u tracht voor te schotelen, dat zal zelfs jij niet kunnen ontkennen.
      En hoe zou dat nou toch komen, hé: Misschien tóch, doordat de organisatie van Pegida NRW blijk geeft van méér respect voor haar achterban en ze méér bij het hele gebeuren betrekt, in plaats van ze te behandelen als klapvee, dat na elke voorstelling weer de kast in kan en afgepoeierd wordt, zodra ze blijk geven van het verlangen naar meer betrokkenheid? Zou dat er he-le-maal niet mee te maken hebben, “Distel”….eh, “Rapúnzel ” bedoel ik? Ik heb eerlijk gezegd zo mijn ernstige vermoedens in dit opzicht.
      En mocht je dit toch lezen, scroll dan meteen eens een eindje omhoog om de bemerkingen na te lezen van onze mede-reageerder paulzwueste op 8 september om 20.26u. en op 9 september om 17.13u. : Dan kun je eens de nuchtere, heldere waarneming lezen van iemand, wiens belangstelling zich uit op een waarschijnlijk minder emotionele manier dan die van de meesten hier, ook die van jou of van mij, maar die desondanks tot exact dezelfde conclusies komt als ik thans, na de nodige ervaringen.
      Geen roze bril, maar wèl de realiteit. En dáár gaat het om.

      Like

  9. Tom Hendrix zegt:

    @BertG: 21.52. uur, op 8/9. Bert, dat is mooi hé. Ik ben via de Beatles, de Rolling Stones, uiteindelijk toch een liefhebber van licht klassiek tot klassiek geworden. Ik hou van veel verschillende soorten, als het maar harmonieus is Bert. Bedankt nog.

    Like

  10. NASCHRIFT: Ik had er goedbeschouwd eerder nog niet bij stilgestaan, maar tijdens mijn pogingen om te achterhalen of er misschien al iets bekend was over de datum van de volgende Pegida-NRW manifestatie kwam ik er achter, dat het hier niet gaat om maandelijkse, maar om WEKELIJKSE demonstraties: Dit vindt dus IEDERE MAANDAG plaats in Duisburg, altijd aan het Hauptbahnhof. -Hetzelfde wekelijkse principe als in Dresden dus!
    Ik had me uitsluitend geconcentreerd op de aanwezigheid van Michael Stürzenberger bij déze manifestatie en me in dit aspect niet eerder verdiept. Maar het is wel iets om stil van te worden: Echt fantastisch!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s