De banaliteit van het kwaad

screenshot_97

(Door: “Taljaard”)

John Wilkes Booth, Gavril Prinzip, Jakow Jurowski, Lee Harvey Oswald en Volkert van der Graaf.

Booth was de moordenaar van Abraham Lincoln. Hij elimineerde met deze moord ook de hoop op een verzoeningsgericht en op wederzijdse wederopbouw gericht beleid van de overwinnende Unionisten na de Amerikaanse burgeroorlog. En maakte de weg vrij voor een beleid dat in de eerste plaats was gericht op rancune en vernedering van de voormalige Geconfedereerde Staten van Amerika. Met als resultaat dat de wonden die door de harde en bloedige Amerikaanse burgeroorlog waren geslagen tot op de dag van vandaag door etteren. Deze burgeroorlog en zijn nasleep heeft sindsdien de hele verdere Noord-Amerikaanse geschiedenis bepaald en het land en het volk in twee kampen opgedeeld. Deze twee kampen bevechten elkaar in wezen nog steeds. Hetgeen bij de huidige bittere rivaliteit tussen Donald Trump en Hillary Clinton eens te meer aan het licht komt.

Gavril Prinzip was de moordenaar van de Oostenrijkse troonopvolger en aartshertog Franz Ferdinand en diens vrouw. Deze moordaanslag was de katalysator voor de bloedigste en meest catastrofale oorlog die de wereld tot dan toe had gezien en luidde de ondergang van het oude Europa als het meest dominante continent van de toenmalige wereld en het centrum van nagenoeg alle wetenschap en cultuur in.

Jurowski was de moordenaar van tsaar Nicolaas II en diens hele gezin. Hij voerde deze executie niet alleen uit en handelde op bevel van een geheim telegram uit Moskou van Lenin persoonlijk. Als prominent bolsjewiek en lid van de Tsjeka van de Ural Sowjet kon hij ook weinig anders dan hieraan te gehoorzamen. Hij zag later dat de voormalige tsarina Alexandra een hakenkruis op het behang van de slaapkamer van het huis waar zij gevangen werd gehouden had getekend. Met daaronder de datum 2 augustus en de woorden; ”Mene, mene tekel upharsim.” Dit is een citaat uit de Bijbel in het Aramees en betekent ”Geteld, geteld, gewogen en verdeeld.” Het komt uit Dan. 5, waarin wordt verhaald hoe de Babylonische koning Belsazar een feest hield waarin hij het gestolen gerei uit de door zijn grootvader Nebuchadnezar verwoeste tempel te Jeruzalem gebruikte. Volgens de overlevering werden deze woorden toen tijdens dit feest door een engel op de muur geschreven, waarna Belsazar kort daarop door zijn dienaren werd vermoord en de Perzen Babel veroverden. Jurowski werd in 1938 met een geperforeerde maagzweer in een ziekenhuis in Moskou opgenomen en stierf op de 2e augustus van dat jaar. Drie jaar later, op 22 juni 1941, viel het Duitse leger onder de vlag van de swastika de Sovjet-Unie binnen.

Lee Harvey Oswald was volgens de officiële geschiedschrijving de moordenaar van president John Fitzgerald Kennedy. Veel mensen twijfelen aan deze bewering, maar het is een feit dat Kennedy hoe dan ook is vermoord. Na deze moord zette zich zowel in de VS als in West-Europa een rampzalig cultureel en moreel verval in, waarmee het marxisme zich tot in de haarvaten van vrijwel ieder land en volk van de toenmalige vrije wereld verspreidde. De gevolgen hiervan ondervinden wij nog steeds.

Volkert van der Graaf is de moordenaar van Pim Fortuyn. Fortuyn, zelf een voormalig marxist, zag in dat de bestrijding van het culturele marxisme, dat zich diep in Nederland had en heeft ingevreten, een absolute noodzaak en prioriteit was om dit land en dit volk voor een onvermijdelijke ondergang op termijn te behoeden. Net als bij Lee Harvey Oswald zijn er twijfels of Van der Graaf op eigen initiatief dan wel in opdracht van anderen heeft gehandeld. Maar er bestaat geen twijfel over het feit dat de schoten die hij heeft gelost nog lang in de geschiedenis van Nederland zullen nagalmen. En dat deze moord voor een diepe en bittere tweedeling onder de Nederlanders heeft gezorgd.

Maar wat hebben John Wilkes Booth, Gavril Prinzip, Jakow Jurowski, Lee Harvey Oswald en Volkert van der Graaf met elkaar gemeen? De eigenschap die zij allemaal delen, is hun totale onbeduidendheid, anonimiteit en middelmatigheid. Booth als mislukte acteur. Prinzip als half autistische, klungelige en gefrustreerde tiener met geen enkel toekomstperspectief. Jurowski als verbitterde bolsjewiek, die zijn mislukking als fotograaf in zijn woonplaats Jekaterinenburg aan de maatschappij weet. Lee Harvey Oswald als de typische twaalf ambachten en dertien ongelukken, die zelfs nog een poos uitweek naar de Sovjet-Unie, waar hij echter zijn onbeduidendheid en incompetentie mee naartoe nam en ook daar dus mislukte. En Volkert van der Graaf; een radicale linkse activist die, net als Jeroen Dijsselbloem, in Wageningen had kunnen studeren. Zo vreselijk gewoontjes, middelmatig en onopvallend dat hij zich, ook na zijn vroegtijdige vrijlating, zonder enig echt gevaar nagenoeg overal vrijelijk kan bewegen. Omdat hij in de anonieme massa opgaat en niemand hem herkent.

Al deze namen en personen zouden, vanwege hun onbeduidendheid en hun middelmatigheid, in de volstrekte anonimiteit verzonken zijn geweest. En na hun dood binnen enkele jaren vergeten zijn geraakt in stoffige archieven en registers van geboorte en overlijden. Maar vanwege het feit dat zij de trekkers van de wapens hebben overgehaald waarmee zij mensen hebben gedood, die in vrijwel alles het volstrekte tegenbeeld van hen vormden. En dat hun dood door moordenaarshanden bepalend is geweest voor het verloop van de geschiedenis van hele landen en volken. En in sommige gevallen zelfs voor de geschiedenis van de hele mensheid. Dan is het niet verwonderlijk dat dit vragen oproept. Want onbewust raken veel mensen verbijsterd door het feit dat zulke onbeduidende en middelmatige figuren daden hebben gepleegd die de hele geschiedenis van landen en volken bepaalden en bepalen. Hetgeen dan ook de aanleiding is tot veel twijfels, speculaties en complottheorieën. Want, zo vraagt men zich, al dan niet terecht, af; hoe  kan zo’n onbeduidend persoon een daad plegen die zulke enorme gevolgen heeft? Daar moet toch veel meer achter steken? Die kunnen toch nooit op eigen initiatief hebben gehandeld? Het antwoord op deze vraag weet schrijver dezes ook niet. Over Van der Graaf heb ik inderdaad mijn twijfels wat dat betreft. Maar minder over Oswald. En niet over Jurowski, Prinzip en Booth.

Wat zij wel allemaal met elkaar gemeen hebben, is hun onbeduidendheid. En dat is hun eigenschap die zij ook delen met iemand als Adolf Eichmann. Want ook hij was een volstrekt onbeduidend en anoniem mannetje. Hij zou net zo goed een boekhouder van een papierfabriek kunnen zijn geweest. Maar in plaats daarvan was hij de boekhouder van de Shoa. En in deze als het ware de verpersoonlijking van wat Hannah Ahrendt in een werk over Eichmann de banaliteit van het kwaad noemde, en daarmee net zo’n dienaar van een duister noodlot als de andere hier genoemde personen.

Charismatische en opvallende personen, die op plaatsen terechtkomen waar zij macht en invloed uitoefenen, kunnen soms ook bepalend zijn voor het verloop van de geschiedenis. Wanneer het geen publieke figuren zijn geweest, bepalen zij in ieder geval de verdere levensgeschiedenis van vrijwel iedereen die met hen in aanraking is geweest, vaak tot over de generaties in hun familiekring heen. En hun nagedachtenis raakt zo hoe dan ook niet vergeten.

Daar hoeven zij geen moorden voor te plegen, want zij steken altijd uit boven de middelmaat en de anonimiteit. Zij kunnen goede dingen doen en zij kunnen kwade dingen doen. Maar zij zijn nooit banaal en onbeduidend, omdat zij zelf hun eigen lot en dat van anderen bepalen en hebben bepaald. In plaats van dienaren van dit lot te zijn. En daarmee de banaliteit van het kwaad te vertegenwoordigen.

screenshot_96

Wanneer de huidige politieke, maatschappelijke en latent historische ontwikkelingen in dit verband worden beschouwd, kan men zich afvragen welke personen de heersers over hun eigen lot of de dienaren van het lot van anderen zijn. Welke personen dus de banaliteit van het kwaad belichamen en welke niet. Hillary Clinton, Angela Merkel, François Hollande en Mark Rutte bijvoorbeeld tegenover Donald Trump, Vladimir Poetin, Marine le Pen en Geert Wilders.

Hillary Clinton; een onbeduidende plattelandsadvocaat uit Arkansas, wier enige in het oog springende eigenschap een alles verterende ambitie en een onverzadigbare honger naar macht en geld is.
Angela Merkel; een wel zeer in het oog springend stereotype van een welhaast huiveringwekkende omhooggevallen middelmatigheid.
François Hollande; een kever-achtig, bebrild en bleek ambtenaartje, die zich, satan weet hoe, tot president van Frankrijk heeft weten op te werken.
En Mark Rutte; een afdelingschef op een zeefdrukkerij, een leraar op een provinciale VMBO-school, een verzekeringsagent, etc. Maar niet een minister-president van een land, waar hij de vleesgeworden visieloosheid en fantasieloosheid belichaamt.

Stuk voor stuk kleurloze bureaucraten en op zich totaal onbeduidende, anonieme vertegenwoordigers van de banaliteit van het kwaad en instrumenten van een duister noodlot.

Net zoals zeer velen met hen, die soms uit hun anonimiteit oprijzen om binnen enkele ogenblikken tot een daad over te gaan die bepalend is voor het lot van miljoenen, kunnen ook zij het lot van miljoenen mensen tot ver over hun graf heen vergiftigen. Soms zelfs met de beste bedoelingen. Maar het is nu juist te wijten aan hun starheid, hun beperkte denkwijze en hun daarmee verbonden gebrek aan visie, fantasie en creativiteit dat dergelijke omhoog gevallen bureaucraten hun medemensen vaak de meest verschrikkelijke dingen aandoen met de beste bedoelingen.

Het meest voorkomende en in het oog springende kenmerk van veel linkse mensen is hun totale gebrek aan charisma, creativiteit en visie en hun onbegrijpelijke starheid, gepaard gaande met een afstotende kleinheid van geest en conformisme. De meer intelligente onder hen weten dit zelf ook wel en trachten daarom hun onbeduidendheid te compenseren door het vergaren van macht en invloed, waarbij zij soms letterlijk over lijken gaan. En, eenmaal hun doel bereikt hebbende, een ware terreur kunnen uitoefenen, waarin zij met een mengeling van paranoia, fanatisme en empathie-loze wreedheid te werk gaan. Hun bleke klerkensmoelen routinematig in een onbewogen masker van hypocrisie gietend, of zichzelf voor het oog van de wereld als padden opblazend. Maar ook daarmee slechts de banaliteit van het kwaad vertegenwoordigen.

Door:
“Taljaard”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

5 reacties op De banaliteit van het kwaad

  1. Bas zegt:

    Deze man schijnt een manier te hebben om de twee kampementen hun zegje te laten doen.
    Of het in de VS daadwerkelijk zoden aan de dijk zal zetten, is de vraag.

    https://www.kickstarter.com/projects/777354849/deitrich-davis-andthe-people-vs-hillary-clinton-an/widget/video.html

    Like

  2. ieznogoedh zegt:

    Soms zelfs met de beste bedoelingen.
    Klopt. The way to hell is paved with good intentions (Het Nederlandse “voornemens” dekt wat mij betreft de lading niet voldoende, vandaar).
    Goed en duidelijk geschreven en vooral het laatste deel sluit haarfijn aan bij de mening van Lyle Rossiter.

    Top psychiater: Links denkenden hebben psychologische stoornis

    In Nederland zijn er nogal wat ‘linkse’ en/of ‘progressieve’ partijen, wier neurotische gedachtegoed volgens dr. Rossiters visie zowel irrationeel, kinderlijk als meedogenloos is.

    Lyle Rossiter is al ruim 40 jaar een gecertificeerde forensische en klinische psychiater en heeft in opdracht van talloze publieke instellingen, rechtbanken en advocaten al meer dan 1500 patiënten behandeld en ruim 2700 civiele en criminele gevallen onderzocht. De veteraan-psychiater legt in zijn boek glashelder uit waarom het socialisme niets anders dan een psychologische stoornis is.
    ‘Op basis van opvallend irrationele overtuigingen en emoties ondermijnen moderne socialisten op meedogenloze wijze de belangrijkste principes waar onze vrijheid op gebaseerd is,’ aldus Rossiter. ‘Zoals verwende, boze kinderen rebelleren ze tegen de normale verantwoordelijkheden van volwassenen en eisen ze dat een ‘ouderlijke’ overheid van de wieg tot aan het graf voor hen zorgt.’
    Voor het hele artikel: http://www.vrijspreker.nl/wp/2011/01/top-psychiater-links-denkenden-hebben-psychologische-stoornis/

    Like

  3. Republikein zegt:

    Mooi, kennis van gene zijde?
    Zou kunnen, met theologische backgrounds.

    Like

  4. Guardiacivil zegt:

    Deze beschrijvingen zullen ongetwijfeld ook op het Binnenhof onder ogen zijn gekomen van het leger psychologen die de elite club begeleiden, alleen zullen ze de zaak zo verdraaien dat de leiders denken en overtuigd zijn van hun goed doen.

    Like

  5. paulzwueste zegt:

    Taljaard.

    Mijn welverdiende complimenten voor je helder en boeiend verhaal.

    Bravo!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s