Anti-establishment: Prioriteit tegen “die daar boven”?

screenshot_22

(Door: Marco Maier – Vertaling: E.J. Bron)

Of het nu in Europa of in de Verenigde Staten is: de veranderingen in de politieke landschappen aan beide kanten van de Atlantische Oceaan worden steeds duidelijker. De ontevredenen en de verliezers van het systeem slaan terug.

contra-magazine

Nadat het heersende establishment steeds opnieuw toesloeg, slaat nu het anti-establishment terug. De massa ontevredenen en diegenen die als verliezers van het actuele systeem gelden, trekken zich niet meer terug in de lethargie van het niet stemmen, nee, zij stemmen in toenemende mate op die politici en partijen die óf een duidelijk standpunt innemen tegen het establishment – óf als “doorn in het vlees van het systeem” worden waargenomen.

Wat in de mainstream media graag als negativistisch wordt voorgesteld (anti-Amerikanen, immigratie-tegenstanders, antikapitalisten enz.) om deze mensen in een kwaad daglicht te stellen, is met een simpele zwart-wit schildering niet te verklaren. Men kan bijvoorbeeld een tegenstander van de agressieve NAVO-politiek in Oost-Europa zijn en desondanks ook kritisch staan tegenover een Duits-Russisch bondgenootschap, echter wel een neutrale en op de belangen van de eigen natie betrokken buitenlandse politiek van evenwicht tegenover Oost en West willen. Een tegenstander van de ongebreidelde massa-immigratie kan zowel een gereglementeerde en gecontroleerde immigratie willen, echter ook een volledige immigratiestop inclusief successieve uitzetting van in het land levende buitenlanders eisen. Deze voorbeelden tonen aan dat er wel degelijk grijze gebieden bestaan.

Maar datgene dat de kiezers van Donald Trump, Gary Johnson en Jill Stein in de VS verenigt, is hun afwijzing van het establishment van Republikeinen en Democraten, dat zich slechts bezighoudt met de belangen van concerns en de financiële oligarchie, niet echter met die van de gewone mensen of diegenen die dankzij speculatie-excessen van de banken in het kader van de onroerend goed crisis huis en haard kwijtgeraakt waren, of met diegenen die dankzij de vrijhandelsakkoorden hun goedbetaalde baan in de industrie kwijtraakten en in plaats daarvan nu voor een minimumloon bij McDonald´s moeten werken en er geen idee van hebben hoe ze de eindjes aan elkaar moeten knopen.

Ook in Europa is dit beeld te zien: juist die partijen, die zich als serieuze oppositionele krachten tegen de dominerende partijenkartels weten te profileren, profiteren van de actuele problemen van de schuldencrisis, de euro-crisis, de economische crisis, de financiële crisis en de migratiecrisis. Welke crisis ook als erger wordt beschouwd, dit versterkt de partijen rechts of links van het partijenkartel. In Portugal, Spanje, Griekenland en Italië bijvoorbeeld zijn het vooral de linkse partijen die meer instemming krijgen. In Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk en Nederland bijvoorbeeld eerder de rechtse partijen.

Wie beweert dat de kiezers van deze politici en partijen alleen maar “tegen” en niet “voor” iets zouden zijn, vergist zich echter gigantisch. Natuurlijk, de meeste van deze kiezers werden door het establishment teleurgesteld en willen een structurele verandering, maar dit is gezien de vastgeroeste politieke structuren ook te begrijpen. Het anti-establishment slaat terug – en dat is ook goed.

Bron:
www.contra-magazin.com
Door: Marco Maier

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Elite, establishment, gezond realisme, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

4 reacties op Anti-establishment: Prioriteit tegen “die daar boven”?

  1. Thoth zegt:

    Establishment = de partijen uit de vorige eeuw. Toen hadden ze nog enige waarde, nu helemaal niets.

    Like

  2. joga zegt:

    Ze (links en rechts) zijn er voor om er tegen (het establishment) te zijn.

    Like

  3. Tom Hendrix zegt:

    De oude politiek, en de oude politieke partijen, hebben wat mij betreft afgedaan. Ze lossen NIETS op.

    Like

  4. Lionel zegt:

    Politieke partijen, ministers, maar ook de president van Amerika.
    Allemaal puppets van de Rotschilds en de superrijken.
    40 mensen op aarde bezitten meer dan 50% van het vermogen. en deze mensen bepalen het complete reilen en zijlen op deze aardkloot. en juist DAT moet veranderen, te beginnen met een geheel nieuw financiëel systeem waardoor zij hun macht kwijt raken.
    Peace is bad for business luidt het motto van de superrijken en de multinationals.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s