Zónder “gewelddadige confrontatie!”

screenshot_103

(Door: Theresa Geissler)

Een Pegida- èn een linkse manifestatie vlakbij elkaar? Het kán -zolang het géén “Antifa-links” betreft.

Gelukkig zit niet àlles in het leven altijd maar tegen: Mijn geld was weer eens bijna op en het hele weekend had ik me al moeten instellen op het vooruitzicht de Pegida NRW-manifestatie op maandag 7 november 2016 aan me voorbij te moeten laten gaan… tót ik zondagavond nog eens de tarieven bij NS International nakeek -waarom je sommige dingen op een bepaald moment doet, weet je soms niet- en op een mogelijkheid stuitte die me bijna de helft minder zou kosten dan ik de laatste keer -begin oktober- betaald had. Maar dan wèl onmiddellijk toehappen! Na de nodige digitale perikelen, een ongeduldige uitval van mijn jongste zoon – die liever televisie had willen kijken dan zijn moeder in deze bij te staan – en, ’s anderendaags, een vroege gang naar de bibliotheek teneinde vóór de middag het resultaat uitgeprint te krijgen, kon ik ’s middags om 15.42 uur op de trein stappen en om 18.32 uur arriveren op het Hauptbahnhof in Duisburg, waar de demonstratie traditiegetrouw om 19.00 uur zou beginnen.

Reeds bij de overstap in Amsterdam was me al opgevallen hoezeer de temperatuur in de loop van de dag was gedaald en bij de grensoverschrijding in Arnhem waren de regenbuien losgebarsten. Dat bleek bovendien niet de enige tegenvaller: Weliswaar had Pegida-NRW haar gebruikelijke stek toegewezen gekregen: links vóór het Hauptbahnhof, althans volgens het perspectief van diegenen, die het Hauptbahnhof verláten, maar deze keer bleek de rechterflank, nog geen 100 meter daarvandaan, toegewezen te zijn aan een línks evenement, dat op dat moment reeds in volle gang was. Een tamelijk grootscheeps opgezet evenement bovendien. Het was duidelijk dat er met alles rekening werd gehouden, want de politie was in groter getale aanwezig dan ooit! Ik neem ook aan dat er om dezelfde reden deze keer geen vergunning bleek te zijn afgegeven om te gaan ‘lopen’ – overigens aan beide zijden niet – al is het te hopen dat men niet de intentie heeft om van deze werkwijze een standaard-gewoonte te maken: het ontbreken van de ‘mars’ is onmiskenbaar een gemis, nog afgezien van het feit dat het gebeuren er aanmerkelijk door werd bekort, terwijl ik, in verband met het speciale tarief ècht was gebonden aan de treintijden, zoals in het ticket vastgesteld. Maar ja, ik wás er nu, dus ik zou het moeten nemen zoals het viel.

Hoewel de regen niet ontaardde in echte stortbuien viel ze, tenminste enige tijd, wel degelijk iets nadrukkelijker en bleek daarnaast van een hinderlijk kilte-gehalte. Pogingen om gedurende de manifestatie aantekeningen op papier te krijgen, werden er door bemoeilijkt, ook al doordat, voor mijn gevoel, zowel mijn handen als mijn voeten binnen de kortste keren aanvoelden als ijsklompen! Organisator Marco, die mij mogelijk herkende van de vorige keren, stak me een plastic regen-poncho toe. Een nieuwe, nog in de verpakking! Misschien had hij er al zo méérdere uitgedeeld, dat had ik niet waargenomen, maar nu dus aan mij, vermoedelijk omdat hij had opgemerkt dat mijn jas geen capuchon had. Hoe het ook zij, ik aanvaardde de goede gave met dankbaarheid, pakte hem onmiddellijk uit – afvalcontainers genoeg voorhanden, dáár – en hulde me er meteen in, met de gedachte: “Die heb ik van Pegida-NRW gekregen; geen sprake van dat ik hem na afloop weggooi: Die gaat mee naar huis, al moet ik er de hele terugreis extra op passen!” En precies zó is het ook geschied.

Om ongeveer 19.10 uur werd dan begonnen met de manifestatie en woordvoerder Michael Diendorf opende met de berustende constatering dat de slechte weersomstandigheden, begrijpelijk, de hoofdoorzaak zouden zijn van de ‘slechte opkomst.’ (Tja…..alles is betrekkelijk: Eens om me heen kijkend schatte ik het aantal aanwezigen inmiddels op zéker zo’n 120 man en dat was, als je de berichten daaromtrent mocht geloven, nog altijd zo’n 2 á 3 keer zoveel als waarin Pegida-NL zich zeker de laatste paar keren ’s middags en bij veel betere weersomstandigheden had mogen “verheugen.”) Verder dankte hij de politie oprecht voor haar goede inzet: “Op provocaties is hier in Duisburg geen kans!”

Hierna werd het woord gegeven aan Alexander, de stijlvolle ‘eminent gris,’ die bij de vorige manifestatie al gesproken had – waarvoor ik toen nog kans had gezien hem aan het einde van de avond nog snel in het voorbijgaan te complimenteren; ik had toen echter met opzet afgezien van het maken van een verslag, aangezien ik het toen voor het eerst zonder overnachting had geprobeerd en goed had moeten opletten hoe dat ging met het verloop van de manifestatie in verband met de vertrektijd van de laatste internationale trein. Het was een aangename verrassing dat hij nu wederom het woord kreeg: Deze statige oudere heer is echt heel goed: Hij weet de nodige onderkoelde humor in zijn redevoeringen te verwerken – bij het aanhalen van de gebeurtenissen in Oudejaarsnacht bij de Keulse Dom liet hij thans uitdrukkingen vallen als “Polizei-Orchester” en “Catch me, baby,” en verderop passeerden termen als “Erdogan-Mafia” en “Blockflöte-Hexe” de revue. Dat alles naar voren gebracht op rustige, maar nadrukkelijke toon, geheel in overeenstemming met zijn imposant-bedaagde verschijning. Bij de volgende sprekers was de toon feller, gedrevener, geheel op zijn Duits, maar daarom, wat mij betreft, juist zo aantrekkelijk; zo geheel vervuld van dat specifieke vleugje theatrale temperament dat de Duitsers bezielt!

screenshot_104

Diendorf-zelf paste het toe bij het aanhalen van een recent geval van aanranding van een 15-jarig meisje door een asielzoeker, waarbij de politie aangifte niet alleen had afgeraden, maar zelfs  geweigerd had op te nemen! (“Ongetwijfeld heeft de politie haar instructies en wij weten ook van wíe!”) Hij waarschuwde nadrukkelijk dat de burgers op deze manier wel gedwongen werden op den duur zelf initiatieven te ontwikkelen, net datgene wat de bestuurders door dit soort doofpot-maatregelen wensten te voorkómen!

Ene Dominik, die na hem sprak, refereerde onder meer aan de bestaande bouwplannen voor een mega-moskee in Mönchen-Gladbach en riep op de 20ste november allemaal naar de betreffende plaats te komen om daartegen te protesteren. Voorts bracht hij ter sprake dat bij soortgelijke plannen in Mohnheim, waar nota bene door de plaatselijke SPD en CDU voor één keer een referendum was voorgesteld, dat echter door de “Herr Oberbürgermeister” aldaar was áfgeblazen! (Vermoedelijk weer eens een geval van “roomser dan de Paus,” die man.) Voorts sprak Domink de wens uit dat de “Mühlabfuhr” in Duisburg-Marxloh haar werk zou doen en de hele illegale asielzoekers-invasie aldaar “abgeschoben” zou worden en deelde hij nog een sneer uit aan het adres van de àndere manfestatie, aldaar op dat moment zo luttele meters van ons verwijderd: “Die noemen zich revolutionair! Hoezo? Afgezien van dat Andreas Baader zich voor hun ´acties´ zou hebben geschaamd: WIJ zijn de revolutionairen!” Overigens riep hij eenieder op nóg actiever te worden en dat dan vooral door fysieke aanwezigheid: “Revolutie vindt niet plaats op Internet, maar op straat!”

Hekkensluiter Kevin tenslotte slingerde onder meer met kracht de ruimte in dat “iedere enkeling, die individueel voor Duitsland vecht, oneindig veel méér waard is dan 10.000 man die niets doen!” Verder hekelde hij de “schandalige mediapropaganda”: “Wij rechtsradicaal? Wat zijn dan al die anderen die zich aan ons opdringen?” Duitsland, betoogde Kevin, was nooit immigratie-vijandig; immigranten waren er door de eeuwen heen al geweest. Maar die waren dan ook altijd geïntegreerd, waar je nú het tegenovergestelde zag. Díe tendens moet worden tegengegaan! “Het is tijd om op te staan,” aldus Kevin, “en zij die daartoe in staat blijken, geven ècht blijk van gewicht en ruggengraat!”

Kevin is tevens degene die standaard zorg draagt voor het gezamenlijk gezongen volkslied aan het slot: “Die Gedanken sind frei”, begin september, was een succes geweest, het 17de eeuwse volkslied de maand daarna minder, omdat dit bij de meeste mensen niet bekend gebleken was. Er waren wel briefjes uitgedeeld met de tekst, maar hij had kunnen weten dat zo’n massa niet bij machte is om maar even een hele melodie aan te leren door één keer voorzingen. Vandaar waarschijnlijk dat hij zich nu maar bepaald had tot “Deutschland, über Alles,” dat in ieder geval wèl uit volle borst meegezongen kon worden. (Als reactie zette de andere manifestatie, zo luttele meters verderop, nog de “Internationale” in, maar de afstand was nèt voldoende om niet echt hinder van elkaar te hebben. Afgesloten werd met de mededeling dat de volgende demo op 5 december zou zijn en de politie werd nogmaals bedankt wegens het perfecte handhaven van de orde.

Dat laatste mocht dan zo zijn, ondoenlijk was dat deze keer feitelijk niet geweest: De ‘linksen’ van de nabijgelegen manifestatie waren duidelijk van het soort dat hetzelfde oogmerk had gehad als Pegida-NRW, namelijk: Hun éigen manifestatie houden, níet die van de ander verstoren. Het moet gezegd dat niemand, van beide kanten, al die tijd had geprobeerd zich op elkaars territorium te wagen, geen moment! Ja, ik moet eerlijk bekennen, dat sommigen van ons, ikzelf inbegrepen, nog een tijdje bleven dralen en vanaf een afstandje naar de andere kant toe de populaire leuze: “Holodiodiodia, Antifa, Hu-ren-söh-öh-ne” inzetten, maar daar was voornamelijk te wijten aan het gat waarin we vielen wegens het ontbreken van de mars. In feite was het onterecht: Deze ‘Linken’ hadden zich níet zo opgesteld als de Antifa. (Gelukkig, vooral, voor de politie.)

De ruimere wachttijd tot de trein vertrok heb ik toen maar benut met op temperatuur komen bij de “Starbucks,” met behulp van een gróte “Schokolade mit Sahne,” met op krachten komen bij de “Imbiss” met behulp van een portie uitstekende “frieten-mèt” èn met het overdenken van het gegeven dat er net zoveel verschillende soorten linksen bestaan, als (men beweert, dat) er moslims bestaan….. Je weet het, natuurlijk, maar met sommige dingen blijft het zo dat je ze moet meemaken, wil je ze geloven.

Op naar de volgende keer….. Als het even kan wel graag mèt mars!

screenshot_105

Door:
Theresa Geissler
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "PEGIDA", Duitsland. Bookmark de permalink .

6 reacties op Zónder “gewelddadige confrontatie!”

  1. Marlies zegt:

    Wat schrijf je toch uitmuntend, Theresa. TE goed eigenlijk. Je hoeft er niet eens bij te zijn om te weten hoe het was;)

    Like

  2. Prachtig weergegeven Theresa, geweldig verwoord. Prachtig.

    Like

  3. Wederom een goed stuk Theresa.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s