Socialisme, populisme en islam

screenshot_145

(Door: “Luchtpint”)

“Als de moderne goedmensch jammert over imaginaire slachtoffers, woede tegen imaginaire booswichten opkropt en vooral, als hij het leven van mensen wil bepalen die zeer goed in staat zijn hun eigen handelen te bepalen, dan wordt de neurose van de goedmensch pijnlijk zichtbaar.”

De eerste doelgroep van de socialistische doctrine was geen groep die bestond uit imaginaire slachtoffers, maar uit de reële groep slachtoffers die bestond uit het uitgebuite proletariaat van de 19e eeuw. Socialisme kon alleen maar uitgroeien tot een ideologie van eerste orde, omdat het de sociaaleconomische tegenstellingen benadrukte tussen een lijfeigenschap van nieuw gecreëerde arbeiders (vaak voormalige boeren) en een nieuwe upper-class van industriëlen, die een Ancien Régime-achtige minachting voor zijn werkpaarden had. Socialisme is per definitie uitgegroeid tot een ideologie die uitbuiting aan de kaak stelt, en was juist daarom in de 19e eeuw dé populistische beweging bij uitstek. Op heel die realiteit is de geleidelijke opbouw van welvaartsstaten in Europa gecreëerd (regelgevingen m.b.t. kinderarbeid, minimumlonen, werktijden,…enz.).

Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat er een complex geheel van sociale wetgeving is ontstaan. Gaandeweg echter zijn socialisten de arbeiders gaan beschouwen als een onderklasse, die, door de voordelen van die wetgeving te genieten, op hun beurt zijn uitgegroeid tot een soort nieuwe bourgeoisie die enkel maar aan zijn eigen portefeuille en materiële voordelen zou denken. Aangezien het klassenonderscheid minder groot werd, dreigde een soort existentieel probleem op te treden voor links, dat je kan parafraseren als volgt: “Wij hebben ons ingezet voor deze klasse, maar die is echter even bezadigd geworden als de traditioneel door ons verguisde bourgeois-elites.”

Het probleem bestond er voor links uit om zichzelf opnieuw uit te vinden, en dus heeft ze doelbewust een slachtoffergroep uitgezocht die in de 20e eeuw vergelijkbaar was met de proletariërs van de 19e eeuw waarvoor ze een nieuwe inzet konden tonen. In de 20e eeuw werd die geschikte doelgroep gevonden in de bevolkingen van door het Westen gekolonialiseerde landen, en in het postkoloniale tijdperk werd op die manier hoog ingezet op immigratie. Het Wereldsolidariteitsbeginsel van links gaat van de veronderstelling uit dat niet-Europese bevolkingsgroepen per definitie het slachtoffer zijn van kapitalisme, onderdrukking, kolonialisme en de daarmee gepaard gaande minachting en hooghartigheid, net zoals de arbeider van de 19e eeuw. De Westerling is dus sinds de jaren ’60 ongeveer collectief uitgegroeid bij links tot het symbool van al wat kan worden vereenzelvigd met het paternalisme van het patronaat van weleer.

Ongeveer eind jaren ’60 en begin jaren ’70 heeft links de rechten van een nieuwe doelgroep aangeboord: ook voor vrouwenrechten en het recht op abortus en emancipatie werd hoog ingezet. Het is ook geen toeval dat dit net rond deze periode gebeurde, want veel voormalige kolonies, vooral in Afrika, werden als dominostenen gedekolonialiseerd vanaf het begin van de jaren ’60. Geleidelijk aan echter is het probleem ontstaan waarbij vrouwen zowel als immigranten in stijgende mate van gelijke rechten konden genieten, en ontstond opnieuw een identiteitscrisis bij links: het aantal mogelijkheden om nog nieuwe doelgroepen aan te boren nam af: het invoeren van abortuswetgevingen o.a. heeft heel die discussie bijna opgeheven. Daarbij kwam ook nog het feit dat ongeveer meer dan 50 jaar na de dekolonisatie van o.a. Afrika bleek dat de meeste regimes op dat continent geheel en al incompetent waren (en nog steeds zijn) om zichzelf zelfstandig in de vaart der volkeren te beredderen, terwijl de rest van de wereld erop vooruitgaat. Dat heeft de discussie over postkoloniaal schuldbesef van het Westen geleidelijk aan ook ongeloofwaardig gemaakt. Uiteindelijk is door de val van het communisme de retoriek van Links een laatste slag toegebracht: het antikapitalistisch, anti-imperialistisch discours kon niet langer worden volgehouden wanneer het collectief werd verworpen door de bevolkingen van Oost-Europa.

In 1989 werd het dus geleidelijk aan duidelijk voor Links dat er niet veel slachtoffergroepen meer overbleven op deze planeet om de handschoen voor op te nemen. Bovendien kon er ook niet langer meer gewag worden gemaakt van veralgemeend racisme van de bevolking, aangezien de meeste etnische groepen (en vooral die groepen die onze westerse waarden delen) geruisloos werden geïntegreerd in onze samenleving gedurende een aantal decennia en door niemand echt met de nek werden aangekeken.

In de jaren ’90 bleven echter twee groepen over: ten eerste, de holebi beweging en ten tweede die immigranten die doelbewust onze waarden niet integreren, d.w.z. moslims. Gaandeweg, met de invoering van het homohuwelijk in diverse Europese landen, werd duidelijk dat ook hier voor Links het doel bereikt was. Voor velen onder hen is dit vandaag logisch geen gespreksstof meer, aangezien op dat vlak holebi’s hun rechten hebben verworven.

De enige groep die in deze samenleving m.a.w. achterblijft (althans volgens Links) zijn dus per definitie moslims. En hier knelt de multiculturele schoen het meest. Op geen enkele manier kunnen links-denkers echt uitleggen waarom moslims in onze samenleving een bevoorrechte status moeten hebben t.o.v. alle anderen, en daarom heffen ze keer op keer het beschimmeld discours van “racisme”,”discriminatie”, “onderdrukking”,”gebrek aan culturele tolerantie” en dergelijke aan. M.a.w. de grote leugen van postkoloniale wereldsolidariteit, samen met het cultureel relativisme van Links wordt vandaag exclusief toegepast voor één welbepaalde groep, die niet alleen door Links ten onrechte wordt gerecupereerd als een soort ultieme slachtoffergroep in onze samenleving, maar die bovendien ook als collectief een ideologie aanhangt die voortdurend het onderscheid maakt tussen moslims en anderen op grond van een discours dat duidelijke overeenkomsten vertoont met dat van “antiracistisch” Links. Wat eenvoudig weg betekent dat Links en moslims elkaar nodig hebben.

Politieke correctheid en multiculturalisme vandaag hebben slechts één enkele bedoeling: de groep die zichzelf het hardst als slachtoffer voorstelt ook als onherroepelijk slachtoffer te laten verklaren door Links, waardoor sociaaldemocraten het ultieme speelgoedproject kunnen behouden om hun eigen overbodigheid mee tegen te gaan! Nu het populisme van Links (zoals het nog bestond in de 19e eeuw) geheel uitgehold is geraakt en er geen autochtone doelgroepen meer overblijven, wordt het pijnlijk duidelijk dat moslims electoraal interessanter worden, en dat bij gebrek aan beter.

Links heeft vooral de moslimkiezer nodig om electoraal te overleven en de moslimkiezer heeft Links nodig om de leugen in stand te houden dat autochtonen de hoofdverantwoordelijken zouden zijn voor de imaginaire misère waarin die doelgroep verkeert. Beide groepen worden er beter van. En daarom geeft Links er ook geen moer om dat vandaag de rechten van vrouwen, niet-moslims of holebi’s geschonden worden. Daarom ook dat Links antisemitisme in de vorm van “antizionisme” heeft geïntegreerd en een pro-Palestijns standpunt inneemt. Alle rechten die sociaaldemocraten ooit mee hebben helpen verdedigen voor autochtonen in het verleden, zijn van geen tel voor deze groep. Indien Links hierop fundamentele kritiek zou uiten, dan bestaat ze binnen de kortste keren niet meer.

Daarom dat Links zo graag de sociale cohesie onder autochtonen kapot wil maken in het beschavingsgebied Europa door ongecontroleerde immigratie van moslims. En dit is ook de reden bij uitstek waarom Links vandaag zo graag haar stem verheft tegen populisme, terwijl het in de 19e eeuw de meest populistische stroming in de politiek was. De focus van Links op de moslimkiezer is louter kwantitatief van aard: het gaat om aantallen kiezers en hun stem, niet meer dan dat. Kwaliteit speelt hier hoegenaamd geen rol. De gevolgen daarvan zijn vandaag overal zichtbaar in het bekakte discours van Links. Moreel relativisme sluit daarbij mooi aan bij de islamitische neiging om iedereen verantwoordelijk te houden voor het imaginaire onrecht dat moslims zogenaamd wordt aangedaan. Het discours van beide partijen in het multiculturele zeurverhaal is er één waarbij de retoriek van Links bol staat van de bedenkelijke inversie van dader en slachtoffer die de islam zo eigen is. Autochtone vrouwen moeten maar zedig gekleed lopen, of ze mogen verwachten door moslim mannen lastig te worden gevallen, homoseksuelen moeten maar niet zo ostentatief hun geaardheid etaleren, of ze worden weggepest uit de buurten waar ze wonen, Joden mogen niet langer de tekens dragen van hun geloof in het openbaar, of er dreigt geweld tegen hen.

En dat kan allemaal “verantwoord” worden, omdat Links geen echt project meer heeft om stabiele en moderne samenlevingen mee te ondersteunen, omdat zij alle constructieve mogelijkheden om dat te doen al lang geleden heeft opgebruikt. En daarom moeten onze normen en waarden er aan geloven. Links likt liever de zolen van wie niet wil integreren, en dat alleen maar uit electoraal eigenbelang. De culturele verschillen moeten hoe dan ook gehuldigd worden volgens Links tegen wil en dank, dus moeten autochtonen voortdurend met het crypto-religieuze schuld en boete, hel en verdoemenis voor wie niet denkt zoals wij worden bestookt. Terwijl de fundamenten van de beschaving doelbewust worden aangetast voor de hersenschim van links electoraal gewin.

Door:
“Luchtpint”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Populisme", Islam, socialisme. Bookmark de permalink .

14 reacties op Socialisme, populisme en islam

  1. Het collectivisme waaronder het communisme, socialisme, crypto-communisme is de gezel van het huidige tijdsgewricht geworden mijns inziens. De definitie van krankzinnigheid: Stemmen op dezelfde partijen in de hoop dat het dan wel beter gaat.

    Liked by 1 persoon

  2. louis-portugal zegt:

    Ik mis de klimaathysterie nog waarbij vooral links zijn afkeer van mensen met geld, om grote autos te kopen, kon demonstreren. P.C. Hoofdbakken noemde die men toen.

    Like

  3. M.A.L. Sion zegt:

    Hier is geen speld tussen te krijgen. Elke AUTOCHTOON die zijn verstand gebruikt en dit kan begrijpen, zal LINKS links laten liggen.
    Deze opmars naar RECHTS is al op grote schaal in gang en zal binnen afzienbare tijd meer dan zichtbaar worden. Dat zal voor de moslims onaangenaam zijn. Te verwachten is dat ze daar tegen in opstand komen door het plegen van jihad.
    Er zijn vergaande maatregelen nodig om ons daar tegen te beschermen. Daarbij moeten we ons niet richten op de (potentiële) jihadisten maar op de totale islam-gemeenschap want de opdracht van de koran volgend is elke islamiet een potentiële jihadist/terrorist. Hopelijk kunnen we nog net voorkomen dat het bloed door de straten vloeit.
    malsion@orange.fr – aanspreekpunt De Patriotten – http://depatriotten.weebly.com

    Liked by 1 persoon

  4. Ongelovige zegt:

    Kolonisatie was ook ontwikkelingshulp voor de ‘wilden’ (Darwin). Dat daar iets tegenover stond in de vorm van grondstoffenontginning of lucratieve handel is normaal.

    Like

  5. Jan zegt:

    Socialisten zien net als moslims overal samenzweringen, nooit zijn zij zelf ergens schuldig aan want hun theorie is immers juist, alleen, de mensen willen er maar niet aan.

    Socialisten zijn net moslims, geloven in samenzweringen:

    They just don’t get it. The Clinton camp clearly cannot come to terms with losing the election. Their disarray was on full display last night at a post election debate between the leaders of both campaigns. Why did Hillary lose? Robby Mook and Jennifer Palmeri from the Clinton camp offered the following explanations: TRUMP GAVE A PLATFORM FOR WHITE SUPREMACISTS, THE FBI’S JAMES COMEY TIPPED THE SCALES, THE RUSSIANS FED WIKILEAKS DAMAGING MATERIAL.

    That’s it. Not a word about Hillary’s LACK OF VISION, her leftist policy ideas or FAILURE TO COMMUNICATE (net als de PvdA-fascisten) with working families. Palmieri and Mook seemed to agree with Hillary’s branding of millions of Americans as racist, sexist deplorables who are irredeemable. That’s the way they see us.”

    .@Varneyco: “They just don’t get it. The #Clinton camp clearly cannot come to terms with losing the election.” pic.twitter.com/9AV3yDOih2
    — FOX Business (@FoxBusiness) December 2, 2016
    http://americanlookout.com/stuart-varneys-analysis-on-hillary-and-democrats-stunning-loss-they-just-dont-get-it-video/

    Liked by 1 persoon

  6. Theresa Geissler zegt:

    Fantastisch, Luchtpint! Deze analyse brengt feilloos onder woorden, wat er nu toch in ’s hemelsnaam gezocht dient te worden achter de onbegrijpelijke, iedere vorm van realisme tartende opstelling van “Links!
    Nu was het reeds Hans Wiegel, die in de Jaren ’70 stelde: “Het Socialisme heeft zichzelf overleefd,”en hier en nu zien we dus, dt het ‘wrak’ zich vertwijfeld vastklampt aan de allerlaatste strohalm die hem overgebleven is, de multikul en de immigratie. Dat het daarbij automatisch de islam méé naar binnen haalt, die de poten weg zaagt onder de verworvenheden, die ooit mede door hèm tot stand gekomen zijn, is iets, waartegen het reeds geen verweer meer hééft. Ziedaar dus, hoe miserabel Links er aan toe is.
    Hun taak, hun ról zat er op en dat hebben ze niet kunnen accepteren. Met alle gevolgen van dien. Nu proberen ze nota bene alle anderen in die draaikolk mee te sleuren!
    Dat tij kán gekeerd worden, maar dan zal dat massaal onder ogen gezien moeten worden. EN tot uiting gebracht moeten worden in het stemgedrag.

    Like

  7. carthago zegt:

    Mooi artikel. Doet me meteen denken aan Animal Farm van George Orwell, waarin de varkens op een boerderij de boel overnemen en de paarden naar de lijmfabriek brengen.

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      ……En die paarden waren zó verblind door loyaliteit jegens de varkens, dat ze er niet alleen níet dát tegenin brachten, maar ook nog tot het laatste toe andere dieren bleven verraden en erbij lappen ten faveure vn diezelfde varkens! Ja, ja, dát was het Ware Socialisme!

      Like

  8. guusvelraeds zegt:

    Prima weergave van de loop der geschiedenis van links. Ook moet vermeld worden dat links tijdens zijn tocht door de mondiale samenlevingen niet schuw was voor het propageren van geweld en ondersteunen van geweld. Geweld uiteraard voor het goede doel. Zowel in Europa RAF, IRA, ETA in Afrika ANC, MPLA, FRELIMO en niet vergeten de socialistische bevrijdingsbewegingen in Zuid en Midden Amerika TUPAMAROS en Azië KMER ROUGE en vele anderen. Tijdens de jaren zeventig en tachtig werden vanuit linkse hoek in Nederland over de hele wereld deze socoalistisch terroristische organisaties gesteund (ook financieël) die onder het mom van verheffing van onderdrukten het socialisme wilden vestigen. Dat dezelfde strijders tegen onderdrukking na hun overwinning zelf de rol van onderdrukker overnamen was bijzaak en iedereen die dit benoemde werd uit reflex in de rechtsextreme hoek gedrukt. Zie ook de laatste oprispingen uit het “sociaal democratisch pseudo liberaal moeras” met betrekking tot het overlijden van Fidel Castro. Door een goed geplande en uitgevoerde desinformatie campagne werd het dictatoriale regime van Castro in de media zo goed als geheel weggepoetst. Op Amerikaanse universiteiten (je vraagt af wat daar gedoceerd wordt) bestaat het zelf dat studenten Donald Trump zouden willen inruilen voor een figuur als Castro. Links is kampioen in herschrijven geschiedenis en overname infiltratie media en heropvoeding van het volk.

    Like

  9. Collectivisme is het stellen van het belang van de gemeenschap boven dat van het individu. Het is daarmee het tegenovergestelde van individualisme. Verschillende mates van collectivisme zijn te vinden in denkstromingen als het confucianisme en het marxisme en ook in religieus geïnspireerde ideologieën als het islamisme. Voorbeelden van staatkundige systemen waarin collectivisme een belangrijke rol speelt zijn socialisme, communisme, stalinisme, maoïsme, fascisme en nationaalsocialisme.

    Bron
    Wikipedia

    Het échte politieke verschil: collectivisme of individualisme.

    Door Caroline Vonhoff

    Tot voor ongeveer een eeuw geleden was, als er al over politiek werd gesproken, het enige belangrijke onderscheid dat tussen collectivisme en individualisme, tussen dictatuur en vrijheid dus. Van links of rechts had niemand nog gehoord, en alle méér-staat-ideologieen die waren gewoon allemaal collectivistisch (zoals ze dat nog steeds zijn). Nu schiet je er als je je van andere groepen/richtingen wilt onderscheiden om aanhang te winnen, weinig mee op als je allemaal beweert eigenlijk hetzelfde na te streven, en er zit dus weinig anders op dan de eigen partij een onderscheidende naam te geven: fascisme bijvoorbeeld, of (inter)nationaal socialisme of gewoon socialisme of liberalisme of christendemocratisch of gewoon maar helemaal zomaar democratisch en dergelijke meer. Kortom namen genoeg maar wel allemaal voor gradaties van hetzelfde.

    Simpel gezegd: vind je dat jij voor de staat moet werken en leven: dan ben je collectivist, vind je dat het andersom dient te zijn, dan behoor je tot de individualistische stroming.

    Dit zo gezegd hebbend, mag duidelijk zijn dat in Nederland, om de woorden ‘de hele wereld ‘ maar te vermijden, de aanhangers van het collectivisme hebben gewonnen. Die zullen het vaak ontkennen dat ze vinden dat zij er voor de staat zijn, maar aangezien zij onderwijl al het mogelijke doen (stemmen op collectivistische partijen bijvoorbeeld) om deze stand van zaken te steunen en te bewerkstelligen, kan je je afvragen welk gewicht daaraan kan worden gehecht.

    En voor het standpunt dat je toch iets van regels en coördinatie moet hebben, is inderdaad veel te zeggen. Om daar dan maar meteen een hiërarchie bij te maken van meesters en knechten is waar het mis is gegaan in ons land. Een land waar al heel erg veel niet meer mag tenzij het verplicht is, eigendom alleen nog voor de staat bestaat, en je in schuldslavernij tenminste een maand of 8 per jaar moet werken voor die staat. Heb je kinderen, dan worden die al met een schuld (niet die van hen, net zoals die welke ik op mijn nek geschoven krijg niet van mij is) geboren, en als je niet oppast als een ei vanonder de kip onder je vandaan gehaald. Met andere woorden: schuldslavernij of landgebonden horigheid. Over ‘het recht op de eerste nacht’ hoor je tegenwoordig zoveel geruchten dat ik dat maar onbesproken laat, want zo is het al navrant genoeg.

    Bazen en knechten, meesters en slaven, zij voor wie de regels niet gelden en zij voor wie die wel gelden, zeg maar: onder of boven, iets wat aanmerkelijk duidelijker is dan de achterhaalde links-rechts indeling van het politieke spectrum.

    Kiest u maar: tirannie of soevereiniteit, collectivisme of individualisme, de laars in het gezicht of aan de voet. Iemand is eigenaar van je, en dat kan je in mijn visie maar het beste zelf zijn.

    Bron
    http://joostniemoller.nl/

    Liked by 1 persoon

  10. Republikein zegt:

    Deze halve zool zegt: een 10 met een griffel.
    En een zoen van de juffrouw.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s