Parabel van een Goedmensch

screenshot_60

(Door: “Weethetwel”)

Olivio is een Italiaanse Goedmensch. Lief zit al in zijn naam. Hij komt uit een mooi dorp nabij de kust en is de zoon van een olijfboer. Olivio mag in Turijn aan de agrarische school studeren en komt vol linkse ideeën in zijn dorp terug. Inmiddels is hij getrouwd en zijn vrouw wordt aangenomen als onderwijzeres aan het plaatselijke schooltje. Zoals de meeste Goedmenschen wil hij zijn goedheid ook uitdragen. De eerste moslims die zich in het dorp melden, worden van harte ondersteund en krijgen met zijn hulp en ondersteuning de grote leegstaande woning naast het gemeentehuis aan het dorpsplein toegewezen. De moslims zijn zó blij dat er nog twee families overkomen die in het huis erbij passen. (na een klein jaar mag het dorpsfeest niet meer op het dorpsplein gehouden worden, omdat er gedanst werd en moest het uitwijken naar het voetbalveld, maar met zulke kleine dingen is het geven en nemen).

De linkse ideeën die hij heeft geleerd op de school leveren niet gelijk de grote inkomsten op. De prijs voor de olijfolie is € 10,- per liter en voor hetzelfde bedrag per uur gaat Olivio tuinen onderhouden. Voor Italiaanse begrippen geen slecht bedrag, aangezien het meestal contant betaald wordt. Zou hij het opgeven aan de belasting, dan blijft er € 3,50 van over en dat is dan wel wat weinig. Gelukkig heeft zijn vrouw de inkomsten van de overheid op het schooltje, dus het bestaan is verzekerd.

Dan komen er verkiezingen aan. In Italië wordt de burgemeester rechtstreeks gekozen en krijgt na de verkiezing een niet overdreven vergoeding, maar het maakt het bestaan wel gemakkelijker. Veel van de kinderen in het dorp hebben inmiddels de goedmensch-hersenspoeling op het schooltje gehad en hebben nu stemrecht, dus Olivio denkt wel een goede kans te maken om tot burgemeester gekozen te worden. Twee jaar vóór de verkiezingen besluit hij alleen nog maar een onberispelijk leven te gaan leiden. Hij bestudeert grondig zijn plichten als Italiaans staatsburger en doet niets meer wat niet mag. Zo ook met de verkoop van zijn olie en het werken in de tuin. Hij doet overal aangifte van zijn werk en inkomen, schrijft zich overal in waar het moet en berekent de kostprijs van zijn producten. Om € 10,- aan de productie over te houden, kost zijn olie voortaan € 25,- en zijn uurloon ook. De rest zijn belastingen en heffingen.

Helaas zijn de andere Italianen niet zo solidair met zijn onberispelijke levenswandel, want voor € 25,- per uur hoeft hij nergens te komen werken en van de olie verkoopt hij geen liter meer. Het wordt even op een houtje bijten, want de inkomsten van het schooltje zijn nu ook weer niet zo groot. En voor je idealen om goed te kunnen doen voor je omgeving (en tevens een redelijk inkomen te behalen) moet je wat over hebben.  De officiële olijfoliefirma wordt weer uitgeschreven en de officiële tuinfirma ook. Je zou met twee bedrijven nog eens als kapitalist gezien kunnen worden door de andere linkse Goedmenschen.

Dan komen de verkiezingen. Het wordt een nek aan nek race tussen de realisten en de idealisten en helaas, op acht stemmen na wordt Olivio niet de nieuwe burgemeester. Hij is wel gekozen in de gemeenteraad en de daarbij behorende geringe vergoeding maakt het hem mogelijk zijn tijd te besteden aan welzijnswerk, zodat hij volgende keer zeker gekozen gaat worden. De olijfbomen staan inmiddels weg te kwijnen. De staatsruif wacht….

Door:
“Weethetwel”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", Graaien, hersenspoeling, Hypocrisie, Indoctrinatie, Italië, Linkse Kerk, meningsdictatuur. Bookmark de permalink .

8 reacties op Parabel van een Goedmensch

  1. cefas zegt:

    Idealistische waan-ideeen kunnen de werkelijkheid niet vervangen, noch omvormen, noch uitbannen. Wees realist, dat is een stuk effectiever. Geen hoogdravende onrealistische ideeen, dat schaad jezelf, je omgeving en werkt averrechts en is contra-productief.

    Liked by 1 persoon

  2. 4sjun zegt:

    De bovenstaande parabel sluit uitstekend aan op de parabel van de te vroeg overleden Pamela Hemelrijk. Ook zij zet de natuurlijke bondgenoten van samenlevingsislamisering op kosten van’t Algemeen even in het zonnetje al beperkt ze zich dan tot Nederland. Een leerzame parabel die nog eens verheldert waarom het zo hard nodig is dat ieder van zijn stemrecht gebruik maakt om het politieke beleid van mandaat te voorzien dat hem of haar het beste past. Nu valt er tenslotte nog wat te kiezen op 15 maart.

    Flatgebouw Nederland: http://meervrijheid.nl/?pagina=979

    Like

  3. Olivio is niets anders dan een parasiterende smerige linksdraaiende zakkenvuller, zoals er zovelen zijn. Moet ik meteen aan ene kok denken, die nu zijn zakken vult ten koste van de gewone man. Geen enkele socialist heeft het arm na zijn overheidsbaantje, helemaal omdat de gewone man ook zijn pensioenpremie moet opbrengen.

    Like

  4. Theresa Geissler zegt:

    Met andere woorden: De sukkel gooit zijn eigen glazen in en die van zijn medeburgers erbij – om vervolgens maar op de samenleving te gaan parasiteren.
    Maar in dat dorp is dus, volgens dit verhaal, wèl een Realíst burgemeester geworden. Lega Nord? Het speelt in omgeving van Turijn, dus dat zou heel goed kunnen!
    Tóch nog een happy end – voor dat dórp dan.

    Like

  5. Marcel zegt:

    Nogal wat van die idealistische linksmensen zitten nogal “hoog in de bol”. Waarom ? Omdat ze vanuit hun volgevreten grachtengordel ouders echt wel tot een soort salonsocialisten zijn geworden door hersenspoeling. De kinderen van de volgevreten salonsocialistische grachtengordel en nu dan ook de kleinkinderen hebben de luxe en de arrogantie om te denken dat ze anderen (het gepeupel) moeten te vertellen wat die moeten vinden en denken. Mede vanwege deze luxe dat deze gehersenspoelde linkskinderen van die volgevreten salonsocialisten kunnen studeren op een Universiteit (vaak allerlei sociostudies) krijgen deze gehersenspoelde linkse “millenialkinderen” nogal wat babbels ofwel praatjes. Pubers hebben veel energie en 20 ers ook. Vele Universiteiten zijn al errug lang door linkse volgevreten neocommunistische Fabianistische bolwerken vergiftigd met een soort neo Marxisme en om dat men weet dat de jeugd de toekomst is pakt men veel energie van millenials weg om dit om te zetten in de inzet om leugens te verkopen zoals het KLIMAATSPROOKJE . Dit neo Marxistische “gelijkheidsideaal” geldt echter niet voor deze neoMarxistische gluiperige uitdenkers want die vreten zich vol op de energie van de onnozelen en jet nagepapegaai van leugens zoals het KLIMAATSPROOKJE. Nogal wat millenials zijn onnozel. Jammer maar waar. Wordt wakker !

    Like

  6. Guardiacivil zegt:

    Italië gaat er aan, de schulden van banken worden steeds groter en groter, zal Brussel met miljarden over de brug komen?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s