Geschiedenis van het islamitisch radicalisme

Screenshot_27

(Door: Petra de Geus)

Inleiding: Dit artikel is een samenvatting van de oratie van de islamoloog Hans Jansen “De radicaal-islamitische ideologie: van Ibn Taymiyya tot Osama ben Laden“. Zij werd uitgesproken op dinsdag 3 februari 2004 bij de aanvaarding van zijn bijzonder hoogleraarschap op het vakgebied van het hedendaags islamitisch denken. Aangezien 2004 al weer ver achter ons ligt, heb ik geprobeerd de denktrant verder door te trekken.

In zijn oratie geeft Jansen (foto) een overzicht van de belangrijkste denkers van de radicaal-islamitische ideologie. Hij begint met de 13e eeuwse Ibn Taymiyya, die leefde tijdens de oorlog tussen de Mongolen en de Mamelukken, de twee grootmachten van hun tijd en beide islamitisch. Ibn Taymiyya spreekt zich uit tegen de vijandelijke Mongoolse heerser, want deze zou geen goede moslim zijn, aangezien hij als heerser de sharia niet invoert. Om deze reden spreekt hij tegen hem de takfir al-hakim uit. Takfir wil zeggen dat iemand als kafir, als ongelovige, bestempeld wordt. De takfir al-hakim wil dus zeggen dat de vorst wordt verketterd.

Circa vijf eeuwen later, op het Arabisch schiereiland, is er weer een significante ontwikkeling in het radicale denken. Mohammed ben Abd al-Wahhab (1703-1792) sloot een pact met Saoud, een pact dat nog steeds bestaat. Wahab verklaarde iedere gewone moslim die zijn acties en aspiraties niet steunde, tot kafir (ongelovige). Daarom konden zij iedere gewone moslim beroven dan wel doden vanwege diens vermeende uittreding uit de islam. Dit heet het takfir al-gumhur, ofwel het tot kafir bestempelen van het brede publiek, en dat zijn alle moslims die niet zijn uiterst radicale versie onderschreven. In de woorden van Jansen:

De bijdrage van de Wahhabieten aan de hedendaagse radicale islamitische ideologie is het idee dat gewone moslimse gemeenschappen, die onder leiding van bevoegde hoogopgeleide imams en mufti’s staan, en die de eeuwenoude, door generaties geheiligde, praktijken volgen, desondanks toch afvallige niet-moslims kunnen blijken te zijn, die gedood dan wel beroofd moeten worden.

Na de opkomst van Mohammed tot de nederlaag bij Wenen in 1683, dus van de zevende tot de zeventiende eeuw, zijn de moslims wereldwijd superieur, of in elk geval nadrukkelijk aanwezig, geweest. Die superioriteit is verloren gegaan en er is uiteraard veel aandacht besteed aan de vraag hoe dat is gekomen en hoe de machtspositie weer kan worden hersteld. Gamal al-Din al-Afghani zag drie wegen die zouden kunnen leiden tot het herstel van de oude glorie van de islam:

  1. Sterke moderne legers, zoals Nasser en Sadam Hussein
  2. De islam zoals tot dan toe gepraktiseerd, is blijkbaar niet helemaal goed. Er moet studie komen naar de ware islam en die moet worden toegepast. De toepassing van die herontdekte ware islam zal de moslims vanzelf de hun toekomende plaats in de wereld-hiërarchie teruggeven. Dit heeft een beweging van herinterpretatie op gang gebracht.
  3. Herinvoering en toepassing van de voorschriften van de islam, die uit tientallen handboeken goed bekend zijn, zal de islam en de moslims als het ware vanzelf hun machtspositie teruggeven. Deze stroming is als het islamitische ‘fundamentalisme’ bekend geworden.

Aangezien de sterke legers er maar zelden kwamen, en ook dan geen geweldige resultaten boekten, en aangezien de weg van de herinterpretatie moeilijk is, is het fundamentalisme van deze drie de meest populaire richting geworden.

Het fundamentalisme kreeg steun in de rug door de tijdgeest van het anti-kolonialisme. Aangezien deze religieuze strijd voor een idealistische werd aangezien, kon hij zich vrijelijk ontplooien. Als de islamitische landen dan evenwel onafhankelijk zijn, komt het aapje uit de mouw en stellen deze vrijheidsbewegingen zich tegen hun regeringen op. Met het concept van takfir al-hakim hebben zij altijd redenen, want het islamitische karakter van een islamitisch regime kan altijd wel versterkt worden.

Hasan al-Banna, de oprichter van de Moslimbroederschap, volgde de gedachtegang van al Afghani. Vanuit de Moslimbroederschap ontstaat een veelheid van bewegingen, zoals Hamas en Al Qaida, die de restauratie van de islam voorstaan.

De islamitische revolutie in Teheran in 1979 en de val van het pro-Sovjet-bewind in Kabul in 1989 worden gezien als grote successen. Maar ook ontstaat het besef dat men met de strijd tegen de eigen regeringen altijd slechts tegen de marionetten heeft gevochten. Men vindt het tijd worden om tegen de marionettenspeler zelf op te treden, tegen de VS. Met 9/11 in 2001 wordt hier een stap gezet.

Jansen verwijst naar het begrip entitlement dat volgens hem een belangrijke rol speelt in de moslimse boosheid op het Westen. Moslims menen eenvoudigweg recht te hebben op mondiale superioriteit. Dat recht op die eerste plaats in de wereld-hiërarchie is aangetast en dat komt door het Westen. Vandaar de boosheid. Een andere gedachtegang is dat de islam, mede door de overwinning in Afghanistan, een einde heeft weten te maken aan het communisme en dat het nu de beurt is aan het kapitalisme.

Jansen maakt een interessant punt door er op te wijzen dat, hoewel de context van sociaal-economische en politieke omstandigheden uiteraard een rol speelt, het succes van de fundamentalisten vooral het gevolg is van het harde werk van ongewoon effectieve predikers en propagandisten.

Een ander interessant punt dat hij maakt, en dat vaak wordt vergeten, is dat de strijd tegen de ongelovige ook een strijd is om de buit. De bezittingen van de ongelovige en ook zijn vrouw en kinderen zijn voor de strijders immers oorlogsbuit. Europa is daarom een verrukkelijk hapje: rijk, slecht verdedigd en dom, want politiek correct.

Sinds de oratie van Jansen is er veel gebeurd: onder andere de aanslag in Madrid, de moord op Theo van Gogh, de Deense cartoonrellen, de financiële crisis, de Arabische Lente met daaruit voortvloeiende crises in Libië en Syrië, Charlie Hebdo, de Bataclan, Nice, Rouaan, Berlijn, de massa-invasie van Merkel in 2015 en de gewelddadige rellen in Frankrijk van 2017, die door de media onder de pet worden gehouden. Frankrijk en Zweden stevenen inmiddels in rap tempo af op burgeroorlog achtige scenario’s. Zwitserland hield al een legeroefening waarbij een scenario werd gebruikt waarin Frankrijk uiteen was gevallen.

Ook op andere terreinen is de situatie gewijzigd. De media zijn steeds politiek correcter geworden, tot op het niveau dat het bijna propaganda lijkt. De kloof tussen de burger en de West-Europese regeringen is vergroot, mede door diezelfde politiek correcte houding.  Het politiek correcte “Policor” virus nestelt zich door de opkomende tegengeluiden steeds hardnekkiger, wat leidt tot een verdergaande schismatisering, waarbij de woorden islamofobie, xenofobie, racisme, Tokkie, boze witte man en fascisme gestempeld worden op ieder geluid dat in de ogen van de Gutmenschen niet politiek correct genoeg is.

Ook de EU speelt een dichotomiserende rol. Door haar ongebreidelde uitbreiding van 2004 en haar actieve bemoeienis met de Oekraïense revolutie, waardoor daar een permanente staat van burgeroorlog is ontstaan, zijn de spanningen met Rusland opgelopen. De VN speelt steeds openlijker een anti-Israël kaart en lijkt steeds meer een volgeling te zijn geworden van de OIC, de Organisatie van Islamitische Landen.

Kortom, er is in West-Europa, maar ook in de VS, een islamisering gaande die op steeds meer terreinen steeds indringender en steeds gewelddadiger vorm krijgt. Dit vraagt om duidelijke actie vanuit de West-Europese samenlevingen. Vanuit de bovenstaande inbreng van Hans Jansen kunnen wellicht een aantal consequenties worden getrokken. Ik noem er drie.

Allereerst is duidelijk dat een sterke militaire macht noodzakelijk is. Dit, afgaand op het eerste punt van al Afghani.

Daarnaast is het duidelijk, dat de islamitische discussies een belangrijke rol spelen. Zoals Jansen opmerkt, is de populariteit van het fundamentalisme zeker ook te danken aan de activiteit van zijn woordvoerders. Er zal dus sterk opgetreden moeten worden tegen haatpredikers. Beter nog kunnen zij verboden of gevangen gezet worden. Publicaties en bezit van haatdragend materiaal moeten strafbaar gesteld worden en actief vervolgd, evenals het faciliteren van dit gedachtegoed. Bovendien zullen overheden zich actief met de academische islamitische discussies moeten bemoeien, aangezien je deze niet kunt overlaten aan mensen die elkaar in radicaliteit proberen te overtroeven.

Intern, binnen de West-Europese landen, zal er strijd geleverd moeten worden tegen het politiek correcte denken, het Policor virus. Dat betekent schoon schip maken met de media, de linkse kerk en een andere houding ten opzichte van gremia die dit denken stimuleren, zoals de EU en de VN. Aangezien het politiek correcte denken de veiligheid van de West-Europese landen serieus in gevaar breng,t zou het zelfs verboden moeten worden.

Door:
Petra de Geus
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Religie van de vrede", Algemeen, Europa, Historie, Islam, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme. Bookmark de permalink .

8 reacties op Geschiedenis van het islamitisch radicalisme

  1. laura van der storm zegt:

    Petra de Geus for President! Fantastisch. Beter kan je het niet verwoorden en die wegkijkende overheden weten dat allemaal wel, maar zij hebben een andere agenda!

    Liked by 1 persoon

  2. guusvelraeds zegt:

    Politieke correctheid moet zeker bestreden en zelf verboden worden. De politieke correctheid is een laatste stealth penetratie van de marxistische ideologie. De derde en laatse poging de Joods-Christelijke cultuur te vernietigen. De eerste poging was het marxisme bevorderen middels verkiezingen. Dit mislukte. De tweede poging was de poging via revolutie. Ook deze is mislukt. De derde en laatse poging is de mars door de Joods Christelijke instituties middels het cultuur nihilsme/marxisme. Het instrument dat ze hiervoor gebruiken werd ontwikkeld binnen de Frankfurter Schule en is de politieke correctheid. Wat de sharia is voor de islam is political correctness voor het marxisme. De kracht van de politieke correctheid is dat je niet in de gaten hebt dat je het te doen hebt met onvervalst marxisme. Zelf veel gebruikers van de politieke correctheid hebben niet in de gaten dat ze het marxistisch vergif aan het planten zijn. Elk omfloerst geluid betreffende islam terreur en EU fascisme moet strafbaar gesteld worden. De EU ontmantelen en een nieuwe samenwerking in Europa op basis van souvereine staten. Politieke correctheid is de volledige omkering van waarden. Op basis van deze omkering werden we geconfronteerd met geperverteerd feminisme. Geperverteerde homoseksualiteit en gender waan. Ook abortus en euthanasie propagandisten en klimaat propagandisten zijn onvervalste vertegenwoordigers van het leger der politiek correcten. Niet dat het belang van vrouwen en stervenden of het klimaat/millieu hun drijfveer is, nee hun belang ligt veel eerder bij het kapot maken van de kapitalistische burger samenleving met haar oude waarden en normen. Waarden en normen zoals respect voor het leven, respect voor vrijheid in verantwoordelijkheid en respect voor de Joods-Christelijke cultuur als totaal drager van alles wat de westerse wereld heeft voortgebracht op gebied van kunst, wetenschap en literatuur.

    Like

  3. Marcel zegt:

    Leuk uitgewerkt hoor mevrouw de Groot. Maar er zit een levensgrote fout in uw verhaal.

    Die bestaat eruit dat in uw verhaal niet erkend word dat de islam permanent in oorlog is met alles wat niet islamitisch is. Het uitwerken van die gedachte is zowel grotesk als gruwelijk. Die oorlogsverklaring kunt u o.a. vinden op het bureau van de voorzitter van de tweede kamer. Nou kunt u het niet leuk vinden en liever niet willen, dat in oorlog zijn. Ik ben het in zoverre daarmee eens dat ik het ook niet leuk vind en liever niet wil. Maar dat is niet relevant, het is hiervoor genoeg dat de ene partij de andere de oorlog verklaard.

    Maar zelfs Mark Rutte heeft zich in een van emotionele huilbuien wel eens laten ontvallen dat wij in oorlog zijn met IS. Buitengewoon onverstandig want wie zijn klassieken kent die weet dat je geen oorlog moet voeren als je niet de wil hebt om hem te winnen. En die wil, die is er niet. Politiek niet, en maatschappelijk ook niet.

    De politiek sorteert wel voor op de situatie. Kijk bijvoorbeeld naar Frankrijk waar nog steeds de noodsituatie van kracht is. De vijand heeft daar geen last van. De burgers wel.

    Nu probeert de staat nog haar burgers er onder te houden met strafrecht. Het is een denkwijze die ook uit uw stuk spreekt.

    Maar strafrecht is als gereedschap absoluut onvoldoende. De staat van oorlog vraagt om oorlogsrecht. Tel daar nog bij op dat de islam dan wel een vijand is, maar dat er een groter gevaar is dat prioriteit verdient. En dat gevaar, die vijand, dat is onze overheid. Het verslaan van islam zal pas kordaat aangepakt kunnen worden nadat de overheid terug dienstbaar aan de bevolking is gemaakt.

    De paradox is dat de overheid wel de hele tijd tamboereert op oorlogsrecht zoals bijvoorbeeld in de conventies van Den Haag en Geneve is neergelegd, maar zij zich zelf daar niet aan houdt. Kijk bijvoorbeeld naar wat wij hebben gedaan in Libië en in Syrië. Ook de moslims jammeren en huilen er graag over, maar zullen er zelf geen probleem mee hebben zich er niet aan te houden, want on-islamitisch.

    Levenslange detentie in krijgsgevangenenkampen en ghetto’s van 100.000en.
    Standrechtelijke executies bij de 1.000en.
    Collectieve straffen.
    Hoe dystopisch wilt u het hebben?
    Toch is dat wat er op ons afkomt.
    De geschiedenis leert dat als wij ons niet verweren en dit soort zaken niet net even erger en net even eerder toepassen en gewoon capituleren dit geen garantie is voor een lang en gelukkig leven.

    Liked by 1 persoon

  4. Frans Caleeuw zegt:

    Heel eenvoudig toch. Ggezien men in Nederland de Islam verkondigt, dient dat in de landstaal te gebeuren. De overvloedige derde en tweede generatie gelovigen verstaan die taal en kunnen hun eerste generatiebroeders of – zusters helpen bij de vertaling. Wanneer opruiende of fundamenteel dreigende taal gebruikt wordt, treedt men op. Klaar is Kees.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s