Vertrek van een onbeminde – François Hollande aan het einde van zijn ambtsperiode

Screenshot_34

(Vertaling: E.J. Bron)

François Hollande wilde na de jaren van de “hyper-president” Nicolas Sarkozy een “normale president” zijn, dichtbij het volk staand, met beide benen op de grond, toegankelijk. Maar de Fransen zijn aan “republikeinse monarchen” gewend – en misten in tijden van economische crisis een staatschef met leidinggevende kracht.

epoch times

Vaak leek het net alsof François Hollande naar het einde van zijn ambtsperiode zou verlangen. “Het is waar dat het een soort bevrijding zou kunnen zijn om niet langer hier te zijn”, zei hij ooit over leven en werken in het presidentiële paleis. “Het is veel harder dan ik me had voorgesteld”.

Nu loopt de tijd van de socialist in het Elysée-paleis in Parijs daadwerkelijk ten einde: de Fransen kiezen op 23 april en 7 mei een nieuwe staatschef, en Hollande treedt niet opnieuw aan. Het is niet overdreven om te zeggen dat maar heel weinig Fransen om de 62-jarige zullen treuren. Want in zijn ambtsjaren is Hollande van toeverlaat tot de meest impopulaire president in de jongere Franse geschiedenis geworden.

De avond van de 6e mei 2012, toen tienduizenden mensen op het Bastilleplein in Parijs de verkiezingswinnaar Hollande toejuichten, toen de socialist met hese stem steeds maar weer “bedankt” schreeuwde, is al heel lang geleden. Al snel begon de ontvreemding tussen de president en zijn volk.

Hollande wilde na de jaren van de “hyper-president” Nicolas Sarkozy een “normale president” zijn, dichtbij het volk staand, met beide benen op de grond, toegankelijk. Dat paste bij hem: hij gold als fatsoenlijk, zonder allures, sympathiek, zelfs tamelijk grappig. Maar de Fransen zijn aan “republikeinse monarchen” gewend – en misten in tijden van economische crisis een staatschef met leidinggevende kracht.

Te vaak krabbelde Hollande terug bij hervormingsprojecten, ging tactisch te werk, probeerde het met concessies en compromissen iedereen naar de zin te maken, om daarna iedereen tegen zich in het harnas te jagen. In de strijd tegen de zwakke economische groei, tegen fabriekssluitingen en tegen de constant toenemende werkloosheid  kwam hij bijna radeloos over.

In zijn regeringsleiding was maar heel moeilijk een rode draad te ontdekken. En toen Hollande eindelijk wilde overgaan naar een ondernemersvriendelijke hervormingspolitiek veroorzaakte hij daarmee een rebellie van de linkse socialistische vleugel. Die vonden zijn hervormingen veel te ver gaan; de conservatieven en de economische organisaties vonden ze echter lang niet ver genoeg gaan. En terwijl de partners in Berlijn en Brussel meer inspanningen wilden bij de bestrijding van de tekorten, regende het in het binnenland kritiek op zijn bezuinigingsmaatregelen.

Hollande´s populariteitscijfers daalden tot onder de 15%, zo diep was zelfs Sarkozy nog nooit gevallen. Volgens een actuele peiling is 70% van de Fransen van mening dat de socialist een “slechte president” was.

Ook al werd Hollande na de aanslag op het satirische tijdschrift “Charlie Hebdo” in januari 2015 even de geziene “vader van de natie”; ook al kon Hollande bij conflicten zoals in Mali scoren als vastberaden “veldheer”; ook al kan hij pronken met het eind 2015 bereikte Parijse klimaatbeschermingakkoord; voor veel Fransen ontbrak het de socialist gewoon aan het postuur van een president.

In de ogen van veel mensen heeft hij zelfs het aanzien van het ambt beschadigd. De paparrazi-beelden, die lieten zien hoe Hollande zich achter op een motor naar zijn stiekeme geliefde Julie Gayet liet rijden, waren niet echt bevorderlijk. En bijna vernietigend waren de tientallen gesprekken met journalisten, waarin Hollande intieme en politiek uiterst explosieve zaken vertelde, en die verleden jaar in meerdere boeken gepubliceerd werden.

Hollande kwam steeds geïsoleerder over, teruggetrokken in de met goud versierde zalen van het Elysée-paleis, opgesloten in de eenzaamheid van de macht. “Ik ben het spook van het Elysée”, zei hij ooit met melancholieke humor.

Uiteindelijk capituleerde Hollande voor de eigen impopulariteit: na lang aarzelen verkondigde hij afgelopen december zich niet herkiesbaar te stellen – een unieke stap in Frankrijk´s Vijfde Republiek.

Sindsdien verdedigt hij zijn balans, want hij heeft steeds opnieuw benadrukt hoe belangrijk het is welke herinnering er van hem zal blijven bestaan. Maar Hollande zal vermoedelijk eerder als ongelukkige, mislukte president de geschiedenisboeken ingaan.

Bron:
www.epochtimes.de

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Frankrijk. Bookmark de permalink .

7 reacties op Vertrek van een onbeminde – François Hollande aan het einde van zijn ambtsperiode

  1. peter zegt:

    Hollande,ik hoop van harte dat Le Pen wint en dan mogen ze van mij een standbeeld van deze man maken ,hij heeft er voor gezorgd dat de ogen van de mensen open zijn gegaan hoe het socialisme werkelijk is ,totaal niks , en het bestaat alleen uit parasieten .

    Liked by 1 persoon

    • paulzwueste zegt:

      Het Franse volk juicht en Merkel zal met tranen in de ogen haar beste vriend af zien gaan…
      Hij ’n clowneske dwerg en zij ’n uitgezakte hobbezak.
      Merkel zal overigens steeds meer alléén komen te staan…
      Onbemind, gehaat en vergeten.
      Hebben allebei van hun land ’n ware chaos gemaakt.

      Like

  2. Japio zegt:

    Opgerot staat netjes nu Merkel, Rutte en alle andere moslimknuffelaars nog.

    Liked by 1 persoon

  3. guusvelraeds zegt:

    ook al kan hij pronken met het eind 2015 bereikte Parijse klimaatbeschermingakkoord;

    Nou daar kun je inderdaad mee pronken zeg. Klimaatbeschermings akkoord. Terwijl hij het Franse volk niet kan beschermen tegen de bestaande islam terreur gaat de onnozellaar wel als een Don Quichote de niet bestaande klimaat problemen te lijf.

    Liked by 1 persoon

  4. Als dat zou kunnen, raket in hun reet en afschieten maar.

    Like

  5. Pietersen zegt:

    Vaarwel socialist en vergeet niet je dure ‘staatskapper’ die 5000 euro per mond kostte mee te nemen.

    Like

  6. Tom Hendrix zegt:

    Ik mag toch hopen; dat Marine Le Pen, de nieuwe president van Frankrijk wordt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s