Heeft het sluiten van de “Jungle” van Calais een einde gemaakt aan de migratiecrisis?

Screenshot_125

(Door: Sue Read – Vertaling: E.J. Bron)

Nee! De “migranten” werden door de hulporganisaties terug gelokt en zijn er nog steeds op gebrand Groot-Brittannië te bereiken.

Inselpresse

De picknick in de zonneschijn van de lenteavond begon stipt op tijd. Een glimlachende jonge man in een schort deelde verse baguettes uit, daarbij een rijstgerecht en salade, dat allemaal op een tafel n het gras stond terwijl op de achtergrond muziek was te horen. Er was sprake van een echte partysfeer.

Als uit het niets kwamen toen om klokslag 18.00 uur 50 gasten, allemaal met sportieve pullovers met capuchon en een muts, en ze leken allemaal heel blij met het gastvrije aanbod. Per slot van rekening kwamen ze van ver en hun reis is veel, maar niet voorbij.

De picknick in de open lucht enkele dagen geleden was controversieel. Deze werd door helpers op een geheime plek in Calais georganiseerd en was bestemd voor hongerige “migranten” in de plaats, waar tot enkele maanden geleden 6000 “migranten erop hoopten zich in vrachtwagens te kunnen verstoppen om daarna op de veerboten naar Engeland te kunnen oversteken.

Afgelopen herfst werd de “Jungle van Calais” – een door “migranten” opgericht kamp met kebab-zaken, halal restaurants en zelfs een eigen bordeel, kerken en moskeeën – door de Franse autoriteiten platgewalst en de bewoners verdeeld over 400 centra in heel Frankrijk. Daar kregen ze vliegtickets naar huis aangeboden of de gelegenheid om een asielaanvraag in te dienen.

Velen echter onttrokken zich aan de greep van de autoriteiten en trokken langs de kust verder naar een ander migrantenkamp in de buurt van Duinkerken. Deze week brak daar brand uit, nadat het tot territoriumgevechten tussen Koerdische en Afghaanse mensensmokkelaars kwam, die het hele kamp vernietigden, dat oorspronkelijk door Artsen zonder Grenzen werd geëxploiteerd. Enkele “migranten” liepen snijdwonden op – en 600 zijn compleet verdwenen.

Toen de “Jungle” werd afgebroken, slaakten de mensen van Calais een zucht van verlichting. Een hoge lokale politicus zei deze week echter:

“We hebben gehoopt op een nieuw begin voor onze sympathieke stad, nadat de migranten deze meer dan een jaar geteisterd hadden. Ze komen echter weer terug, omdat Engeland nog altijd als een magneet functioneert en Calais de beste plek voor de sprong daar naartoe is.”

De “Daily Mail” kon met eigen zien dat er nu weer honderden illegalen in Calais zijn. Daar komen wekelijks meer bij, in de hoop naar Engeland te kunnen komen. Daarvoor overnachten ze op open terrein dat slechts een steenworp verwijderd ligt van de oude “Jungle”.

Screenshot_127Talloze Engelse en Franse helpers garanderen hun overleven, die gratis slaapzakken, schone kleding en eten uitdelen – een royaliteit die in Calais politieke consequenties had. Vorige maand vaardigde burgemeester Natacha Bouchart een decreet uit waarmee de “regelmatige en duurzame” verdeling van eten aan “migranten” werd verboden met de reden dat deze de vrede en veiligheid van de inwoners zou bedreigen. Ze werd echter door rechters van de regionale rechtbank Lille overruled, die verklaarden dat het volgens de mensenrechtenwetgeving van de EU “onmenselijk en vernederend” zou zijn om hulp te weigeren aan “migranten”.

In hun wijsheid vonden de rechters dat het niet de milde gaven van de helpers zijn waardoor de “migranten” naar Calais gelokt worden, maar hun wanhopige hoop op een doorreis naar Groot-Brittannië.

Burgemeester Bouchart zal beroep aantekenen tegen de beslissing. In Calais keren nu de oude problemen terug, omdat “migranten” er in de haven, op het strand, in het bos en op de wegen naar de haven erop loeren om op een naar Engeland rijdende vrachtwagen te kunnen stappen.

Patrouilleauto´s van de politie patrouilleren 24 uur per dag, proberen hen te betrappen om ze daarna uit te zetten.

Ik sprak met vijf jonge Eritreeërs, die om 19.00 uur net over een autobrug liepen, van waaruit je het oude “Jungle”-kamp kon zien liggen. Ze hadden allemaal een in doorzichtig plastic verpakte slaapzak bij zich, die ze van de helpers hadden gekregen. De 16-jarige Merhawi zei in goed Engels:

“Het beviel ons daar niet en het was niet in de buurt van Engeland. Daarom zijn we terug en we zullen vannacht tussen de bomen slapen. Ja, het is koud, maar met de slaapzakken kunnen we overleven.”

Plotseling dook hij in een hoek toen hij een auto hoorde aankomen. Hij zei:

“We moeten nu rennen. We willen niet gesnapt worden door de politie, die ons hier weer vandaan brengt.”

Daarna liepen hij en zijn vrienden verder langs de straat, om daarna door een gat in het hek met het opschrift “Privé” te kruipen, dat leidde naar het genoemde open terrein. Merhawi was daar vermoedelijk al eerder, maar er zijn ook veel nieuwkomers in Europa, die hier pas kort zijn en van wie dit jaar met behulp van smokkelboten uit Libië al meer dan 20.000 Italië bereikt hebben. Een Britse diplomaat waarschuwde onlangs nog dat in Noord-Afrika meer dan een miljoen “migranten” erop wachten om de Middellandse Zee over te komen.

Een andere van de nieuwkomers in Calais is de Eritreeër Gaitom Hatas, 18, die in de buurt van de haven met twee vrienden in het gras van de zon lag te genieten. Hij wachtte op het busje van een hulporganisatie, die hem zijn middageten, bestaande uit belegde broodjes en water, ter beschikking stelt. Hij trok de capuchon van zijn pullover nerveus in zijn gezicht en zei:

“We kwamen in februari met de boot uit Libië naar Italië en daarna ging het met de bus via Parijs verder naar Calais. We proberen dag en nacht in Engeland te komen. Ik heb familie in Liverpool en zij verwachten dat ik spoedig zal aankomen.”

Gaitom maakt een dorre en vermoeide indruk. Als het busje met de beide vrijwilligers aan komt rijden, zegt hij:

“Zonder hun hulp kunnen wij hier niet blijven. De politie probeert ons eruit te gooien, daarom verbergen we ons de meeste tijd. We blijven via sms met elkaar in contact om de tijd en de plaats af te spreken wanneer we de helpers met het eten ontmoeten.”

Screenshot_129Op het hoogtepunt van het “Jungle”-kamp lukte het iedere week 200 “migranten” om Groot-Brittannië binnen te komen via de haven van Calais. Het Britse sociale stelsel is een van de meest royale in heel Europa en de florerende zwarte markt voor arbeiders staat het de illegalen toe (die geen asiel willen aanvragen om zo de aandacht van de immigratieautoriteiten op zich te vestigen) geld te verdienen om dit daarna naar huis naar hun families te kunnen sturen. Dat werkt als een permanente magneet voor “migranten”.

Christian Salome, de chef van “L´Auberge des Migrants”, een van de meest respectabele hulporganisaties in Noord-Frankrijk, vertelde me:

“Ik denk dat er op dit moment 400 in Calais zitten, maar er komen contant nieuwe bij. Veel van hen slapen buiten in de buurt van de oude ´Jungle´. We delen veel slaapzakken uit. We nemen de gebruikte na twee of drie dagen echter weer in, omdat ze vochtig en vuil zijn. We wassen ze dan en geven hen schone.”

Ik zag hoe drie Afghanen in een enorm depot van de hulporganisaties in het industriegebied aan de rand van Calais om eten bedelden. Daar worden eten, kleding en slaapspullen opgeslagen. Het depot wordt geëxploiteerd door vrijwilligers uit Engeland en Frankrijk. De helpers tellen trots de geschonken goederen die zij uitdelen en schrijven het totale aantal op een bord dat voor het depot hangt, en waarop ook de boodschap voor “migranten” staat geschreven:

“Welkom. We houden van jullie vanwege het feit dat jullie hier zijn.”

Op het bord kan afgelezen worden dat er in de 14 dagen tot 20 maart in totaal 1.897 voorwerpen werden uitgedeeld.

De hongerige Afghanen kwam uit het stuk bos in de buurt van de poort van het depot en na de begroeting met handen schudden door de vrijwilligers kregen ze kip, rijst en water, wat ze op de stoep zittend verslonden.

Een van hen, de 18-jarige Arfan, zei dat hij illegaal in Frankrijk zou zijn, maar familieleden in Manchester en Londen zou hebben en naar ze toe wil. Toen kwam de politie, die hem aanhield en naar zijn papieren vroeg. Hij lachte alleen maar en zei “Nee, nee”. Hoofdschuddend reden de agenten weer weg.

Arfan en zijn vrienden kennen de weg blijkbaar goed in Calais. Slechts enkele minuten daarna gingen ze de naast het depot gelegen Lidl binnen en kochten twee blikjes Energy Drink en een pak melk en knikten vriendelijk naar de caissière toen ze vertrokken.

Volgens de regels van de “Kleine Jungle” mogen de hulporganisaties de “migranten” in Calais maar één keer per dag eten geven. Hun witte bestelbusjes rijden echter van ´s ochtends tot ´s avonds in de stad rond en bieden veel meer dan alleen deze hulp.

Screenshot_128

Sue Jex, het hoofd van de Britse organisatie “Care4Calais”, zei onlangs dat de hulporganisaties in de stad de plicht zouden hebben de aankomende “migranten” te helpen, omdat zij “in omstandigheden leven die veel erger zijn dan die ten tijde van de ´Jungle´.”

Maar in de toenemende koortsachtige sfeer speelt de politie een kat en muisspelletje met de “migranten” en helpers. De agenten confisqueren tenten van de hulporganisaties terwijl de migranten erin liggen te slapen, wat hen ertoe dwingt om op te staan en verder te trekken.

Enkele weken geleden werd een groep op een veld door de mobiele eenheid met traangas besproeid, omdat de vrijwilligers hen een gratis ontbijt serveerden, zoals de plaatselijke hulporganisatie “Utopia56” meldde.

De gratis migrantenpicknick op woensdagavond werd vlak naast het benzinestation voor vrachtwagen gehouden, die zich dichtbij de haven en de voormalige “Jungle” bevindt, echter verstopt achter een industriepark en daarom door de agenten in de patrouillewagens niet gezien kan worden. De eten uitdelende helper in een schort werd door een groep vrouwelijke vrijwilligers ondersteund, waarbij een van hen een linnen tas droeg met het opschrift “Help vluchtelingen”. De vrijwilligers omarmden de “migranten”, die de omarming graag teruggaven. Er waren kusjes in de lucht en algemene kameraadschap (zie foto boven het artikel).

Onder de gasten bevonden zich ook de beide Etritreeërs Merhawi en Gaitom, die ik daarvoor al had ontmoet. Ze zaten in het gras en luisterden naar de muziek, aten met grote happen en lachten en praatten met elkaar. Na het invallen van de duisternis ging het feestje nog door en werd pas om 22.00 uur beëindigd.

Daarna moesten de gasten weer weg. In de buurt stonden de vrachtwagens voor de vroege overtocht naar Dover geparkeerd. Misschien zullen enkele chauffeurs het niet merken dat een vreemdeling in de laadruimte kruipt voor de illegale reis naar Engeland?

Ik heb daarna ook echt met eigen ogen gezien hoe de “migranten” probeerden naast picknickplaats op de vrachtwagens te klimmen. Een groep, waarvan ons later verteld werd dat het Eritreeërs zouden zijn, klopte hoopvol op de zijkant van een Roemeense vrachtwagen, die juist bij de onbemande benzinepomp werd bijgetankt. De “migranten” renden echter snel de bosjes weer in toen ze ons zagen en door de chauffeur in de cabine gehoord werden.

Screenshot_130

Tijdens een beangstigend moment werd de 27-jarige vrachtwagenchauffeur Peter uit Heyham in Lancashire door “migranten” belegerd, toen zij uit de bosjes slopen (dus naast de picknickplaats), terwijl Peter zijn met dozen voor Engeland geladen vrachtwagen stond bij te tanken. De vier naderden de vrachtwagen van achteren, terwijl Peter aan de voorkant was. We zagen het tafereel en waarschuwden hem. Tijdens het wegrennen draaiden de “migranten” zich nog een keer om en gooiden een steen naar ons, omdat wij hun kans verprutst hadden.

Peter vertelde ons dat hij hier tankte, omdat het dichtbij de haven was. Hij zei:

“Toen ik hier twee weken geleden was, klommen er acht ´migranten´ op de vrachtwagen. Ik moest hen eerst vertellen dat ik op weg was naar Marseille en niet naar Engeland, voordat ze weer vertrokken.”

Zijn truc functioneerde – maar zal dat vast en zeker niet iedere keer. Peter zei:

“Toen ze de ´Jungle´ gesloten hebben, zijn de ´migranten´ verdwenen. Nu echter zijn ze weer overal. Ik zal de andere chauffeurs waarschuwen dat ze hier niet meer naartoe moeten komen en dat er weer trammelant in Calais is.”

De baas van de vakbond van vrachtwagenchauffeurs, Richard Burnett, gaf eveneens een waarschuwing uit. Hij zei:

“Het ´Jungle´-kamp mag dan wel weg zijn, het probleem van de illegale immigranten is er echter nog steeds. Deze personen zal niets afhouden van de poging om naar Groot-Brittannië te komen. De benzinepompen worden niet bewaakt, zodat zij de ideale plek zijn om in een van de voertuigen in te breken. We maken ons er zorgen over dat de vrachtwagenchauffeurs opnieuw een helse zomer te wachten staat.”

Terwijl hij op de sandwich van de hulpverleners kauwt, bevestigde Gaitom met zijn uitgeputte bruine ogen deze angst. Hij zei:

“We zijn hier niet alleen maar vanwege het gratis eten. We zijn hier, omdat iedereen weet dat dit de beste plek is om op een vrachtwagen richting Engeland te komen.”

Bron:
http://1nselpresse.blogspot.nl

Bron oorspronkelijk artikel:
www.dailymail.co.uk
Auteur: Sue Read

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "goedmenschen", "Integratie", "Nuttige idioten", "Religie van de vrede", "Verrijking", "Vluchtelingen", "Weg met ons!", achterlijkheid, Afrika, Allochtonen, asielwaanzin, Barbarisme, cultuurrelativisme, Dhimmitude, Eurabië, Frankrijk, Graaien, Groenen, Groot-Brittannië, hersenspoeling, Hypocrisie, Illegalen, Immigratie, Indoctrinatie, Islam, islam-collaboratie, islamappeasement, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme, Islamofilie, Justitie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, landverraad, Links fascisme, Linkse christenen, Linkse Kerk, Marxisme, Moslims, Multiculti, Naïviteit, nieuw fascisme, onwetendheid, Pacifisme, political correctness, Rotzakken, Socialisten, socialistisch idealisme, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

13 reacties op Heeft het sluiten van de “Jungle” van Calais een einde gemaakt aan de migratiecrisis?

  1. Jan zegt:

    Tja, als je ratten voert, komen er steeds meer.

    Liked by 1 persoon

  2. Jean zegt:

    Als is de benaming ‘hulporganisaties’ zie staan dan lees ik telkens iets anders…..!!!!
    Hoe zou dat nu toch komen???
    Een factor speelt een heel grote rol nl. “betrouwbaarheid” en die staat op 0,01% voor die organisaties. M.i. worden via dat kanaal miljarden opgestreken w.w.z. door de verkeerde handen.

    Like

  3. Ze kunnen daar beter een mijnenveld aanleggen. Betreden op eigen risico.

    Liked by 1 persoon

  4. scheermes zegt:

    Het probleem zal zich verplaatsen !!Als je een akker hebt waar veel vruchten op staan , en er komen steeds MEER sprinkhanen (DE KAALVRETER)en je doet niks aan het sprinkhanen probleem ;dan zul je je kinderen moeten vertellen dat er niets meer te eten valt op een gegeven moment !! Je kinderen zullen je dan vragen ,pappa ,waarom heb je dan NIETS aan het sprinkhanen probleem gedaan !! NU verhongeren wij ,DANKZIJ U!! BEDANKT PAPPA!!??????

    Like

  5. koddebeier zegt:

    Het wordt de hoogste tijd dat al deze zogenaamde helpers voor zeer lange tijd opgesloten worden !

    Like

  6. Theresa Geissler zegt:

    Alarm! Policor-links gaat onverdroten door met de systematische ondermijning van de westerse samenleving! Al is het maar door het ongedierte te blijven spijzigen!

    Liked by 1 persoon

    • anna zegt:

      spijzigen ???

      Like

      • anna zegt:

        ok, spijzigen ……. bedrijvend werkwoord ….

        Like

      • BertG. zegt:

        Ze zat vanochtend de binnen kant van haar paasbrood te bekijken, en dacht, als het er in zit, dan kan ik het ook gebruiken in een zin.
        Om in de paas gedachte te blijven.

        Like

      • Theresa Geissler zegt:

        Mijn beste Bert, ik h e b hier geen Paasbrood: We vieren hier niets en ik heb lekker de hele morgen in Kamerjas kunnen uittrekken om voor E. J. Bron een heerlijk-interessant (vind ik zelf) artikel te vertalen. Betere paasmorgen kan ik me niet voorstellen.
        Maar inderdaad, @anna en @BertG.: Spijzigen: Een ouderwets-deftig woord voor te eten geven oftewel, waar het dieren betreft, voeren.
        “Het spijzigen der hongerigen”: Eén der zeven werken van Barmhartigheid.

        Like

  7. Aegolius cs zegt:

    Frankrijk moet sanitair voor migranten in Calais regelen

    Frankrijk moet drinkwater, toiletten en douches regelen voor de migranten in Calais. Dat heeft de hoogste Franse rechter bepaald. Die zegt dat de omstandigheden voor de honderden migranten onmenselijk en vernederend zijn.
    Een lagere rechter kwam eerder al tot dezelfde uitspraak, maar de gemeente Calais en de Franse regering gingen daartegen in beroep. Zij weigerden sanitaire voorzieningen voor de groep te regelen.
    De migranten zaten in de ‘jungle’, een groot kamp bij Calais, maar dat is ontmanteld. Door de sluiting van het kamp bivakkeren veel migranten nu op straat in en rond de Franse stad. De autoriteiten zeggen dat het aanleggen van voorzieningen een aanzuigende werking heeft op andere migranten.

    Buitensporig……………

    http://nos.nl/artikel/2185848-frankrijk-moet-sanitair-voor-migranten-in-calais-regelen.html

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s