Scandinavië: Paradijs of kruitvat – een korte analyse

Screenshot_62

(Door: Philipp Vierer – Vertaling: E.J. Bron)

Steeds opnieuw hoor je het: Scandinaviërs zijn de gelukkigste mensen ter wereld. Het geluk is blijkbaar het resultaat van een combinatie van hoge belastingen, een enorme welvaartsstaat en een succesvolle oorlog tegen het harteloze kapitalisme. Er is echter één probleempje: het klopt gewoon niet. Dit model is, net zoals elk ander staats-kapitalistische ook, afhankelijk van een niet in stand te houden krediet-bel.

De illusie

Het populaire media-narratief, vooral sinds 2008, is daarbij het volgende: Staatskapitalisme creëert een zorgeloze, gelukkige samenleving, wanneer men maar genoeg belasting heft om een reusachtig apparaat van goed gevoel voor iedereen te scheppen. Het volk is gelukkig met de hoge belastingen, omdat het de excellente uitkeringen van de staat waardeert. Het toverwoord daarbij is “zorgeloosheid”. Er wordt bewust gespeeld met bestaansangsten om dit idee te bevorderen. In plaats van echter deze angsten, die iedereen kunnen overvallen, in positieve, productieve motivatie en energie om te zetten, wordt ontmoediging en onteigening van beter gestelden voorgesteld.

De boodschap daarachter is helder: Iedere staats-kapitalistische samenleving zou volledig gelukkig kunnen zijn wanneer het maar zou lukken om de belastingen dusdanig te verhogen dat er sprake is van loyale uitkeringen voor iedereen. Er bestaan veel varianten van deze onzin, de bekendste zal echter het veelvuldig bediscussieerde UBI/BGU (Universal Basic Income) zijn.

Of anders gezegd: Staatskapitalisme functioneert wanneer veelverdieners en ondernemers genoeg belasting betalen om significante herverdeling van vermogen en inkomen via sociale transfers te financieren. Ook bij vele professionals, die eigenlijk beter zouden moeten weten,  heeft deze onzin al wortel geslagen. Of ze hierin werkelijk geloven of dat ze dit alleen maar voor positieve public relations respectievelijk economisch of persoonlijk voordeel gebruiken, laten we in het midden. Het resultaat is een discussie die zó onzinnig is, dat deze er eigenlijk helemaal niet zou mogen zijn.

De realiteit

De realiteit ziet er echter compleet anders uit. De Scandinavische economieën maken op dit moment hetzelfde proces door dat andere staats-kapitalistische maatschappijen al pijnlijk moesten doormaken, namelijk het op de koop toenemen van dodelijke luchtbellen in verschillende markten om de structurele insolventie te “repareren” respectievelijk uit te stellen.

Ook de enorme afhankelijkheid van importlanden, zoals de VS, worden hier weggelaten. Mocht de economie daar een gevoelige domper krijgen, dan is het met heel Scandinavië gedaan (overigens ook met Duitsland). Een algemene, reusachtige zwakke plek van exportlanden, die nergens genoemd wordt, in plaats daarvan klapt men in bijvoorbeeld Berlijn voor zichzelf als wereldkampioen export, terwijl men zich hier in totale afhankelijkheid begeeft. Ook wordt nergens genoemd dat vele voormalige vermogenswaarden in het buitenland uit de koloniale tijd een significante bijdrage aan het vermogen van Scandinavië leveren.

Noorwegen is een speciaal geval, omdat het land enorme reserves aan olie en gas in de Noordzee bezit en deze exporteert. Duurzaam is dat niet, de reserves slinken snel. Niemand lijkt aan de toekomst te denken. Noorwegen heeft in het verleden een staatsfonds opgebouwd met gigantische reserves, maar wordt nu al gedwongen deze aan te spreken.

De gevolgen: Dansen op de vulkaan – ten koste van alle werkenden en de toekomst – met een gegarandeerd Armageddon

Eenvoudige economische cijfers onderbouwen dit. Kijk alleen maar naar de groei van de hoeveelheid geld M2 in Noorwegen, de Real Property House Price Index van Zweden of Denemarken´s verhouding tussen begrotingsschulden en het bnp. Met 531% schulden behoren de Deense begrotingen overigens tot de grootse schulden ter wereld.

Deze cijfers laten zien dat de “gelukkigste naties ter wereld” nu afhankelijk zijn van luchtbellen in de kredietmarkt en op de huizenmarkt, nadat beide door een massale geldpolitieke stimulans werden opgeblazen en daarmee op dit moment een illusie van solventie produceren. De klassieke kapitalistische wetten van krediet tegen rente (Risk/Reward) werden met de 0% rentepolitiek geëlimineerd. Bij een praktische 0% rente en een oneindige liquiditeit is namelijk de theoretische waarde van “harde” vermogenswaarden onbegrensd.

Hoe gelukkig zullen de landen van het “Happy-high-tax-welfare-capitalism” echter zijn wanneer deze luchtbellen op zekere dag uit elkaar spatten?

Bron:
http://info-direkt.eu
Auteur: Philipp Vierer

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in gezond realisme, Scandinavië. Bookmark de permalink .

6 reacties op Scandinavië: Paradijs of kruitvat – een korte analyse

  1. leefbarbaar zegt:

    Op het moment dat je moslim niet meer alles kunt geven om ze koest te houden, breekt de pleuris uit. Net als hier.

    Liked by 1 persoon

  2. paulzwueste zegt:

    Welaan.
    Er is een mogelijkheid…
    En wel dat deze linkse luchtbellanden die hun linkse idioterie alléén konden botvieren op mekander door en dankzij hun enorme welvaart, dan eindelijk eens met de echte realiteit in deze wrede wereld kennis zouden moeten maken…
    En dan zal het ontwaken met ’n baard en ’n kopdoek naast je op het kussen niet zo leuk zijn.
    Want die baart meurt op ’n ongelofelijke manier en die kopdoek heeft overal cellulitis behalve daar waar het, wel bij kaarslicht dan, ’n aardig effect zou geven.

    Bovendien overal die bidsnoeren en bidmatten staat ook zo rommelig tegenover het bloemetjesbehang…

    Liked by 1 persoon

  3. Piet zegt:

    Klopt geen snars van. Denemarken heeft een lager % schuld van het BBP dan NL. https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_landen_naar_staatsschuld

    Like

  4. 4sjun zegt:

    Zweden heeft nu al een bekostigingsprobleem. En dat geimporteerde probleem cumuleert ook nog en genereert daarbij sociale, osychische, curatieve, juridische en forse economische kosten daar veranderend beleid vooralsnog uitblijft. De vraag is niet of maar wanneer dit kruitvat ontbrandt en overbelaste Zweden als kinderen van deze naar de toekomst doorgeschoven rekeningen klaar zijn met de structureel geworden overvraging van solidariteit.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s