LONGREAD: Hoger Beroep Raffie Chohan – zinvol of niet? That’s the question (bij een, in wezen, politiek proces)

Screenshot_133

Paleis van Justitie in Arnhem.

(Door: Theresa Geissler)

Vrijdag 16 juni 2017: Op deze dag zou het Hoger Beroep van Raffie Chohan, realistisch activiste en voormalig organisatielid en spreekster voor Pegida-Nederland, plaatsvinden. Vanaf het begin had het, zowel voor haarzelf als voor eenieder die zich ook maar enigszins bij haar zaak betrokken voelde, als een paal boven water gestaan dat dit Hoger Beroep aangetekend zou moeten worden: Het vonnis dat tenslotte uit de eerste rechtszaak, op 28 september 2016, gerold was, was méér conform de eis van het OM geweest dan het gevoel voor rechtvaardigheid kon verdragen en daaraan toegeven zou onherroepelijk de geloofwaardigheid van het patriottisme in dit opzicht hebben aangetast. Plus dan nog het feit dat tevens haar verdediger achter het aantekenen van Hoger Beroep stond, wat betekende dat hij de mogelijkheden niet uitgeput achtte. Dit alles deed onze dappere Raffie de stap nemen om door te zetten, hoezeer het ook een druk gelegd moet hebben op haar privéleven, dat tóch al werd – en wordt – verzwaard door de ongenadig voortschrijdende spierziekte van haar echtgenoot (die niettemin mentáál als een rots achter haar blijft staan, wáár dat maar in zijn vermogen ligt, laat dát even opgemerkt zijn!).

De datum van het Hoger Beroep was aanvankelijk niet bekend en dat zou zo blijven tot zo’n twee maanden van tevoren. Toen deze – zoals gezegd de 16de juni 2017 – eenmaal werd aangekondigd, overviel het Raf nóg. Maar vastberaden stortte zij zich op de voorbereidingen, zoals het overleg met haar raadsman almede het hernieuwd aandacht besteden aan de crowdfunding op het onvolprezen blog van “E.J. Bron”. Zij deed, kortom, wat haar te doen stond….om vervolgens tot de conclusie te moeten komen dat men als beklaagde ( door wíe, overigens?) eenvoudig niet alles in de hand hééft. Maar goed, ik loop op mijn verhaal vooruit: Laat ik U, trouwe lezers van “E.J. Bron”, allereerst vertellen over het verdere verloop, gezien vanuit mijn perspectief:

Het bekend worden van de datum in kwestie wierp ook voor mij de vraag op: Is het voor mij haalbare kaart om hierbij aanwezig te zijn? Het betekende in mijn geval een treinreis van het noordwesten naar het oosten des lands, een feit dat enigszins werd verzacht door de rechtstreekse verbinding Alkmaar – Arnhem/Nijmegen zonder overstap. De totale reistijd besloeg 1 uur en drie kwartier, wat tamelijk veel was, maar niet onoverkomelijk. Het tweede heikele punt was gelegen in de reiskosten, waaraan mijn goede vriend, die er ook al voor gezorgd had dat ik de zesde mei naar de Fortuyn-herdenking in Rotterdam had kunnen gaan, wederom bereid bleek bij te dragen. Zodat, toen ik twee dagen vóór de betreffende datum, op een kort mailtje van Raffie, waarin ze me vroeg, een schietgebedje voor haar te doen, tenminste kon antwoorden: “Ik kan gelukkig méér doen: Tenzij zich iets heel geks voordoet, zal ik er kunnen z i j n .”

Wanneer ik iemand, wie dan ook, eenmaal dat soort toezegging heb gedaan, verander ik prompt in het soort freak dat doodsbenauwd is ergens te laat te komen en daardoor steevast ergens veel te vroeg arriveert. Zo ook nu: Tientallen onvoorziene omstandigheden had ik ingecalculeerd, die allemaal uitbleven, zodat ik, bijna twee uur van tevoren, het Paleis van Justitie zonder veel moeite wist te bereiken (vlak daarvóór had ik nog in verband met de zorgvuldig uitgestippelde korte route – na drie haltes met de ‘Trolleybus’ – een oudere passant aangesproken: “Pardon, mijnheer, bent U hier bekend?” “Nou….Een klein beetje.” “Hoe kom ik op de Damstraat?” “Nee, dat zou ik U niet kunnen zeggen.” “Dank U.” – Om zo’n 15 passen verderop rechtstreeks die Damstraat in te lopen, dus zelfs dat “kleine beetje” van hem kon al met een grote korrel zout genomen worden. Nu ja, daar kom je ook alleen op die manier achter). Surprise! Het Paleis van Justitie bleek zich te bevinden in de nabijheid van een omvangrijke vismarkt, zodat er alle gelegenheid was de inwendige mens wat te versterken, waarvoor ik nu nog alle tijd had èn wat tevens meer dan welkom was. Situaties laten zich niet altijd plannen en kunnen mee- of tegenvallen; déze keer zat toevallig alles eens méé – althans tot nu toe.

Omstreeks tien voor half twee, toen ik terugkeerde op het pleintje voor het Justitieel Paleis, waren er wel wat bekende gezichten waar te nemen, onder wie patriot Koos, patriotte Yvette en Marcel Vink. Uiteindelijk zouden er zo’n 15 man acte de présence geven, allen min of meer “die-hards” op dit gebied. Zodra iemand ons wist te vertellen dat Raffie en echtgenoot zich reeds binnen bevonden, besloten we en bloc dan ook maar naar binnen te gaan.

Het heeft z’n nut als je bij dergelijke gelegenheden weet wat je te wachten staat, want uiteraard volgde eerst weer het hele gedonder van detectiepoortjes en het deponeren van jassen, tassen, sieraden en het liefst ook schoenen op de rolband van de ‘scanner’, waarna menigeen nóg niet de toets doorstond om er ongefouilleerd doorheen te komen; bij mij waren het naar alle waarschijnlijkheid de haakjes van mijn corselet, want anders zou ik het niet weten. Enfin, dat achter de rug hebbende, belandden we dan toch in de ruimte waar Raffie ons verwachtte, samen met echtgenoot Maarten – in rolstoel, maar welgemoed als altijd – mede-patriot Daniel Gerritsen, die Maarten´s begeleiding op zich genomen had, en nog een paar mensen. Onze dappere Raf was zichtbaar blij met iedereen die ze te zien kreeg, maar, hoe kon het ook anders, tevens stik nerveus. Minstens twee omstandigheden zouden het er voor haar niet comfortabeler op maken en de eerste daarvan was de atmosfeer: Hoewel de wachtruimte hier iets weidser van opzet genoemd kon worden dan die in Utrecht, althans, in mijn herinnering, ontbrak het hier aan airconditioning. Defect of in het geheel niet aanwezig? Dat bleef een mysterie. Raf had er zichtbaar last van, zodat het een geluk was dat iemand haar op een gegeven moment een waaier wist toe te spelen. Gedurende de resterende tijd bleef ze zich daarmee driftig koelte toewuiven, waarbij ik stilzwijgend hoopte dat het metterdaad enige verlichting voor haar zou betekenen (veel resultaat dichtte ik het overigens niet toe, want wíe of wát had haar tegelijkertijd kunnen verlossen van de psychische spanning, die natuurlijk steeds zwaarder op haar drukte?).

Mr. Vermeij verscheen, in toog, zijn colbertje over de arm, welwillend, hartelijk en openstaand voor iedereen die maar het woord tot hem wenste te richten; in één woord: Sympathiek, zoals menigeen onder ons, waaronder ik, hem intussen had leren kennen. Wederom was ik blij voor Raf dat ze juist deze vertrouwenwekkende man en hevig gemotiveerde pleiter als verdediger had kunnen krijgen! Hij nam haar kort mee voor enig laatste overleg, waarschijnlijk, keerde na een tijdje weer met haar terug en…..of het dan langzamerhand tijd werd om eens te beginnen? Nee! Want dát was nu precies de tweede ongelukkige omstandigheid die Raffie’s zenuwen geen goed gedaan moet hebben: Vertraging! Om de zoveel minuten verscheen er op een soortement beeldscherm een bericht om hoe en hoe laat de aanvang van de betreffende zitting werd verwacht: In totaal zou het 70 (!) minuten uitlopen, allemaal in die airco-loze wachtruimte met, naar zich laat denken, innerlijk allengs méér verhitte gemoederen, in de eerste plaats dan natuurlijk bij onze heldin!

Toen het eindelijk zo ver was, verdwenen Raffie en haar raadsman via de éne toegang in de rechtszaal en begon een vrouwelijke parketwachter, of hoe zo’n ambtenaar-in-functie ook mag heten, het nodige te redderen teneinde Maarten, begeleider Daniel plús rolstoel op de àndere daartoe bestemde plek te krijgen. De overige aanwezigen werden daarheen verwezen via een route met trappen, ziedaar de reden voor al dit geredder. In de rechtszaal zagen we ze weer terug. Daar bleek ook het gedeelte voor de ‘toeschouwers’ door middel van een glazen wand te zijn afgescheiden van het gedeelte waar het ‘Hof,’ de Advocaat-Generaal, de beklaagde en de verdediging zitting hadden. Nu ik er over nadenk, realiseer ik me pas dat het ‘Hof’ op dat moment reeds aanwezig was en dat dus niemand extra hoefde op te staan bij haar ‘aantreden’ zoals in Utrecht nog het geval was geweest. Dat wil dan zeggen, niemand van ons, toeschouwers:Over de aanwezigen aan de andere kant van het glas durf ik wat dat betreft niets met zekerheid te zeggen. Vanuit onze blik gezien troonde de (vrouwelijke) Advocaat-Generaal links en Mr. Vermeij rechts. Hij zat helaas niet al te dicht bij Raffie, die, tamelijk deerniswekkend, nogal eenzaam in het midden zat, de rug naar ons toe. Nog iets méér nabijheid van de verdediging was naar mijn smaak voor de beklaagde geen overbodige luxe geweest, maar tja, dat had nu eenmaal niemand voor het zeggen.

Screenshot_134

Reeds eerder had Raf in de mail laten weten dat ze dacht zich nu beter te hebben voorbereid dan de eerste keer. Het zou echter spoedig blijken dat ze daar niets aan zou hebben: De voorzitter van het Hof, hoewel vriendelijk, vroeg haar achteraf bekeken nu juist níet die dingen die ze met haar advocaat van tevoren zo grondig had doorgenomen, maar ging daarentegen onverwacht diep in op de kwestie van haar verleden en de ervaringen met haar vader. Behalve dat Raffie daar niet echt op gerekend bleek te hebben, was het tevens zó confronterend voor haar dat dít haar reeds van haar stuk bracht, reden waarom ze al tijdens de eerste helft van de zittingsduur in tranen uitbarstte. En echt herstellen zou ze zich niet meer. Net als in Utrecht had ze dan ook, afgezien van haar verdediger, van niemand enige steun te verwachten, omdat ook hier weer getuigen á décharge categorisch waren geweigerd. Een ander punt van overeenkomst met Utrecht was trouwens dat direct aan het begin van de zitting alle aangevoerde klachten met betrekking tot intimidatie door politie en justitie – die tot de uiteindelijke aanklacht hadden geleid – zonder noemenswaardig steekhoudende argumentatie van tafel waren geveegd, wat bepaald systematisch aandeed; in ieder geval had het, voor de kritische waarnemer, de schijn tegen.

Het ergste was echter misschien nog wel de Advocaat-Generaal, jong, vrouw en goedmenschelijk – vooral die laatste twee kenmerken vormen sámen doorgaans al de dódelijkste combinatie – die in haar ellenlange requisitoir blijk gaf van de meest stuitende vorm van meedogenloosheid, namelijk de vorm die bovendien nog wordt geaccentueerd door STOMPZINNIGHEID:  Zo gold volgens háár “visie” onder andere de islam als een godsdienst, “omdat dit op Wikipedia te lezen viel”. En stelde ze vast dat er op het moment van Raffie’s gewraakte rede ” geen debat was geweest.” Nee, uiteráárd niet bij iets wat op dat moment als niet meer of minder was bedoeld dan als SPEECH! Het mens hanteerde hier oneigenlijke argumentatie! Het waren dan ook dit soort drogredenen die door Mr. Vermeij in zijn pleidooi gemakkelijk konden worden ontzenuwd, wat hij dan ook dééd, met verve en hier en daar op het spotlustige af! Hij speelde daarmee hoog spel, niet in de laatste plaats voor zichzelf en daarmee voor zijn cliënte, maar wist uiteindelijk binnen de marges te blijven op een manier die hij vermoedelijk als één van de weinigen tot in de perfectie beheerst. Dat liet evenwel onverlet dat de vastberaden jongedame onverkort vasthield aan het in Utrecht uitgesproken vonnis, dus aan de eis van een boete van € 800,-, waarvan € 400,- voorwaardelijk, gekoppeld aan een spreekverbod van twee jaar. Onnodig te vermelden dat de verdediger daar op zijn beurt de enig denkbare eis tegenover zette: Vrijspraak.

Conform de rechtsgang had Raffie nu het laatste woord moeten hebben. Dat werd haar formeel dan ook geboden, maar ze zag zich genoodzaakt het aanbod af te slaan: tijdens minstens twee derde van de zittingstijd had ze van emotie al bijna geen woord meer kunnen uitbrengen en zeker tijdens het laatste halfuur had ze, vanuit onze positie bezien, totaal ineengezakt over haar tafel gehangen, aan het eind van haar Latijn. Mr. Vermeij had haar met regelmatige tussenpozen van vers water voorzien, maar ik zeg het nog eens: Hij zat te ver van haar af om haar continue te kunnen steunen. Instinctief wist ik: Hier moest nu binnen de kortste keren een einde aan worden gebreid en het moest zich het liefst nooit meer herhalen, of voor deze vrouw zou een break-down dreigen, waarvan de gevolgen niet te overzien zouden zijn. Deze hetze tegen één weerloos mens was niet langer normaal te noemen en dat allemaal tot heil en zegen, en ter bescherming van, die k..te-moslims! Het Hof behield – voorspelbaar – zijn pokerface en bepaalde traditioneel het tijdstip van de uitspraak over 14 dagen.

Maarten bleef met Daniel achter om wederom de speciale voorziening te benutten teneinde beneden te komen en zich bij zijn vrouw te voegen, terwijl de rest van ons via weer een trap naar een zijdeur naast de hoofdingang werd geloodst, waarna we meteen buiten stonden: Zeer efficiënt en afdoende alle pottenkijkerij in één keer de straat op geveegd; opgeruimd staat netjes. De vraag is dan wat je vervolgens te doen staat. Sommigen braken na een paar minuten op, anderen, waaronder ik, aarzelden: Behoorlijk afscheid nemen is toch wel het minste wat je na zo’n dag wilt. Het feit dat Mr. Vermeij als volgende verscheen en ons kon vertellen dat de achtergebleven personen – Raf, Maarten en Daniel – er direct aan kwamen, zorgde voor de motivatie om dit af te wachten. Zelf wist ik tóch het tijdstip van de vertrekkende treinen alsmede het betreffende spoor uit mijn hoofd; zó krap stak dat niet, al liep het in middels naar half zes ’s avonds.

Zodra het drietal dan arriveerde, liep ik dan maar impulsief naar Raffie toe en vroeg het eerste wat me inviel: “Hoe is het er nu mee meid?” “Ik moest een beetje huilen,” antwoordde ze, bleekjes glimlachend. Dat was zacht uitgedrukt, maar commentaar overbodig; ik liet het dus maar bij een knik. Toch bleek het goed dat ik nog even had gewacht: Nu kon Raf me mededelen dat ze inmiddels bedacht had dat ik haar laatste woord voor dit Hof, dat ze niet meer in staat was geweest uit te spreken, misschien wel in het verslag zou kunnen zetten, dat ik ongetwijfeld van plan was te schrijven over deze dag? En het op die manier alsnog in de openbaarheid brengen?

Welnu, waarde lezers van “E.J. Bron”, ik vraag U: Wie zou een dergelijk eervol verzoek kunnen of willen weerstaan? Neemt U, zo nodig ik U hierbij uit, als eersten kennis van dit LAATSTE WOORD VAN RAFFIE CHOHAN in haar HOGER BEROEP 2017:

Edelachtbare,

Sinds ik verleden jaar oktober voor het gerecht was in Utrecht zijn er diverse aanslagen geweest van zogenaamde verwarde mensen. Ik wist niet dat verwarde mensen zo vaak ALLAHU AKBAR schreeuwen bij een aanslag. Hoe kan men dit zo verkeerd beoordelen? Is men “ziende blind en horende doof?” Steken de westerse wereldleiders hun kop in het zand? Jazeker!! Door politiek-correct te zijn, bagatelliseren we alle aanslagen. Hoeveel aanslagen moeten wij nog verwerken om tot ons te laten doordringen dat de islam niet deugt. De islam hoort niet bij Nederland. Die zal een eeuwige bron van onrust vormen. De islam wil andere volkeren overheersen.

De islam is geen godsdienst, maar een totalitaire politieke ideologie met hier en daar een religieus tintje. Onze vrijheden en onze geschiedenis verplichten ons die ideologie te bestrijden, zoals we dat met alle totalitaire ideologieën moeten doen. In principe is Nederland een christelijk en beschaafd land. Een religie die moord, gewelddadige verovering en religieuze intolerantie tot doctrine heeft verheven, kan zich niet beroepen op vrijheid van religie. Er is vrijheid van godsdienst, maar een ideologie die strijdig is met democratische basiswaarden moet met alle macht bestreden worden.

Toen er gedemonstreerd werd in de Schilderswijk met ISIS-vlaggen en er geroepen werd “DOOD aan de JODEN” werden deze mensen niet gearresteerd of voor de rechter gebracht. Mijn vraag: Waarom verdedigt het OM de ISLAM? De strafzaak tegen mij is volledig op initiatief van het OM gestart, er is geen aangifte gedaan. Duidelijk bewijs dus dat het OM de ISLAM verdedigt. Van de vrijheid van meningsuiting blijft op die manier niks over.

We moeten voorkomen dat de islam als ideologie aan invloed wint op politiek gebied of in de rechtspraak.

Door de opvoeding die ik van mijn islamitische vader heb gehad, ben ik op het gebied van de islam een ervaringsdeskundige. Mijn moeder heeft mij de christelijke waarden bijgebracht en al op jonge leeftijd wist ik vanuit die christelijke waarden dat meisjes evenveel waard zijn als jongens. Dit in tegenstelling tot wat men in de islam leert.

De wereldgeschiedenis leert ons dat op de lijst van volkerenmoord de islam op de eerste plaats staat met een ongelooflijke 300 miljoen in naam van Allah en Mohammed vermoorde niet-moslims. En deze zijn zeker niet allen christenen.

Ik wil even een stukje voorlezen uit een citaat van Hans Jansen: “De islam heeft een verbod op de vrijheid van meningsuiting nodig, omdat alleen wanneer er zo’n verbod bestaat mensen zullen kunnen vergeten wat ook alweer de argumenten waren om géén moslim te worden. Overal waar de islam zich heeft gevestigd, heeft de officiële islam zich sterk gemaakt voor een totaal verbod op meningsuiting, met name over de islam, de koran en Mohammed.”

Ik wil graag eindigen met een kleine anekdote: Ik was 8 jaar toen ik in Nederland aankwam met de familie zonder vader. Met 36 jaar had ik een ontmoeting met mijn vader en hij wilde mij iets geven. En een gedachte kwam in mij op dat “hoe slecht iemand ook kan zijn, er is altijd iets goeds in die persoon”. Ons gesprek ging over het accepteren van onze verschillen en over over elkaar niets op te dringen. Dat “niets opdringen”was kennelijk toch te moeilijk voor mijn islamitische vader. Hij gaf mij zijn cadeau: dat was “De Koran.”

Screenshot_135

Raffie Chohan

Aldus had het laatste woord moeten luiden van Raffie Chohan in het Hoger Beroep van haar zaak op 16 juni 2017 voor het gerechtshof te Arnhem. Vanzelfsprekend begon het oorspronkelijk met een dankwoord aan de voorzitter om dit laatste woord te mogen doen en sloot het daar tevens mee af, maar zij heeft mij uitdrukkelijk verzocht dit hier achterwege te laten: Met het oog op hoe alles uiteindelijk verlopen is, doet het niet ter zake.

Rest ons de vraag, beste vrienden van “E.J. Bron”, wat achteraf bekeken de zin is van het aanspannen van een Hoger Beroep wanneer reeds bij voorbaat de signalen erop wijzen dat het oordeel van de rechterlijke macht in deze onwrikbaar is, dat men niet echt bereid is de aangedragen tegenargumenten serieus te heroverwegen en dat het trouwens van meet af aan zo geweest is dat de hele zaak aanhangig is gemaakt door die rechterlijke macht zèlf, zónder ook maar één verzoek daartoe van welke rechtspersoon dan ook; dat het hele proces, met andere woorden, een POLITIEK PROCES kan worden genoemd.

Hoger Beroep: zinvol of niet? That’s the question. Toegegeven: De uitspraak moet nog komen. Ons staat aldus niets anders te doen dan te wachten, in de hoop op een waar wonder.

Door:
Theresa Geissler
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

41 reacties op LONGREAD: Hoger Beroep Raffie Chohan – zinvol of niet? That’s the question (bij een, in wezen, politiek proces)

  1. hslot4 zegt:

    Er is geen rechtspraak in Nederland alleen klasse justitie en de bijbehorende prostituees en corruptie

    Liked by 3 people

  2. kampersrene zegt:

    Het zal de laatste niet zijn die door justitie aan de schandpaal wordt genageld . Dat worden normaal de helden van morgen . Ik denk bv aan Jeanne d”Arc die haar Frankrijk liefhad en daarvoor moest sterven op de brandstapel .De brandstapel is gelukkig verdwenen , de rechters zijn blijkbaar niet veel veranderd

    Liked by 2 people

  3. T.troubadour zegt:

    Geheel analoog aan het proces tegen Wilders.De D66 “rechters”zijn alle bevooroordeeld en van een onafhankelijke rechtspraak in deze is jammergenoeg in ons land geen sprake meer.Vrijheid van meningsuiting wordt onderschikt gemaakt aan de linkse gutmensch ideologie,en het begin steeds meer op nazisma/communisme te leiken.

    Liked by 1 persoon

  4. Marc zegt:

    Ik heb mijn vertrouwen in de rechterlijke macht allang verloren!

    Liked by 1 persoon

  5. er resteert nog – indien veroordeeld- slechts beroep bij hoge Raad en het Eur. Hof voor de mensenrechten

    Liked by 1 persoon

  6. BertG. zegt:

    Kortom, ze is nog geen meter verder gekomen, en weet nog steeds niet waar ze nou aan toe is.

    Liked by 1 persoon

  7. Tistochwat zegt:

    Een heel mooi verslag en het laatste woord van Raffie laat aan duidelijkheid niets te wensen over, maar ja: de mohammedaan gaat voor de niet-mohammedaan, hè?

    Onderstaande passage heeft mij het meest geraakt. Hiermee is eigenlijk alles gezegd:

    Deze hetze tegen één weerloos mens was niet langer normaal te noemen en dat allemaal tot heil en zegen, en ter bescherming van, die k..te-moslims!

    Er is geen rechtvaardigheid meer. Zéker niet als de verderfelijke islam ergens bij betrokken is.
    We zijn verraden en verkocht, en we worden in ‘ons eigen’ land totaal niet meer beschermd door ‘onze overheid’. Sterker nog: de ‘overheid’ wil ons vernietigen en daarvoor worden de mohammedanen als werktuig gebruikt.

    Jammer, maar ik vrees het ergste voor Raffie. Je kunt er wel mee blijven doorgaan, maar een rechtszaak vreet je helemaal op. Vooral als je bij voorbaat al als een crimineel wordt beschouwd.
    Daarbij komt nog: je kunt wel gelijk hebben, maar je krijgt het niet.

    Liked by 1 persoon

  8. 4sjun zegt:

    En zo groeit het klimaat voor een revolte die voorbijkomend aan massamedia, justituele politiekcorrectismen en het onderwijssysteem langzaam maar zeker vorm krijgt.

    Liked by 1 persoon

  9. J. C. Th. Köhler zegt:

    In beroep gaan, tot in hoogste instantie!
    Als er wederom een bijdrage noodzakelijk is zullen de Bron-lezers die met graagte leveren.

    j.c.th.kohler@ziggo.nl

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Je hebt gelijk, Ted, maar ik vrees, dat ze dat niet meer aan zal kunnen, en om méér redenen dan alleen om financiële:
      Ze is psychisch nú al óp!

      Liked by 1 persoon

      • Tistochwat zegt:

        @ Theresa Geissler 18 juni 2017 om 16:34

        Stoppen, dat is mijn advies. Ze heeft haar energie hard nodig voor haar zieke man.
        Je kunt het tóch niet winnen van de islamofiele, kwaadaardige, ons slecht gezinde ‘overheid’.
        Wij weten allemaal dat ze gelijk HEEFT, maar nogmaals: als je kritiek hebt op de islam, heb je geen schijn van kans om gelijk te KRIJGEN. Dat zal niemand lukken in deze te islamiseren wereld. Dat druist tegen het grote plan van de ‘elite’ in. Dat is toch aan ALLES te merken?

        Liked by 1 persoon

      • BertG. zegt:

        Tis, en dus een boete van 400 euro accepteren en beloven dat je 2 jaar je bek houd over waar je last van heb.
        Mij zou het niet lukken.
        Ze mochten willen dat iedereen zo meegaand is.

        Like

      • Theresa Geissler zegt:

        @Tistochwat, 18.25u: Daar mag dan misschien geen speld tussen te krijgen zijn, waar het Raf betreft -hoewel zijzelf uiteraard de enige is, die daarover beslissen kán en mág- maar het is anderzijds ook weer niet te hopen, dat dit voor iedere patriot het sein betekent om deze manier van redeneren over te nemen en er de één na de ander mee te stoppen.
        Je beseft hopelijk, wat de gevolgen zullen zijn als we allemaal gaan berusten in “het grote plan van de elite.” Om je de waarheid te zeggen: Ik moet niet dènken aan die gevolgen!
        M I J bijvoorbeeld hèbben ze nog niet en ik heb nog steeds de gedachte niet van me afgezet, dat ze me evenmin zomaar krijgen, omdat een gewaarschuwd mens voor twee telt en ik inmiddels genoeg voorbeelden heb gezien om te weten, welke termen je wel kunt gebruiken en welke níet.
        Daarom ga ik vooralsnog dóór en: @enkele krabben -m/v- in de krabbenmand hier: Dat jullie het maar weten: Ik heb mijn voornemen om op welke manier dan ook naar buiten te treden nog geenszins laten varen en ik blijf uitzien naar een kans, ook al doe je nóg zo je best om me “terug te trekken, de mand in,” door het maken van gemene, denigrerende opmerkingen over handicaps en psychische problemen: Dat zal je niet helpen, wat mij betreft: Ik-ga-door. Al is het maar door er alert op te blijven, hóe ik door kan gaan.
        (Je begrijpt, @Tis’, dat laatste was niet tegen jou: Wie de schoen past trekke hem aan en ik denk wel dat de boodschap overkomt bij hen, bij wie dat het geval is. )

        Like

      • Tistochwat zegt:

        @ BertG. 18 juni 2017 om 18:41

        Ik ben allesbehalve meegaand! Maar soms is de rek er bij iemand gewoon uit en kun je niet meer vechten. Neem nu de psychische gesteldheid van Raffie. Ik geef je op een briefje dat het niet meevalt om je staande te houden tijdens een rechtszaak! Ik weet heus wel wat vechten is – mijn hele leven is een gevecht geweest – en ik wens niet ‘neergezet’ te worden als een slappeling. Ik weet niet of je dat bedoelt of wilt suggereren, maar bij deze mijn wat felle reactie.

        Wie wil en KAN vechten: uitstekend! Prima! Dat moedig ik alleen maar aan, maar zo’n ijzeren volharding is niet voor iedereen weggelegd.

        Like

      • Leo zegt:

        Psychish op, juist dat is ook de bedoeling .
        Daar mikt het systeem juist ook op .

        In 40/45 dompelden ze je onder in een zinken kuip met water, of spoten water door je reet tot de stront uit je mond kwam.

        Dat brak het verzet, tegen de toenmalige “overheid “en haar organen.

        Ze zijn humaner geworden, tegenwoordig bewerkt men de geest.
        Uitputtende rechtzaken, Schandalige griffiekosten, intimidatie, hoop contra wanhoop,
        Corruptie, valsheid in wettelijke geschriften , kromspraak in plaats van rechtspraak en noem – maar – op !

        Nee, de burger moet de overheid en haar organen niet betrappen op hun onrechtmatige zelf toege-eigende macht.

        Wie nu procedeert om een koe, legt er een koe op toe.

        Met alle geestelijke schade achteraf bovendien.

        Dit land heeft kanker.

        Liked by 2 people

      • BertG. zegt:

        Tis, ik wil jou helemaal niet wegzetten als een slappeling.
        Ik bedoel, toegeven wordt gezien als schuld bekennen.
        Niet dat je er veel mee opschiet hier in Nederland, gelijk hebben is 1, gelijk krijgen is heel wat anders, dat begrijp ik ook nog wel.

        Liked by 1 persoon

      • fleckie zegt:

        Theresa, wat zich afspeelde in ‘die’ rechtszaal, was m.i.meer dan intimidate in ‘bedekte vorm’. ( schandalig gewoonweg………( maar ja men bekijke ook het proces betr.advocaat …MEINDERT STELLING, bijna een bepaalde dezelfde overeenkomst als uitslag?)

        Like

      • Tistochwat zegt:

        @ BertG. 19 juni 2017 om 07:26

        Ik bedoel, toegeven wordt gezien als schuld bekennen.
        Niet dat je er veel mee opschiet hier in Nederland, gelijk hebben is 1, gelijk krijgen is heel wat anders

        Ik vind het ook vreselijk om te moeten ‘toegeven’, om ‘schuld te bekennen’ terwijl ik onschuldig ben, BertG.
        Maar in dit land valt geen eerlijke strijd meer te voeren, want de rechters zijn zwaar bevooroordeeld als het om de islam gaat. En dan moet je toch gaan overwegen wat het beste is voor je eigen gezondheid. Als je na jarenlang procederen onverhoopt toch zou winnen, maar je bent er psychisch, lichamelijk en financieel door kapot gemaakt, tja, wat heb je dan gewonnen? Misschien heb je dan een klein beetje gewonnen voor het principe, maar zelf ben je stuk.
        De rotzakken weten dat veel mensen het op een gegeven moment dan in vredesnaam maar opgeven.

        Like

      • Tistochwat zegt:

        @ Theresa Geissler 18 juni 2017 om 20:23

        omdat een gewaarschuwd mens voor twee telt en ik inmiddels genoeg voorbeelden heb gezien om te weten, welke termen je wel kunt gebruiken en welke níet.

        Dus ook jij houdt noodgedwongen al rekening met de ‘Stasi’.
        Zie je wel dat ze iedereen in de tang hebben?
        Dat we toch in dit land elk woordje op een goudschaaltje moeten wegen… 😦

        Like

      • Theresa Geissler zegt:

        @Tistochwat, 18.09u: Tja, je ziet nu eenmaal de voorbeelden, zoals het gaat met Raf en Geert, hè…
        Maar zó moeilijk is het ook weer niet hoor: Het is vrij eenvoudig om tussen de mazen door te glippen:
        “Moslims” en “Marokkanen” bijvoorbeeld, kan dus niet, maar “islam” kan dan weer wèl. Nou, als je dat eenmaal weet, vervang je immers simpelweg dat soort begrippen door islam en nog eens islam! Zie het als een soort newspeak! (LOL!)
        En zonder het woord “haten” te gebruiken, kun je immers nóg laten merken, hoe je over ze denkt!
        Het ís een beetje wikken en wegen van tevoren, maar absoluut te doen, als je het mij vraagt.
        Nee, ik geef absoluut niets op; ik wacht gewoon mijn kans af! Zodra ik die kan grijpen, doe ik het, al is het voor het kláddigste beweginkje! (Alleen met de Nederlandse pegidezen ben ik nu eenmaal klaar; ik heb toevallig óók nog mijn principes.)

        Like

      • Tistochwat zegt:

        @ Theresa Geissler 19 juni 2017 om 19:46

        Het is vrij eenvoudig om tussen de mazen door te glippen:
        “Moslims” en “Marokkanen” bijvoorbeeld, kan dus niet, maar “islam” kan dan weer wèl.

        Ik begrijp je redenering, maar het is te gek voor woorden dat je niet mag zeggen dat je een hekel aan moslims hebt, dat je bang voor moslims bent, dat je niet te midden van moslims wilt wonen, enz.
        Het woord ‘moslim’ zou gewoon overal gebruikt moeten kunnen worden. Iedereen kan weten dat moslims de koran als heilig handboek beschouwen; een handboek waarin ze worden opgeroepen om elke niet-moslim af te slachten. Waarom mogen we dan niets ten nadele van de mohammedaan zeggen?
        Hier kan ík me nu ontzettend kwaad over maken, over deze strenge censuur.

        Like

  10. Bob Fleumer zegt:

    De “gerechtigheid” maakt haar eigen slachtoffers, indien nodig wil ik bijdragen, anders; sterkte Raffie!!

    Liked by 1 persoon

  11. dutchdl zegt:

    Dank voor jullie medeleven.

    Liked by 1 persoon

  12. Ik snap dat Raffie totaal op is. Misschien dat haar advocaat het een en ander kan overnemen, zodat zij niet al te belast raakt. Maar als je a zegt moet je ook b kunnen zeggen. Dit niet doen heeft namelijk nadelige gevolgen voor de jurisprudentie en dus voor komende en lopende andere zaken, voor ons aller vrijheid van meningsuiting.
    Tuurlijk moet Raffie aan haar zelf denken en haar man. Stoppen heeft gevolgen en doorgaan ook. Vanuit juridisch oogpunt lijkt me dat de advocaat hier een grotere rol in kan gaan spelen.

    Aan Raffie en haar man heel veel sterkte toegewenst ( maar dat weten ze al van ons telefoongesprek)

    Dat onze hele rechtspraak al naar de klote is, doet daar niet aan af.

    Liked by 1 persoon

    • Theresa Geissler zegt:

      Mr. Vermeij een grotere rol! Dat zou nog helemaal niet zo’n gekke stap zijn! Maar je moet er niet aan denken, wat dát zou gaan kosten!
      Ben het met je eens, dat opgeven eveneens nadelig zou zijn; Tis’ is wat dat betreft wel wat èrg deemoedig en juist díe houding moeten we niet allemáál gaan aannemen, omdat dat onherroepelijk het einde betekent!
      Anderzijds gaat het er ook weer om, wat Raf al dan niet nog kan dragen…..
      Moeilijk, moeilijk…..

      Liked by 1 persoon

      • Tistochwat zegt:

        @ Theresa Geissler 18 juni 2017 om 22:07

        Kijk, Theresa, een beetje advocaat kost algauw gemiddeld zo’n 300 euro per uur, excl. btw, reiskosten, bureaukosten, enz. En een dergelijke zaak vergt zeer vele uren. Als men nu over gratis topadvocaten zou beschikken die je letterlijk alles uit handen zouden kunnen nemen, dan zou je gemakkelijk verder kunnen procederen.
        Als je er echter niet meer door kunt slapen, ben je voor jezelf ongezond bezig.

        Maar vergis je niet: ik zit me ook danig op te winden over het feit dat Raffie min of meer gedwongen wordt om dan maar ‘schuld te bekennen’. Ik heb in het verleden diverse keren zelf een advocaat in de arm moeten nemen en dat heeft me een vermogen gekost. Ik ben ook een keer slachtoffer geweest van een misdrijf en de advocaat die ik daarvoor had ingehuurd, heeft me een kapitaal gekost. Als ik het geld dat ik aan advocaten heb uitgegeven, nog in mijn zak had…
        De advocaten die ik had gekozen, waren ‘goedkoop’ (ongeveer 200 euro per uur, exlc. alles) en dat was ook wel te merken aan hun prestatie. Tijdens diverse zaken moest ik hun nota bene in de rechtszaal nog toefluisteren wat ze tegen de rechter moesten zeggen, omdat ze mijn toch wel zeer duidelijke brieven niet goed hadden gelezen en/of niet goed hadden geluisterd naar wat ik hun over de zaken had verteld.

        Like

      • Het kost heeft het ‘zowiezo’ geld. Dat is dus ‘weggegooid’ indien men stopt en dat vuile OM gelijk geeft ( je er bij neer legt).
        Bill Warner had de speech op verzoek advocaat gelezen en daar als ‘getuige’ iets op papier tegen het OM over ingebracht. Dit werd als gelezen betiteld, maar daar was verder natuurlijk niets mee gedaan door het OM. Wat Bill Warner wel vroeg aan de advocaat na het lezen van Raffie’s speech was of Raffie een politica was. Zo goed schrijft Raffie. Waarom schrijft zij of haar advocaat ( die toch minimaal vraagtekens moet krijgen bij ( net als bij Wilders b.v.) het weigeren van de meeste getuigen) daar geen artikel over, over die papieren getuigenis van Bill Warner ( misschien dat dat nog wel gebeurd na de verdict).

        Ik weet het, het lijkt allemaal zo dubbel. Op facebook worden islam critici geregeld verwijderd ( laatst ook een priester die iets op facebook postte). Reageerder Kruisridder schrijft hieronder ook over een soortgelijke ervaring met consequenties voor hem/haar op facebook. De Hetze tegen islamcritici is enorm.
        We weten allemaal dat het OM met behulp van NOS ( journaliste was er bij en nam speech Raffie op via een apparaat, alwaar ik een foto van heb gemaakt) en andere hoernalisten en slinkse mollen op het internet, mensen ‘verraden’. Het NSB gehalte is enorm! Laten we het er bij zitten? Wat moet je doen, je ‘taal’ of kritiek aanpassen, de ‘NSB’ ter wille zijn?! Codes creeren om zo taal te versluieren?? Je onderwerpen vanwege die nep- islamophobia?!! ( is niets anders dan onze monden snoeren en sharia ter wille zijn)

        Ik bedoel, Raffie zal ongetwijfeld nog op facebook doorgaan ( misschien iets minder i.v.m. de ziekte van haar man en de tol die dat eist voor haar en haar man), maar zal zij ook haar woorden aanpassen om een volgende keer weer een aanklacht te voorkomen? Zal zij en zullen anderen hun speeches aanpassen om te voorkomen dat ze voor de rechter verschijnen?!!

        Nogmaals ik snap het dubbele, wie is bereid zover door te gaan. Je hebt verschillend soort activisme…………………..
        kijk naar Pegida Edwin Wagensveld, Tommy Robbinson etc.etc. ; je moet kei en kei hard zijn en bereid zijn te kunnen incasseren……………….. dat houd ook in dat je geld moet blijven inzamelen voor de rechtszaken en meerdere advocaten of een advocaten-team paraat moet hebben ( ook niet voor een ieder weggelegd….)

        Liked by 1 persoon

  13. reyndert.lonker zegt:

    Raffie ik ben het met je eens maar corrupt nederlans gerecht niet als er een bom otploft bij een rechter via terreur krijgt de dader spiegiese hulp zo vver zitten we al in de mieserre heel veel sterkte

    Like

  14. kruisridder zegt:

    Ik voel heel goed aan wat Raffie mee maakt. In maart 2016 heb ik ook voor het hekje gestaan en ben ik schuldig bevonden aan opruiing tegen de islam. Gevolg: 80 uur werkstraf voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. Vanwege mijn mening dat voor iedere slachtoffer van de moslimaanslagen in Parijs 20 moslimextremisten terechtgesteld zouden moeten worden.

    Liked by 3 people

  15. dutchdl zegt:

    Wij moeten nog de definitieve uitslag afwachten. Mijn advocaat is ook nog een antropoloog en weet zeer veel over de islam. Niet leuk dat ik tranen had in de rechtbank. De tranen waren niet omdat ik voor de rechtbank kwam, doch omdat ik over mijn vader sprak! De dingen die ik als jong meisje heb meegemaakt kwamen boven. Ik was 8 jaar toen ik uit Indonesië kwam. Mijn moslim vader (een tiran), was getrouwd met mijn Christen moeder. Mijn moeder heeft ons uit deze situatie gered door haar kinderen mee te nemen naar Nederland. Vader had de vriendin van mijn moeder in huis genomen, en wij moesten in 2 kamers leven en de baboe (dienstmeid) mocht niet meer voor ons koken. Als klein meisje zag ik dat mijn broer op zijn knieën moest zitten op een kokosmatje, omdat mijn moeder niet wilde dat hij mee ging naar de moskee. Rebels als ik was, weigerde ik te eten, en toen mijn moeder mij naar het ziekenhuis bracht vanwege ondervoeding mocht dat niet van mijn vader. Ik weigerde te eten, dat elke dag een pakslaag opleverde op mijn dijen. Mijn moeder was niet opgewassen tegen hem. Hij bracht mijn zusje naar Pakistaan, en liet haar daar 6 jaar achter bij familie, met als gevolg dat toen ze terugkwam mijn moeder niet met haar kon spreken vanwege de taal. De dochter van de baboe, mijn vriendinnetje was sex-slaaf van mijn vader. Uiteindelijk bracht hij mijn moeder nog voor de rechter omdat hij zijn jongste dochter, ik dus, daar wilde houden in Indonesië, en dan had ik zeker niet mijn eigen man kunnen kiezen. tja, vandaar de tranen. Maar ik strijd al 3 jaar, heb vele speeches geschreven, dus wat mijn beslissing ook mag zijn, strijden zit in me.

    Liked by 1 persoon

  16. Piet Karbiet zegt:

    De islam is een gewelddadige…euh, moordlustige, onderdrukkende, ondemocratische en racistische ideologie. Dat je dat in dit land niet meer mag zeggen is krankjorum

    Liked by 2 people

  17. Anton Haksteeg zegt:

    Gelukkig leef ik in een land waar je heel veel dingen kunt zeggen, maar wat er in Nederland gebeurde waar ik geboren ben en tot 1996 gewoond heb en zag dat het in Rotterdam verkeerd ging (om niet te zeggen naar de bliksem ging) is werkelijk ongelooflijk. De onbekwame rechterlijke macht (meestal D66tigers?) de opkomst van de islam, natuurlijk alle moslims zijn geen terroristen maar alle terroristen zijn wel moslims. De islam is geen godsdienst maar een cult. Het eist van de moslims (ik heb die vervloekte koran twee keer gelezen) dat alle die zich niet tot de islam bekeren, gedood moeten worden. Dringt zoiets niet door tot de Nederlandse rechtelijke macht? Kennelijk niet. In tegendeel. ze steunen het zelfs zonder enige kennis van zaken. Weten ze niet dat die mohammed die die vervloekte koran schreef in 632 “gehuwd” was met slechts 11 vrouwen waarvan de jongste 9 jaar oud was dus een volslagen pedofiel? Ik heb diep medelijden met Raffie en haar echtgenoot. Ik had een broer die eveneens aan een spierziekte leed en weet er dus iets van hoe zwaar het leven voor haar moet zijn.

    Liked by 1 persoon

  18. M.A.L. Sion zegt:

    Beste allemaal en in het bijzonder Raffie.
    Sorry voor late reactie. Maandagavond net voordat ik mijn laptop inpakte las ik het verslag van Theresa. Mijn bloed ging koken maar op dat moment kon ik niets doen omdat voor de volgende dag , dinsdag 20/6 = vandaag, de reis van mijn stek in Frankrijk naar het adres van mijn vriendin was gepland.
    Ik ben inmiddels weer in Nederland en wil graag mijn mening toevoegen aan wat hiervoor is geschreven. Het meest flagrante vind ik de verwijzing naar Wikepedea, alsof dat enige rechts-/wetskracht heeft. Juist Wikepedea NIET omdat het een samenstelling is van meningen van vrijwilligers en dat op elk moment door elk persoon een wijzinging aangebracht kan worden.
    Argumenten behoren te steunen op wettelijke basis en zeker empirisch van karakter zijn. Anders is het gewoon prietpraat.
    Ik ben het eens met degenen die zeggen dat er doorgegaan moet worden maar ….. dat heeft uiteraard consequenties. Voornamelijk het probleem om de financien daarvoor bij elkaar te krijgen.
    Het begin lijkt mij om het vonnis af te wachten. Vermoedelijk zal dat negatief zijn maar zeker is dat op dit moment nog niet. Zodra dat er is stel ik voor dat een aantal mensen dat vonnis minitieus bestuderen om te zien of daar iets tegenin te brengen is.
    Vervolgens zouden we de heer Meijer, die Raf nu verdedigd heeft, kunnen vragen om ook voor het volgende hoger beroep op te treden, mogelijk voor een schappelijke prijs. Vervolgens zouden we de heren Knoop (verdediger van Geert Wilders) en de spitse advocaat Hiddes (verklaard tegenstander van de Islam) kunnen vragen om, zo mogelijk gratis, een adviserend team te vormen met de heer Meyer.
    Als we hier iets meer zicht op hebben kunnen we ons bezig houden met de fundraising. Niet alleen de lezers van de blog van E.J. Bron, maar ook vele anderen zullen gegarandeerd steun willen betuigen (financieel) aan deze poging op de islam aan te vallen.
    Ik geef mijn mening graag voor een betere maar wou dit maar gezegd hebben. Wel moeten we ons realiseren dat er ook een tijdsdruk is. Er is een vastgestelde tijd na de uitspraak van het vonnis om in beroep te gaan. In die tijd moeten wij en Raf in het bijzonder beslissen.
    Ik hoop op uiteindelijk succes en dat met zo mogelijk zo weinig mogelijk materiële en immateriële schade voor Raf. Prima dat Theresa ons zo goed op de hoogte brengt. Lof.
    malsion@orange.fr – aanspreekpunt De Patriotten – http://depatriotten.weebly.com

    Liked by 3 people

  19. dutchdl zegt:

    Ja, ik ben Theresa ook heel erg dankbaar. Even een note, mijn advocaat heet Max Vermij i.p.v. Meijer. Ik moet afwachten en tel de dagen!

    Like

    • Theresa Geissler zegt:

      Geen dank, lieverd!
      Ik doe datgene, wat ik kan, liever voor èchte helden dan voor nep-guerilla “helden” in de nep-jungle, als je begrijpt, wat ik bedoel! LOL!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s