Martha

Screenshot_258

(Door: “Taljaard”)

Dit gaat over een parel van een meid. Een jonge vrouw, die in het noorden van het Verenigd Koninkrijk in het jeugdwerk en de kinderopvang heeft gewerkt. En die daar zo’n grote aversie tegen politieke correctheid en zogenaamd ”progressief” cultureel marxisme aan heeft overgehouden, dat zij naar het Nederlandse platteland is gevlucht. In de armen van een stoere kerel van 32. Een ex-marinier, met een uitzending naar Afghanistan achter de kiezen, die tegenwoordig in de voetsporen van wijlen zijn grootvader treedt door in hoogspanningsmasten te werken. Hij draagt ook diens voornaam; Remmelt. Zij hebben samen een kindje.

En Martha is voorlopig volkomen tevreden om ”alleen maar” moeder en huisvrouw te zijn. En dit kleine handenbindertje dagelijks te overladen met moederlijke zorg, liefde en aandacht. Want haar vent verdient meer dan genoeg voor hen beiden. Voordat hij Martha via het internet tegen het welgevormde lijf liep, dacht hij er serieus over om zich aan te sluiten bij de motorclub van de hem bekende Henk Kuiper uit Emmen; ”No Surrender”. Maar daar heeft hij, vanwege andere prioriteiten, vanaf gezien. Hij heeft zijn Harley verkocht en van dat geld alles gekocht wat nodig was om een vrouw en een kindje te huisvesten. Die andere prioriteiten bestaan dus uit zijn vrouw en zijn kindje.

En het is werkelijk verbazend wanneer je die rauwe ongenaakbare vent zo liefdevol en teder met dat kleine jochie bezig ziet. Martha had, voordat zij haar Nederlandse christelijke schoonouders leerde kennen, nog nooit van haar leven een Bijbel in haar handen gehad. Maar zij vergezelt haar schoonvader, een door chronische ziekte vroegtijdig gepensioneerde dominee, op zondagen wanneer deze nog her en der in Nederland uit preken gaat. Haar vent kan dan thuis de honneurs voor hun kindje waarnemen.

Want dat moet zij de hele werkweek al doen. Zij vindt dit een goede manier om Nederlands te leren, zichzelf onder te dompelen in een haar geheel onbekende cultuur, die haar niettemin zeer aanspreekt, en te luisteren naar orgelspel en gemeentezang, wat zij prachtig vindt. Bovendien oefent zij zichzelf hiermee in het rechts rijden en het Nederlandse verkeer. Want haar schoonvader zet haar achter het stuur. Maakt ze zich ook nog nuttig.

Ze heeft veel vragen over het haar voordien dus vrijwel geheel onbekende christelijke geloof. En haar schoonvader vervult met liefde de rol van catecheet en onderwijzer. Zij doet haar stinkende best om, met een tenenkrommend Engels accent, de Statenbijbel en de Heidelbergse Catechismus hardop te lezen. Want ook dat acht zij een goed middel om Nederlands te leren en de cultuurgeschiedenis van haar nieuwe land te leren kennen. Zijn zoon en haar vent weet er trouwens ook wel genoeg van af, maar die heeft de kerk tijdens zijn puberjaren de rug toegekeerd. Haar politieke denkbeelden zijn radicaler dan die van haar schoonvader, die toch zeker niet links genoemd kan worden. Zij heeft hem kennis laten maken met Paul Joseph Watson, Alex Jones en Info Wars, alsmede met professor Jordan Peterson en Prager University.

En ze vertelt bloedstollende verhalen over de toestanden in de Britse jeugdzorg, die van A tot Z vergiftigd is met links radicale, politiek correcte en islamofiele ellende. Wat voor haar tenslotte de deur dicht deed, was dat niemand op haar werk ook maar enige kritiek durfde uit te oefenen op het feit dat een meisje van 5, dat onder haar zorg was geplaatst, werd uitgehuwelijkt naar Pakistan. Zij deed dat wel en werd toen voor ”racist” en ”nazi” uitgemaakt. Na dit incident wilde men haar dwingen om, voor straf en op haar kosten, een aanvullende cursus en een seminarie in een Schots vormingscentrum te volgen. Want zij moest van deze ”smerige” denkbeelden worden afgebracht. Weigerde zij, dan zou ontslag volgen. Ze hield de eer aan zichzelf en nam ontslag. Want zij bedankte er feestelijk voor om zich aan linkse psycho-terreur en geestelijke herprogrammering te moeten onderwerpen, louter en alleen omdat zij voor het belang van een van haar cliëntjes opkwam.

Voordat zij haar Nederlandse vent via een datingsite had leren kennen, had zij een vaste relatie met een gymnastiekleraar uit haar woonplaats, met wie zij samenwoonde. Deze vertelde haar echter op een dag dat hij eigenlijk homo was. En hij zette haar van de ene op de andere dag domweg op straat. Zij kon nergens anders heen dan weer terug naar haar moeder, wat voor een volwassen vrouw van 28 niet zo makkelijk was. Deze moeder had haar en haar 11 jaar jongere broertje bewust vaderloos opgevoed. Want zij is feministe. Haar dochter en haar zoon zijn nooit te weten gekomen wie hun vader is. En het valt te betwijfelen of zij dat zelf wel weet. Zij had en heeft een zeer goede baan en liet de eigenlijke opvoeding van haar twee vaderloze kinderen grotendeels aan haar ouders over. Deze twee eenvoudige oude mensen hebben Martha en haar broertje ten minste nog een paar gezonde normen en waarden door gegeven, waar zij hen zeer dankbaar voor is.

Kort nadat Martha noodgedwongen weer bij haar moeder was ingetrokken, vond op haar werk het boven vermelde incident plaats. En het zal niemand verbazen dat haar moeder direct partij koos voor het standpunt van de superieuren van haar dochter. Want hoe kon haar dochter zich toch zo vreselijk misdragen? Hoe haalde ze het in haar hoofd? Waar haalde zij zulke afschuwelijke denkbeelden toch vandaan? Zo had zij haar toch helemaal niet opgevoed? ”Jij hebt mij helemaal niet opgevoed, egoïstische muts!”, zo knetterde Martha terug. ”Dat hebben mijn oma en opa voor jou gedaan. Die ben ik dankbaar. Jou niet! Jouw vader en moeder hebben meer integriteit, fatsoen en gezond verstand in hun pink dan jij in je hele lijf. Ze hebben zich kapot gewerkt om jou en je zuster de universiteit te kunnen laten volgen. En hoe heb je ze terugbetaald? Door mijn opa, die lieve man, uit te maken voor onderdrukker. En je eigen moeder te schofferen, door haar steeds weer te zeggen dat zij dom was. Meer dan 25 jaar achter elkaar. Maar hen intussen bijna elke dag met jouw kinderen opschepen. Want daar waren ze wel goed voor. Ziek ben ik van jou en die hele hypocriete rotzooi hier! Van die smerige kasthomo, die mij als oud vuil op straat heeft gezet. En waar jij het nog voor opnam ook. En nu dit weer. Weet je wat? Ik vertrek! Ik ga naar Nederland. Naar Remmelt, waar jij zo’n hekel aan hebt. Dat is ten minste een echte man. In your face! En kom maar bij ons langs wanneer je je verstand misschien eens terug krijgt. Zo niet, blijf dan ook maar weg. Goodbye!”

Zo kwam zij dus plompverloren op een donkere herfstavond vorig jaar in een dorp in het noordoosten van Nederland aan. Zij wist waar Remmelt woonde, maar die was niet thuis. Zij zocht daarna naar het adres van zijn ouders, die in hetzelfde dorp woonden. In de hoop dat die wel thuis zouden zijn. Dat was nog een hele zoektocht in een haar slechts vaag bekende plaats, waarbij zij ook nog een rolkoffer en een tas met zich mee moest zeulen. De weg vragen kon zij niet, want er liepen maar heel weinig mensen buiten. En Engels zouden die ook wel niet kennen. Tenslotte vond zij eindelijk het bord met de straatnaam. Vier straten bij Remmelt vandaan, maar zij had er twee uur in het donker naar moeten zoeken. Het huisnummer was haar bekend. En er brandde gelukkig nog licht.

De deurbel ging. ”Welke halve wilde ramt `s avonds om elf uur nog bij ons op de bel?”, mopperde haar schoonvader in spe’. ”Ja, ja. Ik kom al.” ”Wie is dat ?”, zo klonk een slaperige vrouwenstem van boven. ”Weet ik het? Zal ik toch eerst moeten opendoen.” ”Martha darling.”, zo zei hij verbaasd, nadat hij de voordeur had geopend. ”What the blazes are you doing here?” ”Can I come in, sir?”, zo vroeg zij timide en welhaast smekend. ”No of course not. We’ll let you stand outside in the cold and the dark. Just who do you think we are? Get in and park yourself next to the fire.” ”O thank you so very much. Remmelt wasn’t home and I’ve been searching for more than two hours for your house.”

Het bleek dat zij hem had willen bellen, maar dat die sukkel zijn beltegoed weer eens had laten verlopen. Onbereikbaar dus. En nadat zij enigszins was uitgerust en op haar gemak gesteld, deed zij haar verhaal. Vanzelfsprekend mocht zij in de logeerkamer bij Remmelt’s ouders overnachten. De volgende dag zouden ze zoonlief wel inlichten. Zes weken later waren Remmelt en Martha getrouwd. En was zij in verwachting van hun eerste kind. Haar moeder weigerde om deze gebeurtenis bij te wonen. Zij uitte via het mobieltje slechts haar afschuw en teleurstelling over dit ”verraad” aan alle beginselen die zij haar dochter zogezegd had bijgebracht. Na de geboorte van hun kindje hebben moeder en dochter hun conflict bijgelegd, omdat Martha haar duidelijk maakte dat zij haar kleinzoontje nooit zou leren kennen wanneer zij in deze houding meende te moeten volharden. Maar de verhouding blijft gespannen. In de richting van haar schoonzoon ijzig. En in de richting van zijn ouders ronduit vijandig.

”Jij vertegenwoordigt alles wat ik haat en veracht”, zo liet zij zich een paar maanden terug, na een halve fles witte wijn achter de kiezen, in de richting van Remmelt’s vader ontvallen. ”En jullie twee en die zoon van jullie hebben mijn dochter helemaal bedorven.” ”Wat het eerste aangaat; geheel wederzijds en tot je dienst, juffie”, zo antwoordde deze. ”Maar waar het je dochter betreft; dat is een volwassen vrouw, met meer verstand dan jij. Zij is waarachtig wel in staat om haar eigen keuzes te maken. Daar heeft ze ons niet voor nodig en jou al evenmin.” Waarna Remmelt’s moeder er de absolute afmaker aan toevoegde;”Wie haar vader dan ook is; het moet een intelligente en knappe man zijn. Want op jou lijkt ze gelukkig niet.” Hun voordeur is niet vaak zo hard door een vertrekkend iemand achter zich dicht gesmeten. Dit nadat zij in de gang nog op een ingelijste rij foto’s achter glas had gespuwd, van vier generaties jonge mannen in uniform, met daarboven de Nederlandse vlag en het opschrift; ”Den vaderland getrouwe”. Maar dat glas was snel en makkelijk weer schoongemaakt. En gasten als haar kunnen zij missen. Haar dochter hebben zij niettemin in hun hart gesloten. En hun kleinzoontje natuurlijk ook.

Door:
“Taljaard”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

20 reacties op Martha

  1. theresageissler zegt:

    Ontroerend, Taljaard!
    Dit is dan zeker jóuw schoondochter…? Heb ik dat goed begrepen?
    Ik wou, dat ík er zó één had!

    Liked by 2 people

  2. mahoog zegt:

    Veel geluk gewenst aan alle”Martha’s”,die het steeds gekkere U.K willen ontvluchten…maar waar naar toe?Heel Europa raakt zowat besmet met het linkse gedachtengoed…..Brasil mischien??

    Liked by 4 people

  3. Mary zegt:

    Geweldig dit stuk, met name genoten van de ouders van Remmelt, schitterend!!!!

    Liked by 2 people

  4. Lucie zegt:

    Schitterend verhaal en heel emotioneel ook,prachtig!

    Liked by 1 persoon

  5. Cathja zegt:

    Wat mooi, @ “Taljaard”.
    Bedankt dat je dit met ons wilt delen!

    Liked by 2 people

  6. Petra DeBoer zegt:

    Heel mooi verhaal en als het autobiografisch is dan is het nog mooier.

    Liked by 2 people

  7. Henk der Niederlànderï zegt:

    Hier xou iets leuks voor Martha zijn.
    1000 Privejets vliegen op Davos om de oplichters over het milieu te laten zeveren.

    Kun je nagaan welk een oplichterij het allemaal is.

    http://www.cityam.com/279041/number-private-jets-descending-these-four-swiss-airports

    Liked by 1 persoon

  8. Republikein zegt:

    Mooi, en uit eigen kring I presume.
    Alle geluk en bovenal gezondheid.

    Liked by 1 persoon

  9. kruisridder zegt:

    Prachtig stuk. Ik hoop dat deze jonge mensen echt gelukkig worden samen met hun kindje mét de ouders van Remmelt.

    Liked by 1 persoon

  10. Een heerlijk verhaal met wel alle nuances van de hedendaagse samenleving’s moraal erin verwerkt! Niet eens aangedikt of overdreven maar eerlijk en puur omschreven!
    Chapeau.

    Liked by 1 persoon

  11. Lis zegt:

    Wat een prachtig, ontroerend verhaal, Taljaard. Gelukkig zijn er nog lieve, normale mensen op de wereld zoals Martha, Remmelt, hun zoontje en zijn ouders, en de grootouders van Martha. U schetst tegelijkertijd een griezelig beeld van hoe zogenaamde ‘progressieve’ wezens in staat zijn een cultuur en land kapot te maken. Voor Martha en Remmelt alle geluk toegewenst.

    Liked by 2 people

  12. Bagul zegt:

    Heel soms pikt mijn oog een fictie verhaaltje op om vervolgens halverwege erachter te komen dat het allemaal echt waar is! Er zit een boodschap in dit verhaal. Echt waar. Ik werd teruggevoerd naar oude tijden waarin het draait om waarden en puurheid. Nee, ik ben niet van steen al kom ik misschien zo over in mijn commentaren en bijdragen op deze site. Ik ben echt en rechtvaardig. Maar….ozo link. Een vulkaan die wacht op het juiste moment om te errupten. Met beleid. Martha, voor jou wil ik graag die rol op mij nemen. Ik hoop met mij, meerderen!

    Liked by 2 people

  13. bedonderde burger nr 16.000.001 zegt:

    Een prachtverhaal, maar in Nederland zal zij niet lang van vrijheid kunnen genieten. Net als in de UK zal het niet lang duren voor bij vergaderingen van sommige gemeenteraden de imam eerst gebeden prevelt, zo als in sommige Engelse steden al gebeurt.

    In Amsterdam, een stad waaruit ook ik ben weggevlucht, is bijna geen oorspronkelijke Amsterdammer meer te vinden. De wijken waar ik als kind heb gewoond, Oud West, Slotervaart, Slotermeer en Geuzenveld zijn bijna totale islamitische gebieden en zo zal het ook met ‘het platteland’ gaan.

    Als een olievlek verspreidt een demografische ramp zich. Hoe het er met Rotterdam voor staat? Waarschijnlijk niet veel anders. Arnhem is nu ook door toedoen van de PvdA in handen van de islam, net als eerder Den Haag, waar de grootmoefti uit de VVD de scepter zwaaide.

    Er komen zware tijden, zoals sommigen dat in de jaren dertig van de vorige eeuw ook voorzagen. Het verraad aan de Koerden dat momenteel duidelijk zichtbaar is, is het begin van de komst van de heerser uit het land van Gog en Magog, die al lange tijd zijn oog heeft rusten op ons arme Europa.

    De geestelijke dochter van Adolf heeft Europa verkwanselt aan de ruiters uit de Apocalyps, BHO met zijn demonische handlangers, de politieke Bonnie en Clyde, die alles doen voor nog meer groen, poen! De vier ruiters van de Apocalyps: Obama, Merkel, Erdogan en wie is de vierde? De ‘vernieuwer’ uit Saoedi-Arabië? Zolang wij olieverslaafd blijven hebben we geen enkele kans.

    Liked by 2 people

  14. Hartelijk welkom in Nederland Martha. Dank voor het delen van dit prachtverhaal………..een ware verzetsheld……

    Liked by 1 persoon

  15. bedonderde burger nr 16.000.001 zegt:

    Sorry, verkwanselt moet zijn verkwanseld .

    Liked by 1 persoon

  16. Rookmelder zegt:

    Nou “Taljaard”, een pluim ! Een schitterende weergave van de hedendaagse tijd waarin Martha overkwam, wat ons allemaal zo maar zou kunnen overkomen, dus blijf waakzaam en volhardend !

    Liked by 2 people

  17. Anna zegt:

    Er zijn dus nog echte bewogen en lieve mensen. Fijn dit doet me goed!

    Liked by 1 persoon

  18. Henk.V zegt:

    Wat een prachtige beschrijving van recht verschaffing aan deze moedige, jonge Engelse vrouw met karakter en integriteit, Duidelijk geschreven vanuit een zeer persoonlijke betrokkenheid. Beste Taljaard, ik feliciteer u, en uw vrouw met uw karaktervolle schoondochter. Zij zal een verrijking zijn voor uw zoon en voor uw familie EN voor alle strijders voor het behoud van onze nationale identiteit en van onze zelfbeschikking.
    Martha mag zich trouwens gelukkig prijzen dat zij u en uw vrouw als schoonouders heeft gevonden!
    Het zal haar goed gaan 🙂
    Met vriendelijke groet ,
    Henk.V

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s