Afscheid van het volk

Screenshot_31

(Door: Dr. Nicolaus Fest – Vertaling: E.J. Bron)

Niet alleen voor de Duitse sociaaldemocraten was zondag 25 januari 2018 een zwarte dag. Maar wel vooral voor hen. Want hij toonde de SPD in al haar verkalkende zwakte: verdeeld, zonder ideeën, zonder leiding. Weliswaar redden Martin Schulz en de zijnen zich nipt in coalitieonderhandelingen, maar emotioneel en vooral qua concept is het afgelopen met de eens zo trotse volkspartij. Wanneer de afgelopen zondag niet in de geschiedenisboeken terechtkomt, dan alleen maar daarom, omdat de ondergang van de sociaaldemocraten maatschappijpolitiek onbelangrijk is.

Junge Freiheit

Want iets te melden of te bieden hebben ze al een hele tijd niet meer. Ze sloten te stijf hun ogen voor de realiteit. Al in de verkiezingscampagne testte de SPD met niet ter zake doende thema´s de lankmoedigheid van de kiezers, in de oriënterende gesprekken voor de “grote coalitie” vergaloppeerde zij zich volledig.

Het alles beheersende thema van de laatste weken heette: Immigratie. Of het nu ging om de moorden van Freiburg, Hamburg of Kandel, de alarmerende cijfers van tot geweld bereide Salafisten, de overvallen op brandweerlieden en ambulancepersoneel of de vele benadelingen van Duitsers tegenover “vluchtelingen” – het ging altijd om de vreemdelingen en om hoe “wir das schaffen”.

SPD is veranderd in een partij van beter-verdieners

Steeds meer burgers gaven uitdrukking aan hun zorgen, zelfs media gaven eindelijk ruimte aan de angsten. Maar de sociaaldemocraten hoorden ze niet. Met arrogante koppigheid hielden ze vast aan vragen, die niemand stelde: uniform ziekenfonds en arbeidsplaatsgarantie. Alsof hun weigering de AfD groot gemaakt zou hebben.

Dat is geen nieuwe ontwikkeling. Al heel lang heeft de SPD zichzelf van de partij van de arbeiders veranderd in de spreekbuis van linkse rijke klassen – een kopie van de Groenen ook wat betreft het weg zien van de realiteit: voor multiculti, “huwelijk voor allen”en ecologische energie. Een partij van de beter-verdieners en beter opgeleiden, die de rechten van de arbeiders verraadt aan de globalisering en de rechten van de vrouwen aan de islam. Dat Sigmar Gabriel demonstranten “tuig” noemde, toonde breuk en afstand. Voor de alledaagse angsten van gewone mensen, dat bleek uit die uitlating, heeft de SPD alleen nog maar minachting.

Maar we kunnen zonder kopieën. Dat is de reden voor de constant dalende percentages in de peilingen. Veel voormalige stamkiezers hebben begrepen: de SPD is programmatisch niet meer ons thuis; ze is inmiddels hun tegenstander. Het basisdocument betreffende de “grote coalitie” maakte dat duidelijk. Ook in de SPD grijpt de haat tegen alles wat Duits is om zich heen. Men wil de onwettige status quo behouden, de ongecontroleerde invasie onomkeerbaar maken. Daarom geen uitzettingen, geen dwingende vaststelling van leeftijd, onbeperkte gezinshereniging; en een bovengrens alleen voor de “direct aan te sturen” migratie. Hoe het zit met de anderen, met de 15.000 illegalen die maand na maand binnensijpelen, bleef bewust open.

De minister van Binnenlandse Zaken van de deelstaat Niedersachsen, Boris Pistorius, meldde trots dat de bovengrens “bewust vaag zou zijn geformuleerd”, en zodoende de komst van honderdduizenden garandeert. Ook Martin Schulz zei al enkele uren na de onderhandelingsmarathon dat wanneer er per jaar meer dan 220.000 zouden komen, dan “zouden er gewoon meer komen”. En de Jonge Socialisten noemden verzamelplaatsen voor asielzoekers kortweg “concentratiekampen”.

SPD sluit de ogen

Dat is dus de toekomstige regeringspartij: een SPD, die de ogen sluit voor de werkelijkheid; die ondanks 11.000 tot geweld bereide Salafisten, ondanks de dagelijkse aanvallen op vrouwen en minderheden de islamitische invasie stimuleert; die het daarmee gepaard gaande antisemitisme stiekem accepteert, evenals de voortgaande rechtsbreuk; die zichzelf er nu al mee op de borst slaat de coalitiepartner erin geluisd te hebben; en die in haar zegging losgeslagen is en zo gespleten dat haar ministers nauwelijks handelingsbekwaam lijken.

Deze SPD is geen coalitiepartner; ze is een partij in ontbinding, programmatisch aan de grens van hoogverraad. Dat de CDU met haar een coalitie wil sluiten, toont haar eigen zwakte aan. Ook zij wordt alleen maar bijeengehouden door de angst voor nieuwe verkiezingen en machtsverlies. Op personeel gebied zijn de CDU en de SPD eveneens uitgeput, ook bij hen ontbreekt elk idee voor de toekomst.

Net zo profielloos als in de verkiezingscampagne bleven ze zowel in de oriënterende als de coalitiegesprekken. Het volstond niet eens voor de poging tot een grote stap naar voren op het gebied van belastingen, financiën, economie of onderwijs. Ter vergelijking komt de vaak belachelijk gemaakte Trump met zijn moed om vorm te geven over als een reus.

“Grote coalitie” heeft afscheid genomen van iedere intentie tot vernieuwing

Dat is dan ook de eigenlijke boodschap van zondag: met de SPD heeft ook de “grote coalitie” afscheid genomen van welke vernieuwing dan ook. En bovendien van de realiteit. En ook van de grondwet en van het Duitsland dat wij nog kennen. Want achter de bewuste sabotage van iedere beperking van immigratie zit een andere kwestie, waarop een nog veel groter taboe rust: de omgang met de islam.

Dat is het centrale thema van de toekomst, het antwoord zal dit land fundamenteel definiëren. Wie de islam door immigratie en gezinshereniging ruimte blijft geven, neemt in feite afscheid van de grondwet. Want diens vrijheids-, vrouwen- en minderhedenrechten zijn dan niet meer te garanderen.

En vaderland ook niet. Dat zou een serieuze bekentenis tot dit land vereisen, tot zijn mensen, zijn grondwet, zijn geschiedenis en zijn grenzen. Kortom: tot de natiestaat. Maar van een bondskanselier, die al bij de ondergang van een land ideëel assisteerde en ooit de grote Sovjet-broeder, en nu de EU, huldigt, is dat niet te verwachten. Liever laat ze dit land definitief mislukken, samen met de SPD.

Bron:
https://jungefreiheit.de
Auteur: Dr. Nicolaus Fest

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Weg met ons!", AfD (Alternative für Deutschland), asielwaanzin, cultuurrelativisme, Dhimmitude, Duitsland, Eurabië, gezond realisme, Immigratie, islam-collaboratie, islamappeasement, Islamisering, Islamofilie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, lafheid, landverraad, Linkse Kerk, meningsdictatuur, Multiculti, Naïviteit, nieuw fascisme, onwetendheid, political correctness, politici, praatjesmakers, Rotzakken, sociaaldemocraten, socialistisch idealisme, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

5 reacties op Afscheid van het volk

  1. Pingback: ook de SPD bestaat niet meer… | Jasterke's kwijt-zonder-spijtsite

  2. Rookmelder zegt:

    Je kan/kon er op wachten, hoogmoed komt voor de val, vroeg of laat !

    Like

  3. Philippine zegt:

    Prima gezegd.
    Fijn dat E.J.Bron het brengt.
    Onderwijl willen de vrouwen in Iran van de hoofdoek af en van de verstikkende islam die hen dit oplegt. Eigenlijk is dat erg moedig.

    Like

  4. hendrikush zegt:

    Voor een fundamentele oplossing moet het grondwetsartikel over “vrijheid van godsdienst” worden aangepakt. Op dit ogenblik zit Erdogan bij de Paus; om dat te verhinderen?
    Wie bindt de kat de bel aan? Wie durft te pleiten voor het verbannen van religies naar de privé sfeer? Wat is het verschil tussen vrijheid van godsdienst en vrijheid van meningsuiting? Waarom moeten “religies” een voorkeursbehandeling krijgen ten opzichte van andere burgerlijke organisaties?
    Alexander? Brussel?

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s