“Grote coalitie” en kentering in de media

Screenshot_161

Zien ze er niet snoezig uit?

(Door: Dr. Nicolaus Fest – Vertaling: E.J. Bron)

De “grote coalitie” staat, de echo is voor 100% verwoestend. De CDU zou zichzelf hebben opgegeven, een vernedering hebben meegemaakt, zich over de tafel hebben laten trekken. In het kabinet zou ze structureel verzwakt zijn, programmatisch nog slechts een lege huls. Angela Merkel zou ministeries geruild hebben tegen machtsbehoud.

Ook de SPD zou van haar inhoud zijn ontdaan. Het zou haar en de CDU alleen maar om baantjes zijn gegaan, met de komische wending dat een heel klein moment uitgerekend diegene minister van Buitenlandse Zaken zou moeten worden die de voortzetting van de coalitie evenals het op zich nemen van een ministerspost categorisch afwees. Nog terwijl deze tekst ontstaat, komt  echter het signaal “veilig”: Martin Schulz ziet af van de ministerspost. Daarvoor al noemde de “Welt” hem een “loze narcist”, die de eigen partij evenals het gegeven woord zou minachten. Zonder karakter, schaamteloos, zonder houding waren andere inschattingen. Binnen een jaar is de 100% hoop van de SPD voor de volle 100% mislukt.

Desastreus ook het vonnis over het coalitieakkoord. Teneur: geen verandering, geen visie, niets. Een “document van de uitputting”, een lusteloos “klein-klein”, dat alle belangrijke problemen zou openlaten: immigratie, veiligheid, islam, toekomst van arbeidsplaatsen, toekomst van de welvaartsstaat.

Maar bij alle begrip voor het overduidelijke vonnis: is de scherpe kritiek op Merkel en Schulz terecht? Hebben ze niet precies datgene gedaan wat bijna alle media maandenlang eisten: een regering op poten zetten die het grote werk van de grenzenloze humaniteit en van de Europese vereniging zou voortzetten, en het liefst weer in het kader van een “grote coalitie”?

Even ter herinnering: de verkiezingsstrijd was al een farce die pijn deed aan de politieke rede. Aanslagen, mes-moorden, verkrachtingen speelden in het optreden van de oude partijen geen rol. Ook niet de waanzinnige kosten van de illegale immigratie, de overal zichtbare islamisering, de voortdurende crisis van de euro en de EU, de sociale benadeling van de Duitsers. Dat de AfD hen tot onderwerp maakte, werd door de media tot schandaal verklaard en zodoende gekwalificeerd als ongehoord en alarmistisch, zaken waarover met niet zou moeten praten; bovendien zouden zulke kwesties zogenaamd racistisch, volks, anti-humaan of wat dan ook zijn. Alle Duitse media, afgezien van twee tot drie publicaties met een geringe reikwijdte, stemden duidelijk voor een “verder zo”.

Toen kwam de 24e september. De intocht van de AfD in het Duitse parlement was voor veel journalisten een schok. Dat er achter dit succes een conservatieve behoefte zou kunnen zitten, de in zekere zin doodnormale wens naar het behoud van de gebruikelijke levensomstandigheden, naar veiligheid en orde, wilden velen niet zien. Opnieuw werd de machinerie van de AfD-belastering gestart en tegelijkertijd begon de belastering van de kiezers. Ook nu ging het niet om de door de AfD opgeworpen vragen, maar er heel serieus om of men de – bijna van alle talkshows uitgesloten – conservatieven niet teveel (!) ruimte in de media zou hebben gegeven. Alsof de schandalige kindertafel voor mevrouw von Storch bij “Hart, aber fair” al een enorme tegemoetkoming geweest zou zijn, of dat het verzwijgen van de AfD-standpunten, zoals zelfs een intellectueel blad voor dertigers, “Auto, Motor & Sport”, voor noodzakelijk hield, hiermee duidelijk de perscode overtredend.

Daarna volgden de oriënterende coalitiegesprekken. Door veel media werden ze veeleer met voorbehouden ter kennisgeving aangenomen, alleen al omdat de FDP en Christian Lindner mee zouden moeten bepalen. Een minimale hoeveelheid economisch-politiek verstand en EU-scepsis vonden veel journalisten al verdacht. Er was één troost, namelijk dat zo de AfD niet de oppositie zou kunnen aanvoeren en belangrijke functies in de commissies zou kunnen bezetten. Maar de media-echo was duidelijk: de op één na beste oplossing.

De oriënterende gesprekken mislukten. Even was er sprake van irritatie. Maar weldra sloeg dit om in euforie. Op het laatste moment kon het grote linkse project van de “grote coalitie” toch nog gerealiseerd worden, de verheffing van alle armen van de wereld naar de Duitse sociale standaard. Met Martin Schulz had men daarvoor de garantie, en met Merkel-vriend Steinmeier ook de onderdanige geboortehelper in het Schloss Bellevue. Diens aandringen op de “grote coalitie” werd daarom enthousiast becommentarieerd, de grote verliezen van de SPD en de CDU bij de verkiezingen werden gewoon veranderd in regeringsopdracht.

Nu heeft men datgene wat men wilde. Het coalitieakkoord komt exact overeen met hetgeen waarvoor de SPD en de CDU in de verkiezingsstrijd hebben geworven: “Verder zo”, niets veranderen, de kanselier leidt met rustige hand. Dat alles komt haarfijn overeen met de eisen waarvoor de media maandenlang trommelden. Als ze iets anders zeggen, liegen ze dat het gedrukt staat. Wanneer Schulz de voortzetting van de “grote coalitie” op de verkiezingsavond bevestigd zou hebben, dan zou de media-echo op het nu uitonderhandelde akkoord en de posten-verdeling vermoedelijk heel anders zijn uitgevallen.

Bron:
http://nicolaus-fest.de
Door: Dr. Nicolaus Fest

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

10 reacties op “Grote coalitie” en kentering in de media

  1. BertG. zegt:

    Je kan er zo de naam Mark Rutte voor invullen, daar waar Merkel staat.

    Geliked door 2 people

  2. Aegolius cs zegt:

    Kom en speel met ons:

    Like

  3. paulzwueste zegt:

    Ze zoeken het maar uit daar in Duitsland.
    Wij weten waar het naar toe gaat.
    Zij die sterven gaan weten van niets….

    Like

    • Statler & Waldorf zegt:

      Gelukkig zit de grens tussen Duitsland en Nederland potdicht Paul.

      Is Rutte enkel met het welzijn van Nederland bezig.

      Paul, denk eens na, de problemen in Duitsland zullen weldra over de grens spoelen.

      Geliked door 1 persoon

  4. T.Troubadour zegt:

    List en bedrog ondersteund door de msm het lijkt Nederland wel

    Like

  5. Peter zegt:

    Veel ogen zijn daar de afgelopen dagen open gegaan .

    Like

  6. droevige mof zegt:

    Ik voel me herinnerd aan de zomer van 1989 in de DDR.
    Plotseling het gevoel dat het spel voorbij is.
    Het duurde nog vier maanden.

    Like

  7. Guardiacivil zegt:

    Het beste zou zijn als daar nog eens een grote BOEM kwam of een verdwaalde vrachtwagen met een verwarde man.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s