Plagiaat

Screenshot_17

(Door: Ton Nijhof)

In 2011 sloeg het noodlot bij mijn moeder toe in de gedaante van een herseninfarct. Ze raakte halfzijdig verlamd en belandde in een rolstoel. Nog erger: ze verloor haar spraakvermogen volledig, wat heet: globale afasie. Een jaar lang is ze opgenomen geweest in een Apeldoorns revalidatiecentrum. In dat bewogen jaar heb ik de verpleegwereld van binnenuit meegemaakt en ik kan u zeggen dat ik (behalve geraakt door toegewijde zusters) vooral geschrokken ben van het schrijnende gebrek aan passende zorg voor christelijk gereformeerde plattelandspatiënten. De meest plattelandsouderen beheersen het Algemeen Beschaafd Nederlands marginaal; kunnen amper meer schrijven of lezen, want weinig naar school geweest. De vaders zwoegden hard in/op het land en de moeders zorgden voor de schone kleertjes en dampende pannen. Voor iets anders was toen geen tijd, en geen noodzaak, daar waren de kinderen voor. Bovendien: deze generatie wilde hard werken zolang het nog kon en in geval van ernstige aandoeningen ging je toch gewoon dood.

Maar de geschiedenis en de wind namen een andere wending: die generatie is niet snel genoeg doodgegaan en intussen roemloos ingehaald door ouderdom en alle bijpassende kwalen en gebreken. Binnen tien jaar zal ze massaal aankloppen bij de poorten van de zorg. Mijn moeder is een van de eersten die aanklopte, en het was alsof een buitenaards wezentje op Hollandse bodem neerdaalde. Behalve de aanwezigheid van eten met Franse namen wist men verder weinig raad met haar specifieke gebruiken, believen en mores. Om een voorbeeld te geven: moeder kreeg logopedie. Maar wat bleek? Alle toegepaste methodieken veronderstellen dat de cliënt geletterd is. Bij de screening snapte moeder geen jota van de opgaven, tekeningen en symbolen; allemaal zeer schools, wat niet werkt bij laaggeschoolden. Ze gokte maar wat en alles gokte ze fout. Zelfs als ze niet afatisch was had ze alles fout ingevuld. Dus dacht ik op zeker moment: is het niet beter als de methodiek zich aanpast aan de cliënt in plaats van andersom? Op alle brochures van het verpleeghuis las ik immers ‘zorg op maat’ en dat was vast niet voor niets.

Eigen prakkie meenemen mocht niet

Ik had me intussen behoorlijk ingelezen in de logopedie en ontdekte het bestaan van (in het buitenland) succesvolle klank-en-melodie therapieën. Omdat mijn moeder haar hele leven uit de Bijbel reciteerde, dacht ik het ei van Columbus gevonden te hebben. Dus deed ik bij de logopediste de gouden suggestie om recitaties van Bijbelverzen te gebruiken en daarmee te oefenen. Haar reactie: „Sorry meneer, maar ik ga mij niet verdiepen in de Bijbel”. Toen stelde ik maar zelf een oefenpakketje samen. Ik uploadde Bijbelverzen van YouTube op mijn smartphone en het weinige wat ik in één week met moeder bereikte, was al meer dan vier maanden gediplomeerde logopedie. Maar ik was te laat. Na de eerste drie maanden schijnt de kans op succes nihil te zijn.

Ander voorbeeld. Op zeker moment stopte moeder met eten. Ze schoof telkens het bord van zich af. Ik dacht: de Hollandse verpleegkost (tot snot gekookte bietjes en witlof met jus) komt natuurlijk haar neus uit. Ze mist haar eigen vertrouwde gerechten! Ik maakte een schema met mijn broers en zussen en om beurten brachten we zelfgemaakte spijzen mee: stamppot met hachée, draadjesvlees met rode kool en aardappelen, verse rode bieten met gepaneerde speklappen, koffie met ‘Dalfse Moppen’, bitterkoekjes in brandewijn. Wat een feest – ze schrokte als een uitgehongerde soepgans! Na anderhalve week werd er roet in ‘t eten gegooid. De restauranthouder kwam naar mij toe: „Mijnheer Nijhof, het is niet de bedoeling dat families hun eigen prakkie van huis meenemen en dat hier in mijn kantine opeten. Als iedereen dat doet, kan ik evengoed de tent sluiten.” Mijn verweer dat niemand dat doet, dat wij de enige plattelandse familie zijn, mocht niet baten. Regels zijn regels. Het mocht wel in de tuin, maar daar regende het altijd. Ik was radeloos. Uiteindelijk belandde ik per ongeluk in de kelder. Daar vond ik een rommelhok dozen met kaarsen en kerstversiersels. Ik dekte de tafel met kaarsen en moeder en ik hebben daar bijna de hele winter, in het diepste geheim, bradertjes met spekjes en ui gepeuzeld – wat een lol! Tot er op een dag een kettingslot op het hok zat…

_______________________________

Bovenstaande is gelul natuurlijk, want plattelanders eten desnoods alles (honger maakt rauwe bonen zoet immers) en lachen hartelijk om gemaakte fouten. Zo, en dan nu verder met het origineel van Mohammed Benzakour: Je thuis en begrepen voelen

En dan zijn daar nog een lange reeks van kluchtige en zure incidenten van cultureel onbegrip en wrijvingen, als het ging om sanitaire verrichtingen, kledingvoorschriften, gebedsplichten, bezoektijden, eetgewoonten, huiskameractiviteiten, wasgoedgebruiken, slaapkamerperikelen, enz. De opmerking van Denk-voorman Tunahan Kuzu dat artsen bij oudere moslimpatiënten de stekker er eerder uit trekken, is ongelukkig gecommuniceerd. Niettemin, alle kritiek op Kuzu gaat gemakkelijk voorbij aan het punt waar Denk als eerste politieke partij aandacht voor vraagt: de zorg- en verpleegwereld is slecht geëquipeerd voor de toenemende groep oude moslimpatiënten.

(MAAR GEEN  MENS DIE ZICH AFVRAAGT OF WAT GOED IS VOOR GEWONE NEDERLANDERS, INEENS NIET GOED MEER IS VOOR MOSLIMS)

De reactie van verpleegkundige Maria Bakker (Opinie, 1 maart) getuigt hiervan. Mevrouw Bakker is heel blij met de Marokkaans-Nederlandse dochter die haar zoveel werk uit handen nam. Dat is begrijpelijk. Ik nam indertijd ook vreselijk veel werk uit handen van zusters. Maar echt mooi is het pas als niet alle last en druk op de kinderen rust. Mooi is het als de instelling van mevrouw Bakker beschikt over eigen professionals en faciliteiten waardoor moslimpatiënten zich thuis en begrepen voelen. Heeft de instelling van mevrouw Bakker ooit gehoord van ‘diversiteitsmanagement’ en ‘cultuur-sensitieve zorg’? Het zou al veel schelen wanneer er serieus geacquireerd wordt naar islamitische verpleegkundigen. Een goede oudedagsvoorziening is immers het minste wat je deze mensen, die hier vroeger de vuilste en zwaarste klusjes opknapten, kunt aanbieden. Te lang is er gebakkeleid over multicultureel samenleven, het is nu tijd om werk te maken van multicultureel samen sterven.

Door:
Ton Nijhof
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "diversiteit", "Weg met ons!", gezond realisme, Islamisering, Krankzinnigheid, Multiculti, Nederland, Rotzakken, Satire. Bookmark de permalink .

16 reacties op Plagiaat

  1. Henk der Niederlànder zegt:

    Moeilijk is het niet echt.
    Dat hij zijn moeder gewoon mee neemt naar Marokko en haar daar in een verzorgingshuis stopt.
    Ow foutje dat hebben ze daar niet en zo ja onbetaalbaar.
    Een voordeel is er dan wel in ieder geval, hij hoeft na haar dood niet met een dode moeder naar Marokko te zeulen want hier willen ze niet begraven worden.
    Dat noemen ze dan het nuttige met het aangename verenigen want dan is er namelijk in het verzorgingstehuis weer een plaats vrij voor een Nederlander.
    Iedereen blij dus.

    Liked by 4 people

    • Harry zegt:

      Ik vraag me af waarom ze het oude mensen aandoen om ze tot kort voor hun dood op te schepen met een zwerm van die geitenneukers .
      Als je nou al niet eens meer rustig dood kan gaan zonder ergernis , dan is het toch veel erger dan we denken ?
      Waarom doen ze ons dat aan ?
      Wie heeft er zo’n hekel aan óns ?

      Like

    • scherpschutter1943 zegt:

      je kan ze ook gewoon in Marokko in de kliko flikkeren of hebben ze die daarniet?

      Like

  2. spoorinmiddelsbijster zegt:

    Ze willen allemaal in het land van herkomst begraven worden. Dus misschien goed idee dat ze meteen rechtstreeks daar naar terugkeren waar ze begraven willen worden en niet wachten tot ze dood zijn. Het lijkt me dat het leven daar in hun thuisland voor hun en ook de verzorging als ze oud en versleten zijn vele malen beter is dan hier in dit land vol met ongelovige zondaars. Ik zeg ga, zo snel mogelijk. Veel beter voor hun en zeker ook voor ons. Goede reis en vaarwel.

    Liked by 1 persoon

  3. Pietersen zegt:

    He, daar wordt de mythe ‘dat die mensen vroeger de vuilste en zwaarste klusjes opknapten’ ook weer eens van stal gehaald, dat wij gastarbeiders met de smerigste en meest mens-onterende klusjes hebben opgezadeld.
    Die hele Mohammed Benzakour is zo’n knuffelallochtoon waar links Nederland graag mee wegliep.
    Wat doet die vent nog in Nederland met z’n moeder. Ga naar Marokko met je moeder en zoek daar een ziekenhuis ‘Islam Only’

    Liked by 1 persoon

  4. Klaas zegt:

    Mijn column:

    Vader, Indo, werd op negentigjarige leeftijd liefdevol opgenomen in een tehuis voor Indische ouderen, vooral gerund door Indische vrijwilligers en familieleden ( de meesten zelf al op leeftijd) en wat subsidie van het provinciestadje waar het huis staat. Op enig moment vroeg subsidieverstrekker of het ok was dat er af en toe een Turkse oudere in het tehuis kwam. Het Indo-hart verwelkomt iedereen en de Turkse ouderen kwamen. Twee, drie… en tenslotte best veel. Daarmee veranderde ook de sfeer. De Turkse kinderen en kleinkinderen kwamen om te eisen: de -toen best al gevarieerde- keuzemenu’s moesten halal. Niet alleen 1 of 2 opties, maar alles. Geen babi ketjap meer, voor niemand. De verpleegarts moest Turks spreken, de kerkdiensten ( afwisselend protestants en katholiek) mochten niet meer plaats vinden in ruimtes waar de Turkse ouderen misschien ooit een voet zouden zetten. Vrijwilligerswerk? Hu? Wij zorgen alleen voor onze eigen familie, in onze cultuur. Bij de meest rare zaken riep men ‘discriminatie’ . Ze konden natuurlijk ook niet weten dat geen bevolkingsgroep in Nederland zo hevig écht gediscrimineerd is geweest als de Indische gemeenschap en dat er geen sterveling bestaat die daar zo weinig over klaagt als de Indo. Uiteindelijk hebben de Turkse ouderen een eigen tehuis gekregen in dezelfde straat. Voor de Indo fijn, maar niet voor de Turkse ouderen. Ze missen de vele vrijwilligers die altijd voor ze klaar stonden en hun kinderen klagen nu gewoon weer over andere dingen 🙂
    Kalofagas | 10-03-18 | 15:59

    Liked by 2 people

    • scherpschutter1943 zegt:

      Dus laat je nooit met moslims in. Onder geen voorwaarde.

      Like

    • Guardiacivil zegt:

      Ze proberen het overal, het begint met protesteren met de hele familie, de boel op stelten zetten, het is overal herkenbaar. De gewone mens zoals bij u de “indo” heeft de beschaafdheid nog veel te bescheiden te zijn. Wij hebben nog de beleefdheid, de kalmte en het geduld………..tot de druppel de emmer doet overlopen.

      Like

    • Petra DeBoer zegt:

      Diep triest dat het zo ging in het tehuis voor Indo’s. Zij hebben het inderdaad heel zwaar gehad en zijn door de overheid vreselijk behandeld.

      Like

  5. delamontagne zegt:

    Heimwee is van alle tijden. Dus misschien
    is terugnaar het moederland beter [ vaderland] van weleer !
    Maar of het daar zo goed is ????????
    * * *
    Scandale : bienvenue dans les hôpitaux marocains

    Marokaans Ziekenhuis, wel zo gezellig met de rondlopende katten.
    ( operatie-kamer links-achter…..)
    https://img.bladi.net/IMG/local/cache-vignettes/L650xH488/bloc-operatoire-maroc-c981d.jpg?1483584545

    Sommige ruimten hebben nog wel een “kleine” opknapbeurt nodig…….
    https://img.bladi.net/IMG/local/cache-vignettes/L488xH650/dans-un-hopital-marocain-12f80.jpg?1483584545

    Op platteland nog wel vervoer met “paard-en-wagen” naar
    Wel leuk nostalgisch natuurlijk voor de ouwetjes…….
    https://img.bladi.net/IMG/local/cache-vignettes/L650xH325/ambulance-a-la-marocaine-419cc.jpg?1483584545

    Like

  6. dondorp zegt:

    het is een onderdeel van de democratie;gereformeerde catholieke joodse bhoedistise moslimitise oudedagvoorziening moslim joodse gereformeerde vrijzinnige zwembaden het toonbeeld van gebrek aan tollerantie of een bewijs ervan?

    Like

  7. Guardiacivil zegt:

    Ik ben blij dat ik besloot in 1987 eruit te stappen, toen al kwam de diversiteit zodanig oprukken dat het werken niet meer prettig was, zowel op de operatiekamer als erbuiten.

    Like

  8. Guardiacivil zegt:

    Ik wil nog wat aanvullen:
    Bij hemiplegie en afasie hebben de mensen het zelf al ontzettend moeilijk iets duidelijk te maken.
    Om te begrijpen wat ze bedoelen en wat ze willen. De aangedane hersendelen waar het spraakgedeelte zit zoekt oplossingen en vervanging en dan krijg je andere woorden dan bedoeld. Omdat er vaak woorden gebruikt worden die in de plaats komen van het oorspronkelijke woord, bv ik wil een glas water….wordt gezegd ..ik kom drink ….of wijzen naar vaas bloemen. Het is door de geregistreerde minutenrooster al heel moeilijk geworden om nog contact te maken en te begrijpen. De logopedisten werken met eigen boekwerken en systemen terwijl vroeger door veelvuldig contact er progressieve vooruitgang was.
    Nu willen ze in de wijk de minutenregistratie weer schrappen.
    Ik zeg dit in het algemeen als reactie op het artikel.

    Like

  9. Petra DeBoer zegt:

    De moslims maken altijd zeer denigrerend duidelijk dat wij onze ouderen wegstoppen in verpleeg- en zorginstellingen en zij “geweldig” zijn want zij zorgen zelf voor hun ouderen. Mooi zo laten zou ik zeggen.

    Like

  10. BM Fidel zegt:

    Uit respect voor vreemde culturen stel ik voor een verzorgingshuis te openen voor uitsluitend Marokkanen; Marokkaanse artsen, verpleging, therapeuten, voedsel, gebedsruimten en specialisten die kwade djinns kunnen uitdrijven. Dat lijkt me net zo effectief als “abspritzen” waar Kuzu het over had.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s