De voetballers en hun president

Screenshot_245

(Vertaling: Z.B.)

De Duitse voetbalfans willen zich er niet bij neerleggen dat twee leden van het nationale voetbalelftal zich zo nauw verbonden voelen met de Turkse president. De affaire rond beide voetballers begon ongeveer een maand geleden, toen de beide sporters de Turkse president Erdoğan in Groot-Brittannië hebben ontmoet. Ze gingen met hem op de foto, hebben hem de voetbalshirts van hun clubs cadeau gegeven (Mesut Özil speelt bij Arsenal, Ilkay Gündoğan  bij Manchester City FC) en Gündoğan voegde nog in handgeschreven opschrift “Met groot respect voor mijn president” toe. De voetballers hebben misschien gedacht dat de gebeurtenis niet naar buiten zou komen, maar Erdoğan’s politieke partij AKP heeft de foto’s op sociale netwerken gedeeld. In de voorverkiezingsstrijd komt zo’n foto goed van pas en de Turken houden van voetbal.

De foto’s hebben in Duitsland aanzienlijke ophef veroorzaakt. Beide heren spelen voor het nationale elftal en zouden Duitsland vertegenwoordigen bij het komende wereldkampioenschap. (in het “nationaal elftal” zit nog een etnische Turk, Emre Can; hij heeft de ontmoeting met Erdoğan afgeslagen). Özil zweeg liever, Gündoğan probeert zijn misstap op een of andere manier uit te leggen, maar het lukt hem niet zo goed.

De journalisten kwamen er achter dat Gündogan niet eens een dubbele nationaliteit bezit, hij is op papier alleen Duitser. Zijn president zou daarom Frank-Walter Steinmeier moeten zijn . Theoretisch. In de praktijk valt zijn loyaliteit tegenover zijn geboorteland waarschijnlijk tegen (hij is geboren in Gelsenkirchen) – en dat is precies de reden waarom hij nu uitgefloten wordt door de Duitse fans tijdens een wedstrijd als hij de bal krijgt.

____________________________________

Het Europese en het wereldkampioenschap voetbal hebben in de Duitse cultuur een bijzondere positie, want het is de enige gelegenheid waarbij de doorsnee Duitser even door de straten kan rennen met de nationale vlag op zijn schouder, zijn auto mag versieren met de nationale kleuren en even “Deutschland, Deutschland” mag roepen zonder dat hij voor neonazi wordt uitgemaakt. De loodzware last van de Kriegsschuld –  het schuldgevoel over het veroorzaken van de oorlogen, wordt tijdelijk opzij gezet. Maar buiten deze sportieve festiviteiten is de moderne Duitsland zeer overgevoelig voor elk vorm van uiting van nationale identiteit.  Wie teveel  (eigenlijk: zelfs maar een beetje) fanatiek met een vlag zwaait, kan worden verdacht van  rechts-extremisme.

Je kunt een bijzonder cultuurverschil ervaren wanneer je met de trein of auto  reist van Hamburg naar Denemarken. Tot aan de grens hebt je geen idee waar je je bevindt,  de vlag met de Duitse nationale kleuren wappert normaal gesproken niet vaak in Duitsland; de enige keer dat je hem zeker zal zien, is wanneer je een haven passeert met aangemeerde schepen. Dan kom je bij de grens aan en direct na Flensburg zie je een verandering. Vanaf Padborg is het land vol Deense vlaggen; je ziet ze op elke hoek en voor elk huis. Het landschap is hetzelfde, de architectuur is dezelfde (eindeloze reeksen huizen in rode bakstenen zo ver het oog reikt), maar de perceptie van eigen identiteit heeft binnen enkele kilometers een cruciale sprong gemaakt.

Vanuit het standpunt van de Tsjechische Republiek is het goed dat de Duitsers hun Duits zijn  niet al te sterk beleven. Telkens wanneer ze dat in de geschiedenis deden, kregen we bij ons in het Tsjechische keteldal serieuze problemen. Ik heb echter het gevoel dat het met de naoorlogse poging om de Duitse identiteit te ontwortelen de zaak nu weer naar de andere kant is doorgeschoten. Een mens heeft een zekere mate van identiteit nodig, en deze behoefte is nog sterker aanwezig bij de kinderen van immigranten. Maar waarin moet zich de tweede generatie integreren als de inwoners van het gastland aan intellectueel minderwaardigheidsgevoel lijden wegens hun eigen geschiedenis?

Ik wil op geen enkele manier Özil en Gündoğan vrijspreken, ze zijn volwassen en ze zouden verstandig genoeg moeten zijn om niet publiekelijk een schreeuwende sultan uit Anatolië te steunen. Maar dit geval toont tegelijkertijd duidelijk aan dat de zelfbewuste, weliswaar wat achterlijke cultuur (en Turkije is – afgezien van  de toeristische kust – in de verste verte niet te vergelijken is met het ontwikkelingsniveau van Duitsland). Voor hen (immigrantenkinderen) een aantrekkelijker alternatief als identiteit dan de rijke en ontwikkelde natie met zijn obsessie met hun eigen slechtheid  en historische zonden. Dat kan dan eindigen met de opkomst van een massieve vijfde colonne, die bereid is om de bevelen vanuit de buitenlandse hoofdsteden te gehoorzamen.

Screenshot_244

Deelnemers aan een demonstratie van Duitse Turken in Keulen (31-07-2016).

Nog tot slot: zelfs dat gezwaai met vlaggetjes op de voetbalkampioenschappen, een naar Europese  normen relatief  onschuldig iets, kan van Duits links niet op begrip rekenen. Bij elk kampioenschap gaat de Antifa de straat op en haalt de nationale vlaggetjes van de zijspiegels en -ramen van de auto’s en dergelijke af. Als men geluk heeft, laten ze de zijspiegel zitten, als men pech heeft, schoppen ze die eraf. Er zijn ook aardige activisten. Die laten de bestuurder (of bestuurster, want gender correct) een voorgedrukte boodschap achter, waarin ze hem/haar uitleggen dat ze de vlag hebben verwijderd, omdat deze aanzet tot nationalisme.

Beste bestuurder
Beste bestuursters

Ik heb uw  Duitse vlag verwijderd. Om het even wat uw motivatie is om deze vlag aan te brengen, ze produceert in elk geval nationalisme.
Nee? Jawel!
Deze vlag staat niet voor voetbal of voor een of ander team, maar voor Duitse identiteit.

Bespaart u zich uw geld, ons het werk en de natuur het afval en vervang de vlag a.u.b. niet door een nieuwe!

Screenshot_242

Benieuwd wat er met deze gestolen vlaggetjes gebeurt? Brandoffer, wat anders.

Screenshot_243

Ook dit is een onderdeel van het moderne Duitsland – een ceremoniële zelfhaat in het linkse maatschappelijke spectrum, rituelen waarvan je koude rillingen krijgt.

Bron:
https://kechlibar.net/wordpress
Door: Marian Kechlibar

Vertaald uit het Tsjechisch door:
Z.B.
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Antifascisten", "Nuttige idioten", "Weg met ons!", Barbarisme, belangenverstrengeling, Censuur, Communisme, cultuurrelativisme, democratie, demoniseren, dictatuur, Duitsland, Eurabië, Islam, islam-collaboratie, islamappeasement, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme, Islamofilie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, landverraad, Links fascisme, Marxisme, meningsdictatuur, Moslims, Multiculti, nieuw fascisme, Rotzakken, Socialisten, tolerantie/intolerantie, Turken, Turkije, verloedering, Volksvijandigheid, Zelfcensuur. Bookmark de permalink .

8 reacties op De voetballers en hun president

  1. annah zegt:

    eens een turk, altijd een turk …

    Like

  2. Joannes den Hollander zegt:

    Nou Duitsland, wat mij betreft mogen jullie best wel weer met vlaggetjes gaan zwaaien. Eerlijk gezegd hoe eerder hoe liever. Voer gelijk het verplicht dagelijkse zanguurtje weer in. Hopelijk gaat jullie Vaderlandsliefde dan weer opbloeien. Weg is het in elk geval niet want jullie ouders en grootouders hadden het ook. Dus het zit in de genen. Met vlaggetjes zwaaien en vrolijke marsmuziek doet jullie Volksgeest collectief ontwaken.
    Ga ervoor Duitsland, schop al die vreemde volkeren het land uit. Jullie staan er dit keer niet alleen voor. De rest van Europa volgt, want het gaat ons allemaal aan.

    Liked by 1 persoon

  3. Pingback: Duitsland, Turkije, voetbal en loyaliteit | toodlessss

  4. Kees zegt:

    Antifa is toch gewoon de herbeleving van alles waar we destijds Duitsland voor verachtten.

    Liked by 1 persoon

  5. dolphin zegt:

    ik begin een vlaggetjeshandel , met zoveel respect …….gaat dat mooi oplopen met dergelijke slappe politici

    Like

  6. Wachteres zegt:

    Onze buren vertelden dat het jarenlang eigenlijk verboden was om de Duitse vlag uit te hangen.

    Een paar jaar geleden is men er voorzichtig weer mee begonnen tijdens voetbalwedstrijden.

    Like

  7. Henk.V zegt:

    Een land dat zich onder leiding van een linkse Bondskanselier tot doel heeft gesteld het eigen nationale karakter om zeep te helpen en zichzelf op te doeken- moet niet verbaasd zijn dat afstammelingen van migranten zich identificeren met een politieke leider die zich duidelijk profileert en -als gevolg daarvan- extreme machtsaspiraties op nahoudt.
    Mensen identificeren zich graag met iets of iemand die ze KENNEN.

    Maar hoe identificeer je je met een land dat zijn karakter verliest, een land dat aan zelfhaat lijdt?
    Een land dat wordt zoals de EU graag ziet: een land zonder nationaal gevoel?

    De Turkse gemeenschap is afkomstig uit het Midden Oosten. De volkeren daar zijn opgebouwd uit families die onderling sterk met elkaar zijn verbonden. Moslims zijn gewoonlijk GROEPSMENSEN, Het zijn beslist geen pure individualisten, zoals wij hier in het Westen.
    Deze mensenj zijn niet geneigd hun eigenheid op te geven.

    En dat is precies wat de Europese overheden juist proberen te bewerkstelligen. wie daaraan meewerkt krijgt te maken met een ernstig probleem: elk land dat afstand doet van haar leidinggevende cultuur, van haar nationale besef ,verliest de autoriteit over mensen die tot een hechte groep behoren.

    Zo wil Merkel tijdens haar laatste ambtsperiode bereiken dat de zelfstandigheid van Duitsland volledig verdwijnt en de macht aan Brussel wordt overgedragen. De EU leiding wil dat ELK land dat doet….

    De meeste Duitsers hebben dat niet in de gaten ( en de Nederlanders evenmin), maar dat is precies waar de afbraak van het nationale gevoel naar toewerkt.
    Des te linkser men is, des te begeerlijker wordt dat doel.. De ultralinkse Antifa’s werken daar graag aan mee..
    Die vinden hun politieke onderdak gewoonlijk bij de ”Grunen” ( Bundnis/die Grünen)
    Het is gewoonlijk vanuit deze extreemlinkse hoek dat men op het aambeeld van het verderfelijke Duitse karakter hamert. Het schuldbesef bij de Duitsers zit er dus diep in..
    Daarom overdrijven de Duitsers zo ongelofelijk in het suïcidaal gebleken GOED DOEN..

    Het is een interessant signaal dat veel Duitsers het doel van Merkel niet bepaald onderschrijven. En dat is pech hebben voor de Turkse voetballers die (HUN”??) held graag de hand schudden…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s