LONGREAD Zweden: hoe sociaaldemocraten en Groenen een voormalig voorbeeldland successievelijk te gronde richten

Screenshot_33

(Door: Jürgen Fritz – Vertaling: E.J. Bron)

In de jaren-70 was Zweden het op drie na rijkste land van de wereld, de werkloosheid bedroeg praktisch nul. Het was gemakkelijk voor de Zweden om royaal te zijn en in grote stijl migranten uit de Derde Wereld op te nemen. Maar wat is er van dit onomkeerbare sociale experiment, dat nog nooit eerder door een rijk land werd uitgeprobeerd, terechtgekomen? De feiten zijn zo schrikbarend, dat men probeert ze geheim te houden.

Het voormalige voorbeeldland Zweden

Het door en door sociaaldemocratisch beïnvloede Zweden gold lange tijd als immigratie voorbeeldland. Al in 1975 namen de Scandinaviërs onder de sociaaldemocraat Olof Palme een immigratiewet aan en in 1976 voerde men als eerste land in de wereld het gemeentelijk en regionaal kiesrecht voor immigranten in. De immigranten kregen gratis cursussen Zweeds en een soort introductiegeld. Er was omvangrijke sociale hulp en gratis medische verzorging. En omdat dit allemaal nog niet genoeg was, waren er bovendien ook nog financiële ondersteuningen, bijvoorbeeld voor verzekeringspremies en huishoudelijke apparaten.

Maar niet alleen wat betrof de immigratiepolitiek was Zweden iets bijzonders. De Zweedse onderwijspolitiek gold als voorbeeldig. Er waren gegarandeerde plaatsen in kindercrèches, de negenjarige leerplicht in de “Grundskola”, gymnasia, beroepsopleidingen, een uitstekende technische en digitale infrastructuur. Een groot deel van de begroting van de gemeenten werd direct in het onderwijs geïnvesteerd.

Na de invoering van de PISA-studies van de OECD (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) in het jaar 2000 bleek dat de Zweedse scholieren de Duitsers in alle geteste disciplines achter zich lieten. Complete scharen leraren en onderwijsdeskundigen reisden naar Zweden om te bekijken hoe de Scandinaviërs dat voor elkaar kregen.

Op de cultureel veroorzaakte prestatieverschillen op de scholen antwoordde het Zweedse systeem met speciale stimulering in plaats van met selectie, om de door culturele en sociale afkomst veroorzaakte kansenongelijkheid tegen te gaan. De Zweden waren dus geheel volgens het gelijkheidsideaal niet op de rechten en de subsidiëring, maar op het resultaat georiënteerd. Uiteindelijk zouden, aldus het doel, de verschillen zo klein mogelijk moeten zijn. Maar wat is er van dit reusachtige experiment terechtgekomen?

De stemming is al lang omgeslagen

Al vele jaren lang laat de stemming in Zweden tegenover de immigranten in toenemende mate om. Uiteindelijk werkten namelijk veel van de “Invendare” (immigranten) dan toch in de lage lonen sector. Juist daar werden echter de afgelopen jaren in toenemende mate arbeidsplaatsen weg gerationaliseerd, omdat deze gewoon niet productief waren. 42% van de (langdurig) werklozen is immigrant.

De immigranten maken voor 58% aanspraak op de sociale uitkeringen (!) – duidelijk meer dan alle Zweden samen. In het jaar 2016 overtrof het aantal buitenlandse werklozen voor het eerst dat van de autochtonen (162.500 tegenover 160.600). Zelfs 15 jaar na de immigratie bedraagt het aantal immigranten met werk nog maar net 60%. Veel immigranten blijven voorgoed slecht gekwalificeerd en zijn niet in te voegen in de arbeidsmarkt. Van de na het jaar 2000 geïmmigreerde personen beschikt ca. 20% maximaal over een basisschoolopleiding.

Op vooropleiding, intellect, kwalificatie hebben de Zweden bij het verstrekken van verblijfsvergunningen uit “humanitaire redenen” nooit gelet. Dat dit op den duur voor de arbeidsmarkt en het sociale stelsel niet goed kon gaan, zou eigenlijk voor iedereen die drie en drie bij elkaar kan optellen duidelijk hebben moeten zijn.

Ingehaald door de realiteit

Zweden was vermoedelijk een van de meest sociaaldemocratische landen ter wereld. Maar steeds meer burgers ontwaakten uit hun Doornroosje slaap respectievelijk werden volwassen en kwamen in de realiteit aan. De resultaten van de Zweden Democraten, de tegenhanger van de AfD, verdubbelden in de periode 2014 tot 2017 naar ca. 27%. De onvrede over de ontbinding van de welvaartsstaat, de massale immigratie en de toenemende werkloosheid wordt steeds groter.

Sinds 2010 bedraagt de jeugdwerkloosheid constant meer dan 22%, deels zelfs tot 25% (!). Het geboortecijfer onder de Zweden zelf is weliswaar beduidend hoger dan onder de Duitsers, de Zweedse samenleving groeit echter vooral op grond van de immigranten.

Op het gebied van onderwijs, waar Zweden lange tijd het voorbeeld was, gleden onze noordelijke vrienden al in 2007, dus meer dan tien jaar geleden, af. In geen enkel ander land is het onderwijsniveau tussen 2006 en 2012 zo gedaald als in Zweden. P het gebied van leescompetenties zakte Zweden als onder het OECD-gemiddelde, is dus al beneden-gemiddeld. Het voormalige voorbeeld al beneden-gemiddeld! Was er ooit sprake van een radicalere crash?

In deze periode was het aandeel scholieren met buitenlandse wortels van 16% tot 22% gestegen. Eén op de vier tot vijf heeft dus al een migratieachtergrond. Onder hen nam het aantal schoolverlaters van 37% tot 50% toe. De Zweedse autoriteiten konden een direct verband bevestigen tussen a) toenemende komst van immigranten en b) het dalende onderwijsniveau van tot 85%. En in 2015 volgde toen nog een enorme massa-immigratie uit het niet-EU buitenland.

80% van de Zweedse politieagenten zou het liefst stoppen – 50% van de zware criminelen is immigrant

Al in 2014 sprak de nationale politie van 55 crisisgebieden in 22 Zweedse steden. Deze zouden zich vooral onderscheiden door een hoog aandeel immigranten, hoge werkloosheid en lage inkomens. Er werd zelfs een App ontwikkeld die waarschuwt voor de gevaarlijkste streken, om te voorkomen dat men daar per ongeluk een keer in terechtkomt. De bendeoorlogen nemen toe, maar ook brandende auto´s, moorden op straat, aanslagen met bommen en handgranaten.

80% van de Zweedse politieagenten heeft er inmiddels over nagedacht om ontslag te nemen. Redenen: slechte betaling en toenemende gevaarlijkheid van de baan. Groepsverkrachtingen en zware seksuele overvallen door immigranten worden vaak over een langere periode door de politie en de mainstream media verzwegen. Ook dat kan er mede een oorzaak van zijn dat politiemensen zich extra belast voelen. Ze kregen van bovenaf opdracht om te zwijgen en te ontkennen. Code 291 (de Zweedse politie mag niet berichten over delicten van migranten) moet de Zweedse politieagenten bij delicten in verband met migranten tot zwijgen brengen.

Terwijl het aantal seksuele delicten binnen een decennium, van 2006 tot 2016, nogmaals met 56% is toegenomen (van 4208 tot 6560 zaken). 26% van de gevangenen is al immigrant. En bij diegenen die een gevangenisstraf van meer dan 5 jaar hebben, is zelfs 50% van alle gevangenen immigrant. We hebben het hier dus niet over kleine criminelen, maar over echte misdadigers.

De idylle is voorbij  

Zweden, zo schreef jaren geleden al de Canadese krant “The globe and Mail”, “opende zijn deuren voor een vloed van mensen uit enkele van de meest problematische landen in de wereld – vooral uit de overwegend islamitische landen Syrië, Afghanistan, Somalië en Irak.” Al in de jaren-90 kwamen er tot 80.000 immigranten per jaar binnen en deels zelfs nog meer. In 2009 behaalde het land met 102.000 immigranten per jaar een eerste record. En vanaf dat moment zou het bij die orde van grootte blijven. In 2012 kwamen er ca. 103.000 immigranten; in 2014 bijna 100.000 en daarna kwam het hoogtepunt, het jaar 2015 met 170.000 immigranten binnen twaalf maanden. Dat was in verhouding tot het inwoneraantal nog meer dan Duitsland heefT opgenomen. Zweden was de “wereldkampioen humaniteit”. Maar welke gevolgen had dat?

De integratie van deze mensenmassa´s mislukte volledig en trok het land op bijna alle terreinen naar beneden. En het mislukken van de integratie-inspanningen betreft niet alleen de immigranten van het eerste niveau, maar ook de in Zweden geboren kinderen van cultuur-vreemde immigranten. Drie vierde deel van alle kinderen van Somalische herkomst verlaat de school zonder diploma. “Om naar Zweden te komen, is voor Somalische immigranten net zoiets als naar Mars getransporteerd te worden”, citeert “The Economist” een Zweedse journalist, die zich in de probleemwijk Rosengård (Malmö) vrijwillig met Somalische jongeren bezighoudt.

De sociaaldemocraat Olof Palme is het grote Zweedse experiment in 1975 begonnen. 40 jaar later staan de Zweden voor een puinhoop. En ze vermoeden: ook bij gesloten grenzen gaat het grote sociale experiment via familie- en clanhereniging en hoge geboortecijfers bij de immigratiebevolking door in de richting die geen verstandig mens kan goedkeuren.

In 1989 kwam de Iraanse Koerd Tino Sanandaji als 9-jarige met zijn moeder en broer naar Zweden. Nu is het voormalige immigrantenkind in Chicago een gepromoveerd econoom. Een van de weinige gevallen waarin de integratie fantastisch gelukt is. Maar Sanandaji waarschuwde zijn Zweedse landgenoten: “Om vele redenen – een lange periode van vrede, een homogene bevolking – mocht Zweden een unieke verbinding tussen welvaart, groei en gelijkheid meemaken. Deze idylle is nu in zekere zin voorbij. Al jarenlang adviseert hij dringend de deuren weer dicht te doen.

Welvaartsstaat en open grenzen, dat gaat onmogelijk samen

Al in 2013 werd Zweden door de Verenigde Naties, dus twee jaar voor de overstroming van 2015, met betrekking tot de Human Development Index HDI geen tintelende ontwikkeling voorspeld. Inmiddels heeft het IKEA-land aan de noodrem getrokken. Ondanks uitstekende randvoorwaarden eindigde het immigratieverhaal “van de Zweedse supermacht van de medemenselijkheid” (Petra Paulsen). In november 2015 besloot men in tranen tot het afwijzen van migranten aan de Zweedse grens en de geplande uitzetting van duizenden asielzoekers (zie foto boven het artikel).

De Zweden moesten pijnlijk toegeven wat voor iedereen met gezond mensenverstand daarvoor al lang duidelijk had moeten zijn: welvaartsstaat en open grenzen, dat gaat onmogelijk samen. De Nobelprijswinnaar voor Economie, Milton Friedman, stelde al heel droog vast: men zou een welvaartsstaat kunnen hebben, men zou ook open grenzen kunnen hebben, maar men zou niet beide tegelijkertijd kunnen hebben. Of zoals de historicus Rolf Peter Sieferle het formuleerde:

“Een voortzetting van de welvaartsstaat bij gelijktijdige massa-immigratie is zelfvernietigend. (…) Men kan de markten zowel naar buiten als naar binnen toe liberaliseren, maar men kan in het binnenland geen hoge sociale standaards opbouwen en tegelijkertijd de grenzen openen. Dan handelt men als de bewoner van een goed verwarmd hui, die in de winter de ramen en deuren wagenwijd openzet. Als dat tot afkoeling leidt, zet hij gewoon de verwarming hoger. Men hoeft geen energiedeskundige te zijn om te begrijpen dat dit op den duur niet gaat.”

Bron:
https://juergenfritz.com
Door: Jürgen Fritz

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "diversiteit", "goedmenschen", "Integratie", "Nuttige idioten", "omvolking", "Religie van de vrede", "Verrijking", "Vluchtelingen", "Weg met ons!", achterlijkheid, Allochtonen, Arabische wereld, asielwaanzin, Barbarisme, belangenverstrengeling, Censuur, Communisme, Criminaliteit, cultuurrelativisme, Demografie, Derde Wereld, Dhimmitude, Elite, establishment, Eurabië, gezond realisme, Groenen, hersenspoeling, Hypocrisie, Illegalen, Immigratie, Indoctrinatie, islam-collaboratie, islamappeasement, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme, Islamofilie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, landverraad, Links fascisme, Linkse christenen, Linkse Kerk, Linkse media, mainstream-media, Marxisme, meningsdictatuur, migrantengeweld, Moslims, Multiculti, Naïviteit, nieuw fascisme, onwetendheid, Overheid, Pacifisme, political correctness, politici, praatjesmakers, propaganda, Rotzakken, sociaaldemocraten, Socialisten, socialistisch idealisme, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid, Zelfcensuur, Zweden. Bookmark de permalink .

6 reacties op LONGREAD Zweden: hoe sociaaldemocraten en Groenen een voormalig voorbeeldland successievelijk te gronde richten

  1. Bob Fleumer zegt:

    Jag gratar om Sverige mitt andra fosterlandet.

    Like

  2. P. Puk zegt:

    Hoe je een heel land naar de kloten kunt helpen!

    Liked by 1 persoon

  3. FerdinanadK zegt:

    Dit is een nogal eufemistisch geschreven stuk.
    Vind het huidige Zweden een bedreigend land.
    Bij nagenoeg elke supermarkt en benzinetankstation, hangen meerdere Arabisch uitziende jonge mannen rond.
    De politie, heeft een politiek aangestuurde leiding.
    Dit is sinds 1994 in NL ook het geval.
    Afwachten wat er binnenkort gebeurt.

    Like

  4. theresageissler zegt:

    De Sociaal-Democraten wilden dit…..opdat het uitgestippelde plan voor de toekomst (globalisme) zijn beloop zou hebben.
    Maar de islam bleek zich niet te wíllen laten globaliseren. Nu moeten de Zweden zelf maar zien, hoe ze uit de shit raken….( Half Europa trouwens, maar zij voorop.)

    Liked by 1 persoon

  5. Piet Karbiet zegt:

    Het goed nieuws is dat Ethiopie en Eritrea vrede hebben gesloten en het gesloten verdrag van 2000 gaan naleven: Dus die kunnen als eerste naar huis en daar het toerisme nieuw leven inblazen. Dat geld ook voor de statushouders uit Eritrea in Amsterdam die net massaal op IJburg gloednieuwe appartementen hebben gekregen. Donderdag komen er 3 o proef trainen bij de voetbalclub. Oproep: Niet nodig jongens, koffers pakken en aan de slag !!!

    Like

  6. Pingback: Als het hard tegen hard gaat, dan vallen gematigde moslims om als dominostenen – de loyaliteit tegenover Allah en de oemma zal altijd overwinnen | E.J. Bron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s