LONGREAD: Het verloren sharia-district Saint-Denis – het Parijs van de toekomst?

Screenshot_105

(Door: Marilla Slominski – Vertaling: E.J. Bron)

De Britse journalist Andrew Malone is naar eigen zeggen voor zijn reportages in de hele wereld geweest, vooral in Afrika. In alle islamitische landen zou hij met respect en vriendelijk zijn behandeld. Nu bezocht hij de Parijse voorstad Saint-Denis, met een hoog islamitisch bevolkingsaandeel, die steeds weer voor negatieve krantenkoppen zorgt. De enige die hem daar een hand zou hebben gegeven, zou een rabbi geweest zijn. Alle andere inwoners zouden hem alleen hun pols hebben aangeboden – geen van hen wilde de hand van een “ongelovige” aanraken. Zijn belevenissen in Saint-Denis zouden niet “droeviger en verontrustender” kunnen zijn, aldus Malone. Passages uit zijn reportage in de “MailOnline”:

journalistenwatch

In de bedompte zomernacht klinkt en ruikt het naar Afrika. Straathandelaars grillen vlees in winkelwagentjes. De mensen duwen, dringen en zweten, er hangt een dikke rook in de lucht. West-Afrikaanse vrouwen verkopen vervalste merkkleren. Boeven met zonnebrillen banen zich een weg door de menigte. Onder “Burrha, Burrha”-geroep prijzen ze tassen vol pakjes Marlboro aan.

Er worden talen gesproken uit de sub-Sahara landen Ivoorkust, Nigeria, Soedan, Eritrea, Kongo, Guinea en Sierra Leone. Afghanen praten en maken grappen in het Pasjtoe, andere talen heb ik nog nooit in mijn leven gehoord.  Er zijn duizenden onderweg. Ze pingelen, eten, drinken.

In het World Express Café maken mannen ruzie in het Arabisch. Aan de andere kant van de straat roken mannen shisha, zwaar gesluierde vrouwen doen inkopen, altijd in begeleiding van een mannelijk familielid. Als blanke Europeanen kreeg ik vreemde blikken toegeworpen. Wanneer ik mijn mobiele telefoon pak om een foto te maken, duikt er een jonge man voor me op die met zijn wijsvinger zwaait en roept “La! La! La!” (Nee! Nee! Nee!).

Dit hier is geen ver verwijderd exotisch oord. Het is Frankrijk. Het is Parijs, slechts enkele kilometers verwijderd van de Eiffeltoren. Het is het district Saint-Denis, waar in de basiliek de stoffelijke resten van vele Franse koningen en koninginnen liggen begraven. Een district, dat zelfs de meest betrokken makelaar nauwelijks nog kan aanprijzen als “open naar de wereld toe” of “bohémien”. Reden daarvoor: de immigratie heeft een gigantische omvang aangenomen.

Hier zouden inmiddels meer dan 300.000 illegale immigranten leven, velen van hen verstrikt in criminaliteit en zwarte markt. Volgens officiële informatie leven er 1,5 miljoen mensen in Saint-Denis, van wie 420.000 onder de armoedegrens, zoals onlangs werd onthuld in een rapport van het parlement.

Het probleem wordt met de dag groter. Er komen elke dag ongeveer 80 migranten bij in Parijs – 550 per week. Velen van hen komen terecht in Saint-Denis vanwege de goede verkeersverbinding, inclusief de treinen, die van hieruit richting de noordelijke kust en Groot-Brittannië vertrekken.

De zelfgebouwde tentenkampen aan de Seine werden in mei ontruimd door de politie. Maar ze zijn er nog steeds, overal slapen mensen op straat.

Screenshot_107

Een tentenkamp in Parijs.

In Saint-Denis leven 135 verschillende nationaliteiten, meestal extreem arm, onder hen 600.000 moslims uit Noord-Afrika en de sub-Sahara regio.

Volgens de Parijse senator Philippe Dallier zou het district over twintig jaar een etnisch getto met twee miljoen bewoners zijn. Dat zou een “uitdaging” zijn.

Na enkele dagen in Saint-Denis is het me duidelijk dat dit district voor Frankrijk verloren is. Het is gedaan met de Franse wet, de gelijkberechtiging, met godsdienstvrijheid en de toegang van de politie tot deze straten. Hier is een parallelle staat binnen de staat ontstaan, met eigen wetten en religieuze rechtspraak, hier gaat trouw aan de islam boven trouw aan Frankrijk.

Hier heb ik volledig gesluierde vrouwen gezien – verboden volgens de Franse wet – maar niemand knippert hier met zijn ogen. Hier worden openlijk drugs verkocht. Hier heerst de wet van de sharia in de desbetreffende rechtbanken. Het is dezelfde wetgeving als in de landen waaruit zo velen gevlucht zijn. Ook hier worden nu andere religies en geloofsrichtingen verdreven.

Toen in het begin van de maand helikopters oefenvluchten boven het district uitvoerden voor de nationale feestdag, deed een man net alsof hij met zijn machinegeweer op ze zou schieten. Een ander duwde hem opzij en deed net alsof hij met een raketwerper op de schouder op de helikopter zou richten. Daarbij riep hij onder het gelach van alle omstanders “boem!”.

Iets verderop in de straat werd een vrouw door een mensenmenigte omringd toen zij een enorme tas vol mobiele telefoons, schoenen, zonnebrillen en handtassen opendeed. Gestolen goed van toeristen of Parijzenaars, dat razendsnel werd verkocht. Daarna verdween de menigte weer.

De politie heeft intussen toegegeven dat het hier gaat om een “No-Go-Zone” en dat zij alleen nog maar met auto´s door het district kan rijden, waarin nooit minder dan vier agenten zitten.

Ondertussen proberen politici van links de problemen te ontkennen: Anne Hidalgo, de socialistische burgemeester van Parijs, kondigde luidkeels aan dat zij Fox News, de Amerikaanse tv-zender die Trump ondersteunt, zou willen aanklagen, omdat die beweerd had dat er “No-Go-Zones” zouden bestaan die alleen toegankelijk zouden zijn voor moslims. De aanklacht werd nooit ingediend, maar het valt zeer zeker niet te ontkennen dat het aantal verarmde migranten in Frankrijk een gevaarlijke sociale verplaatsing betekent.

De verschrikkelijke aanslagen in november 2015 door in Frankrijk opgegroeide ISIS-terroristen lieten ongenadig de problemen zien die uit de migranten-getto´s kunnen voortkomen. De afslachting begon in de buurt van het Stade de France, het nationale sportstadion in Saint-Denis, waar enkele van de moordenaars na de aanval toevlucht zochten. In één nacht van geweld stierven 130 mensen in bars, cafés, op straat en in de concertzaal Bataclan.

In 2016 vond de volgende islamitische aanslag plaats. In Nice scheurde op de nationale feestdag een vrachtwagen over de promenade. Daarbij kwamen 87 mensen, inclusief de dader, om het leven, 458 raakten gewond. Sindsdien is de situatie verslechterd, ook al vond er gelukkig niet nog een aanslag in deze orde van grootte plaats.

In Saint-Denis wonen ongeveer 350 bekennende Jihadisten, 1700 ISIS-strijders zouden uit Syrië naar Frankrijk teruggekeerd zijn, 15.000 mensen behoren tot de groep van de terreurverdachten. In Saint-Denis staat een record aantal moskeeën. Officieel zouden het er 160 zijn, onofficieel zijn het er veel meer. Ze staan tegenover een aantal van 117 katholieke kerken en 90 protestantse kerken. Het zijn vooral de zogenaamde binnenplaats-moskeeën waarvoor de autoriteiten het meest bang zijn.

“De radicalen gebruiken deze verborgen gebedsplaatsen om de jongeren te beïnvloeden en indruk op hen te maken”, vertelt een politieofficier die al meer dan 20 jaar in Saint-Denis werkt. “De Salafisten voeren de religieuze regels in, wij hebben nog maar heel weinig invloed. Ze radicaliseren de jongeren en motiveren hen in richting terreur.”

Screenshot_106

Afrikanen bevolken de straten.

Een groot deel van het daarvoor benodigde geld is afkomstig uit de drugshandel van de bendes, waarvan de leden hoofdzakelijk moslims zijn. Ik kon de uitstekend georganiseerde, florerende drugshandel in een flat observeren. Op elke etage worden andere drugs verhandeld. Marokkanen en Noord-Afrikanen verkochten hasjiesj voor ongeveer € 3,- op de derde etage. Een etage hoger verkochten twee jonge West-Afrikanen kwalitatief hoogwaardige “Skunk marihuana” voor € 20,- per zakje. Verder naar boven verkochten oudere West-Afrikanen blokjes cocaïne voor € 20,- in plastic gewikkeld,. Daar weer boven werd heroïne verkocht en er zou ook een ruimte zijn om te spuiten.

Ik zei tegen een van de mannen dat ik journalist was en vroeg hem of hij met me wilde praten. Een ontspannen dikke kerel in een rood Ellesse sportshirt glimlachte naar me en zei hoffelijk in het Engels tegen me: “Nee – ga”. Ik ging. In de meeste andere flats schijnt de business ongeveer net zo te verlopen. Jongeren bewaken de ingangen, “uitkijkposten” aan de andere kant van de straat waarschuwen voor de politie of andere bendes en de rest in de flat koopt en verkoopt drugs.

Rabbi Yisroel Belinow, 50, is of een nar of heel moedig. Toen ik in de buurt van een moskee onderweg was, zag ik hem kijken vanuit een venster. Zijn huis werd in 2009 bekogeld met een Molotovcocktail en een koosjer restaurant ernaast brandde af. Sindsdien heeft hij gezien hoe andere Joden uit de buurt vluchten, en zijn stervende vader smeekte hem om te vertrekken voordat het te laat zou zijn. Hij kwam naar beneden om met me te praten, wees echter mijn uitnodiging van de hand om met hem door de straten te slenteren.

“Mijn ouders zijn uit Rusland en Polen hier naartoe gekomen”, vertelde hij me. “Toen ik nog een kind was, waren er de gebruikelijke moppen tussen kinderen; we hebben elkaar voor de gek gehouden, maar er was altijd een grens. Ik kon overal naartoe gaan waar ik maar wilde, wanneer ik maar wilde.

“Het probleem zijn mensen die naar Frankrijk komen en het willen veranderen. En het ergste is dat ze de mensen willen dwingen zichzelf te veranderen. Ik weet dat ik er anders uitzie. De haat is duidelijk – mensen spugen als ik voorbijkom. Ik respecteer dit land, omdat ik hier geboren werd. Ik respecteer de wetten van dit land. Ik respecteer Kerstmis, hoewel het voor mij als Jood geen betekenis heeft. Nu willen ze dat Kerstmis afgeschaft wordt. Frankrijk bestaat al duizenden jaren. Als ik de wetten hier niet mag, dan zou ik naar een ander land gaan”, aldus de rabbi.

“Het was niet altijd zo. In het begin wilden veel Fransen helpen. De liefdadigheid, die deze mensen de nieuwe migranten toedroegen, was enorm. Maar dan word je wakker en realiseer je je heel snel dat alles een bepaalde kant uitgaat. Veel mensen zijn vertrokken”, weet rabbi Yisroel Belinow.

Terwijl nog maar enkele honderden mensen de mis in de basiliek bezoeken, verzamelen zich duizenden moslims voor het wekelijkse vrijdagsgebed in de moskeeën. Het zijn er zoveel dat de autoriteiten het hen verboden hebben om voor hun gebeden de straten te gebruiken.

Het meest hebben de vrouwen te lijden. In de buurt van de drugshandelaars voor het station bezocht ik een vrouwenhospitaal, opgericht door Ghada Hatem, een vrouwenarts, die zegt dat bijna één op de vijf van haar patiënten het slachtoffer zou zijn van vrouwelijke genitale verminking. Als specialiste voor de behandeling van deze intieme verminking zegt Hatem, die uit Libanon komt, dat ze dagelijks contact heeft “met vrouwen die me de verschrikkingen vertellen die ze thuis meemaken.”

“Als je aan meisjes vraagt waarom ze een hoofddoek dragen – en dat worden er steeds meer – zeggen ze tegen je dat het een daad van het geloof is. Maar als je doorvraagt, blijkt dat ze deze moeten dragen om veilig te zijn”, weet Sarah Oussekine, die Algerijnse wortels heeft en een groep genaamd “Voix d´Elles Rebelles” in Saint-Denis leidt.

De toestroom van immigranten naar Saint Denis is sinds de ontruiming van de zogenaamde “Jungle” van Calais toegenomen. Ik kwam een groep migranten tegen uit landen zoals Pakistan, Bangladesh, Ghana en Afghanistan, die probeert naar Groot-Brittannië te komen. “We blijven hier, totdat we naar Engeland kunnen”, zeiden ze tegen me. “In Londen geven ze je een woning, hier laten ze je gewoon in het park slapen. Ik zal daar vrienden en een vriendin vinden”, zijn ze overtuigd.

Extreme omstandigheden hebben tot een extreme situatie geleid. De Franse intellectueel professor Christian Moliner stelde zelfs voor dat er een parallelle islamitische staat in Frankrijk zou moeten ontstaan, zodat moslims, die dit wilden, de sharia konden volgen, om onlusten te voorkomen. Hij denkt dat wanneer deze staat niet ontstaat het in Frankrijk tot een burgeroorlog zou kunnen komen. “We kunnen de 30% moslims, die de invoering van de sharia eist, nooit van de voordelen van onze democratie en ons secularisme overtuigen”, is de schrijver en islamkenner Moliner overtuigd. “Wij staan nu al segregatie toe, zonder deze bij de naam te noemen.”

En hier nog een video van verleden jaar, die het huidige leven in de straten van Parijs, de voormalige “stad van de liefde”, laat zien:

 

 

Bron:
www.journalistenwatch.com
Door: Marilla Slominski

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "diversiteit", "Integratie", "Intellectuelen/academici", "Nuttige idioten", "omvolking", "Religie van de vrede", "Verrijking", "Weg met ons!", achterlijkheid, Afrika, Allochtonen, antisemitisme, Barbarisme, christenhaat, Criminaliteit, cultuurrelativisme, Demografie, Derde Wereld, Eurabië, Frankrijk, Globalisering, Hypocrisie, Illegalen, Immigratie, Islam, islam-collaboratie, islamappeasement, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme, Islamofilie, Jihad, Jodenhaat, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, lafheid, landverraad, Linkse Kerk, Marxisme, meningsdictatuur, migrantengeweld, Moslims, Multiculti, nieuw fascisme, Noord-Afrikanen, Pacifisme, Parijs, political correctness, politici, politie, praatjesmakers, Racisme, Rotzakken, Salafisten, sharia, Socialisten, Terrorisme, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

6 reacties op LONGREAD: Het verloren sharia-district Saint-Denis – het Parijs van de toekomst?

  1. Wachteres zegt:

    Dergelijke ‘no-go- areas’ zijn er bij honderden in Europa, alleen in Frankrijk al meer dan 750.

    https://eenvandaag.avrotros.nl/item/franse-politie-vlucht-weg-uit-no-go-zones/

    In Duitsland zei Merkel dat MEN er iets aan moet doen, waarna AFD haar terecht vroeg wie die MEN dan wel zijn.

    https://nl.gatestoneinstitute.org/9699/no-go-zone-noordrijn-westfalen

    Stap voor stap neemt de islam op deze manier Europa over – in sneltreinvaart komen er steeds meer gebieden waar onze wetten niet meer gelden, maar waar de sharia heerst.

    De Britse moslims maakten het op deze manier duidelijk: “Eerst de steden en dan het platteland”.

    https://www.franklinterhorst.nl/Groot%20Brittanni%C3%AB%20in%20de%20ban%20van%20de%20islam.htm

    Degenen die hieraan meewerken [politiekcorrect/links] zijn in feite de toekomstige moordenaars van onze kinderen en kleinkinderen.

    Geliked door 4 people

  2. Statler & Waldorf zegt:

    Paar jaar terug nog enkele dagen in Parijs geweest, sfeertje in de buurt van Montmartre, ligt net onder Saint-Denis was al bedreigend en luguber.
    In de Lichtstad zal het licht snel doven en de stad van de liefde is de stad van de wetteloosheid geworden.
    Het is echt zonde.

    Like

  3. Dit bericht bevestigt onze vermoedens…….terug naar de duistere middeleeuwen.
    Anarchie gaat straks overheersen en de sterkste strijden voor meer terrein.

    Geliked door 1 persoon

  4. koddebeier zegt:

    De EU en regeringen zwijgen en kijken de andere kant op, de verraders .
    Ze weten het donders goed en laten de bevolking barsten.
    De domme meute blijft deze eikels steunen, dus rest ons één ding………vertrekken !

    Like

  5. Republikein zegt:

    Overal kommer en kwel, rampspoed is over ons gekomen.
    Maar wel een ontzettend mooi verhaal.
    Nou, ontzettend?
    Harrie Nak, met antenne op zijn dak.
    Een nak is overigens een witte duif, maar de zwarte staart belette haar te worden tot vredesduif.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s