Ali Baba en de 40 rovers in Neubrandenburg

Screenshot_128

(Door: “Young German” – Vertaling: E.J. Bron)

Eind juni reed ik met mijn vriendin naar de Oostzee, beter gezegd naar Stralsund. Bekend vanwege het feit dat de plaats het kiesdistrict is van Angela Merkel. Tijdens mijn laatste bezoek circa acht jaar geleden werd ik nog racistisch door een paar neonazi´s beledigd. Afgezien van een oude man met een T-shirt met het opschrift “Wehrmacht denn sowas” lieten zich deze dag geen boze rechtsen zien. Opvallend was echter iets anders.

Jonge Duitser

Namelijk de aanwezigheid van meerdere grote islamitische families op het strand. Meer dan tien Arabieren waren direct naast mijn vriendin gaan zitten, die daar op dat moment topless lag en enkele blikken van vrouwen uit het Midden-Oosten op zich vestigde. Dames in zwarte kledij en mannen die zich tot op hun zwembroek na hadden uitgekleed en met hun zoons (meisjes en vrouwen zaten de hele tijd op de stenen banken) het water in sprongen. Op het strand was een echte segregatie waar te nemen tussen de etniciteiten, die zich er mede door uitte dat de ene partij, die van de oude Duitsers, zeer rustig was en de andere, vers binnengekomen, zeer luid en druk.

Toen we laat in de middag terugreden naar huis, rolde ons een hele colonne van de blijkbaar nieuw aangekomen families tegemoet, die witte, zwarte en rode hoofddoeken droegen, kinderwagens en kinderen op sleeptouw meenamen en heel luid met elkaar praatten in de taal van hun land. In zoverre was dat niet echt schokkend voor mij, omdat ik niet van mening ben dat de kleine wijkplaatsen in het oosten van het land van de politiek van open grenzen verschoond blijven. Dat er een duidelijke verandering in het stadsbeeld van Stralsund had plaatsgevonden, was echter overduidelijk te zien. Wanneer men het strand in oude en jonge mensen had ingedeeld, dan zou goed te zien geweest zijn dat de Duitsers respectievelijk Europeanen aan het water weliswaar in de meerderheid, maar ook duidelijk boven de 40 waren. Ondertussen slenterden jonge en deels zelfs knappe Arabische vrouwen in kledij met lange mouwen door de middaghitte.

In het begin van het jaar deed de zaak van een politieagent de ronde in de pers, die in Neubrandenburg (ja, Neubrandenburg!) door Arabische clanleden werd bedreigd, nadat hij daarvoor bij een actie eentje van hen doodde, die zich wilde onttrekken aan de hamer van de gerechtigheid. De oproerkraaiers, die de politieagent in zijn eigen bureau opzochten en hem met bloedwraak dreigden, komen volgens de politie uit Berlijn en behoren tot de Miri-clan. Volgens justitie maken minstens 8000 personen, dus ruim een achtste deel van het inwoneraantal van Neubrandenburg, deel uit van de grote familie. Dat haar lange arm tot aan Neubrandenburg reikt, is niet bijzonder verrassend. Ze zijn immers ook in Köpenick en in de stad Brandenburg onderweg. Ik herinner me deze zaak, omdat we op de terugweg een parkeerplaats opzochten om even te rusten en er een auto met een Berlijns kenteken naast ons stopte. Toen ik twee mannen met zwarte baarden en gespierde armen met veel haar zag uitstappen, daalde de euforie over het zien van een auto uit Berlijn. Onder andere omstandigheden zouden deze woestijnzonen waarschijnlijk met een sjaal om hun hoofd gewikkeld en de sabel in de hand, rijdend op een paard handelskaravanen hebben overvallen.

Nu droegen ze werkelijk geen enkel kenteken van een mogelijk lidmaatschap van een clan. En desondanks hield ik er een onbehaaglijk gevoel aan over toen ze weer instapten en terugreden in de richting Berlijn. Ik weet zeker dat ik me bij de aanblik van een Japans stelletje of een Russische familie, ja, van twee Jamaicanen in een bobslee minder verontrust gevoeld zou hebben dan van twee gespierde Arabieren in een Mercedes.

Vestingen in de wildernis bestaan vermoedelijk niet meer. Ook het laatste dorp zal op zekere dag bezoek krijgen van Ali Baba en zijn rovers.

Bron:
https://younggerman.com
Door: “Young German”

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "diversiteit", "Integratie", "omvolking", "Religie van de vrede", "Verrijking", "Weg met ons!", achterlijkheid, Arabieren, asielwaanzin, Barbarisme, Criminaliteit, cultuurrelativisme, Demografie, Duitsland, Eurabië, Graaien, Illegalen, Immigratie, Islam, Islamisering, islamitische ideologie, islamofascisme, Krankzinnigheid, Maffia, migrantengeweld, Moslims, Multiculti, nieuw fascisme, Rotzakken, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid. Bookmark de permalink .

8 reacties op Ali Baba en de 40 rovers in Neubrandenburg

  1. Oeps zegt:

    Dames en Heren.

    Wat een heerlijk verhaal.

    Die Deutsche multi-kulti-Ridikülität Anno 2018 im Merkelland.
    Die Deutschen werden das nicht lange mehr schaffen.
    Die Untergang Deutschlands hat sich eingesetzt.
    Deutschland Deutschland mit allen Anderen aus der Welt.
    Bald wird es Deutsland ohne Deutschen sein !!!

    Like

  2. ReaGluurder zegt:

    Ben vlak voor de islaminvasie nog in Stralsund geweest. Lekker rondgeslenterd, zonder ergernis aan rondhangende arabieren oid. Misschien de laatste keer dat ik in DE was. In de eerste de beste raststätte beginnen de ergernissen al. Wil ik mijzelf niet aan doen. ‘Die Heimat ist zerstört!!!’

    Like

  3. ruud zegt:

    Duitsers maken geen grappen en winnen geen oorlogen daarna zijn wij aan de beurt..

    Like

  4. Leo 1 zegt:

    Ali Baba en zijn 40.000 rovers – per jaar !!

    Like

  5. Mario zegt:

    Het Oosten van Duitsland is enige tijd verschoond gebleven van de invasie.
    Mijn schoonouders wonen er, en drie jaar geleden werd elke discussie hieromtrent afgekapt. We werden nog net niet voor racistisch en nazies bestempeld, maar je merkte dat ze dat wel dachten.
    Ondertussen zijn er steeds meer vluchtelingen in het stadje waar ze wonen en dringt het besef van ons gelijk drie jaar geleden zich bij hen op.
    De kleine fietstocht vanaf hun volkstuintje terug naar hun appartementje wordt steeds “ongemakkelijker”. De nieuwe gasten komen vooral in de avond uren massaal naar buiten en liggen rond een grote vijver waar ze langs moeten fietsen. Hele families en groepen.
    AFD was een vies woord drie jaar geleden. Nu kan er over gepraat worden en beseffen ze dat dit de enige partij is die tegen de invasie strijd.
    Of ze er ook daadwerkelijk op gaan stemmen is een ander verhaal. In het Oosten zijn ze anders opgevoed. Netjes en beleefd. Het wij en ons gevoel heerst er nog sterk. Al generaties lang stemmen ze op hun partijen omdat het zo hoorde. Gelukkig merk ik echter dat er een verandering plaats vind. Ik denk nog op tijd voor het Oosten. Het westen lijkt me verloren, maar kan misschien nog gered worden door hun Oostenlijke buren.

    Geliked door 1 persoon

  6. fleckie zegt:

    Men raakt geïrriteerd hier in NL over de ALI-BABA- rovers- nakomelingen,- mentaliteit. Wat te denken hoe dat rovervolk zich gedraagt, alleen al NIET op hun ‘nummer-beurt’ willen wachten,, bij alleen maar ‘bloedprikken’ in ziekenhuis: VOOR WILLEN gaan, ( “MOETEN” laten voorgaan, eisen ze! en analystes bedreigen, ( omdat er zoveel mensen volgens nummer voor hen aan de beurt zijn?)

    Geliked door 1 persoon

    • BertG. zegt:

      Hier is dat bloed prikken bijna lopende band werkt.
      Voor dat je er erg in heb, ben je al aan de beurt.
      Tijd voor ruzie maken heb je hier niet eens.
      Iets van 15 hokjes heb je hier, waar continue mensen in en uit lopen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s