Ook de Jong-Turken worden op zekere dag oud

Screenshot_329

(Door: “Young German” – Vertaling: E.J. Bron)

Toen in het begin van de jaren-20 van de vorige eeuw Turkije door een nationalistische, in tendentie liberale en pro-Europese beweging fundamenteel werd hervormd, bevond Mustafa Kemal Atatürk zich nog in de bloei van zijn mannelijk leven. De jong-Turken, die een hervormingsbeweging binnen het Ottomaanse Rijk waren begonnen en daar ca. 40 jaar later ook succes mee hadden, hadden weliswaar al veel mannen van middelbare leeftijd in zijn gelederen, kan echter toch steunen op het grote potentieel van een jonge en dynamische beweging. Jong-Turken betekende niet alleen maar dat men het Ottomaanse Rijk wilde verjongen, dus moderniseren, maar betekende ook dat het grotendeels om jonge mannen ging, die hier de geschiedenis van hun natie wilden beïnvloeden.

Jonge Duitser

Mensen zijn enerzijds kinderen van hun tijd en anderzijds de dragers van de ideeën van hun tijd. Al vanaf de tweede of derde generatie wordt het moeilijker om datgene door te geven wat de vaders respectievelijk grootvaders ooit van plan waren. En met de Jong-Turken gebeurde datgene dat onvermijdelijk was. Ze werden oude Turken, die weliswaar een gemoderniseerd Turkije uit de resten van een imperium creëerden, maar zich niet meer konden handhaven tegenover een steeds sneller toenemende, zich re-islamiserende jeugd. De machtswisseling in Turkije heeft ook met de demografie te maken, met de groei van de steden, de immigratie vanuit het binnenland van het land naar de kusten. Wat de Jong-Turken is Istanboel en Ankara schiepen, gold hun generatie en hun kinderen.

Toen na het einde van de Tweede Wereldoorlog in Egypte de plattelandsbevolking naar Caïro stroomde, was dit het langzame, maar zekere einde van het liberaal-seculiere Egypte. Het islamitisch gevormde plattelandsvolk bracht niet alleen meer kinderen ter wereld, maar beïnvloedde ook enorm de samenleving, zorgde voor een zich afkeren van de nationalistisch en westelijk georiënteerde elites. De geschiedenis van de re-islamisering van Turkije is net zoiets, omdat de moderne Republiek Turkije, een creatie van Kemal Atatürk, na het einde van de Eerste Wereldoorlog een laïcistische waardeorde en oriëntering richting Europa inzette, die niet opgewassen was tegen de generatiewisseling.

Toen de welvaart toenam, daalde ook het geboortecijfer in het westelijke deel van het land, dat bij en rondom Istanboel relatief Europees beïnvloed, dus westelijk is. Hier klopte ooit het hart van het Kemalistische ideaal, de Republiek van Atam, terwijl in het Anatolische achterland nog steeds de aanhangers van de oude orde half vergeten nog steeds hun bestaan probeerden te behouden. Beginnend in de jaren-50 beleefde echte rook Turkije een economische opleving en de stijging van de binnenlandse migratie van het achterland naar de steden. En zoals dat meestal zo is, brengen de mensen hun ideeën en hun stemgedrag met zich mee. Centraal-Turkije en het oosten van het land hebben overwegend iets hogere geboortecijfers, bij een gelijktijdig vertrek naar het westelijke deel van het land, waar zich de grote steden bevinden. Twee decennia geleden had deze demografische druk een nog groter effect.

De derde generatie na Atatürk dacht al anders en heel langzaam begon de sluipende re-islamisering van Turkije, die begon in de scholen en die zich via de universiteiten tot in het leger uitbreidde. Nu spelen Kemalisten geen rol meer en leven een schaduwbestaan, waaruit ze de komende tien jaar niet zullen uitbreken. Het Turkije van Atatürk is dood en keert niet terug – in ieder geval niet binnen afzienbare tijd. Want wie de geschiedenis begrijpt als een cyclus, kan zich voorstellen dat ook in het neo-Ottomaanse Turkije over enkele generaties wellicht grote veranderingen ervoor zullen zorgen dat er nieuwe Jong-Turken vanuit het stof van de geschiedenis opstijgen en de oude elites van de Islamitische Republiek Turkije aflossen.

Een niet onvergelijkbaar proces kunnen we ook in Europa observeren, waar de liberaal-linkse elites van de 68´ers na ongeveer twee generaties in toenemende mate in het nauw komen en mee mogen aanzien hoe hun vermeende hemelrijk EU door hun ignorantie en arrogantie te gronde gaat. Dat de jeugd van Europa met weinig uitzonderingen rechts-populistisch stemt, is er een aanwijzing voor dat de seinen op storm staan. Er zijn veranderingen op komst, die het continent zullen doen schudden en misschien een nieuwe periode zullen inluiden. Zeer zeker niet morgen of overmorgen, maar wel spoedig. Net zoals de Jong-Turken zouden weldra de jonge Europeanen zichzelf in staat kunnen zien om het lot van hun continent in positieve of negatieve zin te veranderen en een oud en vastgeroest systeem af te lossen of te hervormen.

Bron:
https://younggerman.com
Door: “Young German”

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in dictatuur, Europa, EUSSR, gezond realisme, Historie, Patriottisme, Turkije, Volksvijandigheid, Zelfbeschikking. Bookmark de permalink .

5 reacties op Ook de Jong-Turken worden op zekere dag oud

  1. Klaas zegt:

    Like

  2. Pingback: Ook de Jong-Turken worden op zekere dag oud – Waar blijven de Jong-Europeanen? | toodlessss

  3. Republikein zegt:

    Wellicht, velen hier zullen het niet beleven, als ze niet voortmaken vreten de mensen elkaar op, zo, tegen 2040, want dan is er aan alles een tekort,de tekenen van de omslag werden al eerder opgemerkt, tekens aan de wand.

    Like

  4. Petra DeBoer zegt:

    Goed artikel want dat Erdogan aan de macht kwam is te danken aan de bewoners (laag opgeleiden of analfabeten) buiten de grote steden zoals in Anatolië waar ook Öztürk vandaan komt.

    De alevieten in Turkije zijn geen islamisten en Erdogan aanhangers en hebben ook geen moskeeën. Helaas worden ze onder druk gezet om hun mystieke stroming vaarwel te zeggen en soenniet te worden. Dit zie je ook in Nederland want alevieten zijn in de ogen van soennieten afvalligen.

    Er zitten inderdaad veranderingen aan te komen en ben benieuwd wanneer het tijdperk Erdogan en AK partij eindigt. Trump is in elk geval al bezig om Erdogan de duimschroeven aan te draaien en Poetin doet het ook voor wat betreft Afrin in Syrië waar Erdogan aan landjepik heeft gedaan.

    Liked by 1 persoon

  5. Ik zag een plaatje hierboven…….mijn mening?
    Dat ze elkaar opvreten…….zal ons dan een grote zorg minder zijn………….maar of de linkse kerk met de huidige slachthuiswetten hier mee akkoord gaat is nog maar de vraag, want alles moet tegenwoordig zeer secuur en weer heeeeel schoon gemaakt worden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s