Lyon in de avond – of als Afghanistan weer naar je terugkeert

Screenshot_131

(Door: “Ignatius” – Vertaling: E.J. Bron)

“Salaam aleikum” zegt de jonge man tegen me. Er staan een paar Perzische letters op de smerige ramen van de kiosk. Verlichte reclame prijst raar genoeg Bollywood-films en andere Oriëntaalse, vermoedelijk Iraanse persoonlijkheden aan. Afgezien van het feit dat de sigaretten goedkoop zijn en er in ieder geval flessen bier te koop zijn, lijkt de winkel op een straatwinkel in Kaboel. Ondanks de lichte bries voel ik me terug verplaatst naar Afghanistan en voel ik bijna hoe mijn uitrusting zwaar op mijn schouders drukt. Zweetdruppels, de geur van stof en mensenlichamen, die in de zon braden.

Jonge Duitser

Ahmad Shah Massood, de grote partizanenstrijder en leeuw uit de Panjshirvallei kijkt met strenge, van islamitische ijver vervulde ogen op ons neer. Zijn portret hangt in een goudkleurige kunststoflijst boven de balie waar ik mijn sigaretten wil kopen. Het ruikt naar kummel en kardemom. Voor de deur luisteren andere Afghanen naar zuivere islamitische zangmuziek op hun mobiele telefoons. Als ik wil betalen, en geen gepast geld heb, probeer ik de eigenaar uit te leggen dat hij moet wisselen.

Hij kijkt me aan en haalt zijn schouders op. “Ne francais, ne francais. English please”.

Als ik eindelijk weer naar buiten kan, steek ik onmiddellijk een Gauloises op. Er rijdt een fietser door de straat. Het beeld had ook uit Kaboel kunnen komen, want hij heeft meerdere lagen goederen op zijn pakjesdrager gestouwd, die niet bedoeld is voor zulke zware lasten en manshoge constructies. Tussen zijn armen kleeft een kind aan het stuur, allebei zonder helm en ze rijden alsof ze dronken zijn. Ze zien eruit alsof ze beide pas gisteren vanuit Fayzabad in Frankrijk zijn aangekomen. Hoofddoekvrouwen lopen met zware boodschappentassen over de kruising, een man met een Tunesische vlag op het dak van zijn auto rijdt me gemoedelijk voorbij. Op dit moment ben ik de enige blanke op gezichtsafstand onder minstens tien personen die net als ik op straat staan.

Als ik bij mijn kameraden terugkom, die in het hotel op me wachten, zeggen ze tegen me da tik er bleek uitzie. Later bekijk ik mezelf uitvoerig in de spiegel op de hotelkamer – mijn pupillen zijn vergroot, ik ben kletsnat van het zweet en ik tril over m´n hele lichaam, alsof ik vier uur achter elkaar aan een vuurgevecht heb deelgenomen. Ik gooi het raam open, hap naar lucht en godzijdank dat e ronder me nog twee knappe Françaises in zomerjurken wandelen en lachen. Die zijn er immers nog, nog is niet iedere straat zoals die bij de Afghaanse kiosk. Nog bestaat er geen reden tot zorg, zou de lezer van het feuilleton in de “Zeit” nu tegen me zeggen. Zie je wel – Europa gaat dus toch niet ten onder.

(Vertellingen van de voettocht over de Jacobsweg – van Duitsland naar Zuid-Frankrijk. Het eerste deel van het verhaal kun je hier lezen)

Bron:
https://younggerman.com
Door: “Ignatius”

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Frankrijk. Bookmark de permalink .

5 reacties op Lyon in de avond – of als Afghanistan weer naar je terugkeert

  1. paulzwueste zegt:

    In ieder geval goed geschreven.

    Like

  2. Tiurrie zegt:

    Flashback ..met een visionaire blik in de toekomst…wat de gewone man niet ziet , zien deze mensen de ondergang van de westerse beschaving….indien men niet ingrijpt !!

    Liked by 3 people

  3. Lars024 zegt:

    Ben 15 jaar geleden voor het laatst in Lyon geweest i.v.m. congres. Was daar één grote multiculti smeltkroes, wat zelfs voor mij als grote sterke vent unheimlich was. Toen al. Wat er gebeurt als je dit 15 jaar laat doorsudderen: zie artikel. #WakeUp #StopSmeltkroesEU @Identitair

    Like

  4. Neem Amsterdam of bij mij in de buurt Alicante……de meesten zijn gevangen in berichten op hun mobiel en zien niets meer aan realiteit om zich heen.
    Spanje….las ik….is de meest verslavende Europese lidstaat mbt gebruik van mobieltje.
    Spanje is ook het land waar de burgers als eerste massaal de straat op gaan om te protesteren tegen iets…..dit in vergelijk met andere lidstaten.
    Ik sprak laatst vrienden uit Frankrijk die bij mij in de buurt een huis hebben……die zeiden dat het steeds erger wordt en dat met de snelheid van een hoge snelheidstrein.
    Weinig mensen zien de realiteit……veel mensen zijn of lijken berust in de ontwikkelingen…..vooral ouderen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s