Een grondwet zonder Nederland

screenshot_127

(Door: Bert Dijkstra)

De sociaaldemocraten organiseerden zich in 1889 in de Tweede Internationale met als doel het op socialistische wijze ‘hervormen’ van de samenleving. Door het mislukken van de Commune in Parijs (1871) besloot men het hoofddoel te handhaven, maar te werken via de instituties van de staat: het parlement en de andere instellingen, zoals onderwijs en rechterlijke macht. In de jaren die daarop volgden, zouden de anarchisten en de communisten zich afscheiden van de Tweede Internationale omdat ze het niet eens waren met de werkwijze van de sociaaldemocraten. De opsplitsing in drie kampen zou leiden tot felle strijd tussen de drie onderling, zowel tijdens de Russische Revolutie als de Spaanse Burgeroorlog. Later dook er een nieuwe variant op van het socialisme, het fascisme, dat alle drie andere varianten bestreed. Na 1945 bleven er twee soorten socialisme over die echt invloedrijk waren: de sociaaldemocraten en de communisten (de ‘ware’ socialisten).

Rond 1920 was het in heel Europa duidelijk dat de Russische revolutie zich niet spontaan zou verbreiden en dat de komst van de wereldwijde socialistische ideaalstaat nog ver weg was. Bakoenin had rond 1850 al verklaard dat het bestaan van naties met nationale culturen het struikelblok was voor het socialisme.  Het zou Gramsci zijn die rond 1920 dit gegeven uitwerkte in een theorie, die samengevat kan worden met de term ‘de lange mars door de instituties’. Alleen door het geduldig binnendringen van alle instituties van de samenleving zouden socialisten er in kunnen slagen de samenleving blijvend te veranderen.

Deze theorie kon pas echt breed toegepast worden na 1945 met de komst van de welvaartsstaat. De sterk verhoogde productiviteit maakte het mogelijk de sociale zorg uit te breiden. De theorie van het eurocommunisme werd ontwikkeld, omdat inmiddels duidelijk was geworden dat de Sovjet-Unie economisch nooit in staat zou zijn om de kapitalistische economieën te evenaren, laat staan te overtreffen – en dat was altijd het streven geweest van de socialisten.

Sociaaldemocraten gebruikten de arbeidersklasse in de jaren 1960 en 1970 alleen om macht te verwerven, zowel op staatsniveau als in de instituties. Toen de rijdende trein van de welvaartsstaat hen had gebracht waar ze wilden zijn, stapten ze uit. Ze gingen over tot de volgende fase van het Gramsci-plan: dat van het internationaal georiënteerde socialisme. Herverdeling van rijkdom over de hele wereld werd het uitgangspunt: ontwikkelingshulp, migranten, NGO’s werden opgetuigd. Uit hun optiek alleen maar logisch: het is wat ze altijd al wilden als socialist. Nu, bijna een eeuw nadat Gramsci zijn gedachten op papier vastlegde, kunnen we vaststellen dat de sociaaldemocraten grotendeels geslaagd zijn in hun opzet.

In de wetgevende macht, het parlement, wordt voor de vorm nog gesproken over links, centrum en rechts. In werkelijkheid zijn deze termen niet alleen uitgehold, maar ook misleidend. Alleen de SGP kan nog een rechtse partij in de klassieke betekenis van het woord genoemd worden. Alle andere partijen zijn links, alleen ze zijn op verschillende manieren en in verschillende mate links. Tegenover het klassieke begrip rechts staat het moderne rechts: het centraal stellen van de natiestaat als uitgangspunt voor het bedrijven politiek. Meer praktisch uit dit principe zich in onderwerpen als het afkerig zijn van sociale experimenten, behoud van nationale soevereiniteit en het beperken van immigratie. Als we deze moderne definitie hanteren, zijn er in Nederland maar twee partijen die op grond van deze criteria ‘rechts’ genoemd kunnen worden. Dit leidt vervolgens tot de conclusie dat alle andere partijen – veruit de meerderheid in de wetgevende macht – links zijn, zowel in de klassieke als in de moderne betekenis van het woord. Ze verschillen onderling alleen in de verwoording, in de specifieke zwaartepunten van hun linkse politiek en de snelheid waarmee ze die tot stand willen brengen.

Een dergelijke situatie kan niet zonder gevolgen blijven voor de uitvoerende macht. Al decennia wordt Nederland geregeerd door kabinetten van overwegend linkse snit, waarbij ‘centrum’-partijen aanschuiven die in werkelijkheid gematigd links zijn volgens de moderne definitie. Als deze partijen zich als ‘rechts’ profileren, dan moet dat uitsluitend opgevat worden als een oefening in communicatie. Geen van de ‘rechtse’ partijen heeft zich ooit langere tijd verzet tegen het homohuwelijk, het kinderpardon, immigratie of het opgeven van nationale soevereiniteit ten gunste van wetgeving vanuit Brussel.

De situatie in Nederland is feitelijk al decennia vergelijkbaar met die in Noord-Korea of het Venezuela van Hugo Chavez. Voor zover er oppositie is, wordt die ongemoeid gelaten, omdat ze geen invloed heeft. Er is een één-gedachte-staat ontstaan, die nauwelijks tegenwerking hoeft te vrezen. Van buitenaf bezien lijkt het op een meerpartijenstelsel, maar dit is niet meer dan schijn. Alle linkse partijen kunnen immers makkelijk coalities vormen in wisselende constellaties. Deze werkwijze heeft het voordeel dat ze voordelen oplevert voor alle betrokkenen.

In een dergelijke situatie is de rechtsprekende macht niet meer echt onafhankelijk. De rechtsprekende macht is gevangen in een raamwerk van wetten die geheel andere belangen beogen dan uitsluitend Nederlandse. In de grondwet is immers opgenomen dat internationale verdragen voorrang hebben boven nationale wetgeving. Er zijn inmiddels zoveel internationale regelingen waar Nederland aan deelneemt, dat een nationale uitleg van de wetgeving praktisch uitgesloten is. Een situatie waarin het niet meer toegestaan is om nationale belangen te verdedigen en dus te verwoorden, is een situatie van gedachtecontrole, zelfcensuur en verplicht ‘inclusief’ denken. Zelfs al zou een rechter Nederlandse belangen zwaarder willen laten wegen, het is bijna onmogelijk voor hem om dat tot uitdrukking te brengen in een uitspraak.

Een voorbeeld hiervan is artikel 1 van de grondwet. Het luidt dat personen gelijk behandeld zullen worden in gelijke gevallen. De praktijk is dat personen gelijk behandeld worden in alle gevallen. Alleen de Nederlandse gemeenschap mag bepalen welke gevallen gelijk zijn. De werkelijkheid is anders. Verdragen van de VN, vrije interpretatie van mensenrechten, NGO’s, op alle niveaus wordt gemorreld aan de uitleg van de Grondwet. Het maakt niet meer uit of een persoon legaal of illegaal in Nederland belandt. Het maakt niet meer uit of hij afkomstig is uit een seculiere cultuur of uit een theocratische cultuur. Het maakt niet meer uit of de nieuwkomer een bijdrage kan leveren aan onze samenleving of dat hij zijn hele leven gebruik zal maken van sociale regelingen. De uitleg van de grondwet is eigenlijk omgekeerd aan datgene wat het ooit beoogde: de bescherming van Nederlandse belangen. Met de grondwet is niets mis, wel met de uitleg ervan. Ze is geïnstrumentaliseerd door socialisten en niet meer dan een verdedigingslinie waarmee een pluriformiteit wordt gesuggereerd die er in feite niet is.

De samenleving heeft er een vitaal belang bij om daar waar gevallen zeer verschillend zijn, ook de vrijheid te hebben om vast te stellen dat deze gevallen wel degelijk verschillend zijn.

Laten we nooit vergeten dat de wet en de uitleg daarvan alleen bepaald worden door de soevereiniteit van het volk en niet door de elite. De wet is door mensen gemaakt en kan dus door mensen veranderd worden. Wetten zijn gemaakt om de inwoners van een land te beschermen, niet om hen te knechten en uit te buiten ten bate van de idealen van een elite. De Grondwet moet de belangen van Nederland dienen en niet andersom.

Door:
Bert Dijkstra
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Communisme, EUSSR, Justitie, Linkse Kerk, Marxisme, Nederland, sociaaldemocraten, Socialisten. Bookmark de permalink .

12 reacties op Een grondwet zonder Nederland

  1. BigLJohn zegt:

    Hier geld het gezegde; Men maakt regels voor anderen en uitzonderingen voor zichzelf. Regels voor ons en uitzonderingen voor die indringers die als – immigranten – te boek staan. Naast de grenzen is (in de Wet) alle structuur en fatsoen verdwenen, die ervoor zullen zorgen dat Nederland een van de vele landen in Europa is die zullen afglijden naar een situatie waar alleen nog maar het recht van de sterkste geld. En dat apart soort recht, beter gezegd onrecht, is helaas voorbehouden aan de dictator in Brussel en zijn oogappels de moslims. Heeft het nog wel zin om een strijd aan te gaan met de bierkaai met al zijn smerigheid en stembusfraude. Je weet van tevoren dat jij altijd de verliezer zult zijn….

    Liked by 1 persoon

  2. theoprinse zegt:

    zeldzaam goed stuk van Bert Dijkstra
    Why Does American Media Shill for Islam?
    De westerse politieke en maatschappelijke actualiteiten media is sinds de opkomst van het socialisme eind 19e eeuw gedurende een eeuw via de academies voor de journalistiek links georienteerd geraakt.

    Sinds 1968 is er de tweede cultuur marxistische golf van het links autoritair drammende seksuele permissivisme, het quasi cultuur hegemonisme, positief racisme, eurocentrisme enz. via de instituties door de maatschappij getrokken uitlopend in een politieke herorientatie van Moskou naar Peking waarmee president Nixon de Koude Oorlog in het aanvankelijke voordeel van het westen heeft veranderd.

    De oorlog van 1973 tegen Israël met de Suez crisis en de OPEC boycot voor hogere olie prijzen had de petrodollar recycling tot gevolg die Europese politici o.l.v Tijl Declerq aangrepen het Eurabia convenant van 1975 uit te vaardigen van langjarige olie leveranties in ruil voor moslim immigratie naar Europa. (Ibramco affaire) In die jaren ;70 stal de pakistaanse Abdul Qadeer Khan voor de socialistische president Bhutto het nucleaire Zippe centrifuge procede van Urenco Almelo waar Joop den Uyl door de CIA het zwijgen werd opgelegd.
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Eurabi%C3%AB
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Tijl_Declercq
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Ibramco-affaire
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Abdul_Qadir_Khan

    Moskou heeft met de underdog Yasser Arafat en PLO de moslim terreur tegen het westen door het cultuur marxisme van de westerse linkse media in bescherming laten nemen hetgeen de basis vormt van de westerse linkse apologie voor de islam als basis voor de neutraliteit of passiviteit tegenover de islamitische terreur.
    https://creepingsharia.wordpress.com/2019/01/29/american-media-shill-for-islam/?fbclid=IwAR3e3zQhDFamUa2lA9z8jkhRZGswKhLiPz9pVLSek_mi8AsrSNAi5MVNWK8

    Liked by 2 people

  3. ronjaspers zegt:

    Voor de geintereseerde onder u.nocancerfoundation/whistleblowers.

    Like

  4. Wachteres zegt:

    Hartelijk dank voor dit artikel. De linkse plannen door de loop der tijd op een rij gezet.

    Ik heb jaren PVDA gestemd, omdat ik vond dat die partij sociaal en niet te links was. Ik vermoed dat de meeste ‘gewone’ PVDA-lers nog geen idee hebben wat er in feite achter de linkse deur schuil gaat.

    Mij gingen de ogen open – omdat we nogal Brits georienteerd zijn [onze Engelse kleinkinderen zijn tijdens de kersttijd nog bij ons op bezoek geweest] – toen de streken van Blair naar buiten kwamen.

    Hij haalde wagonladingen moslims binnen om de tegenpartij met ‘de neus in de multicul’ te drukken en om tegelijkertijd meer stemvee voor Labour te krijgen..

    Wat mij erg aansprak was de zienswijze dat alle partijen in feite links zijn, behalve de SGP.

    Dat klopt als een bus, wij hadden dat ook al geconstateerd, daar kom je niet onderuit.

    Laten we hooen dat dit artikel door velen wordt gelezen. Het is hoog tijd dat heel veel mensen – zo niet allen – wakker worden.

    Liked by 1 persoon

    • Taljaard zegt:

      @Wachteres
      Kwam uit een A.R.P.-milieu zoals je weet.
      En heb daarom jaren lang CDA gestemd.
      Zelfs nog een poosje bij het CDJA geweest.
      Daarna een paar jaar zo teleurgesteld dat ik anarchist werd! GRRRR…. 😦
      Maar dit toch maar weer (het verstand komt met de jaren) afgezworen.
      En ook weer kerkelijk en, diep, gelovig geworden.
      RPF/CU stemmer en lid vanaf 1991.
      Maar mij daarvan walgend afgekeerd toen zij zich in 2006 180 graden achterover bogen naar de PvdA en D’66. Zoals zij dat nu ……… weer doen!! Vee van de Laban!
      Stem SGP, want kan niet anders.
      Maar grote sympathie voor de PVV en het FvD.
      En hoop en bid voor een kabinet met deze 3 partijen.

      Like

  5. M.A.L. Sion zegt:

    Mijn compliment voor dit heldere artikel. We worden op geniepige manier voor de gek gehouden. Het geniepige zit ook in de woordbetekenis. Je sociaal opstellen wordt als iets positiefs opgevat. In de LINKS GEORCHESTREERDE MENINGSVORMING (pers, radio, TV en sociale media) wordt asociaal gelijkgesteld met misdadig. Zo gehersenspoeld is het geen grote stap naar het socialisme.
    Ik ben er van overtuigd dat het absolute merendeel van de aanhangers van de andere politieke partijen (met name VVD, D66, CDA, CU) zich niet bewust is dat ze in principe deel uitmaken van de linkse / socialistische / communistische doctrine.
    Er is geen hoop, sterker nog het is vrijwel uitgesloten om op democratische manier hier verandering in te brengen. Zelfs niet met de stem van de roepende in de woestijn, Geert Wilders, die zich dapper weert in de Tweede Kamer, en zelf niet de door zijn partij (Partij voor de vrijheid) gepropageerde VRIJHEID geniet. In tegendeel. Hij leeft als een gevangene.
    Een laatste hoop is gevestigd op bewegingen als de GELE HESJES. Als zij volhouden zoals ze zich in Parijs manifesteren, en als dit zich verbreidt naar andere westerse landen kan men de eigenlijke boosdoener (de Europese Unie) op haar fundamenten laten wankelen.
    Daarom steun de GELE HESJES en ook de PVV met STEM ZE WEG.

    Like

  6. Henk.V zegt:

    Kennis is macht! Dit hoogst leerzame artikel van Bert Dijkstra vergroot ons inzicht.Zijn stuk sluit aan bij wat hier al aan de orde is gesteld: het plan van Coudenhove Kalergi, de Frankfurter Schule en de opvattingen van Francis Fukuyama, alle drie thema’s die aangeven hoe linkse of links-liberale krachten onze westerse samenleving te grazen willen nemen.
    Dat laatste: de afbraak van onze verworvenheden, onze westerse cultuur, onze judeo-christelijke en humanistische samenlevingen, onze zelfstandigheid als Europese landen, ja zelfs de samenstelling van de Europese bevolkingen zijn verbonden met wat Dijkstra beschrijft.

    Hij stelt vast dat linkse krachten al heel lang hebben geprobeerde ons werelddeel (en eigenlijk de hele wereld) in de greep te krijgen. Ik voeg daaraan dit toe: in het eindspel van de linkse greep naar de macht hebben zich twee spelers gevoegd die niet als links t4e boek staan, maar wel degelijk met de linkse krachten samenwerken: de wereld van het groot kapitaal ( de multinationals,de wereld van het zeer grote geld: de banken, de beleggers, de speculanten , de banken en zeer rijke top lagen van de maatschappij, waaronder de royals, de multimiljardairs). De andere speler, ook niet onbemiddeld zijn de moslims en hun organisaties.

    Alle drie spelers hebben gemeen dat zij naar wereldwijde invloed streven, internationaal denken en uiteindelijk de gang van zaken in de wereld willen bepalen (de Nieuwe Wereldorde)
    Geen van drieën is democratisch

    Dat hier drie gelegenheidspartners samen optrekken die in principe elkaar tegenstander zijn is iets om in het achterhoofd te houden. Zeker is dat in dit samenspel men de rol van het joden – en christendom wil elimineren. de EU wil van het christendom af, en importeert de Jodenhaat op ongekend grote schaal door middel van bewuste import van moslims.

    Ook het getalsmatig willen terugdringen van het blanke ras duidt op de intentie om aan de invloed van de westerse cultuur een einde te maken.

    Wij kunnen ons hier alleen maar tegen teweerstellen door die partijen te steunen die voor het behoud van de zelfstandigheid en het recht op zelfbeschikking van de Europese staten steunen.

    Lukt het niet de meerderheid van het volk van deze waarheid te overtuigen dan wacht ons in Europa een periode van strijd, mogelijk gewapende strijd in de diverse landen. Helaas
    Ons vrijwillig naar de slachtbank laten leiden zit er niet in.

    Liked by 1 persoon

  7. Taljaard zegt:

    Uitstekend artikel!
    Deze dingen zag ik echter eind jaren `90 al aankomen.
    Of, liever gezegd; vreesde ervoor.

    Want direct na de val van het Oostblok verschenen er in de opiniebijlagen van kranten van de toenmalige Perscombinatie (Volkskrant, Trouw en Parool), alsook in Vrij Nederland, de Haagse Post, etc. ellenlange klaagstukken over het feit dat de volken van Midden- en Oost Europa het socialisme geen eerlijke kans hadden gegeven. En dat zij, nu zij toch eindelijk in de gelegenheid waren gesteld om een nieuwe linkse en socialistische koers te varen, in plaats daarvan ”de vuilnisbakken van de geschiedenis afstruinden”; in een regressieve en reactionaire orientatie op het desastreuze en fascistoïde nationalisme.
    Men mopperde vooral over de inwoners van de voormalige DDR, die ondanks 44 jaar socialisme op de straten van Berlijn ”Wir sind ein Volk!” hadden gejuicht. Dit ”regressieve nationalisme” werd geduid als een gevolg van het feit, dat de inwoners van Oost Duitsland nooit onderworpen waren geweest aan een intensief programma van denazificering, zoals dit in West Duitsland wel het geval was geweest.

    Tevens werd er toen, en ook in de daaropvolgende 5 jaar, keer op keer gesteld, dat de autochtone West Europese arbeidersklasse zich ”had laten paaien door het neo liberale consumentisme”
    En dat er daarom niets meer mee te beginnen was als revolutionair potentieel om het socialisme te kunnen bewerkstelligen.
    Daar werd door de zgn. ”derde weg”-socialisten, zoals Tony Blair, Wouter Bos, Wim Kok en Gerhard Schroeder op gereageerd door te opperen, dat er daarom zoveel mogelijk nog niet door dit consumentisme bedorven mensen uit de Derde Wereld moesten worden geimporteerd.
    Deze zouden de nieuwe electorale en potentieel revolutionaire basis vormen waarmee zij hun machtspositie opnieuw zouden kunnen consolideren. Opdat het socialisme hierdoor alsnog concreet gestalte zou kunnen krijgen.

    En dit zou op den duur ook de zo gewenste afbraak van de nationale identiteiten en culturen tot gevolg hebben. Zodat het regressieve nationalisme, wat zij direct na de val van het Oostblok in afschuw aanschouwden, geen kans meer zou krijgen. De liberalen en het bedrijfsleven zagen dit ook wel zitten. Want zij zagen in deze import een enorm reservoir van dociele, en vooral goedkope, arbeidskrachten.
    Ergo; voor wie de media en de daarin geuite opinies en ontwikkelingen oplettend volgde kwamen de ontwikkelingen over de laatste 30 jaar niet echt als een verrassing.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s