Voor profeet en Führer – Hoe de islam door het nationaalsocialistische regime geïnstrumentaliseerd werd

Screenshot_29

(Door: Sascha Konkina – Vertaling: E.J. Bron)

De historicus David Motadel heeft als eerste omvattend onderzoek gedaan naar de islampolitiek in het nationaalsocialisme. In zijn internationaal bejubelde boek “Voor profeet en Führer – De islamitische wereld en het Derde Rijk” schetst hij de geschiedenis van de moslims in de 20e eeuw.

nieuws spoetnik

Het boek werd al in vele talen vertaald, dit jaar verschijnt het ook in Russische vertaling. In het interview met “Sputnik” legt de schrijver uit hoe het inbinden van moslims met de nationaalsocialistische “rassenpolitiek” bij elkaar kwam en waarom dit thema nu zo belangrijk is.

Waarom hebt u besloten zich bezig te houden met de islampolitiek van het naziregime?

Het boek ontwikkelde zich vanuit mijn proefschrift, ik wilde vanaf het begin werken over de islamitisch-Duitse geschiedenis. En tijdens mijn eerste archiefonderzoeken viel het me al snel op dat een van de belangrijkste en het minst waargenomen hoofdstuk van deze geschiedenis die van de moslims onder Duitse heerschappij in de Tweede Wereldoorlog is.

Hoe zag de Duitse islampolitiek er voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog uit?

In Berlijn hield men zich al sinds de late 19e eeuw in toenemende mate met de islam bezig. We mogen niet vergeten dat het keizerrijk heerste over aanzienlijke islamitische bevolkingsgroepen in de koloniën – in Togo, Kameroen en Duits-Oost-Afrika. Duitse koloniale ambtenaren probeerden hier regelmatig de religie als heerschappij-instrument te gebruiken: ze erkenden bijvoorbeeld sharia-rechtbanken en koran-scholen en heersten met behulp van islamitische bemiddelaars. Uiteindelijk leidde deze Duitse islampolitiek tot pogingen om moslims in de Eerste Wereldoorlog te mobiliseren – de Duitsers overtuigden in 1914 de Ottomaanse bondgenoten ervan om een jihad tegen de Entente-machten uit te roepen.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog, in de jaren 1941/1942 – toen Duitse troepen in islamitisch bevolkte gebieden op de Balkan, in Noord-Afrika, op de Krim en in de Kaukasus binnen marcheerden en dichterbij het Midden-Oosten en Centraal-Azië kwamen – begon men de islam als politiek belangrijk waar te nemen. Het naziregime probeerde nu in toenemende mate moslims tot de strijd tegen zogenaamd gemeenschappelijke vijanden te mobiliseren – tegen het Britse Empire, de Sovjet-Unie, Amerika en de Joden.

Vooral Hitler en Himmler waren door de islam gefascineerd. Waarom?

Ja, enkele vooraanstaande nazi´s, vooral Hitler en Himmler, waren van de islam gefascineerd en hadden ook herhaaldelijk hun sympathie voor de islam betuigd. Altijd wanneer Hitler tijdens de oorlogsjaren de katholieke kerk bekritiseerde, vergeleek hij haar met de islam als positief tegenvoorbeeld: terwijl hij het katholicisme als zwakke, week geworden religie veroordeelde, prees hij de islam als krachtige, agressieve religie van strijders. Vertegenwoordigers van de nationaalsocialistische staat gingen er over het algemeen van uit dat religie en politiek in de “islamitische wereld” nauw met elkaar verbonden zouden zijn, dus zou de islam voor de eigen politieke en militaire doelen geïnstrumentaliseerd kunnen worden.

In uw boek staat dat Hitler met zijn enthousiasme voor islamitische geestelijken en soldaten uiteindelijk “meer moslims naar Duitsland gebracht zou hebben dan daar ooit geleefd hadden”. Hoe paste het inbinden van moslims met de nationaalsocialistische “rassenpolitiek” bij elkaar?

Voor de oorlog had Hitler zich daadwerkelijk steeds opnieuw met verachting over niet-Europese volkeren zoals Indiërs of Arabieren uitgelaten. Tijdens de oorlog echter liet het naziregime zich van zijn pragmatische kant zien: Turken, Iraniërs en Arabieren werden al in de jaren-30 expliciet van elke officiële, racistische discriminatie uitgesloten. Tijdens de oorlog bewezen de Duitsers een gelijksoortig pragmatisme tegenover moslims op de Balkan en de Turkse minderheden van de Sovjet-Unie. In de oorlogsjaren verving men bovendien begrippen zoals “Semitisch” en “antisemitisch” door “joods” en “anti-joods”, uit piëteit tegenover de Arabische bondgenoten.

Welke rol speelden de moslims in Hitler´s troepen?

De Wehrmacht en de Waffen-SS rekruteerden vanaf 1941 tienduizenden islamitische vrijwilligers – waaronder Bosniërs, Albanezen, Krim-Tataren en moslims uit de Kaukasus en Centraal-Azië. Daardoor hoopte men Duits bloed te sparen en de verliezen aan het Oostfront te compenseren. Islamitische soldaten werden op alle fronten ingezet – ze vochten in Stalingrad, Warschau en zelfs bij de verdediging van Berlijn.

Waarom sloten moslims zich aan bij het Duitse leger?

De meeste rekruten hadden geen religieuze beweegredenen. Velen werden in krijgsgevangenenkampen gerekruteerd en velen hoopten gewoon dat een Duits uniform het voor hen mogelijk zou maken om de oorlog te overleven. Anderen – vooral de Turkse minderheden uit de Sovjet-Unie – hoopten echter ook dat zij met behulp van Duitsland hun land van de Sovjet-heerschappij zouden kunnen bevrijden.

Hoe gingen de Duitse soldaten met de moslims ter plaatse om?

Al in 1941, kort voor de intocht in Noord-Afrika, gaf de Wehrmacht het ranselboekje “De islam” uit om de Duitse soldaten te instrueren in de omgang met de moslims daar. Aan het Oostfront – waar Stalin voor de oorlog de islam bruut had onderdrukt – bouwden de Duitse bezetters moskeeën en koran-scholen weer op, in de hoop zodoende de Sovjet-heerschappij te ondermijnen.

Gebruikte men in de aan moslims gerichte propaganda zulke begrippen als “jihad”?

Ja, Duitse propagandisten politiseerden religieuze teksten, zoals de koran, en religieuze geboden, zoals het concept van de jihad, om moslims tot religieus geweld tegen de geallieerden op te hitsen. Uiteindelijk waren de Duitse pogingen om islamitische bondgenoten te winnen minder succesvol dan in Berlijn werd gehoopt.

Tot op zekere hoogte kan deze geschiedenis van de islampropaganda als deel van de langere geschiedenis van de pogingen van Europese grootmachten gezien worden om het islamitische geloof voor geopolitieke doeleinden te instrumentaliseren. Historici hebben een hele serie van zulke gevallen onderzocht: de Britse, Franse en Ottomaanse pogingen om de Krim-Tataren tijdens de Krimoorlog tot de strijd tegen het tsarenrijk te bewegen; de pogingen van de Centrale mogendheden om vrome moslims in de Eerste Wereldoorlog tot de jihad op te roepen; en niet in de laatste plaats de westelijke ondersteuning van islamitische anticommunistische bewegingen in de Koude Oorlog – een episode die eindigde met de ondersteuning van de Moedjahedien in Afghanistan, waar Washington niet alleen Stinger-raketten, maar ook anti-Sovjet religieuze literatuur en korans uitdeelde.

Enkele van de voormalige SS- en Wehrmacht-soldaten, die na de terugtocht in Duitsland waren terechtgekomen, richtten daar de eerste islamitische organisaties van de Bondsrepubliek op. Zijn er van deze organisaties nog enkele bewaard gebleven?

Enkele van de islamitische SS- en Wehrmacht-soldaten, die na de terugtocht in Duitsland waren terechtgekomen, bleven na de oorlog in Duitsland en richtten de eerste islamitische gemeenten van de Bondsrepubliek op. Velen stichtten een gezin in Duitsland, en de nakomelingen van deze gezinnen wonen ook nu nog in Duitsland. Het belangrijkste centrum van deze minderheid was München. Hier richtten ze de eerste islamitische verenigingen van de Bondsrepubliek op. De verenigingen zelf bestaan nu niet meer; echter wel hun opvolgende organisaties.

Destijds speelden militaire imams een bijzondere rol in de eenheden – een categorie van militaire geestelijken, die nu in het Duitse leger ontbreekt. Wat vindt u, zou men weer militaire imams moeten invoeren?

Ja, als andere religiegemeenschap een militaire zielzorg hebben, dan zou men deze niet aan de moslims in het Duitse leger moeten onthouden. In principe echter, maar dat is mijn persoonlijke mening, sta ik sceptisch tegenover de invloed van de religie – vooral van de kerken – op staatsinstellingen. Vaak zijn we beter af met meer religieuze neutraliteit, meer scheiding van kerk en staat. In het geval van de militaire zielzorg zou moeten gelden: of militaire zielzorg voor alle grotere religiegroepen – en daartoe behoren uiteraard de moslims – of voor geen enkele.

Bron:
https://de.sputniknews.com
Door: Sascha Konkina

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "Religie van de vrede", Afrika, antisemitisme, Arabische wereld, Azië, belangenverstrengeling, demoniseren, Duitsland, hersenspoeling, Indoctrinatie, Islam, islamappeasement, islamitische ideologie, islamofascisme, Jodenhaat, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, machtswellust, Midden-Oosten, Moslims, nationaalsocialisme, nazisme, Rotzakken, verloedering. Bookmark de permalink .

14 reacties op Voor profeet en Führer – Hoe de islam door het nationaalsocialistische regime geïnstrumentaliseerd werd

  1. Rensk. zegt:

    Dat weet de top van de EU ook precies. In landen als Saoedi-Arabie kan de koning aldaar heersen met behulp van de imam. Zonder de hulp van de imam kan de koning niet heersen en zonder de koning kan de imam niks. Dat voorbeeld had Hitler allang gezien. Top van de EU (willen maar wat graag de sharia) ziet dat ook heel goed zitten en de nationale West-Europese regeringen doen graag mee om ook een stuk van de koek te kunnen bemachtigen. Van twee kanten duivels die elkaar versterken. Komt het hier zover kunnen we niet meer terug. Met geen revolutie meer terug te draaien. Is niet voor niks dat het leger wegbezuinigd is. Overal bezuinigd ook bij politie en een zooi bij de gerechtelijke macht. Zodat gegeven moment de mensen bijna opgelucht zijn als de Sharia zn intrede doet. Psychopaten op de mensen loslaten en verdelen en heersen., Prachtige cocktail om een dictatuur te vestigen.

    Liked by 1 persoon

  2. duinsnip zegt:

    Togarma (de Turken) was een zoon van Gomer (Germanen). Zij zijn dus familie ook de Oekraïne. Lees je bijbel en je begrijpt hun anti-joodse sentiment.

    Like

    • Derk zegt:

      duinsnip op 1 mei 2019 om 20.45 . De zonen van Gomer zijn, zoals beschreven in Genesis 10, Askenaz, Rifath en Togarma. Zegt de naam Askenaz je iets?

      Like

  3. Dr. Heinz zegt:

    De moderne variant…..da’s reich 4, EURABIA.

    Like

  4. koosv8 zegt:

    Moet ik dit nou geloven, er wordt Adolf Hitler al weet ik HOELANG steeds meer toegeschreven. De geschiedenis wordt steeds meer aangepast, net als de schoolboeken, de waarheid is ver te zoeken. Lijkt wel klimaatsverandering. Of de Balkan oorlog, voormalig Joegoslavië.

    Like

  5. Eric zegt:

    “of militaire zielzorg voor alle grotere religiegroepen – en daartoe behoren uiteraard de moslims – of voor geen enkele.” Daar vergist hij zich. Moslims moet je uit het leger houden, ze kunnen daar alleen zaken leren die ze nadien in functie van hun jihad tegen westerlingen gebruiken. Geen moslims in het leger, dus ook geen islamitische zieken- of zielenzorg – en nog beter: helemaal geen moslims in Europa !!!!

    Liked by 2 people

  6. Marc zegt:

    Tja, kweenie hoor. Als de vraag gesteld wordt waarom moslims zich bij Duitsland aansloten, is het antwoord dat zij geen religieuze redenen hadden. Die zullen er natuurlijk zeker zijn geweest. Ook zullen er zijn geweest die inderdaad de oorlog alleen maar wilden overleven. En natuurlijk wilden ook de Turken af van de SU. Maar niet omdat het communisten waren, maar omdat de Russen al driehonderd jaar de aartsvijanden van de Turken waren: de Russen hadden grote gebieden op de Turken veroverd.

    Maar de werkelijke motieven voor moslims om de steun van nazi’s te zoeken zie ik in deze recensie in ieder geval niet staan. In ‘Nazi’s, islamisten en het moderne Midden-Oosten’ gaan Rubin en Schwanitz diep in op de rol van met name Al Hoesseini, de moefti van Jeruzalem in de jaren 1930. Ook de hele voorgeschiedenis van het Duitse Rijk onder Wilhelm II wordt in dit boek uitvoerig belicht.

    Wellicht biedt Motadel in zijn boek belangrijke inzichten, maar lees daarnaast in ieder geval ook Rubin en Schwanitz.

    Liked by 1 persoon

  7. koosv8 zegt:

    Iedereen weet wat, maar er gebeurt niets
    Zonder het te beseffen wordt de hele massa langzaam aan gekookt, net als de welbekende kikker. En dan als een donderslag bij heldere hemel is het TE LAAT!!!!

    Like

  8. Dit is op jowitteroosblog herblogden reageerde:
    Stukje uit tekst van Sascha Konkina vertaald door E.J. Bron:
    Hoe gingen de Duitse soldaten met de moslims ter plaatse om?

    Al in 1941, kort voor de intocht in Noord-Afrika, gaf de Wehrmacht het ranselboekje “De islam” uit om de Duitse soldaten te instrueren in de omgang met de moslims daar. Aan het Oostfront – waar Stalin voor de oorlog de islam bruut had onderdrukt – bouwden de Duitse bezetters moskeeën en koran-scholen weer op, in de hoop zodoende de Sovjet-heerschappij te ondermijnen.

    Gebruikte men in de aan moslims gerichte propaganda zulke begrippen als “jihad”?

    Ja, Duitse propagandisten politiseerden religieuze teksten, zoals de koran, en religieuze geboden, zoals het concept van de jihad, om moslims tot religieus geweld tegen de geallieerden op te hitsen. Uiteindelijk waren de Duitse pogingen om islamitische bondgenoten te winnen minder succesvol dan in Berlijn werd gehoopt.

    Like

  9. Lord of Hosts zegt:

    Niet de Islam zocht steun bij Hitlers Nazi-Duitsland, maar het kapitalisme zocht steun bij de Islamitische machthebbers om hun onderdanen te organiseren als ondersteuning aan ‘Groot-Duitsland’ richting de verovering van de USSR.
    Want als het bolsjewisme (een stem van en voor de arbeiders) invloed zou krijgen buiten de landsgrenzen van de USSR zou dat het einde van de wereldwijde kapitalistische macht gaan betekenen. Daarnaast werd het bolsjewisme gepropageerd als een Joods bolwerk.
    De hele WWII op Europese bodem was dus gericht om het Bolsjewisme en de Joden uit te roeien. Het manifest van de moslim.
    Ook binnen de USSR werden de moslims georganiseerd om het bolsjewisme van binnenuit te bestrijden en te verraden.
    Meer dan 1 miljoen USSR-moslims bevolkte de SS-legers. En nog steeds janken ze bakken met tranen omdat ze zo slecht behandeld werden door Stalin.
    In 2016 mocht de hele wereld het jankverhaal van de Krim-tataren aanhoren.
    Maar laten we de archieven eens bekijken;
    http://translate.google.nl/translate?hl=nl&sl=ru&u=http://colonelcassad.livejournal.com/775258.html&prev=/search%3Fq%3D%25D0%259A%25D1%2580%25D1%258B%25D0%25BC%2B%25D1%2582%25D0%25B0%25D1%2582%25D0%25B0%25D1%2580-%25D0%25BC%25D1%2583%25D1%2581%25D1%2583%25D0%25BB%25D1%258C%25D0%25BC%25D0%25B0%25D0%25BD%2B%25D0%25B3%25D0%25B8%25D1%2582%25D0%25BB%25D0%25B5%25D1%2580%26client%3Dsafari%26rls%3Den

    Like

  10. Henk der Niederlánder zegt:

    En zoals altijd blijkt sluit het een het ander niet uit.

    Izetbegovitsj was uiteraard ook lid van de Handschar.

    Tijdens de Tweede Wereldoorlog in Joegoslavië waren, net als bij de katholieke kerk in Kroatië , veel islamitische geestelijken in Bosnië en Kosovo medeplichtig aan de genocide op de Servische, Joodse en Roma-bevolking. Van 1941 tot 1945, het nazi-geïnstalleerde regime van Ante Pavelic in Kroatië verricht enkele van de meest gruwelijke misdaden van de Holocaust (bekend als de Porajmos door de Roma), waarbij meer dan 800.000 Joegoslavische burgers zijn gedood – 750.000 Serviërs, 60.000 Joden en 26.000 Roma. Bij deze misdaden werden zij geholpen door moslimfundamentalisten in Bosnië en Kosovo die openlijk werden gesteund door de Palestijnse grootmoefti van Jeruzalem, Hajj Amin al-Husseini. Een beruchte antisemiet, hij moedigde openlijk moslims aan zich bij nazi-eenheden aan te sluiten die later zouden worden betrokken bij genocide en misdaden tegen de menselijkheid – de beruchte Hanjar (of Handschar) 13e Waffen SS-divisie. Een van deze misdaden was de The Massacre in Koritska Jama Gorge, in Bosnië in 1941. De nazi’s vestigden ook een marionettenstaat in Servië onder generaal Milan Nedic, die samen met de Cetniks ook deelnam aan de Holocaust in oorlogstijd Kroatië (inclusief Bosnië) en Servië.

    Wat United Husseini en het Derde Rijk een gemeenschappelijke haat voor het Joodse volk waren. De nazi’s hadden al-Husseini onder hun bescherming genomen na de oorlogsinvasie in Irak. Hij zou het grootste deel van de oorlog in een luxe suite in Hotel Adlon in Berlijn doorbrengen. Hitler had tijdens de oorlog veel aanhang genoten onder de nationalistische jeugd van Egypte, nadat Nassiri Nasser, de broer van de toekomstige president van Egypte, een Arabische editie van Mein Kampf had gepubliceerd in 1939, beschrijft de auteur als de “sterkste man van Europa”. Het is niet verrassend dat Egypte na de oorlog als Argentinië werd – een veilige haven voor SS-oorlogsmisdadigers die daar na de oorlog zijn gevlucht. Velen waren erop gebrand om president Nasser te helpen bij zijn pogingen om de staat Israël te vernietigen. Er zijn aanwijzingen dat het schimmige ODESSA-netwerk velen van hen naar Egypte heeft geholpen. Afgezien van Syrië – die nog steeds de gezochte SS-oorlogsmisdadiger Alois Brunner herbergt, was het in Egypte dat de naoorlogse Arabische banden met het ODESSA-netwerk het sterkst waren.

    http://www.fantompowa.net/Flame/yugoslavia_collaboration.htm

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s