“Regenboognatie” Zuid-Afrika – boerderijmoorden, corruptie en etnische conflicten

Screenshot_43

(Door: J. Broederbond – Vertaling: E.J. Bron)

De arrestatie verleden week van een verdachte in verband met de moord op een mensenrechtenactiviste werpt het licht op de moeilijke politieke situatie waarin de zogenaamde “Regenboognatie” aan de Kaap de Goede Hoop zich bevindt.

Jonge Duitser

Het slachtoffer, Annette Kennealy (foto), had zich er in het verleden voor ingezet om in de wereld aandacht te vragen voor de sluipende genocide op blanke boeren. Al jaren teisteren zogenaamde “Plaasmoorden” (boerderijmoorden) voornamelijk kleine gemeenten op het platteland. De slachtoffers zijn altijd leden van dezelfde etnisch-sociale groep, de daden hebben altijd hetzelfde patroon: de boeren en hun familieleden worden thuis overvallen en op de meest gruwelijke wijze vermoord. Er worden zelden waardevolle spullen gestolen, meestal alleen wat contant geld of enkele sieraden. Wie de verschrikkelijke beelden wil bekijken, die men anders niet te zien krijgt, kan een blik in Google werpen en de veiligheidsbarrières deactiveren.

Corruptie en bloedvergieten in de “Regenboognatie”

Waarnemers beschuldigen ook de Zuid-Afrikaanse regering, die in het verleden graag de blanke minderheid voor de slechte economische situatie van de zwarte meerderheid verantwoordelijk maakte.

Tegen deze achtergrond werden de zesde verkiezingen sinds het einde van de Apartheid in Zuid-Afrika door veel journalisten in het land met spanning verwacht. De lijst met problemen in het land is eindeloos, na 25 jaar heerschappij van het ANC is het ook, behalve de boerderijmoorden, met veel andere zaken slecht gesteld. De partij van Nelson Mandela vestigde de afgelopen vijf jaar vooral met corruptieschandalen, ruzie en eigenzinnige gezondheidsadviezen in de omgang met Aids de aandacht op zichzelf.

Bijzonder twijfelachtige roem verwierf ex-president Jacob Zuma, toen in 2016 bekend werd dat er van het sowieso krappe politiebudget luxe auto´s voor zijn vier echtgenotes gekocht waren. Zijn opvolger vanaf 2018, de tot nu toe als rustige economische vakman bekend staande Cyril Ramaphosa, liet uiteindelijk in juli van datzelfde jaar de lang verwachte bom ontploffen en kondigde aan de onteigening van landbouwgrond te bespoedigen. Wat volgde, was algemene opwinding. De voorzitter van het Vryheidsfront Plus – een traditioneel blanke minderheidspartij – waarschuwde voor toestanden zoals in Zimbabwe, en Julius Malema, de jonge leider van de links-radicale Economic Freedom Fighters (EFF), gooide olie op het vuur met regelmatige uitvallen tegen de blanke minderheid. Zelfs de Amerikaanse president Donald Trump nam via Twitter het woord.

In de maanden voor de verkiezingen werd het debat rondom de tekortkomingen van het ANC in de jaren sinds de machtsovername door Mandela in 1994 scherper. President Ramaphosa reisde door het land en wierf in Towships en dorpen om vergeving en vertrouwen. Het verkiezingsresultaat van het ANC zou, daarvan was men zich zowel binnen als buiten het ANC bewust, ook een vertrouwenskwestie van de partij aan de kiezers zijn.

Toen in de dagen na de verkiezingen op 8 mei de uitslagen bij de nationale en internationale pers binnenkwamen, was de opluchting van de vertegenwoordigers van het ANC bijna tastbaar. Ondanks de naar verhouding lage verkiezingsopkomst van 66% heeft het volk opnieuw een duidelijke meerderheid aan het ANC in het parlement gegeven, het gevreesde verliezen van de absolute meerderheid is uitgebleven. Desondanks rest als vervelende nasmaak het feit dat het ANC sinds 1994 meer dan twee miljoen kiezers is kwijtgeraakt en met 57% het slechtste resultaat in zijn geschiedenis behaalde. Bijzonder bitter is het resultaat in de goed ontwikkelde en etnisch diverse Western Cape, waar het ANC slechts 28% van de stemmen kreeg. Blijkbaar deden de radicale leuzen van de EFF het daar veel beter bij veel stamkiezers van het ANC. De in 2013 opgerichte partij maakt actief reclame voor een “Zimbabwaanse oplossing van de grondkwestie”, zingt openlijk het lied “Kill the Boer” en hitst op tegen Zuid-Afrikanen van blanke en Indiase afkomst. Haar voorzitter, die zich “opperbevelhebber” laat noemen, toerde actief door de bijzonder arme delen van de provincies Limpopo en Gauteng. Daar zijn de levensomstandigheden voor veel zwarten sinds het einde van de Apartheid niet verbeterd, blijkbaar vertrouwen veel zwarten het eerder aan het radicale blok van de EFF toe om deze verbeteringen door te voeren. De partij kon iets meer dan 10% van de stemmen op zich verenigen. Malema had van tevoren al aangekondigd net zolang in de oppositie te blijven tot zijn partij een absolute meerderheid in het parlement zou hebben. Met de groter geworden EFF-fractie zal het ANC te maken krijgen met een luide, radicale stem op de linkerflank, die met alle middelen voor een landhervorming zal werven die zich oriënteert op het voorbeeld van Zimbabwe.

Daarbij stuit de EFF echter op een andere verkiezingswinnaar: het Vryheidsfront Plus van Pieter Groenewald. De rustige en bezonnen handelende Boer kon het aantal stemmen van zijn partij bijna verdubbelen. Het Vryheidsfront Plus krijgt weliswaar maar 2,38% van de stemmen, maar hoort zodoende wel tot de “Big Five” van de Zuid-Afrikaanse Republiek. Zijn partij, die oorspronkelijk als zuivere minderhedenpartij van de Boeren werd opgericht, had de laatste tijd intensief geworven onder de etnische groepering van de kleurlingen, met wie de Boeren onder andere de taal en de cultuur delen. Zoals het er naar uitziet met succes, het blanke bevolkingsaandeel in Zuid-Afrika bedraagt slechts 8% van de bevolking, waarvan op zijn beurt een groot deel Engelstalig is en daarom voor de meestal in het Afrikaans geschreven publicaties van het Vryheidsfront Plus niet overmatig ontvankelijk is. Pieter Groenewald, op verkiezingsavond door de staatszender SABC de “happiest man in the room” genoemd, was heel erg blij met het resultaat. Zijn partij zou niet alleen “blanke mensen, maar ook veel bruine mensen” voor het eigen programma hebben kunnen winnen. Ook in de toekomst zou zijn partij voor de “rechten van de minderheden in Zuid-Afrika opkomen” en met andere partijen werken aan een “Zuid-Afrika voor iedereen”. Op de partij van Groenewald hebben vermoedelijk niet alleen kleurlingen gestemd, maar ook blanken die tot nu toe hun hoop gevestigd hadden op de “Democratic Alliance”. De vooral in de West Cape sterke Democratic Alliance kon weliswaar haar bolwerk rondom Kaapstad verdedigen, en zal daar ook de regionale regering blijven vormen, ze moest echter eveneens verliezen incasseren. Zij geldt als tweede verkiezingsverliezer. De liberale partij had geprobeerd om zich van tevoren als bijzonder “veelkleurig” op te stellen om ook bij de zwarte bevolking te scoren, die in haar vooral echter de partij van de blanken en de Afrikaanse kleurlingen blijft zien. Dit lijkt haar niet gelukt te zijn en terwijl een significant deel van de blanken nu zijn hoop op het Vryheidsfront Plus gevestigd heeft, had de Democratic Alliance in haar bolwerk vooral te kampen met enkele afsplitsingen, die weliswaar landelijk zonder succes bleven, in verschillende kieskringen echter resultaten rondom de 5% konden behalen.

Tenslotte kan ook de oude eerbiedwaardige “Inkhata Freedom Party” (IFP) blij zijn. De zuivere Zoeloe-partij had bij de verkiezingen vijf jaar geleden nog bittere verliezen geleden en de derde plaats moeten afstaan aan de EFF. Dit jaar kon de partij weer wat stemmenwinst boeken en komt landelijk op 3,38%. Als partij van de Zoeloes speelt traditioneel voor de IFP het resultaat op provinciaal niveau in de staat “Kwazulu-Natal” de grootste rol. Daar heeft ze in de jaren-90 met resultaten tussen 40% en 50% het ANC het bang zijn geleerd en actief voor de wederoprichting van een Zoeloe-koninkrijk gestreden. Nadat Mandela tussen 1994 en 1999 gewapende krachten van het ANC ook met geweld tegen de IFP liet optreden en door middel van Zoeloes uit de gelederen van het ANC reclame maakte bij de stamkiezers van de IFP, daalde het stemmenaandeel tot 2014 continu. De groei voor de IFP, die onteigeningen en landbezettingen zonder schadeloosstelling consequent afwijst, betekent voor het Vryheidsfront Plus een belangrijke politieke flankdekking. Al in de jaren-90 werkte de IFP vaak met vertegenwoordigers van de blanke minderheid samen en ook in 2019 wordt over het algemeen verwacht dat de vertegenwoordigers van de IFP zich inzetten voor een liberale economische orde.

De verkiezingsresultaten geven zowel reden tot hoop als tot zorg. De goede resultaten van de EFF in Limpopo laten zien wat er kan gebeuren wanneer het regerende ANC blijft verzinken in het moeras van de corruptie en de blanke minderheid als zondebok voor de onveranderd  slechte situatie van een deel van de zwarte bevolking verantwoordelijk maakt.

Anderzijds komen de tegenstanders van de geplande onteigeningen ook sterker uit de verkiezingen tevoorschijn. De gevreesde, landelijke aardverschuiving voor de EFF is uitgebleven, de gedecideerde anti-onteigeningpartij Vryheidsfront Plus heeft haar zetels kunnen verdubbelen en zal er als aandrijver van de Democratic Alliance voor zorgen dat alle parlementaire middelen uitgeput worden om een scenario zoals in Zimbabwe te verhinderen. Ook de hier en daar sterke resultaten van de kleine lokale partijen in de regio´s laten zien: de machtsaanspraak van het ANC is niet per se en op den duur gegarandeerd.

Zuid-Afrika staat een spannende regeringsperiode te wachten, waarin politiek gezien bijna alle scenario´s mogelijk zijn. Welk scenario uiteindelijk doeltreffend blijkt te zijn, ligt vooral in handen van het ANC – zodra zijn leiders gestopt zijn met het likken van de eigen wonden.

Bron:
https://younggerman.com
Door: J. Broederbond

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Zuid-Afrika. Bookmark de permalink .

5 reacties op “Regenboognatie” Zuid-Afrika – boerderijmoorden, corruptie en etnische conflicten

  1. Lange zegt:

    Nog geen reactie van Sylvana Simons,gaat toch best goed daarginds.
    Is hier ook wel stil in de media.
    WAT EEN SCHANDE OM TE KOTSEN.

    Like

  2. kampersrene zegt:

    Die moordnegers allemaal komen naar Nederland op uitnodiging van Rutte en Timmerfrans

    Liked by 2 people

  3. Blaffertje zegt:

    Wat dat domme volk niet snapt, is, dat als zij alle blanken verjagen/vermoorden zij weer in armoede vervallen omdat ze te dom en lui zijn om het land goed te exploiteren.
    Waardevolle landbouwgrond zal verloren gaan, omdat ze niet willen werken.

    Liked by 1 persoon

    • Inge zegt:

      Klopt, alleen zijn het niet de zwarten zelf die bedacht hebben om de blanken te vermoorden in Zuid Afrika, en gaat het hier om een indirecte genocide op de zwarten als gevolg van het uitroeien van de blanken. En dat is de ware agenda van de machten die hier achter zitten, omdat zij gebaat zijn bij het op grote schaal uitroeien van de zwarte bevolking, dus niets is wat het lijkt. Aids en Ebola zijn hier ook onderdeel van.

      Like

  4. Lucky zegt:

    Regeboognatie is een achterlijke benaming, want zwart komt niet eens voor in de regenboog….de verschillende kleuren in het witte zonlicht breken onder verschillende hoeken, wat een spectrum oplevert.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s